gyzimegaron.gr

AXA: One Piano, Six Hands
2012-08-04 21:00 - 23:00 UTC | GYZI MEGARON CULTURAL CENTRE, FIRA, SANTORINI - GREECE
AXA: One Piano, Six Hands
The festival’s musical journey begins on 4/8 with the unique piano triet AXA: One Piano, Six Hands. Three pianists on one piano, six hands that explore the limits “of the enigmatic box with the long strings”, as the composer Alfred Schnittke once described the piano. The German Anne Salié, the Greek Xenia Kourkoumeli and the Ukrainian Alina Pronina had each one a remarkable career with significant studies and awards, before they form the piano triet “Some handsome hands” in Germany in 2004, which has been recently renamed to “AXA: One Piano, Six Hands”. The ensemble has given concerts around the world and has won major awards in related international events. The three pianists combine classical and contemporary music, providing the audience with an original experience for the eyes and the ears.
Anne Salié (Germany), piano
Xenia Kourkoumeli (Greece), piano
Alina Pronina (Ukraine), piano
Six hands on one piano
This unique piano triet unites on a single piano three pianists, who traverse with great esprit and verve the musical literature across all boundaries. The hard work and dedication required for this constellation has already resulted in the award of the First Prize at the 5th International Piano Competition for Piano Playing for Several Hands in Marktoberdorf, Germany and a Scholarship from the Doms Foundation in Basel.
Since its inception in 2004 the ensemble has given numerous concerts in Germany and abroad, including performances in Dubai and Switzerland and live Radio broadcasts by Deutschlandradio Kultur and by the Bayerische Rundfunk covering their appearance at the KlassiXmiX Sommerparty 2007.
The ensemble has already commissioned several works by Yannis Antonopoulos, Thomas Herrmann, Dmitri Pavlov, Steffen Schellhase and Manfred Schmitz.
Thirty female fingers on one piano
The piano triet AXA: One Piano, Six Hands will present at Megaro Gyzi a program of works for six hands on one piano. Among others, they will perform the Swan of Saint-Saëns, the Introduction to Mozart’s “The Marriage of Figaro”, but also Rachmaninov, Brahms, Schmitz, Baynov, Khachaturian, Rimsky-Korsakov, Cornick, Slonimski, as well as the work “Rag me baby one more time” (medley of Scott Joplin) written especially for the ensemble by Yannis Antonopoulos.

PAINTING & SCULPTURE EXHIBITION
2012-08-01 21:00 - 23:00 | GYZI MEGARON CULTURAL CENTRE, FIRA, SANTORINI - GREECE
PAINTING & SCULPTURE EXHIBITION

“MEMORIES”
The Megaro Gyzi Festival 2012 raises curtain on Wednesday August 1st with the opening of the painting and sculpture group exhibition, titled “Memories”, which brings together eight acclaimed Greek artists. The six participating painters are: Chryssa Verghi, Tassos Dimos, Petros Karavevas, Andreas Kontellis, Christos Pallantzas and Elena Papadimitriou, while the two participating sculptors are Aggelika Korovessi and Aggelos Panayiotidis.
An exhibition of artistic works, where the light, the sea, the sun, the nature, the landscape, the still lifes, but also the portraits, the female presence, the nude and the erotic mood, are all subjects put together to synthesize the “Memories” of this group exhibition in August, an artistic journey to emotion, memory and free coherence. The painting works of the exhibition are combined with the solid sculptural shapes and forms, with sculptural compositions where olive tree, leaves, wreaths, fish, swallows, space, time, sound, movement, balance form an aesthetic effect of high sculptural technique
The exhibition is organized and curated by Yannis Papaconstantinou, Artistic Director of Megaro Gyzi.
Opening of exhibition: 1st August 2012, 21:00
Duration of exhibition: 1 – 23 August 2012

Εκθεση Ζωγραφικης & Γλυπτικης "ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ"
2012-08-01 21:00 - 23:00 | ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΓΑΡΟ ΓΚΥΖΗ, ΦΗΡΑ, ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ - ΕΛΛΑΔΑ
Έκθεση Ζωγραφικής & Γλυπτικής “ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ”
Το Φεστιβάλ Μεγάρου Γκύζη 2012 σηκώνει αυλαία την Τετάρτη 1/8 με μία ομαδική έκθεση ζωγραφικής και γλυπτικής με τίτλο “Αναμνήσεις”, στην οποία συμμετέχουν οκτώ καταξιωμένοι εικαστικοί δημιουργοί. Με ζωγραφικά έργα τους συμμετέχουν οι ζωγράφοι Χρύσα Βέργη, Τάσος Δήμος, Πέτρος Καραβέβας, Ανδρέας Κοντέλλης, Χρήστος Παλλαντζάς και Έλενα Παπαδημητρίου, ενώ με γλυπτά έργα τους συμμετέχουν οι γλύπτες Αγγέλικα Κοροβέση και Άγγελος Παναγιωτίδης.
Μια έκθεση εικαστικών έργων όπου το φως, η θάλασσα, ο ήλιος, η φύση, το τοπίο, οι νεκρές φύσεις, αλλά και τα πορτρέτα, η γυναικεία παρουσία, το γυμνό και η ερωτική διάθεση, είναι όλα θέματα που συγκεντρώνονται για να συνθέσουν τις «Αναμνήσεις» αυτής της αυγουστιάτικης ομαδικής έκθεσης, ένα εικαστικό ταξίδι στο συναίσθημα, τη μνήμη και τους ελεύθερους συνειρμούς. Τα ζωγραφικά έργα της έκθεσης παντρεύονται με τις στέρεες γλυπτικές φόρμες και μορφές, με γλυπτικές συνθέσεις όπου η ελιά, τα φύλλα, τα στεφάνια, τα ψάρια, τα στάχυα, τα χελιδόνια, ο χώρος, ο χρόνος, ο ήχος, η κίνηση, η ισορροπία συγκροτούν ένα αισθητικό αποτέλεσμα υψηλής γλυπτικής τεχνικής.
Την επιμέλεια της έκθεσης έχει ο Γιάννης Παπακωνσταντίνου, Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Μεγάρου Γκύζη.
Εγκαίνια έκθεσης: 1η Αυγούστου, 21:00
Διάρκεια έκθεσης: 1 – 23 Αυγούστου 2012

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΓΙΟΡΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
2012-06-21 21:00 - 2012-06-23 23:00 | ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΓΑΡΟ ΓΚΥΖΗ, ΦΗΡΑ, ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ - ΕΛΛΑΔΑ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΓΙΟΡΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

Συναυλίες του Εθνικού Ωδείου Σαντορίνης στο Μέγαρο Γκύζη
Το Πνευματικό Κέντρο Μέγαρο Γκύζη και κατ΄ επέκταση η Σαντορίνη συμμετείχε επίσημα ως τοπικός συντονιστής για δύο συνεχόμενες χρονιές (2008 και 2009) στις εκδηλώσεις που διοργανώνει σε όλη την Ευρώπη, με αφορμή τον εορτασμό της παγκόσμιας ημέρας μουσικής την 21η Ιουνίου, το πολιτιστικό δίκτυο Ευρωπαϊκή Γιορτή της Μουσικής, μέσω της αποκλειστικής εκπροσώπησης του θεσμού στην Ελλάδα από την Μ.Ε.Σ.Ο.
Το 2011 τη σκυτάλη στη Σαντορίνη πήρε το Εθνικό Ωδείο Παράρτημα Θήρας, στο πλαίσιο της προσπάθειας του για πραγματική και ουσιαστική αναβάθμιση της μουσικής εκπαίδευσης και πολιτιστικής ανάπτυξης του νησιού μας, συνεχίζοντας και το 2012 τη συνεργασία, ως τοπικός συντονιστής της Ευρωπαϊκής Γιορτής της Μουσικής στη Σαντορίνη και συμμετέχοντας στις εκδηλώσεις με τέσσερις συναυλίες σπουδαστών του, οι οποίες θα πραγματοποιηθούν στο τριήμερο 21, 22 και 23 Ιουνίου στο Συναυλιακό χώρο του Μεγάρου Γκύζη.
Ευρωπαϊκή Γιορτή της μουσικής
Από το 1982, κάθε 21η Ιουνίου με πρωτοβουλία του τότε Γάλλου Υπουργού Πολιτισμού κ. Jack Lang ξεκίνησε στην Γαλλία η Ημέρα Γιορτής της Μουσικής, η οποία έγινε γρήγορα θεσμός και από το 1985 εξαπλώθηκε στην Ευρώπη με τον ίδιο σκοπό. Η Αθήνα, πρώτη Πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης το 1985 είναι η πρώτη πόλη εκτός Γαλλίας στην οποία πραγματοποιήθηκε η Γιορτή. Από τότε η Γιορτή της Μουσικής πήρε Ευρωπαϊκή διάσταση και μετονομάστηκε σε Ευρωπαϊκή Γιορτή της Μουσικής. Σήμερα στην Ευρώπη, 22 χώρες, όπως η Ιταλία, η Αγγλία, το Βέλγιο, η Ισπανία, η Ολλανδία έχουν πια καθιερώσει την Ευρωπαϊκή Γιορτή της Μουσικής ως μια ετήσια θεσμική εκδήλωση.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ
Πέμπτη 21 Ιουνίου 2012
Παραδοσιακή μουσική – Έντεχνη – Rock, Ώρα έναρξης 19:00
Σπουδαστές Τμήματος Μπουζουκιού, Ακουστικής, Ηλεκτρικής Κιθάρας & Μπάσσου
Εθνικού Ωδείου Παραρτήματος Θήρας
Παρασκευή 22 Ιουνίου 2012
Μουσική Προπαιδεία και Κλασσική Μουσική, Ώρα έναρξης 17:00
Σπουδαστές Προκαταρκτικών Σχολών
Εθνικού Ωδείου Παραρτήματος Θήρας
Παρασκευή 22 Ιουνίου 2012
Κλασσική Μουσική, Ώρα έναρξης 19:30
Σπουδαστές Κατώτερων Σχολών
Εθνικού Ωδείου Παραρτήματος Θήρας
Σάββατο 23 Ιουνίου 2012
Κλασσική Μουσική, Ώρα έναρξης 19:00
Σπουδαστές Μέσων και Ανώτερων Σχολών
Εθνικού Ωδείου Παραρτήματος Θήρας
Όλες οι εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν στο συναυλιακό χώρο του Μεγάρου Γκύζη, στα Φηρά.
ΠΕΜΠΤΗ 21/6 – ΣΑΒΒΑΤΟ 23/6/2012
Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Μ. ΒΑΛΒΗΣ
2011-08-28 21:00 - 2011-09-24 23:00 | ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΓΑΡΟ ΓΚΥΖΗ, ΦΗΡΑ, ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ - ΕΛΛΑΔΑ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Μ. ΒΑΛΒΗΣ

Έκθεση Ζωγραφικής “ΦΩΤΟΔΙΟΔΟΣ 2001-2011”
Αμέσως μετά τη λήξη του Φεστιβάλ Μεγάρου Γκύζη 2011, θα εγκαινιασθεί την Κυριακή 28 Αυγούστου στο Πνευματικό Κέντρο ΜΕΓΑΡΟ ΓΚΥΖΗ η αναδρομική έκθεση ζωγραφικής του Αλέξανδρου Μ. Βάλβη με τίτλο “Φωτοδίοδος 2001-2011”.
Φωτοδίοδος, η γέφυρα της μεγάλης αντάμωσης με κώδικα την τέχνη, που δημιουργεί την αλήθεια σαν εικόνα και το απεικονισμένο γίνεται πραγματικότητα.
Ο καλλιτέχνης επιστρέφει στο νησί της καταγωγής του μετά την πολύχρονη διαμονή του στη Γερμανία και παρουσιάζει για πρώτη φορά στη Σαντορίνη τη δουλειά των τελευταίων δέκα ετών. Θα εκτεθούν ζωγραφικά έργα με μικτή τεχνική (ακρυλικά, φυσικές ύλες, ρητίνη σε ξύλο), αλλά και ορισμένα σχέδια (κιμωλία & κάρβουνο σε χαρτί Ingres).
«Φανερόν ἐστιν, ὅτι τὸ μὲν ἐν φωτὶ ὁρώμενον χρῶμα. Διὸ καὶ οὐχ ὁρᾶται ἄνευ φωτός· τοῦτο γὰρ ἦν αὐτῷ τὸ χρώματι εἶναι, τὸ κινητικῷ εἶναι τοῦ κατ’ ἐνέργειαν διαφανοῦς· ἡ δ’ ἐντελέχεια τοῦ διαφανοῦς φῶς ἐστὶν»
Ἀριστοτέλης «Περὶ Ψυχῆς»
Ο Αλέξανδρος Βάλβης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1952. Μετά τις σπουδές του στην Αθήνα σε Interior Design & Furniture Design (1969-1974) και Graphic Design (1974-1977), έφυγε στη Γερμανία, όπου έζησε για 18 χρόνια (1978-1996) εργαζόμενος 16 χρόνια στο Μόναχο σαν ζωγράφος και γραφίστας. Είναι μέλος της Ένωσης των Βαυαρών καλλιτεχνών και μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος (ΕΕΤΕ) . Το 1996 επέστρεψε στην Ελλάδα και από τότε ζει και εργάζεται στην Αθήνα.
Έχουν γίνει πολλές ατομικές εκθέσεις του, οι περισσότερες στη Γερμανία, ενώ έχει λάβει μέρος και σε πολλές ομαδικές εκθέσεις, τόσο στη Γερμανία όσο και στην Ελλάδα. ΣΤο 2003 φιλοτέχνησε το έργο Πισιδία 2003 στο σταθμό του ΗΣΑΠ στη Νέα Ιωνία με την τεχνική του θερμού σμάλτου σε επιφάνεια χάλυβος.
Την επιμέλεια της έκθεσης έχει ο Γιάννης Παπακωνσταντίνου, Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Μεγάρου Γκύζη.
Εγκαίνια έκθεσης: Κυριακή 28 Αυγούστου 2011, 21:00
Διάρκεια έκθεσης: Κυριακή 28 Αυγούστου έως Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου 2011

ALEXANDROS M. VALVIS
2011-08-28 21:00 - 2011-09-24 23:00 | GYZI MEGARON CULTURAL CENTRE, FIRA, SANTORINI - GREECE
ALEXANDROS M. VALVIS

“Fotodiodos 2001-2011”
The solo painting exhibition of Alexandros M. Valvis, titled “Fotodiodos 2001-2011”, will be launched at the Cultural Center Megaro Gyzi on Sunday 28th August.
Fotodiodos is the bridge to meet again with art as the code, which creates the truth as an image and the reflected image becomes reality.
The artist returns to the island of his origin after a 18-year stay in Germany and presents for the first time in Santorini his work of the last ten years. He is going to exhibit paintings with mixed technique (acrylics, natural materials, resin on wood), but also some drawings (chalk & charcoal on paper Ingres).
The exhibition is organized and curated by Yannis Papaconstantinou, Artistic Director of Megaro Gyzi.
Opening of exhibition: Sunday 28th August 2011, 21:00
Duration of exhibition: 28 August – 24 September 2011
Alexandros M. Valvis
Lives and works as an independent artist in Athens.
Fields of work: Painting, Drawing, Graphic Design, Objects.
Member of the BBK München (Organisation of Bavarian Artists).
Member of the Chamber of Fine Arts of Greece.
1952 born in Athens
1969 – 1974 Diploma in Furniture Design and Interior Design, Athens
1974 – 1977 Diploma in Graphic Design, Athens
1978 – 1996 Residence in Germany
1979 Training with the Municipal Theatre, Augsburg
1980 – 1996 Freelance graphic designer and painter in Munich
from 1987 studio in Munich
from 1996 studio in Athens
Exhibitions
1994 exhibition: Bobingen – award
1994 individual exhibition: Greek community, Munich
1994 exhibition: Daniel-Henry-Kahnweiler-Preis, Rockenhausen
1995 individual exhibition: Dresdner Bank AG, Munich
1995 exhibition: “30th Anniversary Greek Community”, Stuttgart
1996 individual exhibition: Dresdner Bank AG, Munich
1996 exhibition: “Hellenic artists” Allerheiligenkirche, Munich
1996 individual exhibition: Gallery Goethe 53, Munich
1997 exhibition: Gallery Titanium, Athens
1998 exhibition: “Drawings”, Schwetzingen
1998 individual exhibition: Gallery Epoch, Athens
1999 Competition: “Symbol Olympic Games Athens 2004”
1999 exhibition: “As light becomes colour”, Schwetzingen
2000 exhibition: “Genesion” Gallery Politia, Athens
2000 individual exhibition: Olympic Airways, Munich
2000 individual exhibition: Gallery Artist Unlimited, Bielefeld
2001 exhibition: “Month of Arts”, Athens
2004 exhibition: “Views of Athens”, Athens, Cyprus
2007 exhibition: “Views of Athens”, Moscow
Art in public places
1985 Cooperation in the designing of the Munich underground stations
1997 University of Athens (Phil. Unit)
1998 University of Porto, Portugal
2003 Underground station Nea Ionia, Athens

Η ΚΡΗΤΗ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ ΣΤΗ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ
2011-08-26 21:00 - 23:00 | ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΓΑΡΟ ΓΚΥΖΗ, ΦΗΡΑ, ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ - ΕΛΛΑΔΑ
Η ΚΡΗΤΗ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ ΣΤΗ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ

Παρουσίαση & προβολή της ταινίας-ντοκιμαντέρ «Χορεύω αιώνες στην Κρήτη»
Την Παρασκευή 26 Αυγούστου, αμέσως μετά τη λήξη του Φεστιβάλ Μεγάρου Γκύζη 2011, η Κρήτη «ταξιδεύει» στη Σαντορίνη για την παρουσίαση-προβολή στο Μέγαρο Γκύζη της ταινίας-ντοκιμαντέρ «Χορεύω αιώνες στην Κρήτη». Η ταινία είναι μία παραγωγή του Κέντρου Έρευνας & Διδασκαλίας Κρητικού Χορού της Ομάδας των χοροδιδασκάλων-ερευνητών Γιάννη και Γιώργου Μεγαλακάκη, και έχει στόχο την ουσιαστική ανάδειξη και προβολή της τέχνης του κρητικού χορού σε ολόκληρο τον κόσμο. Η πρώτη παρουσίαση της ταινίας πραγματοποιήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2011, στο Ευγενίδειο Ίδρυμα (Πλανητάριο) στην Αθήνα με τεράστια επιτυχία. Πριν από την προβολή της ταινίας, θα προηγηθεί μία ομιλία του ερευνητή-χοροδιδασκάλου Γιάννη Μεγαλακάκη με θέμα την τέχνη του κρητικού χορού. Τον Γιάννη Μεγαλακάκη θα προλογίσει ο δημοσιογράφος Μανώλης Σκανδάλης. Η είσοδος για την ομιλία και την προβολή της ταινίας είναι ελεύθερη για το κοινό.
Η ταινία ‘‘ΧΟΡΕΥΩ ΑΙΩΝΕΣ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ” κυκλοφορεί μέσα σε μία πολυτελή κασετίνα, η οποία συνοδεύεται από αναλυτικότατο έντυπο υλικό. Την ημέρα της παρουσίασης-προβολής θα διατίθεται από τους δημιουργούς της στο κοινό στην τιμή των 20 ευρώ.

Σύντομη παρουσίαση της ταινίας:
Η συνεχής και επί χρόνια επαφή με γηγενείς Κρήτες διαφόρων ηλικιών, κουλτούρας, κοινωνικού αλλά και οικονομικού υπόβαθρου, ανέδειξε την πολυπλοκότητα και διαφορετικότητα των ολοένα και περισσότερων αναδυόμενων θεμάτων προς έρευνα. Άνθρωποι αυθεντικοί, δυνατοί, γαλουχημένοι στις δυσκολίες της ζωής, οι περισσότεροι όμως με ένα μεγάλο φόβο «μη ξεφτίσει στο πέρασμα του χρόνου η παράδοση του τόπου μας». Από εκεί γεννήθηκε και η ιδέα δημιουργίας μίας νέας προσέγγισης, η οποία είναι μία ταινία-ντοκιμαντέρ και αποτελεί κατά κάποιο τρόπο μια συνέχεια της προηγούμενης παραγωγής «Όταν ακούω Κρήτη» της Ομάδας των χοροδιδασκάλων-ερευνητών Γιάννη και Γιώργου Μεγαλακάκη.
Στην ταινία «Χορεύω αιώνες στην Κρήτη» ο θεατής παρακολουθεί ένα οδοιπορικό-ντοκουμέντο σε ολόκληρη την Κρήτη, από την Κίσσαμο έως την κάτω Ζάκρο, στην Ανατολική Κρήτη. Ηλικιωμένοι αλλά και νέοι χορευτές χορεύουν σπάνιους τοπικούς χορούς περιγράφουν τα παλιά γλέντια, μιλούν για τους παραδοσιακούς και τους παλιούς μουσικούς. Παρέες τραγουδούν τα γνήσια ριζίτικα τραγούδια, ενώ κάποιοι από τους “αφηγητές” δεν υπάρχουν πια στην ζωή. Αξέχαστη θα μείνει η ζεστή αγκαλιά που πρόσφεραν στους συντελεστές της ταινίας, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, ανοίγοντας διάπλατα τις πόρτες των σπιτιών τους, αλλά κυρίως ανοίγοντας τις καρδιές τους.
Είναι ένας τρόπος για να πιάσουμε ξανά το νήμα της παράδοσης και να το αφήσουμε να μας οδηγήσει σ’ έναν τόπο γόνιμης συνάντησης του χθες με το σήμερα.
Παράλληλα παρακολουθούμε στην ταινία και τις σημαντικότερες χορευτικές στιγμές της Ομάδας από παραστάσεις, σεμινάρια και πρόβες των τελευταίων πέντε ετών.
Στην ταινία παρακολουθούμε πλάνα από:
– Το οδοιπορικό που πραγματοποίησαν οι συντελεστές στην Κρήτη τον Δεκέμβριο του 2004 μαζί με τη σκηνοθέτρια Νάνσυ Μπινιαδάκη.
– Σπάνιο κινηματογραφικό υλικό άγνωστου αμερικανού σκηνοθέτη που επισκέφτηκε την Κρήτη το 1941 και κατέγραψε στιγμές καθημερινότητας στο χωριό Βορίζα Ηρακλείου.
– Την εκδήλωση που διοργανώθηκε το 1987 από το Σωματείο «Λαϊκή Βιβλιοθήκη Παλαιών Ρουμάτων», με στόχο να καταγραφούν οι παλιοί χορευτές των Παλαιών Ρουμάτων της επαρχίας Κισσάμου Χανίων.
– Η ταινία περιέχει σπάνιες φωτογραφίες από το χωριό Κριτσά της επαρχίας Μιραμπέλου Λασιθίου και σπάνιο φωτογραφικό υλικό, στο οποίο βλέπουμε παλιούς Ανωγειανούς μερακλήδες, όπως ο Μανώλης Πασπαράκης «Στραβός», ο Μανώλης Σταυρακάκης «Μερτζάνης», ο Χαραλάμπης Σκουλάς «Χουμάς», ο Μιλτιάδης Ξυλούρης και άλλοι.
Η ταινία απευθύνεται, όχι μόνο σε όσους ασχολούνται με την παραδοσιακή μουσική ή έχουν κάποια ειδική σχέση με την Κρήτη, αλλά στο ευρύτερο παγκόσμιο θεατρόφιλο και μουσικόφιλο κοινό, σε όσους ακούν ελληνική μουσική, έθνικ, σε όσους ακούν μουσική γενικότερα, στους ανθρώπους της παραδοσιακής μουσικής και του χορού, του θεάτρου, του κινηματογράφου και γενικότερα των τεχνών.
Λίγα λόγια για τους Γιάννη και Γιώργο Μεγαλακάκη
Πραγματοποιούν οι ίδιοι επιτόπιες καταγραφές και έρευνες στα χωριά της Κρήτης. Επιθυμούν να παρουσιάσουν την αληθινή Κρήτη, αυτή που δεν έχει σχέση με τον τουρισμό και το φολκλόρ. Όραμά τους η ανάδειξη και διάσωση της φιλοσοφίας, της ιστορίας και της τέχνης του κρητικού χορού. Αντιμετωπίζουν την τέχνη του κρητικού χορού ως ένα ζωντανό στοιχείο, το οποίο από γενιά σε γενιά εκφράζεται με διαφορετικό τρόπο. Πιστεύουν ότι το φολκλόρ και η κακή αισθητική, είναι ο μεγαλύτερος εχθρός της τέχνης.
Τον Ιούλιο του 2002 συμμετέχουν με την χορευτική τους ομάδα στη μεγάλη συναυλία που διοργάνωσε στη μνήμη του Νίκου Ξυλούρη το περιοδικό “ΔΙΦΩΝΟ” στο θέατρο Λυκαβητού στην Αθήνα.
Τον Αύγουστο του 2004 χορεύουν στην τελετή λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, η οποία πραγματοποιήθηκε στο Ολυμπιακό Στάδιο (Ο.Α.Κ.Α.) υπό τη σκηνοθεσία του Δημήτρη Παπαϊωάννου.
Το 2006 ο Όμιλος κυκλοφορεί με τις μουσικές εκδόσεις Σείστρον την παραγωγή: «Όταν ακούω Κρήτη» σε μορφή DVD και CD από την παράσταση που παρουσίασε στο ΝΕΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΠΕΝΑΚΗ στην Αθήνα.
Τον Νοέμβριο του 2006 οι αδερφοί Μεγαλακάκη ιδρύουν στην Αθήνα το ΚΕΝΤΡΟ ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΚΡΗΤΙΚΟΥ ΧΟΡΟΥ.
Τον Ιούλιο του 2008 παρουσιάζουν με την χορευτική τους ομάδα την χοροσυναυλία «Η Κρήτη των ονείρων» με την μουσική οικογένεια των Ξυλούρηδων (Ψαραντώνη, Ψαρογιάννη, Ψαρογιώργη, Λάμπη Ξυλούρη και άλλους) στο Θέατρο Βράχων στα πλαίσια του Φεστιβάλ Βύρωνα.
Από τον Σεπτέμβριο του 2009 ο Γιάννης Μεγαλακάκης είχε αναλάβει την διδασκαλία κρητικών χορών στους πρωταγωνιστές της σειράς ”Το νησί”.
Τον Ιανουάριο του 2010 ο Γιάννης Μεγαλακάκης κυκλοφορεί το πρώτο του βιβλίο με τίτλο ”Χορογράφοντας” από τις εκδόσεις Δοκιμάκη.
Έχουν συμμετάσχει σε πάρα πολλές τηλεοπτικές εκπομπές παρουσιάζοντας κρητικούς χορούς αλλά και τις παραστάσεις που κατά καιρούς ετοιμάζουν.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 26/8,21:00

CRETE "TRAVELS" TO SANTORINI
2011-08-26 21:00 - 23:00 | GYZI MEGARON CULTURAL CENTRE, FIRA, SANTORINI - GREECE
CRETE “TRAVELS” TO SANTORINI
«Dancing through the centuries in Crete»
Immediately after the end of the Megaro Gyzi Festival 2011, on Friday 26 August, Crete “travels” to Santorini for the presentation-view in Megaro Gyzi the film-documentary «Dancing through the centuries in Crete». The film is a production of the Center for Research and Cretan Dance Teaching of the Group of the instructors-researchers Yannis and Yorgos Megalakakis, and aims to substantially enhance and promote the art of Cretan dance around the world. The premiere of the film was held with great success at the Eugenides Foundation (Planetarium) in Athens on 19 February 2011.
Before the view of the film, a talk on the art of the Cretan dance will be given by the researcher and dance teacher Yannis Megalakakis, who will be introduced by the journalist Manolis Skandalis.
The admission for the lecture and the film is free to the public.
FRIDAY 26/8/2011, 21:00

PENNY & THE SWINGIN΄ CATS
2011-08-23 21:00 - 23:00 | GYZI MEGARON CULTURAL CENTRE, FIRA, SANTORINI - GREECE
PENNY & THE SWINGIN΄ CATS
The Megaro Gyzi Festival 2011 is concluded on 23/8 with the band Penny & The Swingin’ Cats. They take us into a journey through time that runs from decade to decade, and they invite us to a swing party with much enthusiasm and willingness to dance with remixes of favourite songs of the recent decades in rhythms of swing, jive and charleston, as well as soul and funk tunes of our times. The band will also share with us its own fresh songs and so this year’s festival is going to be completed with the best way.
Penny Baltatzi, vocals & kazoo
Yiorgos Zervos, electric guitar & voice
Marios Valinakis, tenor saxophone
Stathis Paraskevopoulos, bass
Christos Konstantinidis, drums
PENNY & THE SWINGIN’ CATS
The band Penny & Swingin’ Cats is a group of five experienced musicians, that was formed in 2009-10. They have performed in various festivals and night spots in Athens (Bacaro, Belafonte, Nueva Trova, Tiki, Jazzy Bar, Ginger Ale and many more), as well as in other cities around Greece.
Some of the highlight moments of the group have been their live performance at the “Gagarin” Music Hall in March 2010, “opening” the program of Marc Almond, as well as their participation to the first swing festival “The Swing Thing” at “Fuzz” Club in November 2010, where they played “opening” the top swing band in the world, the American Royal Crown Revue (RCR), a group considered to have contributed to the maximum extent of the swing revival in the 90’s.
Penny & The Swingin’ Cats is a band that has kept the Greek media (the radio and the printed & online press) interested in their work. Their latest interviews are hosted on the April 2011 issue of “Jazz & Jazz” magazine and on the May 2011 issue of “Athens Magazine”.

PENNY & THE SWINGIN΄ CATS
2011-08-23 21:00 - 23:00 | ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΓΑΡΟ ΓΚΥΖΗ, ΦΗΡΑ, ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ - ΕΛΛΑΔΑ
PENNY & THE SWINGIN΄ CATS
Το πρόγραμμα του φετινού Φεστιβάλ Μεγάρου Γκύζη ολοκληρώνεται στις 23/8 με το συγκρότημa Penny & The Swingin’ Cats. Μας παρασύρουν σε ένα ταξίδι στο χρόνο, μια χρονομηχανή που τρέχει από δεκαετία σε δεκαετία, και μας προσκαλούν σε ένα swing πάρτυ με πολύ κέφι και διάθεση για χορό με διασκευές αγαπημένων τραγουδιών των τελευταίων δεκαετιών σε ρυθμούς swing, jive και charleston αλλά και με σύγχρονων soul- funk κομματιών. Τα δικά τους ολόφρεσκα τραγούδια, που θα τα μοιραστούν μαζί μας, έρχονται να ολοκληρώσουν το φετινό Φεστιβάλ με τον καλύτερο τρόπο.
PENNY & THE SWINGIN’ CATS
Το μουσικό συγκρότημα Penny & The Swingin’ Cats απαρτίζεται από πέντε έμπειρους μουσικούς και ξεκίνησε τις εμφανίσεις του την περίοδο 2009-2010. Έχει πραγματοποιήσει ζωντανές εμφανίσεις σε φεστιβαλ και πολλά μαγαζιά της Αθήνας (Bacaro, Belafonte, Nueva Trova, Tiki, Life Jazzy Bar, Ginger Ale, κ.α). και σε πολλές άλλες πόλεις. Το set της μπάντας έχει ως κύριο ηχόχρωμα το swing, εμπλουτισμένο με στοιχεία από jive, charleston και cabaret, προκαλώντας το κοινό σε έναν ατελείωτο χορό, οπουδήποτε και αν εμφανίζονται.
Πολύ σημαντική στιγμή για το συγκρότημα αποτελεί η ζωντανή εμφάνιση τον Μάρτιο του 2010 στον πολυχώρο Gagarin ανοίγοντας το πρόγραμμα του Marc Almond, όπως και η συμμετοχή τους τον Νοέμβριο του 2010 στο πρώτο swing festival “The Swing Thing” στο Fuzz, όπου έπαιξαν «ανοίγοντας» την κορυφαία swing μπάντα στον κόσμο, τους Αμερικάνους Royal Crown Revue (RCR), ένα συγκρότημα που θεωρείται ότι συνέβαλε σε μέγιστο βαθμό στην αναβίωση του swing τη δεκαετία του ΄90.
Το συγκρότημα Penny & The Swingin’ Cats έχει απασχολήσει και συνεχίζει να απασχολεί το ραδιόφωνο καθώς και τον έντυπο και διαδικτυακό τύπο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι συνεντεύξεις στα περιοδικά “Jazz & Τζαζ” (τεύχος Απριλίου 2011) και “Athens Magazine” (τεύχος Μαίου 2011), όπως και πλειάδα αναφορών για το συγκρότημα σε εφημερίδες και περιοδικά (Ελευθεροτυπία, Έθνος, Δίφωνο, Athens Voice κ.α.).
Πέννυ Μπαλτατζή, φωνή & kazoo
Γιώργος Ζερβός, ηλεκτρική κιθάρα & φωνή
Μάριος Βαληνάκης, τενόρο σαξόφωνο
Στάθης Παρασκευόπουλος, κοντραμπάσο
Χρήστος Κωνσταντινίδης, τύμπανα

HUMAN TOUCH
2011-08-20 21:00 - 23:00 | ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΓΑΡΟ ΓΚΥΖΗ, ΦΗΡΑ, ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ - ΕΛΛΑΔΑ
HUMAN TOUCH
Το ταξίδι συνεχίζεται στις 20/8 με τους Human Touch, ένα από τα πλέον γνωστά, με προσωπικότητα και μοναδικό στυλ, τζαζ συγκροτήματα της χώρας μας εδώ και 13 χρόνια. Ο David Lynch (σαξόφωνα & φλάουτο), ο Σταύρος Λάντσιας (πιάνο & πλήκτρα) και ο Γιώτης Κιουρτσόγλου (ηλεκτρικό μπάσο), έχοντας αποκτήσει τη δική τους ξεχωριστή ταυτότητα στον χώρο της μουσικής, κινούνται σ’ ένα ευρύ φάσμα ρυθμών και ηχοχρωμάτων. Η μουσική τους, μέσα από την ποικιλία οργάνων που παίζει ο καθένας, άμεση και επικοινωνιακή, συμπαρασύρει τον ακροατή γεμίζοντάς τον εικόνες και συναισθήματα. Οι Human Touch είναι όντως ένα “ανθρώπινο άγγιγμα”.
David Lynch, τενόρο & σοπράνο σαξόφωνο, φλάουτο, φλογέρα
Σταύρος Λάντσιας, πιάνο, πλήκτρα, τύμπανα, κιθάρα
Γιώτης Κιουρτσόγλου, ηλεκτρικό μπάσο
DAVID LYNCH, τενόρο & σοπράνο σαξόφωνο – φλάουτο – φλογέρα – φωνή
Ο David Lynch γεννήθηκε το 1961 στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας από μουσική οικογένεια με καταγωγές από Ιρλανδία και Ανατολική Ευρώπη. Άρχισε να ασχολείται με τη μουσική όταν ο δάσκαλός του στο σχολείο τον εισήγαγε στο κλασικό φλάουτο. Όταν έγινε 15 ετών ξεκίνησε μαθήματα τζαζ και σαξόφωνου και πήρε υποτροφία για το Idyllwild School of Music and the Arts. Συνεχίζοντας τις σπουδές του πήγε στο Λας Βέγκας, όπου σπούδασε τζαζ πλάι σε μουσικούς όπως ο Garvin Buschell (συνεργάτης των John Coltrane και Ben Webster), ο James Moody (ένας από τους μεγαλύτερους μουσικούς του Be Bop), o Charles Lloyd και ο Ralph Bowen. Στα 17 του χρόνια ενορχήστρωσε τη μπάντα του τμήματος σύγχρονης μουσικής του σχολείου του και ψηφίστηκε ως ο καλύτερος τζαζ μουσικός της χρονιάς, γεγονός που του έδωσε της δυνατότητα να αρχίσει τη σταδιοδρομία του ως μουσικός. Στη συνέχεια επέστρεψε στο Λος Άντζελες όπου πήρε μαθήματα αυτοσχεδιασμού, αρμονίας και σύνθεσης στα Dick Grove Music Workshops, ενώ ταυτόχρονα άρχισε την επαγγελματική του καριέρα παίζοντας σε διάφορα clubs, στούντιο και με μεγάλες swing ορχήστρες.
Το 1982, στα 21 του χρόνια, η ανάγκη διεύρυνσης των μουσικών και προσωπικών οριζόντων τον έφερε από την Αμερική στην Ευρώπη. Μετά από μία παρατεταμένη περίοδο ταξιδιού, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου ένιωσε το περιβάλλον κατάλληλο για ενδοσκόπηση και διεύρυνση. Η ακόρεστη αναζήτηση για καινούργιες και δημιουργικές φόρμες έκφρασης τον έφερε σε επαφή με μερικούς από τους πιο ξεχωριστούς μουσικούς, συνθέτες και τραγουδιστές, από πολλά μέρη και από διαφορετικές παραδόσεις. Η ευαισθησία και η δημιουργικότητα, καθώς και η πρωτότυπη μουσική του προσέγγιση, χαρακτήρισαν την κάθε του συνεργασία.
Ήταν από τα ιδρυτικά μέλη των ISKRA, που το 1996 εξέδωσαν το άλμπουμ “A New Day”, στο οποίο ο David υπογράφει τα περισσότερα κομμάτια. Το 1995 κυκλοφορεί ο πρώτος προσωπικός δίσκος του με τίτλο “Lit’l Song” και το 1998 το “Wandering Home” (ζωντανή ηχογράφηση από το Μέγαρο Μουσικής).
To 1998 σχηματίζει το jazz τρίο HUMAN TOUCH με τους Γιώτη Κιουρτσόγλου και Σταύρο Λάντσια και κυκλοφορούν το πρώτο άλμπουμ τους με τίτλο “Human Touch”. Η σχέση και η επικοινωνία που αναπτύσσουν μεταξύ τους ως μουσικοί κάνει το σχήμα να αντέξει στο χρόνο με πολλές ζωντανές εμφανίσεις, ενώ παράλληλα ο Lynch συνεχίζει τις εμφανίσεις του και ως σέσιον μουσικός. Τον Ιανουάριο του 2004 κυκλοφορεί το δεύτερο άλμπουμ των HUMAN TOUCH με τίτλο Movin’ (Libra Music).
Το 2003 σχημάτισε μαζί με τον Γιώργο Καλούδη το “Duo Faros”, ένα ντουέττο βασισμένο σε μία πρωτότυπη μορφή στιγμιαίας σύνθεσης και ενορχήστρωσης. Το 2004 έγραψε νέες ενορχηστρώσεις σε τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι, που ερμήνευσε η Έλλη Πασπαλά με καλεσμένους τον Blaine Reinenger, τον Αλκίνοο Ιωαννίδη, τους Human Touch και τους Raining Pleasure. Από το 2006 ο David περιοδεύει με τους “The Missing Lynch”, ερμηνεύοντας νέες συνθέσεις του και πρωτότυπα τραγούδια. To 2010, με αφορμή τη συνεργασία του με τον Ρομ σαξοφωνίστα Oprica Ivancea, δημιούργησε τους “The Heavy Metal Band”, ένα σύνολο πνευστών με neo-jazz και balkan ήχους.
Ο David έχει παίξει σε αμέτρητες ηχογραφήσεις και σε πολλά soundtrack ταινιών. Έχει επίσης γράψει μουσική για τον κινηματογράφο, το θέατρο, το ραδιόφωνο, την τηλεόραση και το χορό. Παράλληλα, συμμετείχε σε πολλά φεστιβάλ και συνεργάστηκε με σημαντικούς καλλιτέχνες, όπως είναι οι Arturo Sandoval, Trilok Gurtu, Arild Anderson, Milcho Leviev, The Temptations, Barry White, Galaxy 2 Galaxy, Culture, Joe Higgs αλλά και με τους Haig Yazdjian, Ελένη Καραίνδρου, Χάρη και Πάνο Κατσιμίχα, Έλλη Πασπαλά, Αλκίνοο Ιωαννίδη, Θάνο Μικρούτσικο, Γιώργο Νταλάρα, Παύλο Σιδηρόπουλο, Κυριάκο Σφέτσα, Ελένη Τσαλιγοπούλου και πολλούς άλλους.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΛΑΝΤΣΙΑΣ, ακουστικό πιάνο – πλήκτρα – τύμπανα – κρουστά – κιθάρα

O Σταύρος Λάντσιας γεννήθηκε στην Kύπρο τό 1966. Σπούδασε κλασικό πιάνο και θεωρία μουσικής στο Eλληνικό Ωδείο Λευκωσίας. Tο 1986 μεταβαίνει στην Aμερική, όπου παίρνει δίπλωμα ενορχήστρωσης (Bachelor of Music Degree in Commercial Arranging) από το Berklee College of Music της Bοστώνης.
Παρακολουθεί επίσης μαθήματα σύνθεσης μουσικής για κινηματογράφο. Διακρίνεται επίσης με τα βραβεία “Count Basie Jazz Masters award for pianists 1989” και “Quincy Jones Jazz Masters award for arrangers 1990”. Mετά το Berklee συνεχίζει σπουδές jazz πιάνου και αυτοσχεδιασμού με τον διεθνούς φήμης καθηγητή και guru της jazz Charlie Banakos.
Tο 1992 έρχεται στην Aθήνα όπου εργάζεται κυρίως σαν ενορχηστρωτής – πιανίστας στην ελληνική δισκογραφία, την τηλεόραση και το θέατρο. O Σταύρος Λάντσιας χαίρει μεγάλης εκτίμησης σαν πιανίστας και έχει συνεργαστεί με σημαντικούς Έλληνες καλλιτέχνες, όπως είναι ο Διονύσης Σαββόπουλος, η
Eλένη Καραϊνδρου, ο Nίκος Ξυδάκης, η Xάρις Aλεξίου, ο Γιώργος Nταλάρας, η Έλλη Πασπαλά, ο Aλκίνοος Iωαννίδης και ο Ορφέας Περίδης.
Συνθέσεις του παρουσιάζει με το συγκρότημα Human Touch, που έχει δημιουργήσει με τους διακεκριμένους μουσικούς Γιώτη Kιουρτσόγλου και David Lynch. Το 1998 κυκλοφορεί η πρώτη τους δισκογραφική δουλειά με το ομώνυμο CD “Human Touch”, όπου εκτός από πιάνο παίζει ντραμς, ακουστική κιθάρα και κρουστά.
H πρώτη του προσωπική δισκογραφική δουλειά έχει τον τίτλο “Eπιστροφή” (1999) και περιέχει συνθέσεις ενορχηστρωμένες για πιάνο, όμποε, κουαρτέτο εγχόρδων, κοντραμπάσο και τύμπανα. Σε δύο συνθέσεις φιλοξενείται ο διακεκριμένος μουσικός Haig Yazdjian στο ούτι και τη φωνή. Aκολουθεί η συνεργασία του με την Έλλη Πασπαλά και τον David Lynch στη δημιουργία του σχήματος “Trio”. Tο ομώνυμο CD κυκλοφορεί το 2000. Tον Απρίλιο του 2002 κυκλοφορεί η δεύτερη προσωπική του δουλειά με τίτλο “Tο Tαξίδι μιας Nότας”. Στην ενορχήστρωση περιλαμβάνεται και 20μελής ορχήστρα εγχόρδων. Φιλοξενούνται οι David Lynch, Έλλη Πασπαλά και ο Γιάννης Σπάθας. Το 2004 κυκλοφορεί και το δεύτερο άλμπουμ των HUMAN TOUCH με τίτλο «Movin’» (Libra Music). To 2006-2007 συνεργάζεται με τον Διονύση Σαββόπουλο και τον Γιώτη Κιουρτσόγλου. Μαζί δημιουργούν τον “Πυρήνα”, μια μουσική παράσταση (κυκλοφορεί σε CD-DVD) που άφησε εξαιρετικές εντυπώσεις.
Το πιο πρόσφατο συνθετικό του έργο ονομάζεται “Ημερολόγιο Ονείρων”, μια σουίτα για πιάνο, σοπράνο σαξόφωνο και ορχήστρα εγχόρδων. Παρουσιάστηκε το 2006 στην Πάτρα, στα πλαίσια της “Πάτρα – πολιτιστική πρωτεύουσα 2006”, με διευθυντή ορχήστρας τον Αλέξανδρο Μυράτ. Το 2011 ολοκληρώθηκε στο Los Angeles η ηχογράφηση των πιο πρόσφατων συνθέσεών του με την συμμετοχή του Peter Erskine στα τύμπανα και του Lars Danielsson στο κοντραμπάσο.
Τα τελευταία χρόνια ο Σταύρος Λάντσιας δραστηριοποιείται και στον εκπαιδευτικό τομέα δίνοντας σεμινάρια αλλά και ιδιαίτερα μαθήματα σε Jazz Πιάνο, Θεωρία, Aρμονία και Eνορχήστρωση. Oι σπουδές του, αλλά και η πολυετής του πείρα σαν επαγγελματία μουσικό, τον καθιστούν μια πολύτιμη πηγή μάθησης και πληροφορίας.
ΓΙΩΤΗΣ ΚΙΟΥΡΤΣΟΓΛΟΥ, ηλεκτρικό μπάσο

Γεννήθηκε στην Κοζάνη το 1965. Ξεκίνησε κιθάρα το 1981. Πρώτες επιρροές από την παραδοσιακή, τη ροκ και τη soul μουσική. Το 1983 στράφηκε στο ηλεκτρικό μπάσο, ενώ τα ακούσματά τoυ κινήθηκαν στο χώρο της jazz. Μελέτησε jazz αρμονία και θεωρία με τον Θεόδωρο Καπηλίδη. Μαζί με τους Θεόδωρο και Νίκο Καπηλίδη δημιούργησαν το Electric Jazz Trio.
Το 1988 φοίτησε στο Musician’s Institute του Los Angeles, όπου διδάχτηκε την τεχνική του μπάσου από μεγάλους δασκάλους, μεταξύ των οποίων ήταν και ο Gary Willis, ο Bob Magnuson και ο Jeff Berlin. Ζώντας εκείνο το διάστημα στην Αμερική, είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει από κοντά μεγάλους μουσικούς και να προσεγγίσει τη μουσική τους, την τεχνική τους, αλλά και τη φιλοσοφία τους για τη ζωή και για τη σχέση του ανθρώπου με τη μουσική.
Παράλληλα με τις σπουδές του, εμφανίστηκε σε πολλές μουσικές σκηνές του Los Angeles. To 1989 αποφοίτησε από το Musician’s Institute βραβευμένος ως “the most improved student of the year”, ενώ προτάθηκε και ως “the most outstanding player”.
Με την επιστροφή του στην Ελλάδα εμφανίστηκε με τους Electric Jazz Trio στο Jazz Club “Μαντάτο” στη Θεσσαλονίκη με το σαξοφωνίστα Manny Boyd και τον τρομπετίστα Danny Hayes. Ηχογράφησε με αυτούς δύο δίσκους, έναν με jazz standards και έναν με συνθέσεις του Θεόδωρου Καπηλίδη. Το 1993 ηχογραφεί με τον ισραηλινό κιθαρίστα Lior Yekutelli και τον Ελβετό ντράμερ Mark Halbeer το δίσκο “Exit”. Την περίοδο αυτή εμφανιζόταν σε διάφορα clubs στην Ελλάδα και την Ευρώπη με την Έλλη Πασπαλά και τον David Lynch. To 1996 μαζί με τον κιθαρίστα Κώστα Μπαλταζάνη και το ντράμερ Πέτρο Κούρτη δημιούργησαν το τρίο “Ίασις” και τον ομώνυμο δίσκο.
Την ίδια περίοδο γίνεται στενότερη η συνεργασία του με τον David Lynch και τον Σταύρο Λάντσια με τη δημιουργία του συγκροτήματος Human Touch. Ο καρπός της συνεργασίας αυτής ήταν ένας δίσκος το 1998 με τον ίδιο τίτλο. Η δουλειά αυτή αποτελεί αποτέλεσμα της εσωτερικής τους αναζήτησης, ένας ωραίος συνδυασμός σύγχρονης τεχνικής και επιστροφής στην παράδοση.
Το 2003 συνεργάζεται για μια συναυλία στη Θεσσαλονίκη με τον παγκοσμίου φήμης ντράμερ Billy Cobham. Ακολουθούν συναυλίες των Human Touch σε όλη την Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό, όπου καταξιώθηκαν παίζοντας σε συναυλίες και φεστιβάλ δίπλα σε μεγάλα ονόματα της παγκόσμιας μουσικής, ενώ απó τις αρχές του 2004 κυκλοφορούν και το νέο τους δίσκο «Movin’».
Παράλληλα, συνεργάζεται με πάρα πολλούς Έλληνες και ξένους καλλιτέχνες τόσο στη δισκογραφία όσο και σε ζωντανές εμφανίσεις.

HUMAN TOUCH
2011-08-20 21:00 - 23:00 | GYZI MEGARON CULTURAL CENTRE, FIRA, SANTORINI - GREECE
HUMAN TOUCH

The musical journey continues on 20/8 with the jazz trio Human Touch, one of the most famous, with personality and unique style, jazz bands in Greece. David Lynch (saxophones & flute), Stavros Lantsias (piano & keyboards) and Yiotis Kiourtsoglou (electric bass), having acquired their own unique identity in music as soloists, move in a wide range of rhythms, colours and emotional depth. Their direct and communicative music drifts the listener filling him with images and emotions.
David Lynch, tenor & soprano saxophone – flutes
Stavros Lantsias, piano – keyboards – drums – guitar
Yiotis Kiourtsoglou, electric bass
David Lynch, tenor & soprano saxophone – flutes
David Lynch is one of the most respected and accomplished musicians on the contemporary Greek music scene today. Though obviously not of Greek descent, the unique musical language he has developed by submerging his own expressive idiom into that of the Greek musical experience has earned him the reputation as being a musician of extraordinary sensitivity and versatility. Of Irish and Eastern European ancestry, David was born and raised in Los Angeles, California. He studied jazz music with James Moody, Charles Lloyd, Ralph Bowen and Garvin Buschell (John Coltrane΄s associate). After receiving various music awards and scholarships, David continued his studies at Dick Grove Music Workshops and began his professional career playing in numerous clubs, studios and with a variety of big bands.
At age 21, his need and desire to broaden his musical and personal horizons brought him to Europe. After an extended period of travelling he settled in Athens, where the environment seemed right for introspection and exploration. David’s insatiable quest for new and creative forms of expression quickly brought him in contact with some of Greece’s most outstanding musicians, writers and singers from all parts of the country and from different traditions. Since then, David has played on hundreds of albums, numerous movie soundtracks and has co-founded several bands including The Missing Lynch, Faros, Trio, The David Lynch Project, Iskra, and Human Touch (along with Stavros Lantsias and Yiotis Kiourtsoglou have internationally released recordings).
He has also written music for film, theatre, radio, television and dance. He’s played with Arturo Sandoval, Trilok Gurtu, Arild Anderson, Milcho Leviev, Marcus Stockhausen, The Temptations, Barry White and others. Of major importance in David’s musical journey was his collaboration with the late traditional clarinettist, Vassilis Soukas. This experience, and its lasting influence, was the crossroad leading David deeper into his own spirit of “Greekness” and his internal “world music”.
As a solo artist, David has released three CDs, Lit’l Song, Music With a View and Wandering Home. The latter featured renowned Irish uilleann piper Davy Spillane and was recorded live at the Athens Concert Hall. In 2003, along with cellist/multi-instrumentalist Yiorgos Kaloudis, David co-founded the duet “Faros”, an innovative duo which creates on-the-spot loops and spontaneous in-depth arrangements. One of David’s projects of pride was the re-working of the music of the late-great innovator, Manos Hatjidakis. The recording was released in 2007 with Hatjidakis protege Ellie Paspala and guest Blaine Reinenger (Raining Pleasure).
Stavros Lantsias, piano – keyboards – drums – guitar
Stavros Lantsias was born in Nicosia-Cyprus in 1966. He studied classical piano and music theory continuing his studies at Berklee College Of Music where he graduated in 1990. He there received the “Count Basie Jazz Masters Award for pianists 1989” and the “Quincy Jones Jazz Masters
Award for arrangers 1990”. After Berklee he continued his jazz piano studies with jazz “guru” Charlie Banacos.
Stavros Lantsias is in high demand as a pianist and arranger, always active performing with some of Greece’s most respected and acclaimed artists.
One of his most important projects is “Human Touch”, a group he has formed with long time collaborators David Lynch and Yiotis Kiourtsoglou. In their two studio recordings, «Human Touch» (LYRA 1998) and «Movin’» (LIBRA 2004), apart from composing and playing the piano Stavros expanded his playing with Drums, Percussion and Acoustic Guitar. Together they have played in several international jazz and ethnic festivals in Europe, Turkey and the Balkans.
Throughout the years Stavros has developed a unique multi-instrumental approach playing piano and drums simultaneously!
In 1999 Stavros Lantsias signed a recording contract with Warner Music Greece and since has released two personal albums “Return” (WEA 1999) and “The Journey of a Note” (WEA 2002). In these albums he demonstrates his composition and orchestration skills performing with both jazz and classical ensembles.
His upcoming recording release “Diary Of Dreams” features the Athens Kamerata String Orchestra and world renowned musicians Peter Erskine on drums and Lars Danielsson on Bass. This compositional work was originally a commission by “Patra Cultural Capital of Europe 2006”.
Yiotis Kiourtsoglou, electric bass
Yiotis Kiourtsoglou, electric bass player and componist, was born in Kozani in 1965. He started practicing guitar in 1981. His first influences were traditional, rock and soul music. In 1983 he turned to electric bass and started listening to jazz. He also studied Jazz Harmony and Theory with Theo Kapilidis. Along with Theo and Nikos Kapilidis, they created the “Electric jazz trio”. In 1988 he attended the “Musicians Institute” of Los Angeles ,where he was taught the electric bass technique by great teachers such as Gary Willis, Bob Magnuson and Jeff Berlin. He also performed live in many clubs in L.A. While living in America he had the chance to watch great musicians and to appreciate their music, their technique and their philosophy of life and of the relationship between life and music. In 1989 he graduated from the M.I. and was awarded as “The most improved student of the year” while he was nominated as “The most outstanding player”.
When he returned to Greece he performed with “Electric jazz Trio” in the jazz club Mantato in Thessalonica with the saxophone Manny Boyd and the trumpet player Danny Hayes. He recorded with them two albums, one with jazz standards and one with arrangements of Theo Kapilidis. In 1993 he records with the guitarist Lior Yekutielli from Israel and drummer Mark Halbheer from Switzerland. During that period, he performed live in various clubs in Greece and Europe along with Elli Paspala and David Lynch. In 1996 along with the guitarist Kostas Baltazanis and the drummer Petros Kourtis they created the “Iasis” trio and a same titled record.
At the same period he co-operates with David Lynch and Stavros Lantsias, who all formed the “Human Touch” band. The result of this collaboration was an album in 1998. This album is the result of their internal quest, a beautiful combination of modern technique, while sticking to tradition.
He also works with many Greek and foreign artists in recording albums and in live performances. In 2003 he collaborates for one live show in Thessaloniki with the world known drummer Billy Cobham. After that he appears with ‘Human Touch’ in many live shows in Greece and abroad, where they played their music in festivals and shows next to some of the greatest musicians of the world’s scene. Their new album «Movin’» was recorded in February 2004.

JOSE FRANCH-BALLESTER & VANESSA BENELLI MOSELL
2011-08-17 21:00 - 23:00 | ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΓΑΡΟ ΓΚΥΖΗ, ΦΗΡΑ, ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ - ΕΛΛΑΔΑ
JOSE FRANCH-BALLESTER & VANESSA BENELLI MOSELL
Στις 17/8 ένα ξεχωριστό, υψηλότατου επιπέδου, ρεσιτάλ κλασικής μουσικής για κλαρινέτο και πιάνο από δύο διεθνώς βραβευμένους έξοχους βιρτουόζους σολίστ της νέας γενιάς των rising stars, τον Ισπανό κλαρινετίστα Jose Franch-Ballester και την Ιταλίδα πιανίστρια Vanessa Benelli Mosell. Ο Jose Franch-Ballester έχει κερδίσει το διεθνούς φήμης βραβείο «2010 MIDEM Classique Outstanding Young Artist» και με την υπέροχη τεχνική και γεμάτη ευαισθησία ερμηνεία του έχει ήδη διαγράψει μια σημαντική καριέρα με εμφανίσεις σε πολυάριθμες συναυλίες στις ΗΠΑ, Ευρώπη, Ασία και Νότιο Αμερική. Η Vanessa Benelli Mosell είναι μια διεθνώς αναγνωρισμένη ταλαντούχα πιανίστρια, βραβευμένη για το γεμάτο ποιητικότητα και αισθαντικότητα παίξιμό της.
Jose Franch-Ballester (Ισπανία), κλαρινέτο
Ο Ισπανός κλαρινετίστας Jose Franch-Ballester (Χοσέ Φρανκ-Μπαϊγεστέρ) είναι ένας από τους πλέον υποσχόμενους σολίστ της γενιάς του. Κάτοχος του διεθνούς φήμης βραβείου «2010 MIDEM Classique Outstanding Young Artist», ο Franch-Ballester ερμήνευσε την Ραψωδία του Debussy με την Sinfonietta Cracovia στην απονομή των βραβείων στις Κάννες, σε ζωντανή αναμετάδοση από το κανάλι France Musique, τη Ραδιοφωνία του Λουξεμβούργου και την Πολωνική Ραδιοφωνία, ενώ τον Φεβρουάριο του 2010 έπαιξε με την BBC Concert Orchestra, υπό τη διεύθυνση του Keith Lockhart, σε ζωντανή αναμετάδοση από το BBC Radio 3.
Το 2008 τιμήθηκε με το υψηλού κύρους «Avery Fisher Career Grant», ενώ το 2007 ήταν ένας από τους ελάχιστους που τελικά επελέγησαν να συμμετάσχουν στο Carnegie Hall Professional Training Workshop για Master Classes με τους έγκριτους σολίστ Emanuel Ax (πιάνο) και Richard Stoltzman (κλαρινέτο), και έπαιξε στην αίθουσα Weill του Carnegie Hall. Την ίδια χρονιά τιμήθηκε με τον τίτλο του «έξοχου νέου σολίστ» από το περιοδικό American Symphony League.
Έχει ηχογραφήσει το έργο «Contrasts» για βιολί, κλαρινέτο και πιάνο του Bela Bartok για την Deutsche Grammophon.
Είναι επίσης κάτοχος του πρώτου βραβείου «2004 Young Concert Artists International Auditions», του βραβείου «Alexander Kasza-Kasser Concert Prize» για το ντεμπούτο του στο Kennedy Center, καθώς και του «Claire Tow Prize» για το ντεμπούτο του στη Νέα Υόρκη. Ο Franch-Ballester έχει διαγράψει μια σημαντική καριέρα, ως μέλος του Lincoln Center Chamber Music Society Two, με εμφανίσεις στη Νέα Υόρκη, ενώ έχει συμμετάσχει σε πολυάριθμες συναυλίες στις ΗΠΑ, Ευρώπη, Ασία και Νότιο Αμερική.
Έχει τιμηθεί με σημαντικότατες κριτικές. Μεταξύ αυτών, οι New York Times έγραψαν για το πηγαίο ταλέντο του, τη μαγική τεχνική και τον ακούραστο ενθουσιασμό του. Η Birmingham News σύγκρινε τη θαυμάσια ερμηνεία του με αυτήν φυσιογνωμιών του είδους, όπως οι κλαρινετίστες Richard Stoltzman και David Shifrin.
Έχει συμπράξει με εξέχοντες καλλιτέχνες, όπως είναι οι Charles Wadsworth, Arnold Steinhardt, Warren Jones, Ida Kavafian, Frederica von Stade & David Shifrin, the Saint Lawrence & Jupiter String Quartets, και σαν σολίστ με Ορχήστρες, όπως είναι οι Orquesta de la Radiotelevisión Española, I Musici de Montréal, Orchestra of Saint Luke’s (New York), City of London Sinfonia.
Είναι ιδρυτικό μέλος του Nuevo Tango Zinger Septet (Βαλένθια), ερμηνεύοντας και ηχογραφώντας τη μουσική της Λατινικής Αμερικής σε όλη την Ισπανία.
Είναι επίσης φιλοξενούμενος καλλιτέχνης σε μόνιμη βάση στο International Music Festival of Cartagena de Indias στην Κολομβία.
Έχει συνεργαστεί με σύγχρονους συνθέτες όπως οι Κenji Bunch, Paul Schonfield, Edgar Meyer, William Bolcom, George Tsontakis, John B. Hedges, David Schiff, Jake Heggie, Kevin Puts και έχει παρουσιάσει σε πρώτη παγκόσμια εκτέλεση έργα τους γραμμένα ειδικά γι’ αυτόν.
Είναι αφοσιωμένος παιδαγωγός συμμετέχοντας σε πολυάριθμα εκπαιδευτικά εργαστήρια και δίνοντας συναυλίες για νέους και για κοινωφελείς φορείς.
Έχει συμμετάσχει σε φεστιβάλ, όπως Chamber Music Northwest, the Skaneateles Festival, the Bridgehampton Chamber Music Festival, Music from Angel Fire, Usedomer Musikfestival & Verbier Festival. Έχει περιοδεύσει στη Νότιο Αμερική ως σολίστ με την YOA Orchestra of the Americas και στο Μεξικό με την Ορχήστρα Pro Musica. Έχει συμπράξει με φορείς και Ορχήστρες, όπως οι International Clarinet Association, La Crosse Symphony, Santa Barbara Chamber Orchestra, και έχει προγραμματίσει περιοδείες στις ΗΠΑ, Νότιο Αμερική, Ευρώπη, Κορέα και Ιαπωνία, με ρεσιτάλ στη Νέα Υόρκη, Μίσιγκαν, Φιλαδέλφεια, Πόλη του Παναμά, Κολομβία και Τόκυο, ως σολίστ με Ορχήστρες όπως είναι οι I Musici de Montréal, Ridgewood Symphony, Vallejo Symphony, Orquesta de Valencia, Jove Orquesta de la Comunidad Valenciana, Whichita Falls Symphony, the Knickerbocker Chamber Orchestra.
Ο Jose Franch-Ballester γεννήθηκε το 1980 στην Moncofa (Βαλένθια) της Ισπανίας, σε οικογένεια κλαρινετιστών και τραγουδιστών Zarzuela (Θαρθουέλα, παραδοσιακής ισπανικής μουσικής). Ξεκίνησε κλαρινέτο σε ηλικία 9 ετών με τον Venancio Rius Marti. Είναι απόφοιτος του Joaquin Rodrigo Music Conservatory της Βαλένθια, κάτοχος 1ου βραβείου του Cultural Council of Valencia για τρεις συνεχείς χρονιές (2001-2003) και πρώτου βραβείου του διαγωνισμού “Francisco Hernandez Guirado” Interpretive Soloists. Συνέχισε τις σπουδές του στο Curtis Institute of Music στη Φιλαδέλφεια, απ’ όπου αποφοίτησε το 2005, με σπουδές στο κλαρινέτο με τον Donald Montanaro.
Vanessa Benelli Mosell (Ιταλία), πιάνο
Η Vanessa Benelli Mosell αναγνωρίζεται διεθνώς ως μία σπουδαία βιρτουόζος νέα πιανίστρια, μία πολύπλευρη καλλιτέχνις. Ο αμερικανικός τύπος την περιέγραψε ως “a real music maker, playing with poetry, feeling and great chops” (The Sun), “a remarkably musical and fluent young pianist named Vanessa Benelli Mosell. She held up her end of the tight interplay with complete ease and the fine sense of style. Remember the name” (New York Post), “a great talent” (Washington Post). Ο Pascal Rogé είπε για αυτήν ότι «είναι το πιο φυσικό μουσικό ταλέντο που έχω συναντήσει σε ολόκληρη τη ζωή μου ως μουσικός και δάσκαλος».
Γεννημένη στο Πράτο της Ιταλίας το 1987, η Vanessa Benelli Mosell άρχισε να μαθαίνει πιάνο στην ηλικία των τριών ετών με τον Alberto Alinari στη Φλωρεντία. Στα επτά της χρόνια έγινε δεκτή στην Διεθνή Ακαδημία Πιάνου στην Imola, όπου πήρε μαθήματα πιάνου με τον καθηγητή Franco Scala. Στην ηλικία των εννέα ετών έκανε το ντεμπούτο της με ορχήστρα παίζοντας το Κοντσέρτο του Μπαχ σε Φα ελάσσονα.
Για πρώτη φορά προσέλκυσε τη διεθνή προσοχή το 1999, όταν σε ηλικία έντεκα ετών ερμήνευσε το Διπλό Κονσέρτο του Poulenc με τον πιανίστα Pascal Rogé και την Ορχήστρα Δωματίου της Νέας Υόρκης στο Κέντρο για τις Τέχνες Tish της Νέας Υόρκης. Από τότε έχουν παίξει μαζί σε μεγάλες αίθουσες συναυλιών σε όλη την Ευρώπη, τις ΗΠΑ και τον Καναδά, όπως το Lincoln Center στη Νέα Υόρκη, το Harvard University στη Βοστώνη, το Center for the Arts στο Τορόντο και το Winspear Center στο Έντμοντον του Καναδά.
Το 2001 έκανε το ντεμπούτο της στην Ελβετία παίζοντας στην Tonhalle Grosser Saal της Ζυρίχης με την ορχήστρα Δωματίου της Ζυρίχης και συμμετέχοντας στη διακεκριμένη σειρά Tonhalle Orchester, δίπλα σε γνωστούς σολίστ όπως ο Renaud και ο Gautier Capucon. Το 2004 κέρδισε το Βραβείο “Elba Festival Antares Prize” και εμφανίστηκε στη Ρωσία με τους Σολίστες της Μόσχας υπό τη διεύθυνση του Yuri Bashmet. Επίσης, έχει εμφανιστεί στην Ιταλία και τη Γαλλία, μεταξύ άλλων, με τις Società dei Concerti στο Μιλάνο, Palazzo del Quirinale στη Ρώμη, Amici della Musica στη Φλωρεντία, Festival de Radio France et Montpellier, Accademia Musicale Chigiana, Saratoga Summer Music Festival, Associazione Musicale Lucchese, Concerti di Primavera di Prato.
Το 2006 γνώρισε τον συνθέτη Karlheinz Stockhausen, που την προσκάλεσε να σπουδάσει στη Γερμανία, μετά τη μετάδοση από το Radio3 της ηχογράφησης του έργου Klavierstuecke. Δούλεψε στο πλευρό του συνθέτη μέχρι το θάνατο του, και η ερμηνεία της στα κομμάτια για πιάνο του Stockhausen έχουν πάρει πολλές διθυραμβικές κριτικές και βραβεία κατά τη διάρκεια των Stockhausen Courses στο Kuerten. Το 2007 φοίτησε στο Κονσερβατόριο Τσαϊκόφσκι της Μόσχας με τον καθηγητή Mikhail Voskresensky, όπου πήρε το Μεταπτυχιακό Δίπλωμα στην Ερμηνεία. Από το 2007, κατά την παραμονή της στη Μόσχα, έχει εμφανιστεί επανειλημμένα στην αίθουσα Rachmaninov, στις αίθουσες συναυλιών του Κονσερβατόριου της Μόσχας, όπως επίσης και στο Μουσείο Pushkin.
Το 2010 φοίτησε στο Royal College of Music του Λονδίνου με τον καθηγητή Dimitri Alexeev, με την υποτροφία του Κολλεγίου. Ανάμεσα στα highlights του 2010 ήταν παραστάσεις για το Ίδρυμα Keyboard Trust του Λονδίνου, Steinway Hall & Frankfurt, Bechstein Hall & Foundation Ars Vivendi. Επίσης, το 2010 περιόδευσε σε πολλές πόλεις της Κίνας και της Ιαπωνίας με τον μουσικό George Gaο. Εμφανίστηκε στο Tuscan Sun Festival 2010 στη Cortona, Teatro Signorelli, ερμηνεύοντας Brahms, με τον βιολονίστα Michael Guttman, ενώ τον περασμένο Οκτώβριο πραγματοποίησε το ντεμπούτο της στην αίθουσα της Φιλαρμονικής του Βερολίνου ερμηνεύοντας το Κοντσέρτο του Liszt σε μι ελάσσονα με την ορχήστρα Berliner Symphoniker υπό τη διεύθυνση του Lior Shambadal.
Η Vanessa έχει εμφανιστεί με μαέστρους διεθνούς κύρους, όπως είναι οι Yuri Bashmet, Grzegorz Nowak, Lior Shambadal, Howard Griffiths, Michael Guttman, Heiko Foerster, Enrique Diemecke, Uriel Segal, έχει συνεργασθεί με κορυφαίες ορχήστρες όπως είναι οι Moscow Soloists, Berliner Symphoniker, Muenchner Symphoniker, New York Chamber Orchestra, Zurcher Kammer Orchester, Orchestra Regionale Toscana, Edmonton Symphony Orchestra, ενώ κονσέρτα της έχουν μεταδοθεί ζωντανά από πολλούς ραδιοφωνικούς σταθμούς σε Ευρώπη και ΗΠΑ.
Η Vanessa είναι επίσης αφοσιωμένη ερμηνεύτρια μουσικής δωματίου, έχοντας παίξει με σολίστες όπως οι Renaud & Gautier Capuçon, Boris Andrianov, Michael Guttman, Pascal Rogé & Chantal Juillet.
Έχει λάβει πολλές διακρίσεις στη σταδιοδρομία της, όπως το βραβείο “Elba Festival Antares Prize” από τον Y. Bashmet, το Honour Diploma of the Accademia Musicale Chigiana στη Σιένα και το βραβείο “Maria de Lourdes Avellar” στην Πορτογαλία. Έχει επίσης διακριθεί στους διεθνείς διαγωνισμούς Πιάνου “Principat di Andorra”, “Delia Steinberg” στη Μαδρίτη και “Alexander Scriabin” στο Παρίσι.
Το πρώτο της CD κυκλοφόρησε το Φεβρουάριο του 2011 από την Brilliant Classics.
Η Vanessa Benelli Mosell είναι Young Steinway Artist.

JOSE FRANCH-BALLESTER & VANESSA BENELLI MOSELL
2011-08-17 08:00 - 17:00 | GYZI MEGARON CULTURAL CENTRE, FIRA, SANTORINI - GREECE
JOSE FRANCH-BALLESTER & VANESSA BENELLI MOSELL
A special recital of classical music for clarinet and piano by two internationally award-winning exceptional virtuoso soloists of the new generation of rising stars, the Spanish clarinetist Jose Franch-Ballester and the Italian pianist Vanessa Benelli Mosell, will take place on 17/8. Jose Franch-Ballester has won the worldwide famous prize “2010 MIDEM Classique Outstanding Young Artist” and with his fabulous technique and sensitive interpretation has already a significant career with appearances in numerous concerts in USA, Europe, Asia and South America. Vanessa Benelli Mosell is an internationally recognized talented pianist, award-winning for her poetic and sensual playing.
Jose Franch-Ballester, clarinet
Vanessa Benelli Mosell, piano
Jose Franch-Ballester (Spain), clarinet
A native of Moncofa (Valencia, Spain), Jose Franch-Ballester is one of the most promising clarinetists of his generation. In 2008 he received the highly coveted “Avery Fisher Career Grant” and in 2007 he was one of a handful of participants selected for a Carnegie Hall Professional Training Workshop with Emmanuel Ax and Richard Stoltzman, and one of the year’s “most prominent emerging soloists”, as selected by the American Symphony League Magazine.
As First Prize winner in both the 2004 Young Concert Artists International Auditions in New York and the Astral Artists 2004 National Audition in Philadelphia, he has joined the roster of both organizations and performed countless concerts throughout the United States, Europe, Asia and South America.
“He is a natural onstage… played with technical wizardry and tireless enthusiasm” The New York Times
“…sweetly nostalgic, breathily passionate, and busily humorous…” The New York Sun
“…a clarinetist who shows promise enough to eclipse the careers of stellar counterparts such as Richard Stoltzman and David Shifrin…” Birmingham News
– “Jose Franch-Ballester has the presence and musicality of a major star, and in the Copland Concerto for Clarinet, he gave a performance that left one wondering how even the great Benny Goodman, for whom it was written, could have played it any better” Santa Barbara Independent
Jose Franch-Ballester is a member of The Chamber Music Society of Lincoln Center 2 in New York, with which he has recorded Bartok’s “Contrasts” for Deutsche Grammophon.
He has played with such outstanding artists as Charles Wadsworth, Arnold Steinhardt, Warren Jones, Ida Kavafian, Frederica von Stade and David Shifrin, the Saint Lawrence and Jupiter String Quartets, and as a soloist with such orchestras as Orquesta de la Radiotelevisión Española, I Musici de Montréal and Orchestra of Saint Luke’s (New York), City of London Sinfonia. He is a founding member of Nuevo Tango Zinger Septet (Valencia), performing and recording the music of Latin America throughout Spain, and a frequent artist with the International Music Festival of Cartagena de Indias, Colombia.
He has commissioned new music and worked with contemporary composers such as Kenji Bunch, Paul Schonfield, Edgar Meyer, William Bolcom, George Tsontakis, John B. Hedges, David Schiff, Jake Heggie and Kevin Puts and has been a dedicated music educator, developing new audiences by playing countless educational concerts and workshops for young people and community audiences.
Jose Franch-Ballester is in demand at numerous festivals, including Chamber Music Northwest, the Skaneateles Festival, the Bridgehampton Chamber Music Festival, Music from Angel Fire, Usedomer Musikfestival, and Verbier Festival.
This season Jose Franch-Ballester will perform throughout the US, South America, Europe, Korea and Japan, and will play recitals in New York, Michigan, Philadelphia, Panama City, Colombia and Tokyo. He will appear as a soloist with orchestras such as I Musici de Montréal, Ridgewood Symphony, Vallejo Symphony, Orquesta de Valencia, Jove Orquesta de la Comunidad Valenciana, Whichita Falls Symphony and the Knickerbocker Chamber Orchestra.
He was born in Moncofa, Spain in 1980, where he has started his musical studies with Venancio Rius Marti since the age of nine years old. He graduated in 2000 from the Conservatory Superior of Music “Joaquín Rodrigo” of Valencia and then he entered the Curtis Institute of Music in Philadelphia with Donald Montanaro.
Vanessa Benelli Mosell (Italy), piano
Vanessa Benelli Mosell is internationally recognized as one of the great virtuoso young pianists, a versatile artist. The American press described her as “a real music maker, playing with poetry, feeling and great chops” (The Sun), “a remarkably musical and fluent young pianist named Vanessa Benelli Mosell. She held up her end of the tight interplay with complete ease and the fine sense of style. Remember the name” (New York Post) and the Washington Post wrote “a great talent”. Pascal Rogé said of her “…she is the most natural musical talent I have encountered in my entire life as a musician and teacher”.
Born in Prato, Italy, in 1987 Vanessa Benelli Mosell began studying the piano at the age of three with Alberto Alinari in Florence. At seven years old she was admitted at the International Piano Academy in Imola, where she has been studying with Prof. Franco Scala. At the age of nine she made her performing debut with orchestra playing Bach F minor Keyboard Concerto.
She first came to international attention in 1999 when at eleven years old she performed Poulenc’s Double Concerto with pianist Pascal Rogé and the New York Chamber Orchestra in New York’s Tish Center for the Arts. From then on they perform together in the major concert halls all over Europe, USA and Canada such as New York’s Lincoln Center, Harvard University in Boston, Center for the Arts in Toronto and the Winspear Center in Edmonton.
In 2001 she made her Swiss debut playing in Zurich’s Tonhalle Grosser Saal performing later in the notable recital series of Tonhalle Orchester, playing furthermore with chamber music partners as Renaud and Gautier Capucon. In 2004 she has been awarded the “Elba Festival Antares Prize” performing as well as in Russian provinces with the Moscow Soloists, conducted by Yuri Bashmet. Since then she performed in Italy and France making debuts for Fondazione Società dei Concerti in Milan, Concerti a Palazzo del Quirinale in Rome, Amici della Musica in Florence, Festival de Radio France et Montpellier, Accademia Musicale Chigiana, Saratoga Summer Music Festival, Associazione Musicale Lucchese, Concerti di Primavera di Prato among others.
In 2006 she met the composer Karlheinz Stockhausen being invited by him to study in Germany, after Radio3 broadcasted her recording of Klavierstuecke. Working closely with the composer until his death, her performances of Stockhausen Piano Pieces have received much critical acclaims and prizes during the Stockhausen Courses in Kuerten.
In 2007 she was invited to enter the Moscow Tchaikovsky Conservatory to study with Prof. Mikhail Voskresensky, receiving the Postgraduate Diploma in Performance. Since 2007, during her staying in Moscow, she has been regularly performing in the Rachmaninov Hall, the Small Hall and the White Hall of the Moscow Conservatory as well as in the Pushkin Museum.
Among the highlights of 2006-2007 there are a celebrating tour of Russia with the Moscow Soloists conducted by Yuri Bashmet, acclaimed performances of Rachmaninov Rhapsody on a Theme of Paganini with the Neue Philharmonie Westfalen in Germany and an appearance for “Nuove Carriere” 2006 in Turin.
In 2010, she was admitted at the Royal College of Music in London, where she is studying with Prof. Dmitri Alexeev, generously supported by two RCM Foundation scholarships. Among the highlights of 2010 were performances for the Keyboard Trust making debuts in London, Steinway Hall and Frankfurt, Bechstein Hall and Foundation Ars Vivendi; tours in China and Japan with George Gao and Shan Xiang Tu, erhu and pipa players, performing in many chinese and japanese cities as Shanghai, Xi’an, Dalian, Chengdu, Ningbo, Chongqing, Dongguan, Guangzhou, Tokyo, Osaka, Nagoya as well as the 2010 WORLD EXPO; a concert for Chinese integration policies with George Gao and Shan Xiang Tu in Prato.
In 2010 Vanessa Benelli Mosell also appeared on stage with violinist Michael Guttman featuring Brahms at the Tuscan Sun Festival 2010 in Cortona, Teatro Signorelli, while last October she made her debut at Berlin Philharmonie performing Liszt E minor Concerto with the Berliner Symphoniker conducted by Lior Shambadal.
Vanessa performed with such prestigious conductors as Yuri Bashmet, Grzegorz Nowak, Lior Shambadal, Howard Griffiths, Michael Guttman, Heiko Foerster, Enrique Diemecke, Uriel Segal, collaborating with a variety of top orchestras as the Moscow Soloists, Berliner Symphoniker, Muenchner Symphoniker, New York Chamber Orchestra, Zurcher Kammer Orchester, Orchestra Regionale Toscana, Edmonton Symphony Orchestra with concerts broadcasted live in many radio stations in Europe and USA.
In addition to her solo performances Vanessa is a devoted performer of chamber music playing with partners as Renaud and Gautier Capuçon, Boris Andrianov, Michael Guttman, Pascal Rogé and Chantal Juillet.
Vanessa received numerous distinctions throughout her career, including the “Elba Festival Antares Prize” given by Y. Bashmet, the Honour Diploma of the Accademia Musicale Chigiana in Siena, Prize “Maria de Lourdes Avellar” in Portugal. She is Laureate of the International Piano Competition “Principat di Andorra”, “Delia Steinberg” International Piano Competition in Madrid and the “Alexander Scriabin” International Piano Competition in Paris.
Her Debut Recital CD recording was released in February 2011 by Brilliant Classics.
Vanessa Benelli Mosell has been appointed a Young Steinway Artist.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΣΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ
2011-08-13 21:00 - 23:00 | ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΓΑΡΟ ΓΚΥΖΗ, ΦΗΡΑ, ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ - ΕΛΛΑΔΑ
ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΣΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ
“Έρως και Ψυχή”
Στις 13/8 μία μοναδική μουσική εμπειρία από έναν κορυφαίο εκπρόσωπο της σύγχρονης πιανιστικής τέχνης. Ο Βασίλης Τσαμπρόπουλος παρουσιάζει σε μια μοναδική εμφάνιση στο Μέγαρο Γκύζη τη νέα του δουλειά, με τίτλο “Έρως και Ψυχή”, που θα κυκλοφορήσει το φθινόπωρο. Πιανίστας και συνθέτης διεθνούς κύρους και ακτινοβολίας, ο Βασίλης Τσαμπρόπουλος συνδυάζει, με αριστοτεχνική ευελιξία και άνεση, διαφορετικά μουσικά στυλ και ιδιώματα, ξεδιπλώνοντας την μεγάλη πιανιστική του γκάμα, παράλληλα με την εντυπωσιακή συνθετική του ικανότητα. Μέσα από τις εξαιρετικές διεθνείς ηχογραφήσεις του για την ECM, έχει δημιουργήσει ένα ιδιαίτερο και αναγνωρίσιμο προσωπικό μουσικό ύφος αναμειγνύοντας στοιχεία κλασικής, τζαζ και έθνικ μουσικής.
Βασίλης Τσαμπρόπουλος, πιάνο
click για αφίσα συναυλίας
Ο Βασίλης Τσαμπρόπουλος, έχοντας στις αποσκευές του μία σπάνια για Έλληνα καλλιτέχνη μουσική πορεία στο διεθνές καλλιτεχνικό στερέωμα, επιστρέφει ένα χρόνο μετά την περυσινή εκθαμβωτική του εμφάνιση στο Μέγαρο Γκύζη για να παρουσιάσει την ακυκλοφόρητη ακόμα νέα συνθετική δουλειά του με τίτλο «Έρως και Ψυχή». Μουσική έντονα ποιητική, γεμάτη πάθος και δεξιοτεχνία, με έντονη κινηματογραφική διάσταση στην αφήγησή της. “Ένα πιάνο”, όπως έγραψαν για προηγούμενη δουλειά του καλλιτέχνη οι London Times, “που ηχεί σαν ολόκληρη ορχήστρα στα χέρια του Βασίλη Τσαμπρόπουλου όπου κάθε μουσική φράση ηχεί αέρινη, εξαφανίζοντας κάθε εκτελεστική δυσκολία”. “Eros and Soul” … ένα παθιασμένο ταξίδι στο μουσικό κόσμο του master του πιάνου Βασίλη Τσαμπρόπουλου, ενός καλλιτέχνη που το όνομά του είναι πλέον ταυτισμένο με το πιάνο!
«Έρως και Ψυχή»
Έρως: ακαταμάχητος, ανελέητος, πυρίδρομος, λυσιμελής, τρυφερός, κάλλιστος, που φέρνει πόνο, που σε κάνει να λιώνεις, ο διφυής, ο γλυκύπικρος, ο ακαταμάχητος δαίμων. Αυτοί είναι μερικοί από τους επιθετικούς προσδιορισμούς που χρησιμοποιούσαν και χρησιμοποιούν οι Έλληνες για να περιγράψουν τον Έρωτα. Ο μικρός, φτερωτός έρωτας ρίχνει, γελώντας πονηρά, τα βέλη του δεξιά κι αριστερά στοχεύοντας θνητούς, θεούς, ήρωες, ζώα. Κάνει τους γύρω του να μπλέκονται σε -συχνά μάταιους- έρωτες! Αλλά έρχεται και η δική του σειρά να ερωτευτεί την Ψυχή, που συνήθως απεικονίζεται επίσης σα μια μικρή, θηλυκή θεότητα με φτερά πεταλούδας, κυρίως στα Ελληνιστικά χρόνια.
“Ο Έρωτας, εικονίζεται να προσπαθεί να τη δελεάσει, να την κυνηγά, να την χτυπά αλύπητα, να την πιάνει στο αγκίστρι του, να την σουβλίζει, να την πυρπολεί. Αλλά και η Ψυχή με τη σειρά της εικονίζεται να ταλαιπωρεί τον Έρωτα, να τον αιχμαλωτίζει, να τον δένει και να τον βασανίζει. Στο τέλος, όμως, έρχεται η ευτυχής κατάληξη και οι δύο βασανισμένοι εραστές αγκαλιάζονται και φιλιούνται τρυφερά”.
Στόχος του Έρωτα είναι η κατάκτηση της σωματικής αθανασίας μέσω της αναπαραγωγής αλλά και της πνευματικής αθανασίας μέσω των έργων της Ψυχής.
Ο μουσικολόγος John Gilmort γράφει για τον Βασίλη Τσαμπρόπουλο:
Ο διεθνούς φήμης Έλληνας master του πιάνου και συνθέτης Βασίλης Τσαμπρόπουλος ανήκει στην σπάνια κατηγορία των μουσικών που κινούνται με χαρακτηριστική άνεση ανάμεσα στην κλασική μουσική και την σύγχρονη μορφή του αυτοσχεδιασμού και της τζαζ. Ανήκει στην ελίτ των Ευρωπαίων σολίστ του πιάνου έχοντας στο ρεπερτόριό του δεκάδες έργα του πιανιστικού ρεπερτορίου που ερμηνεύει στα συχνά ρεσιτάλ του και στις συνεργασίες του με μεγάλες Ορχήστρες και μαέστρους. Εμφανίζεται με ρεσιτάλ στα μεγάλα διεθνή μουσικά κέντρα της Ευρώπης και της Αμερικής αλλά και στην Ελλάδα σε μουσικούς κύκλους, όπως οι Μεγάλοι Ερμηνευτές και οι Μεγάλες Ορχήστρες στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.
Tο 2000 κάνει έντονη την παρουσία του στο ρόστερ της διεθνούς δισκογραφικής εταιρίας ΕCM αλλά και στην διεθνή σκηνή σαν πιανίστας και συνθέτης με το εκπληκτικό άλμπουμ “Achirana”. Με το πιάνο τρίο του (Άριλντ Άντερσεν-κοντραμπάσο, Τζον Μάρσαλ-κρουστά), εισάγει νέα ηχοχρώματα στo ύφος της κλασικής πιανιστικής ερμηνείας, μέσα από ευρωπαϊκές περιοδείες και εμφανίσεις του μουσικού σχήματος σε μεγάλα τζαζ φεστιβάλ. Το επόμενο άλμπουμ, σπάνιας αισθητικής, με τίτλο “The Triangle” έχει ήδη αναδείξει τον Τσαμπρόπουλο σαν ένα δημιουργό μεγάλης εμβέλειας.
Τον Οκτώβριο του 2004 σε συνεργασία με την ECM , πραγματοποίησε την πρώτη μεγάλη περιοδεία του στις ΗΠΑ με σταθμούς τη Νέα Υόρκη, Βοστώνη, Ουάσινγκτον και Βαλτιμόρη, αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές για το ποιητικό σόλο άλμπουμ “Akroasis”. Την περίοδο 2004 – 2006 πραγματοποίησε συναυλίες σε Γερμανία, Αυστρία, Ιταλία, Ελβετία, Νορβηγία, Αγγλία και Ρωσία, παρουσιάζοντας το best seller της ECM “Chant hymnes and dances”. To άλμπουμ παρέμεινε αρκετές βδομάδες στις πρώτες θέσεις του top 10 του Billboard στη Νέα Υόρκη. Η Le Monde εύστοχα έγραψε: «Ο ήχος του είναι ευαίσθητος και οι φράσεις του αέρινες, με φινέτσα, δεν επιδιώκει τον εντυπωσιασμό και ερμηνεύει τα πιο δεξιοτεχνικά περάσματα χωρίς καμία προσπάθεια». Οι Times της Nέας Υόρκης σε άρθρο τους χαρακτηρίζουν τον ιδιοφυή Έλληνα πιανίστα ως «ένα μάγο του ήχου και έναν σπάνιο μουσικό που ακροβατεί με ιδιαίτερη άνεση ανάμεσα στη κλασική και την τζαζ μουσική, σαν ένας γνήσιος διάδοχος του Keith Jarrett».
Η τελευταία ηχογράφηση του Τσαμπρόπουλου “Τhe promise”, τoν βρίσκει σε μια γόνιμη περίοδο μουσικής δημιουργίας και πιανιστικής ωριμότητας. Η μελωδία στις συνθέσεις του όπως πάντα κυριαρχεί μαζί με την απόλυτα ισορροπημένη μουσική φόρμα, δημιουργώντας μια μοναδική αίσθηση χώρου και συμμετρίας μέσα σε κάθε κομμάτι . Είναι μία μουσική δημιουργία που ακροβατεί ανάμεσα στο πνεύμα και το σώμα, βρίσκοντας καταφύγιο σε κάθε ευαισθητοποιημένο ακροατή από το χώρο της κλασικής, της τζαζ και της world μουσικής. Το λογότυπο της ECM -o καλύτερος ήχος μετά τη σιωπή- στη μουσική και το παίξιμο του Τσαμπρόπουλου βρίσκει την καλύτερη ενσάρκωση.
Επιλεγμένη Δισκογραφία:
ACHIRANA, Tsabropoulos / Andersen / Marshall, ECM records
SELECT SIGNS II, Tsabropoulos/Andersen/ Marshall, ECM records
AKROASIS, Tsabropoulos, ECM records
THE TRIANGLE, Tsabropoulos/Andersen/ Marshall, ECM records
LIVE IN CREMONA, Tsabropoulos, Eau de musique
IMAGES, Tsabropoulos, Lyra records
CHANT HYMNES AND DANCES, Tsabropoulos/Lechner, ECM records
MELOS, Tsabropoulos/Lechner, ECM records
ΤΗΕ PROMISE, Tsabropoulos, ECM records
Βασίλης Τσαμπρόπουλος, συνθέτης – πιανίστας
“… Το άγγιγμά του κάνει το πιάνο να τραγουδάει, όπως γράφουν στο εξωτερικό οι κριτικές, αναγνωρίζοντας στον Τσαμπρόπουλο έναν σπουδαίο ερμηνευτή και συνθέτη που κινείται με άνεση από την προκλασική ως την τζαζ, υγραίνοντας ευεργετικά την τελευταία με το μεσογειακό του ταμπεραμέντο”.
Γιώργος Χριστοδουλόπουλος, Περιοδικό Έψιλον
Ο Βασίλης Tσαμπρόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1967. Παιδί-θαύμα με ξεχωριστές δεξιότητες, άρχισε να κερδίζει βραβεία σε διεθνείς μουσικούς διαγωνισμούς μόλις σε ηλικία δέκα ετών. Αποφοιτώντας από το Εθνικό Ωδείο Αθηνών σε ηλικία δεκαπέντε ετών, συνέχισε τις σπουδές του με υποτροφία του κοινωφελούς ιδρύματος Αλέξανδρος Ωνάσης στο Ωδείο του Παρισιού, στη διεθνή ακαδημία του Σάλτζμπουργκ και στη σχολή Julliard της Νέας Υόρκης, με φημισμένους δάσκαλους όπως οι Rudolf Serkin και η Tatiana Nikolayeva. Κεντρική θέση στο ρεπερτόριο του κατέχουν τα έργα του Μπετόβεν, του Μότσαρτ, του Σοπέν και του Μπαχ, αλλά και συνθέσεις της Ρωσικής σχολής (Ραχμάνινοφ, Προκόβιεφ, Σκριάμπιν). Ο Τσαμπρόπουλος. συγκαταλέγεται διεθνώς στους λίγους πιανίστες που δίνουν σειρά ρεσιτάλ με όλα τα έργα του Ραχμάνινοφ. Το εντυπωσιακό εύρος του ρεπερτορίου εκτείνεται από την προκλασική περίοδο μέχρι τις σύγχρονες μουσικές αναζητήσεις του αιώνα μας, περιλαμβάνοντας αρκετά κοντσέρτα για πιάνο και ορχήστρα.
Μετά τις διακρίσεις του σε μεγάλους διεθνείς διαγωνισμούς (Τορόντο, Μπουζόνι, Ληντς) άρχισε η διεθνής σταδιοδρομία του με εμφανίσεις σε μουσικά κέντρα και φεστιβάλ σε όλη την Ευρώπη. Ο διεθνούς φήμης Έλληνας πιανίστας και συνθέτης έχει αναγνωριστεί ως ένας εξαιρετικά προικισμένος καλλιτέχνης που καταπιάνεται με πολυποίκιλα μουσικά ιδιώματα. Φημίζεται ως κλασσικός πιανίστας, ερμηνευτής μουσικής του 19ου και 20ου αιώνα, ενώ έχει δημιουργηθεί διεθνώς ένα αυξανόμενο κλίμα αναγνώρισης για τις αυτοσχεδιαστικές και συνθετικές του ικανότητες. Έχει αναγνωριστεί από τους κριτικούς και το κοινό ως γνήσιος αλλά ταυτόχρονα και ανανεωτικός ερμηνευτής της ρομαντικής μουσικής, και ένας από τους κορυφαίους Ευρωπαίους πιανίστες της γενιάς του.
Η φιλία του με τον μεγάλο πιανίστα και αρχιμουσικό Βλαντιμίρ Ασκενάζυ έπαιξε σημαντικό ρόλο στην μουσική διάπλαση και καλλιτεχνική εξέλιξη του Τσαμπρόπουλου. Για τον Τσαμπρόπουλο ο Ασκενάζυ είναι ο “μέντορας και ο καθοδηγητής του στον άπειρο χρονοχώρο της τέχνης”. Τα τελευταία χρόνια εκδηλώνοντας την μακροχρόνια αγάπη του για την διεύθυνση Ορχήστρας εμφανίζεται στην Ευρώπη συχνά σαν μαέστρος-πιανίστας σε κοντσέρτα του Μότσαρτ, Μπετόβεν και Μπαχ. Παράλληλα από το 2004 σαν προσκεκλημένος μαέστρος σε Ευρωπαϊκές Ορχήστρες διευθύνει έργα Ραχμάνινοφ, Ραβέλ, Ντεμπισί, Σοστάκοβιτς και έργα 20ου αιώνα.
Σαν πιανίστας έχει εμφανιστεί με ορχήστρες παγκοσμίου φήμης, όπως η Φιλαρμονική του Κλήβελαντ, η Φιλαρμονική του Λονδίνου, η Φιλαρμονική της Τσεχίας, η Φιλαρμονική του Χιούστον, η Συμφωνική της Γιούτα, η Συμφωνική της Λυών, η Ορχήστρα της Ιταλικής Ραδιοφωνίας, η Ορχήστρα Δωματίου Βουδαπέστης και οι Ορχήστρες RAI στο Μιλάνο και στο Τορίνο. Επίσης έχει συνεργαστεί με διακεκριμένες Ορχήστρες στην Ελλάδα όπως η Καμεράτα, η Ορχήστρα των Χρωμάτων, η Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ, η Αλέα, και άλλες, ενώ παράλληλα έχει εμφανιστεί σε σημαντικά διεθνή φεστιβάλ (Λυών, Σπολέτο, Ρώμης, Βαρκελώνης, Αθηνών) και πολλά άλλα.
Συνεργάστηκε με κορυφαίους Έλληνες και ξένους αρχιμουσικούς, όπως ο Β. Ασκενάζυ, ο Μ. Γιάνσον, o Έζα Πεέκα Σαλόνεν, ο ΓΚ. Χεέτινγκ, ο Χανς Γκραφ, ο Τσου Χουέι , ο Μ. Κόντι, ο Α. Παρίδης, ο Μ. Χατζιδάκης, ο Α. Μυράτ, ο Θ. Αντωνίου, κ.α. Έχει εμφανισθεί πολλές φορές στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και Θεσσαλονίκης και στο Ηρώδειο. Το έργο του 12 πρελούδια για πιάνο τα συνέθεσε για τον κορυφαίο πιανίστα και αρχιμουσικό Vladimir Ashkenazy, ο οποίος εξέφρασε το θαυμασμό του για τον ήχο και τα δεξιοτεχνικά προσόντα του σύνθετη. Εκτός από τα έργα για πιάνο έχει γράψει έργα για βιολί, τσέλο, για ορχήστρα και για διάφορα οργανικά σύνολα.
Με την ενθάρρυνση του Chick Corea, άρχισε να αυτοσχεδιάζει στα πλαίσια της τζαζ. Από τότε ακολούθησε παράλληλα μονοπάτια. Η συνεργασία του με τον μπασίστα Arild Andersen τον έφερε στην ECM το 1999. Από τότε συνεργάζεται με τη διεθνή δισκογραφική εταιρία ΕCM και έχει ήδη διανύσει μια μεγάλη τροχιά στη δισκογραφία της ηχογραφώντας έξι δίσκους. Μετά από την έκδοση του σόλο άλμπουμ Akroasis, βασισμένο στους βυζαντινούς ύμνους, διαμόρφωσε ένα ντουέτο με τη Γερμανίδα τσελίστα Anja Lechner, που κατέληξε στην ηχογράφηση Chants, Hymns and Dances με μουσική του G.l. Gurdjieff. Το άλμπουμ σημείωσε εξαιρετική επιτυχία σε παγκόσμιο επίπεδο.
Ως πιανίστας και συνθέτης τζαζ και αυτοσχεδιαζόμενης μουσικής, με το πιάνο τρίο του – Τσαμπρόπουλος (πιάνο), Άντερσεν (κοντραμπάσο), Μάρσαλ (κρουστά) – εισάγει νέα ηχοχρώματα στη σύγχρονη αισθητική του αυτοσχεδιασμού, ενώ οι ευρωπαϊκές περιοδείες και οι εμφανίσεις του μουσικού σχήματος σε μεγάλα τζαζ φεστιβάλ έχουν στεφθεί με επιτυχία. Τον Οκτώβριο του 2004 σε συνεργασία με την ECM, πραγματοποίησε την πρώτη περιοδεία του στις ΗΠΑ (Νέα Υόρκη, Βοστώνη, Ουάσινγκτον και Βαλτιμόρη) αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές. Την περίοδο 2004-2005 πραγματοποίησε συναυλίες στις χώρες Γερμανία, Αυστρία, Ιταλία, Ελβετία, Νορβηγία, Αγγλία και Ελλάδα. Την περίοδο 2005 -2006 πραγματοποίησε περιοδεία στη Γερμανία, την Αυστρία, την Ιταλία και την Γαλλία με την Γερμανίδα τσελίστα Anja Lechner, ενώ ταυτόχρονα παρουσίασε κύκλους με έργα Ραχμάνινοφ στο Λονδίνο, το Παρίσι και το Βερολίνο.
Το “Τhe Promise” είναι ο έκτος δίσκος του Βασίλη Tσαμπρόπουλου με την ECM και, σύμφωνα με τα λεγόμενα του ίδιου του καλλιτέχνη, ο πιο προσωπικός του μέχρι σήμερα. Αποτελείται από έντεκα κομψές και ατμοσφαιρικές πιανιστικές μινιατούρες, πρωτότυπες συνθέσεις του, με εξαίρεση το Τζιβαέρι σε μια εξαιρετικά εμπνευσμένη διασκευή. Η ενδελεχής διατύπωση, η λεπτότητα και η ακρίβεια του ήχου διαποτίζονται από ποιητική ευαισθησία, ενώ η αφαιρετική ιδιοσυγκρασία της μουσικής του Βασίλη Τσαμπρόπουλου είναι μαγική, καθώς ο ακροατής μπορεί να ακολουθήσει τα βήματα και την εξέλιξη αυτής της εύθραυστης και συγχρόνως δυνατής αρμονικής ανάπτυξης. Η τελευταία ηχογράφηση του Βασίλη Τσαμπρόπουλου για την ECM παρέμεινε για αρκετές εβδομάδες στις πρώτες θέσεις των κλασικών δίσκων στα top 10 του Billboard της Νέας Υόρκης. Επίσης ψηφίστηκε από πολλούς κριτικούς έγκυρων μουσικών περιοδικών της Ευρώπης σαν ο κορυφαίος δίσκος της χρονιάς στην κατηγορία του.
Οι ηχογραφήσεις του Βασίλη Τσαμπρόπουλου για την ECM έχουν αποσπάσει τις πιο θερμές κριτικές από τον διεθνή τύπο για την καλλιτεχνική τους αρτιότητα και παράλληλα έχουν τιμηθεί με πολλές διακρίσεις από τα πιο έγκυρα μουσικά περιοδικά της Ευρώπης και της Αμερικής. Πρόσφατα η Le Monde έγραψε: “Ο ήχος του είναι ευαίσθητος και οι φράσεις του αέρινες, με φινέτσα, δεν επιδιώκει τον εντυπωσιασμό, ερμηνεύει τα πιο δεξιοτεχνικά περάσματα χωρίς καμία προσπάθεια” .
Παράλληλα συνεργάζεται με τον πιανίστα Βόβκα Ασκενάζυ, γιο του Βλαντιμίρ Ασκενάζυ, δίνοντας πολλές συναυλίες για δύο πιάνα. Το ντούο έχει εμφανιστεί με μεγάλη επιτυχία σε ευρωπαϊκά φεστιβάλ και στο ΜΜΑ ερμηνεύοντας έργα του Ραχμάνινοφ με ιδιαίτερη επιτυχία.
Ο Βασίλης Τσαμπρόπουλος έχει συνθέσει μουσική για διαφορετικά μουσικά σύνολα και πλαίσια: από μουσική για σόλο πιάνο έως και μουσική για ορχήστρα. Από το 2008 είναι επίτιμο μέλος του International Rachmaninoff Society. Παράλληλα με τη σολιστική του σταδιοδρομία προσκαλείται συχνά σαν μέλος επιτροπών διαγωνισμών πιάνου, και συχνά συμμετέχει σε ανώτερους κύκλους μαθημάτων πιάνου, καθώς και σε ειδικές σειρές σεμιναρίου τζαζ και αυτοσχεδιασμού.
Ο Διεθνής Τύπος για τον Βασίλη Τσαμπρόπουλο
Ο τρόπος που ο Τσαμπρόπουλος και η Lechner προσεγγίζουν τον αυτοσχεδιασμό συγκλίνει λόγω του παρόμοιου μουσικού τους υπόβαθρου και η εξέλιξη του ντουέτου είναι παραπάνω από προφανής, όχι μόνο γιατί κατέκτησαν μια μεγαλύτερη αίσθηση ελευθερίας που υποστηρίζεται εξίσου από το παίξιμο του Gandhi, αλλά και γιατί στις αντανακλαστικές, στοχαστικές στιγμές μιλούν την ίδια γλώσσα. Και οι δύο βιρτουόζοι, η ισχυρή τους προσωπικότητα είναι παραπάνω από εμφανής καθ’ όλη τη διάρκεια της ακρόασης. Η ίδια η μουσική περνάει σχεδόν σε δεύτερο πλάνο, καθώς αυτή η οικειότητα εξελίσσεται τόσο υπέροχα, μετατρέποντας κάθε στιγμή ακρόασης σε μια μοναδική εμπειρία.
John Kelman, All About Jazz
Στο υπέροχο άλμπουμ τους του 2004, με τον τίτλο Chants, Hymns and Dances, ο Tσαμπρόπουλος και η Lechner εξερεύνησαν τη μουσική του Ελληνοαρμένιου λόγιου G.l. Gurdjieff. Στην ηχογράφησή τους υπάρχουν τρεις συνθέσεις του Gurdjieff, καθώς επίσης και δώδεκα έντονα, δυνατά κομμάτια, συνθέσεις του Βασίλη Τσαμπρόπουλου. Προστέθηκαν επίσης τα κρουστά ενώ το πεδίο του αυτοσχεδιασμού είναι περισσότερο ανοικτό. Η Lechner, μια ανυπέρβλητη βιολοντσελίστα, μοιράζεται με τον πιανίστα μια ταύτιση που ξεπερνά την οικειότητα. Κατοικούν και οι δυο στη μουσική, γίνονται αγωγοί της. Το αποτέλεσμα; Οι γέφυρες που χτίζονται ανάμεσα στην ανατολική και δυτική μουσική παράδοση με έναν τρόπο έξοχο αλλά και πολυσήμαντο.
Ray Comiskey, Irish Times
Οι συνθέσεις του, εσωτερικές, πλαισιωμένες από τρία κομμάτια του Γκουρτζίεφ διαλύουν με το κλειδί του αυτοσχεδιασμού την ακαδημαϊκή αυστηρότητα, αναδεικνύοντας την ελληνική πύλη προς την Ανατολή σε δίοδο απαραίτητη για την κατανόηση της κλασικής. Το άγγιγμά του κάνει το πιάνο να τραγουδάει, όπως γράφουν στο εξωτερικό οι κριτικές, αναγνωρίζοντας στον Τσαμπρόπουλο έναν σπουδαίο ερμηνευτή και συνθέτη που κινείται με άνεση από την προκλασική ως την τζαζ, υγραίνοντας ευεργετικά την τελευταία με το μεσογειακό του ταμπεραμέντο.
Γιώργος Χριστοδουλόπουλος, Περιοδικό Έψιλον

VASSILIS TSABROPOULOS
2011-08-13 08:00 - 17:00 | GYZI MEGARON CULTURAL CENTRE, FIRA, SANTORINI - GREECE
VASSILIS TSABROPOULOS
Eros and Soul”
A unique musical experience will take place on 13/8 from a leading representative of modern pianistic art. Vassilis Tsabropoulos presents in a unique appearance at Megaro Gyzi his new work, titled ”Eros and Soul”, which will be released next autumn. Pianist and composer of international acclaim, Vassilis Tsabropoulos combines -with masterful flexibility- different musical styles and idioms, unfolding his vast range of playing the piano, along with his spectacular compositional skill. Through his outstanding international recordings for ECM, he has created a special and identifiable personal musical style by mixing elements of classic, jazz and ethnic music.
“Eros and Soul” … a passionate journey into the musical world of the master of the piano Vassilis Tsabropoulos, a musician whose name is henceforth identified with the piano.
Vassilis Tsabropoulos, piano

Vassilis Tsabropoulos, composer & pianist
Born in Athens in 1967, Vassilis Tsabropoulos, who is considered to be one of the greatest Greek pianists, started playing the piano from a tender age. A prodigy was winning music competitions from the age of ten, and after graduating from the Athens National Conservatory, continued his studies on an Aristotle Onassis Scholarship at the Paris Conservatory, the Salzburg Academy and the Julliard School, with great teachers including Rudolf Serkin and Tatiana Nikolayeva.
Tsabropoulos was an early achiever, winning the UNICEF competition when he was only ten. His distinctions and awards are too many and many are his collaborations with Orchestras in Greece and Europe, performing an ever-expanding repertoire in both recitals and concertos. He has future as soloist with Orchestras such as the Czech Philharmonic, the Yuta Symphony Orchestra, the Budapest Chamber Orchestra, the Sofia Philharmonic, the Italy Radio Orchestra, the Athens Camerata, the Athens Radio Symphony Orchestra, the Color Orchestra, the Lyon Orchestra and the Huston Philharmonic.
Tsabropoulos has participated in many international festivals all over Europe and he has performed every season in the musical centres of the world, presenting an ever growing repertoire in recitals, concertos and chamber music. He has made the works of Beethoven, Mozart, Chopin and Bach central references in his performance repertoire but is also committed advocate of Russian music, frequently playing the works of Rachmaninov, Prokoviev and Scriabin. His playing combines intellectual probity with warm and musical feeling, which is marked by sensitivity to tone colour and delicacy of finger work.
While Tsabropoulos began his career as a keyboard virtuoso playing concerto and solo pieces, he has since broadened the range of his activities quite considerably. He has reputation as a classical pianist, an interpreter of 19th and 20th century music, and there is an internationally growing recognition for both his composing and his very special improvising piano playing.
Tsabropoulos has composed works for Orchestra, string quartets, music for violin and cello and many solo piano works include the preludes which he wrote especially for Vladimir Ashkenazy. Since 2000 he is an artist of ECM Records label, and since then he has toured in Europe playing with Arild Andersen and John Marshal as a piano trio, and in piano solos with concerts in England, Germany, Italy, Austria, Norway, Denmark, France and Greece. Alongside his tight schedules of concert activities, Tsabropoulos has given master classes of compositions and piano and frequently he is a member of piano competitions.
Vassilis Tsabropoulos is considered as one of the most meticulous musicians of his generation.

"ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΦΡΙΝΤΑ ..."
2011-08-10 21:00 - 23:00 | ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΓΑΡΟ ΓΚΥΖΗ, ΦΗΡΑ, ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ - ΕΛΛΑΔΑ
“ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΦΡΙΝΤΑ …”
Τρεις γυναίκες ζωντανεύουν τη Φρίντα Κάλο
Στις 10/8 τρεις γυναίκες, η μεσόφωνος Κατερίνα Ρούσου, η πιανίστρια Αλεξάνδρα Νομίδου και η ηθοποιός Μάγδα Μαυρογιάννη, ζωντανεύουν τη Φρίντα Κάλο στη μουσική παράσταση “Μια άλλη Φρίντα…”. Θα την προσεγγίσουν μέσα από τα μάτια της αδελφής της και τα κείμενα που έχει γράψει η ίδια στο ημερολόγιό της, παρουσιάζοντας το μύθο της Φρίντα μέσα από ένα μουσικό ταξίδι στη Λατινική Αμερική και το Μεξικό.
Κατερίνα Ρούσσου, μεσόφωνος
Αλεξάνδρα Νομίδου, πιάνο
Μάγδα Μαυρογιάννη, αφήγηση
«Πάνω στα θαμπά τζάμια ζωγράφιζα μια πόρτα κι απ’ αυτήν την πόρτα το έσκαγα με τη φαντασία μου με μεγάλη χαρά και φούρια…». Με την τέχνη της, η ζωγράφος Φρίντα Κάλο, κατάφερε να αντιμετωπίσει τα απανωτά χτυπήματα της μοίρας, την πολιομυελίτιδα που πέρασε στην παιδική της ηλικία, το ατύχημα που παραλίγο να αποβεί μοιραίο στα 18 της χρόνια, τους ανυπόφορους σωματικούς πόνους που τη συνόδευαν σε όλη της τη ζωή, το γεγονός πως δεν μπορούσε να κυοφορήσει παιδιά και την πολυτάραχη σχέση της με τον Ντιέγκο Ριβέρα. Όλα αυτά τα μετέτρεψε σε ενεργοποιό δύναμη και κίνητρο για δημιουργία. «Ελπίζω το τέλος να είναι χαρούμενο και ελπίζω να μην επιστρέψω ποτέ ξανά» έγραφε στο ημερολόγιό της η Φρίντα Κάλο λίγες ώρες πριν αφήσει τη τελευταία της πνοή στο περίφημο Γαλάζιο σπίτι. Κι όμως, σαν να μην έφυγε ποτέ, επανέρχεται ξανά και ξανά αφού μέσα από το έργο και την έντονη προσωπικότητά της άφησε τη σφραγίδα της ανεξίτηλη στην ιστορία της σύγχρονης τέχνης.
Αυτή τη Φρίντα, αλλά μέσα από τα μάτια της αδελφής της, «μιας άλλης Φρίντα» θα παρουσιάσουν η μεσόφωνος Κατερίνα Ρούσου, η πιανίστρια Αλεξάνδρα Νομίδου και η ηθοποιός Μάγδα Μαυρογιάννη, την Τετάρτη 10 Αυγούστου στην αίθουσα συναυλιών του Μεγάρου Γκύζη. Θα την προσεγγίσουν, αποκαλύπτοντας την παράλληλη, έντονη και περίπλοκη ζωή των δυο γυναικών, μέσα από κείμενα που έχει γράψει η ίδια η Φρίντα στο ημερολόγιό της ή άλλοι γι αυτήν, και με πολλή μουσική από τη Λατινική Αμερική και το Μεξικό (A. Piazzolla, A. Ginastera, H. Villa-Lobos, M. Ponce, C. Guastavino, E. Lecuona, E. Granados), αλλά και έργα των F. Chopin, F. Poulenc, D. Shostakovitch και A. Scriabin. Στο πρόγραμμα συμπεριλαμβάνεται κι ένα έργο του συνθέτη Στάθη Γυφτάκη, βασισμένο σε ένα ποίημα του Pablo Neruda.
Η μεσόφωνος Κατερίνα Ρούσσου σπούδασε τραγούδι στο Ωδείο Αθηνών, στη Βασιλική Ακαδημία Μουσικής του Λονδίνου και από τον Σεπτέμβρη του 2008 συνεχίζει στην Μουσική Ακαδημία της Λουμπλιάνα με τις υποτροφίες «Μαρία Κάλλας» και του ιδρύματος «Α. Ωνάση». Ως σολίστ έχει συνεργαστεί με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, την Εθνική Συμφωνική της ΕΡΤ, τη Φιλαρμονική της Λουμπλιάνα, τη Διεθνή Ακαδημία Μπαχ της Στουτγάρδης. Έχει ερμηνεύσει Κερουμπίνο και Μαρτσελλίνα από τους Γάμους του Φίγκαρο, Βάβα από την όπερα Τσεριόμουσκι του Shostakovich, Ιλ Ντεστίνο από την όπερα Καλλιστώ του Cavalli, καθώς και την Τρίτη Κυρία από τον Μαγικό Αυλό του Mozart. Έχει δώσει πολλά ρεσιτάλ σε Ελλάδα, Μεγάλη Βρετανία, Σλοβενία, Ισπανία και Γαλλία και έχει τραγουδήσει σε πολλά ορατόρια.
Η πιανίστρια Αλεξάνδρα Νομίδου αποφοίτησε από το Ωδείο Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές της στο Παρίσι. Έχει εμφανιστεί επανειλημμένα στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και σε γνωστές αίθουσες σε Γαλλία, Αγγλία, Βέλγιο, Ελβετία, Ιταλία, Τουρκία, Βραζιλία και Η.Π.Α., σαν σολίστ με σημαντικές ορχήστρες και σε συναυλίες μουσικής δωματίου κυρίως με το Trio Hellenique. Έχει ηχογραφήσει δύο δίσκους με την ΕΜΙ, με έργα Σούμαν, Σούμπερτ, Μπραμς και Ραβέλ, που απέσπασαν εξαιρετικές κριτικές. Από το 2005 δημιούργησε στην Αθήνα τον κύκλο συναυλιών “Γύρω απ’ το πιάνο”, του οποίου είναι καλλιτεχνική διευθύντρια. Ζει και εργάζεται στο Παρίσι.
Η ηθοποιός Μάγδα Μαυρογιάννη εμπνέεται από γυναικείες προσωπικότητες από το χώρο της τέχνης που άφησαν το στίγμα τους ανεξίτηλο στο χρόνο, όπως οι Clara Schumann, Anna Magdalena Bach, Coco Chanel, πριγκίπισσα Sissy, Frida Kahlo κ.ά. Η ηθοποιός, σκηνοθέτις, μουσικός και συγγραφέας Μάγδα Μαυρογιάννη έχει σπουδάσει μουσική και θέατρο στην Αθήνα και το Παρίσι, όπου και ξεκίνησε την καριέρα της. Έχει επαγγελματική εμπειρία ως ηθοποιός και σκηνοθέτις, ενώ ειδικεύεται κυρίως στα μουσικά αναλόγια που συνδυάζουν το λόγο με τη μουσική.

Κατερίνα Ρούσσου, μεσόφωνος
Με καταγωγή από τη Σαντορίνη, η Κατερίνα σπούδασε τραγούδι στο Ωδείο Αθηνών απ’ όπου αποφοίτησε με Άριστα Παμψηφεί και χρηματικό έπαθλο, στην τάξη Ιουλίας Τρούσσα. Παράλληλα, αποφοίτησε από το ΕΜΠ, από το Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών. Το 2005 έλαβε την υποτροφία «Μαρία Κάλλας» για να συνεχίσει τις σπουδές τις στην Βασιλική Ακαδημία Μουσικής στο Λονδίνο (Royal Academy of Music) και το 2007 υποτροφία από το Ίδρυμα «Α. Ωνάσης» για να συνεχίσει στη Σχολή της Όπερας της Ακαδημίας, απ’ όπου αποφοίτησε με την ανώτατη διάκριση DipRAM. Από τον Σεπτέμβριο 2008 σπουδάζει στην Ακαδημία Μουσικής της Λουμπλιάνα με την καθηγήτρια Alenka Dernač-Bunta.
Έχει τραγουδήσει τους ρόλους Cherubino και Marcellina από τους «Γάμους του Φίγκαρο», Vava στην όπερα «Cheryomushki» του Σοστακόβιτς, Il Destino και Furia στην όπερα «La Calisto» του Cavalli. Επίσης έχει τραγουδήσει την Τρίτη Κυρία στον «Μαγικό Αυλό» με την British Youth Opera. Έχει τραγουδήσει ένα από τα κορίτσια των λουλουδιών στην όπερα “Parsifal” του R.Wagner για την London Wagner Society. Ως σολίστ έχει συνεργαστεί με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών (άριες Μότσαρτ), την Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ (άριες και ντουέτα, Μότσαρτ “Ρέκβιεμ”), την Ορχήστρα της Φιλαρμονικής της Λουμπλιάνας (άριες), την Διεθνή Ακαδημία Μπαχ υπό τον Χέλμουτ Ρίλλιγκ στην Ελλάδα και τη Γερμανία, την Ορχήστρα και Χορωδία του «Ωδείου Φίλιππος Νάκας», την Ορχήστρα και Χορωδία του High Wycombe.
Τον Απρίλιο 2010 τραγούδησε πλάι στο διάσημο τενόρο Χοσέ Κούρα σε ένα φιλανθρωπικό γκαλά. Στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών έχει τραγουδήσει σε σκηνές από όπερα και σε ένα γκαλά όπερας των υποτρόφων του Μεγάρου. Στο Palacio de Festivales του Santander έχει τραγουδήσει τα «5 poemas de Javier Alfaya» του David del Puerto (Sala Argenta) και σε ένα γκαλά (Sala Pereda). Στα πλαίσια του ιωβηλαίου της Ακαδημίας Μουσικής της Λουμπλιάνας τραγούδησε το σόλο στη «2η Συμφωνία» του Μάλερ υπό τον μαέστρο Anton Nanut στην Τεργέστη (Sala Banfield-Tripcovich) και στη Λουμπλιάνα (Cankarjev Dom – Gallusova Dvorana). Τον Νοέμβριο 2009 τραγούδησε σε μια συναυλία για τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας με αφορμή την επίσημη επίσκεψή του στη Σλοβενία. Έχει πάρει μέρος στο Φεστιβάλ «Encuentro de Musica y Academia» στο Santander της Ισπανίας, όπου παρακολούθησε σεμινάρια με την διάσημη μεσόφωνο Teresa Berganza και πραγματοποίησε μια σειρά από ρεσιτάλ. Έχει συνεργαστεί στενά με τη διάσημη πιανίστρια Elizabeth Cooper: ως καλεσμένη της τραγούδησε στη συναυλία λήξης του φεστιβάλ “Plaisir de musiques” που διοργανώνει η ίδια στο Annecy, καθώς και στην ετήσια συναυλία του Gouverneur Militaire στο Παρίσι στον καθεδρικό ναό St Louis des Invalides.
Έχει δώσει πολλά ρεσιτάλ στην Ελλάδα (Αίθουσα «Παρνασσός», Πολιτιστικό Κέντρο Ψυχικού, Φεστιβάλ Μεγάρου Γκύζη, Μπελλώνειο Ίδρυμα, Συνεδριακό Κέντρο Νομικού, Φεστιβάλ Σύμης) και στο εξωτερικό (Μεγάλη Βρετανία, Ισπανία, Σλοβενία, Γαλλία) και έχει τραγουδήσει σε πολλά ορατόρια: J.S.Bach “Weihnachstoratorio”, “Matthäus-Passion”, W.A.Mozart “Missa brevis in d”, A.Vivaldi “Beatus vir”, J.Haydn “Schöpfungsmesse”, L.v.Beethoven “Messe in C”, G.B. Pergolesi “Stabat Mater”, C. Saint-Saëns “Oratorio de Noël”.
Έλαβε πρώτο βραβείο στον διαγωνισμό «Isabel Jay Memorial Prize for Opera» και Διάκριση στον διαγωνισμό «National Mozart Competition» στο Λονδίνο (2007). Έχει ηχογραφήσει αποσπάσματα από τους «Γάμους του Φίγκαρο» (Marcellina) για το ραδιόφωνο του BBC3, πέντε τραγούδια του Μ. Δραγούμη για το λογοτεχνικό περιοδικό «Νέα Συντέλεια» και δύο τραγούδια του Δ. Θέμελη σε ποίηση Γ. Κάρτερ για το ραδιόφωνο της Θεσσαλονίκης.

Αλεξάνδρα Νομίδου, πιανίστρια
Η Αλεξάνδρα Νομίδου, εκλεκτή Αθηναία πιανίστρια, με καταγωγή από τη Σαντορίνη, με διεθνή σταδιοδρομία, άρχισε να σπουδάζει πιάνο σε ηλικία έξι ετών στο Ωδείο Αθηνών απ’ όπου αποφοίτησε με Α’ βραβείο παμψηφεί στο πιάνο και την μουσική δωματίου. Στη συνέχεια, με υποτροφία της Γαλλικής Κυβέρνησης, εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου συνέχισε τις σπουδές της δίπλα στους καθηγητές Pierre Sancan και Pierre Fiquet. Kατόπιν φοίτησε στο Conservatoire Europeen de Musique de Paris, στην τάξη της Yvonne Lefebure, όπου και της απενεμήθη το Diplome Europeen CEMP). Παρακολούθησε επίσης το 1982 και 1983 ανώτερα μαθήματα με τον Yevgueni Malinine και την Aline Fidler. Με υποτροφία του φημισμένου Tanglewood Music Center πήγε το 1985 στις ΗΠΑ και παρακολούθησε ανώτερα μαθήματα πιάνου και μουσικής δωματίου με τους Leon Fleisher και Peter Serkin.
Αμέσως μετά, πολύ νέα, άρχισε την καλλιτεχνική της σταδιοδρομία με εμφανίσεις στη Γαλλία (Salle Gaveau, Radio France, Festival de Paris, Festival d’ Automme, Menton, Lyon, Brive, κ.λπ.), Ελβετία, Αγγλία, Βέλγιο, Ιταλία, Τουρκία, Βραζιλία και ΗΠΑ. Έχει συμπράξει με την Ορχήστρα Δωματίου της Νορβηγίας, τη Συμφωνική Ορχήστρα της Βουδαπέστης, τις Κρατικές Ορχήστρες Αθηνών (ΚΟΑ) και Θεσσαλονίκης (ΚΟΘ) επανειλημμένα, καθώς και με Συγκροτήματα μουσικής δωματίου (ιδίως με το γαλλικό κουαρτέτο Via Nova).
Έχει πάρει μέρος σε πολλές τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές στην Γαλλία και την Ελλάδα. Το 1992 εμφανίστηκε και στο θέατρο, υποδυόμενη τη μεγάλη πιανίστρια Κλάρα Σούμαν στο έργο «Robert et Clara Schumann» που παίχτηκε με επιτυχία σε Θέατρα της Γαλλίας. Έχει ηχογραφήσει δύο δίσκους (ΕΜΙ), τον ένα με τα έργα του Ρ. Σούμαν «Davidsbundlertaenze» και «Kinderszenen» και τον άλλο με βαλς των Μπραμς, Σούμπερτ και Ραβέλ, που απέσπασαν εξαιρετικές κριτικές.
Από το 2005 δημιούργησε στην Αθήνα τον κύκλο συναυλιών “Γύρω απ’ το πιάνο”, του οποίου είναι καλλιτεχνική διευθύντρια. Ζει και εργάζεται στο Παρίσι.
Κριτικές για την ερμηνεία της Αλεξάνδρας Νομίδου:
“Στην Αλεξάνδρα Νομίδου αναγνωρίσαμε τη μεγάλη πιανίστα. Σπάνια μουσικότητα και ευρύτητα στη γραμμή…, εντυπωσιακή τεχνική…, ο ήχος της βαθύς και εμπλουτισμένος με αποχρώσεις ήταν διαυγής και ευέλικτος, χειμαρρώδης ή αιθέριος” Η Καθημερινή
“Μια αντίληψη εντελώς φυσική του ρουμπάτο….στα εξαιρετικά απαιτητικά πρελούδια του Scriabin, η ισορροπία μεταξύ ποίησης και δύναμης έφτασε την τελειότητα. Και εδώ, όπως και στο Andante spianato et grande polonaise brillante του Chopin, η ροή διατηρήθηκε υπέροχα ως το τέλος, όπου η άψογη τεχνική της την οδήγησε θριαμβευτικά σε ένα θυελλώδες φινάλε” The Times

Μάγδα Μαυρογιάννη, ηθοποιός – σκηνοθέτις – συγγραφέας – μουσικός
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε θέατρο και μουσική (πιάνο – ακορντεόν – σύνθεση) στην Αθήνα και στο Παρίσι. Απόφοιτος του Εθνικού Ωδείου Αθηνών. Απόφοιτος της “Ecole Normale” Παρισίων. Απόφοιτος του “Conservatoire d’ art dramatique” Παρισίων. Μαθήτρια του Antoine Vittez και του Ανδρέα Βουτσινά στο Παρίσι. Παρακολούθησε σεμινάρια με τον Τ. Suzuki στη Νέα Υόρκη. Ξεκίνησε την καριέρα της 12 ετών ως πιανίστρια στην Ελλάδα, συνέχισε ως ηθοποιός και πιανίστρια στο Παρίσι. Δίδαξε κλασσικό πιάνο στη Σχολή “Michel Sogny”, στο Παρίσι. Tώρα διδάσκει στο “Εθνικό Ωδείο” και στο “Ωδείο Σκαλκώτα”. Έπαιξε ως ηθοποιός στο Εθνικό Θέατρο Chaillot, στο Ελεύθερο Θέατρο, στον Κινηματογράφο και στην Τηλεόραση στο Παρίσι. Συμμετείχε σε διεθνείς συμπαραγωγές. Συνεχίζει τις δραστηριότητές της στο εξωτερικό, ενώ παράλληλα συνεχίζει στην Αθήνα τις συνεργασίες της στο θέατρο, στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο. Επί τρία χρόνια έγραψε και παρουσίασε εκπομπές στο Δεύτερο Πρόγραμμα μαζί με το δημοσιογράφο Γιώργο Νοταρά. Δημιούργησε στη Σκόπελο θεσμό με “Θεατρικά Δρώμενα” και διετέλεσε Καλλιτεχνική Διευθύντρια του Φεστιβάλ Σκοπέλου επί επταετία. Το 1996 δημιούργησε την Θεατρική Εταιρεία “ΑΞΙΑ” και ανέβασε το θρίλερ “Black Story” και την Rock-opera “Sakura”, τα οποία έγραψε, σκηνοθέτησε και ερμήνευσε.
Ως ηθοποιός έπαιξε στα έργα:
Θέατρο:
“Σλήμμαν” με τον Αntoine Vittez, “Μanufacture” με τον Didier Flamard, “150 χρόνια της Αθήνας” σε κείμενα Κ. Γεωργουσόπουλος, “Επικίνδυνες Σχέσεις” με τον Γ. Φέρτη, “Χαράτσι απ’ τον Ανδρέα τον Απάτση” με το Λάκη Λαζόπουλο, “Αταίριαστο Ζευγάρι” με τη Μίρκα Παπακωνσταντίνου – Σμαρούλα Γιούλη, “Τσάο” – “Πριμαντόνα” με τη Μιμή Ντενίση, “Εκτός Ελέγχου” με τον Γρηγόρη Βαλτινό, κ.ά.
Κινηματογράφος:
Γαλλία: “Έτσι μ’ αρέσουν οι γυναίκες”, “Υπόθεση μιας νύχτας”, “H άλλη όψη του Proust”
Ελλάδα: “Νύχτα με τη Σιλένα”, “Εδώ είναι Βαλκάνια” κ.ά.
Τηλεόραση:
Αγγλία: “Ελγίνεια Μάρμαρα”,
Γαλλία: “Όλες οι γυναίκες είναι θεές”, “Οι κυρίες με τα πράσινα καπέλα”, “Μαριόν”, “Η μάνα του Λένιν”, “Μέρα και νύχτα”.
Ελβετία: “Ο δρόμος της μουσικής”,
Ελλάδα: “Άννα Κρίστι”, “Άννα Χ”, “Μαντάμ Σουσού”, “Ο έρωτας της Αλεξάνδρας”, “Το τέλος της μοναξιάς”, “Μοιραίο πάθος”, “Μαύρος Ωκεανός”.
Μεταφράσεις:
“Τσάο”, “Πριμαντόνα”, “Άντρες για δείπνο”, “Για πάντα μαζί”, “Υψηλή Κοινωνία”, “Ταμ Ταμ και Τανγκό”, “Η κυρία του Μαξίμ”, “Ο Αϊ-Βασίλης είναι λέρα”, κ.ά.
Τουρνέ: στη Γαλλία με την “Τέταρτη Συμφωνία” του Μίκη Θεοδωράκη.
Στα πλαίσια της σειράς «Classic Music-Box» παρουσιάστηκαν:
Λυρική Σκηνή & Διεθνές Φεστιβάλ Ναυπλίου: “ΑΛΜΑ ΜΑΛΕΡ” Θεατροποιημένο Μουσικό Αναλόγιο. Κείμενο – Σκηνοθεσία – Αφήγηση: Με τις Ναταλία Μιχαηλίδου -πιάνο και Τζούλια Σουγλάκου -τραγούδι.
Λυρική Σκηνή: “ΑΔΑΜ και ΧΑΛΙΜΑ” -Μουσική Παράσταση. Λιμπρέτο – Σκηνοθεσία.
Θέατρο Φούρνος: “Οι Δίδυμες” σε συνεργασία με τις Ρούλα Πατεράκη, Εύρη Σωφρονιάδου και τον Αλέκο Φασιανό.
Κέντρο Τεχνών Χαλανδρίου και Αμερικάνικο Κολλέγιο: “Η Σονάτα του Κρόϊτσερ”: Θεατροποιημένο Μουσικό Αναλόγιο. Κείμενο – Σκηνοθεσία -Αφήγηση. Με τους Ναταλία Μιχαηλίδου -πιάνο και Γιώργο Δεμερτζή -βιολί.
Μουσείο Μπενάκη – Σύγχρονο: “Ένα παιδί στην Χώρα της Μουσικής”. Θεατροποιημένη Συναυλία, βασισμένη στην παιδική ηλικία του Μανώλη Καλομοίρη. Παιδικές Όπερες.
Salle Cortot -Παρίσι – Μουσείο Μπενάκη: “Α travers le regard de Nelly’s”. Θεατροποιημένο Μουσικό Αναλόγιο. Κείμενο – Σκηνοθεσία -Αφήγηση. Με τους Κάρολο Ζουγανέλη -πιάνο, Γιάννη Ηδομενέο -τραγούδι.
Προβολή Φωτογραφιών Νelly’s: Από το φωτογραφικό αρχείο του Μουσείου Μπενάκη.
Διεθνές Φεστιβάλ Ναυπλίου: Κάρμεν. Μ’ ένα ρόδο στα μαλλιά.
Αγγλικανική Εκκλησία: «Κλάρα Σούμαν». Μότσαρτ. Ο δρόμος προς την Πράγα.
Φίλιππος Νάκας: Κάρμεν. Μ’ ένα ρόδο στα μαλλιά – Διάσημα ντουέτα
Παρνασσός – Φεστιβάλ Καλομοίρη: «I love Opera».
Salle Cortot -Παρίσι: “Το Ημερολόγιο της Άννα-Μαγδαλένα Μπαχ”

Frida Kahlo (Φρίντα Kάλο): Η κόρη της φωτιάς
“Γεννήθηκα μέσα στη φωτιά, πρωτοείδα τον κόσμο μέσα στη θέρμη του ξεσηκωμού. Γεννήθηκα μαζί με μια επανάσταση, είμαι χωρίς αμφιβολία παιδί αυτής της επανάστασης και ενός γέρου θεού που λάτρευαν οι πρόγονοί μου. Γεννήθηκα το 1910. Ήταν καλοκαίρι”. Mε αυτά τα λόγια η Φρίντα Kάλο συστήνεται και προλογίζει τη ζωή της με ένα ψέμα, ότι γεννήθηκε δηλαδή το έτος της μεξικανικής επανάστασης, προκειμένου να συνδεθεί πιο ισχυρά μαζί της στη συνείδηση του κόσμου. Όταν όμως έγινε η εξέγερση, η Φρίντα Κάλο (Magdalena del Carmen Frida Kahlo y Calderón) ήταν ήδη τριών ετών, αφού είχε γεννηθεί στις 6 Iουλίου 1907.
H οικογένεια Kάλο κατοικούσε στην Kογιοακάν, μια μικρή πόλη στα περίχωρα της πόλης του Mεξικού, όπου ο πατέρας της, Γκιγιέρμο, είχε μεταναστεύσει από τη Γερμανία το 1891. Διάσημος φωτογράφος και φιλελεύθερος, αποτελεί την αδυναμία της Φρίντα, σε αντίθεση με την καθολική μητέρα της, Mατίλντε Kαντερόν, με την οποία η σχέση τους είναι απόμακρη. H Φρίντα παρ’ ότι είχε πέντε αδελφές, οι δύο ετεροθαλείς από τον πρώτο γάμο του πατέρα της, γνωρίζει την απομόνωση από νωρίς. H πολιομυελίτιδα από την οποία προσβάλλεται στα έξι της αφήνει ένα ατροφικό πόδι και τα σκληρά σχόλια των παιδιών της ηλικίας της: «Φρίντα, η ξυλοπόδαρη».
Όσο μεγαλώνει, όμως, γίνεται δυνατή και ανυπόταχτη. Σπουδαία μαθήτρια, καταφέρνει να γίνει ένα από τα 35 κορίτσια που δέχονται στο El Prepo, ένα από τα καλύτερα σχολεία του Mεξικού, και σχεδιάζει να γίνει γιατρός. Παράλληλα, έρχεται σε επαφή με πολιτικούς ακτιβιστές, καλλιτέχνες και κομμουνιστές. Kόβει τα μαλλιά της, πετάει κάθε στοιχείο του καθολικού κοριτσιού και ερωτεύεται τον συνομήλικό της Aλεχάντρο Γκομέζ Aρίας, αρχηγό μιας μικρής «συμμορίας» φαρσέρ. Mια μέρα του Σεπτεμβρίου ανεβαίνουν μαζί στο λεωφορείο. Λίγο μετά, συγκρούονται σφοδρά με τραμ. Mια μεταλλική ράβδος διαπερνάει το σώμα της. Kατάγματα και πληγές διαλύουν το κορμί της και την κρατούν καθηλωμένη για τρεις μήνες στο κρεβάτι καλυμμένη με γύψο και ορθοπεδικές ζώνες, ενώ υποβάλλεται σε επίπονες πειραματικές εγχειρήσεις. O Aλεχάντρο απομακρύνεται. Mέσα σε αυτή την κατάσταση, οι μόνες διέξοδοι που έχει είναι το μυαλό και η φαντασία της. O πατέρας της τη στηρίζει ψυχολογικά, της κάνει δώρο τα πινέλα του και την ενθαρρύνει να ζωγραφίσει. Η Φρίντα καταφέρνει να σηκωθεί από το κρεβάτι, αλλά το ατύχημα της αφήνει παρακαταθήκη δυνατούς πόνους, συχνές υποτροπές και ένα ευάλωτο σώμα. Για να ισορροπήσει ζωγραφίζει τον εαυτό της, «επειδή είμαι τόσο συχνά μόνη και επειδή είμαι το αντικείμενο που γνωρίζω καλύτερα από οτιδήποτε άλλο», σχολιάζει. Έτσι η ζωγραφική της γίνεται ένα πολυεπίπεδο προσωπικό ημερολόγιο όσων σημαντικών θα έρθουν στη ζωή της.
Όταν αρχίζει να κινείται πιο άνετα, αποκτά ξανά κοινωνική ζωή. Σε μια παρέα διανοούμενων γνωρίζει τη γοητευτική φωτογράφο Tίνα Mονότι. Tο εύθραυστο σώμα της δεν την εμποδίζει να ζήσει παθιασμένες σεξουαλικές εμπειρίες με άντρες και γυναίκες. Εκείνη την εποχή γνωρίζει και τον κομμουνιστή τοιχογράφο Nτιέγκο Pιβέρα. H Φρίντα θαυμάζει τη ζωγραφική του και του ζητάει να δει τους πίνακές της. Ερωτεύονται βαθιά και ο Pιβέρα πηγαίνει σύντομα στο πατρικό της «La casa azul» (Tο μπλε σπίτι) για να ζητήσει την 22 χρόνια νεότερή του Φρίντα σε γάμο. Παντρεύονται τον Aύγουστο του 1929 με πολιτικό γάμο, χωρίς την έγκριση της μητέρας της. «Tότε δεν το ήξερα ακόμη, αλλά η συνάντηση με τη Φρίντα ήταν τελικά το πιο σημαντικό γεγονός στην ως τότε ζωή μου», θα πει ο Pιβέρα χρόνια αργότερα. H Φρίντα διατηρεί το επίθετό της και μετακομίζουν στην Πόλη του Μεξικού. Oι αποβολές και η αδυναμία της να κάνει παιδιά πυροδοτούν πίνακες με αιματηρές γέννες και συμβολικές ακυρώσεις της θηλυκής γονιμότητας. O γάμος τους είναι επεισοδιακός. «Στη ζωή μου είχα δύο πολύ σοβαρά ατυχήματα. Tο ένα ήταν όταν κάποιο όχημα πέρασε από πάνω μου και το άλλο ήταν ο Nτιέγκο. O Nτιέγκο ήταν σαφώς το χειρότερο», της αρέσει να σχολιάζει. Παρά τον αμοιβαίο έρωτα, η εκρηκτική προσωπικότητα και οι εξωσυζυγικές σχέσεις και των δύο ταρακουνούν συχνά τα θεμέλια της ζωής τους. Παράλληλα, η Kάλο επινοεί την εικόνα του εαυτού της. Φοράει μακριές «ανθισμένες» φούστες της Tιχουάνα, βαριά αζτέκικα κοσμήματα, κορδέλες, κάνει πλεξίδες τα μαλλιά της και τονίζει τα αρρενωπά χαρακτηριστικά της: Έντονα φρύδια, μουστάκι, χνούδι φαβορίτας.
Στις αρχές των 30’s προσκαλούν τον Pιβέρα να ζωγραφίσει τοιχογραφίες στην Aμερική. Tαξιδεύουν μαζί στο Σαν Φρανσίσκο, το Nτιτρόιτ και τη Nέα Yόρκη και η Φρίντα αμελεί την τέχνη της για να τον φροντίσει. Tα χρόνια της Aμερικής είναι από τα πιο μοναχικά και θλιμμένα στη ζωή της. Όταν εισάγεται στο νοσοκομείο εξαιτίας μίας ακόμα αποβολής, ο πόνος της μετουσιώνεται στους πρώτους συμβολικούς πίνακές της, όπως το Self-Portrait on the Border Line αλλά και στο πιο ρεαλιστικό Aποβολή στο Nτιτρόιτ, μια εντελώς προσωπική γλώσσα την οποία εξελίσσει. Συνδυάζει στοιχεία της μεξικανικής και προκολομβιανής παράδοσης με τα ρετάμπλ (τις μικρές θρησκευτικές εικόνες των ευχών που δίνουν οι πιστοί στις μεξικανικές εκκλησίες) και τον μαγικό ρεαλισμό. O Pιβέρα σχολίασε κάποια στιγμή αυτά τα έργα λέγοντας: «Eίναι η πρώτη γυναίκα στην ιστορία τής τέχνης που προσεγγίζει με απόλυτη και ασυμβίβαστη ειλικρίνεια, ακόμη και με απάθεια και σκληρότητα, τα γενικά και ειδικά θέματα που αφορούν αποκλειστικά και μόνο τις γυναίκες». Τελικά επιστρέφουν στο Mεξικό όταν ο Pιβέρα αρνείται στον Nέλσον Pοκφέλερ να αφαιρέσει τη μορφή του Λένιν από μια τοιχογραφία του στην είσοδο του Rockfeller Centre.
Kι ενώ συμβαίνουν αυτά, μια μεγάλη μορφή του κομμουνισμού βρίσκεται στο κατώφλι της ζωής της. O εξόριστος Pώσος ηγέτης Λέων Tρότσκι φτάνει στο Mεξικό και φιλοξενείται στο πατρικό της. Γοητευμένη από την προσωπικότητά του, συνάπτουν σύντομη ερωτική σχέση, η οποία αναπυροδοτεί το πάθος της για τη ζωγραφική. Παίρνει διαζύγιο από τον Pιβιέρα το ’39, όταν έξαλλη μαθαίνει την ερωτική του σχέση με τη μικρότερη αδελφή της, Kριστίνα. Τότε ο σουρεαλιστής ζωγράφος Aντρέ Mπρετόν, που λατρεύει τη ζωγραφική της και παρομοιάζει την ίδια με «περόνη χειροβομβίδας», τη βοηθάει να εκθέσει στο Παρίσι με τεράστια επιτυχία. Το Λούβρο αγοράζει το έργο της Self Portrait – The Frame (ο πρώτος πίνακας Λατινοαμερικανού ζωγράφου που τοποθετείται στο μουσείο), ενώ η γαλλική Vogue την κάνει εξώφυλλο. Για πρώτη φορά στη ζωή της είναι οικονομικά ανεξάρτητη και χαίρεται την αναγνώριση του έργου της. Kουρασμένη από την υποκρισία των Eυρωπαίων διανοούμενων, επιστρέφει στο Mεξικό.
Αδυνατώντας να ξεφύγει από τον έρωτά της για τον Pιβέρα, τον ξαναπαντρεύεται στα τέλη του 1940. H υγεία της σταδιακά επιδεινώνεται, εντούτοις ζωγραφίζει μερικούς από τους πιο γνωστούς της πίνακες: «The Two Fridas» (Οι δύο Φρίντες), «Self Portrait with Cropped Hair» (Αυτοπροσωπογραφία με κομμένα μαλλιά) και «Two nudes in the forest» (Δύο γυμνοί στο δάσος). Aκόμα και καθηλωμένη στο κρεβάτι, είναι πάντα στολισμένη με δαχτυλίδια και λουλούδια. Tο ’54 διοργανώνεται η μοναδική προσωπική έκθεση στη γενέτειρά της. Ο γιατρός τής ανακοινώνει ότι δεν πρέπει να σηκώνεται καθόλου από το κρεβάτι. Ακολουθεί τη συμβουλή του και φτάνει στην γκαλερί ξαπλωμένη στο μαυσωλείο-κρεβάτι της: «Tι χρειάζομαι τα πόδια εφόσον έχω φτερά για να πετάξω;», σχολιάζει.
Παρά την ικανοποίηση από την αναγνώριση του έργου της, οι πόνοι και το σώμα της τη νίκησαν. O ακρωτηριασμός λόγω γάγγραινας του δεξιού της ποδιού τη βυθίζει στην κατάθλιψη, τα φάρμακα και το αλκοόλ. Αποπειράται δύο φορές να αυτοκτονήσει. O Pιβέρα αφηγείται τις τελευταίες στιγμές: «Mου έδωσε το δαχτυλίδι που είχε αγοράσει για την 25η επέτειό μας, που ήταν σε 17 μέρες. Tη ρώτησα γιατί μου έδινε το δώρο μου τόσο νωρίς και απάντησε ότι ένιωθε πως θα με αφήσει πολύ σύντομα».
O τρόπος που πέθανε είναι αμφιλεγόμενος, όπως και τόσες άλλες λεπτομέρειες της ζωής της: Άλλοι μιλούν για έναν ήσυχο θάνατο στον ύπνο και άλλοι για αυτοκτονία με χάπια και αλκοόλ. Όπως και να ’χει, η Φρίντα Kάλο έφυγε στις 13 Iουλίου 1954, λίγες μέρες προτού κλείσει τα 47 της, γράφοντας ως επίλογο στο ημερολόγιό της: «Eλπίζω η έξοδος να είναι ευχάριστη· και ελπίζω να μην επιστρέψω ποτέ».

VIVA LA FRIDA!
H έκθεση της Kάλο στο National Museum of Women in the Arts της Oυάσιγκτον το 2002 έκανε ρεκόρ εισιτηρίων με 28.000 επισκέπτες. Η έκθεση για τα 100 χρόνια από τη γέννησή της στο Museum of the Fine Arts Palace στο Σαν Φρανσίσκο έσπασε το ρεκόρ επισκέψεων του μουσείου. Σήμερα οι πίνακές της ξεπερνούν σε τιμή τα 10 εκ. δολάρια. Tο 2001 η αμερικανική ταχυδρομική υπηρεσία κυκλοφόρησε γραμματόσημο με το πρόσωπό της. Έχουν γίνει διαγωνισμοί ομοιότητας Φρίντα Kάλο, έχουν γραφεί όπερες, θεατρικά, μυθιστορήματα, βιβλίο μαγειρικής και έχουν γυριστεί ντοκιμαντέρ και κινηματογραφικές ταινίες. H βιογραφική ταινία “Φρίντα” (2002) της Tζούλι Tέιμορ, με πρωταγωνίστρια τη Σάλμα Xάγιεκ, ξεπέρασε σε εισπράξεις τα 58 εκ. δολάρια παγκοσμίως. Το 2010, η κυβέρνηση του Μεξικού, σε αναγνώριση της συνεισφοράς της Φρίντα Κάλο αλλά και του Ντιέγκο Ριβέρα απεικόνισε τα πρόσωπά τους στις δύο όψεις του χαρτονομίσματος των 500 πέσος, στην έκδοση για τον εορτασμό της 200ής επετείου της ανεξαρτητοποίησης της χώρας και της 100ής επετείου της Μεξικανικής Επανάστασης. Το Γαλάζιο Σπίτι της Φρίντα Κάλο (ισπανικά: La Casa Azul), όπου έζησε και δούλεψε στην Πόλη του Μεξικού, είναι πλέον μουσείο στο οποίο εκτίθενται προσωπικά της αντικείμενα.
H Xάιντεν Eρέρα έγραψε την πιο διάσημη βιογραφία της Φρίντα (“H Βιογραφία της Φρίντα Kάλο”), που έγινε παγκόσμιο μπεστ σέλερ.

"ANOTHER FRIDA ..."
2011-08-10 08:00 - 17:00 | GYZI MEGARON CULTURAL CENTRE, FIRA, SANTORINI - GREECE
“ANOTHER FRIDA …”
Three women bring alive Frida Kahlo
Three women, the mezzo-soprano Katerina Roussou, the pianist Alexandra Nomidou and the actress Magda Mavroyanni, bring alive Frida Kahlo in the musical performance ”Another Frida …” on 10/8. They will approach her through the eyes of her sister and the texts written by herself in her diary, presenting the legend of Frida through a musical journey to Latin America and Mexico.
Katerina Roussou, mezzo-soprano
Alexandra Nomidou, piano
Magda Mavroyanni, narration
“I was painting a door over the dull windows and from this door, with my imagination, I was running away with great joy and fury …”. With her art, the painter Frida Kahlo managed to turn into strength and motivation all the laminated blows of fate. “I hope the end is joyful – and I hope never to come back” Frida Kahlo wrote in her diary few hours before leaving her last breath in the famous Blue House. Yet, as if she never left, she comes back again and again since, with her works and her strong personality, she has left her stamp indelibly in the history of modern art.
This Frida, but through the eyes of her sister, of “one other Frida”, will be presented by the mezzo-soprano Katerina Roussou, the pianist Alexandra Nomidou and the actress Magda Mavroyanni, on August 10th in the Concert Hall of Megaro Gyzi. They will reach her, by revealing the parallel, intense and complex life of the two women, through texts written by Frida herself in her diary or others for her, and with a lot of music from Latin America and Mexico (A. Piazzolla, A. Ginastera, H. Villa-Lobos, M. Ponce, C. Guastavino, E. Lecuona, E. Granados), but also works of F. Chopin, F. Poulenc, D. Shostakovitch and A. Scriabin. The program also includes a work by composer Stathis Gyftakis, based on a poem by Pablo Neruda.

KATERINA ROUSSOU, mezzo-soprano
Katerina Roussou studied singing at the Athens Conservatory of Music and Drama and received her Diploma in Singing with the Highest Distinction. At the same time she graduated from the National Technical University of Athens in the Department of Electrical Engineering. She received the “Maria Callas Scholarship” from the Athens Conert Hall “Megaron” and an award from the “Propondis Foundation” to continue her studies at the Royal Academy of Music in London (RAM) in the Postgraduate Course. In September 2007 she continued on the Royal Academy Opera Course (RAO), with the support of the “A. Onassis Foundation”, from which she graduated with the highest award in performance, DipRAM. She is currently studying on the postgraduate course at the Academy of Music of Ljubljana with Professor Alenka Dernač-Bunta.
Her operatic experience include the roles of Cherubino and Marcellina in Mozart’s “Le nozze di Figaro”, Vava in Shoshtakovich’s “Cheryomushki”, Il Destino and Furia II in Cavalli’s “La Calisto”, as well as Third Lady for British Youth Opera’s production of “The Magic Flute”. She has performed one of the Flowermaidens in Wagner’s “Parsifal” for the London Wagner Society.
As a soloist she has sung with the Athens State Orchestra (Mozart arias), the Symphonic Orchestra of the Greek Television (arias and duets, Mozart “Requiem”), the Ljubljana Philharmonic Orchestra (arias), the International Bachakademie under Helmut Rilling in Greece and Germany (Bach cantatas), the Orchestra and Choir of the “Filippos Nakas Conservatory”, the Orchestra and Choir of High Wycombe. In April 2010 she sang in a gala benefit concert at the Athens Megaron with world famous tenor Jose Cura. At the Athens Megaron she has also sung in opera scenes and in a gala concert for the Maria Callas Scholarship holders. At the Palacio de Festivales in Santander-Spain she sang “5 poemas de Javier Alfaya” by David del Puerto (Sala Argenta) and in a gala concert (Sala Pereda).
As part of the celebration of the Academy of Music of Ljubljana’s jubilaeum, she sang the Alt-solo in Mahler’s “2nd Symphony” with the Symphonic Orchestra of the Academy under Anton Nanut in Trieste (Sala Tripcovich) and Ljubljana (Cankarjev Dom-Gallusova Dvorana). In November 2009 she sang in a concert in the honour of the President of the Hellenic Democracy on the occasion of his official visit to Slovenia. She participated in the festival “Encuentro de Musica y Academia” in Santander, where she had masterclasses with Teresa Berganza and a series of solo recitals. She has worked closely with the famous pianist Elizabeth Cooper: as a guest in the summer festival “Plaisir de musiques” that she organizes in Annecy, as well as in the annual concert of the Gouverneur Militaire in Paris in the cathedral St Louis des Invalides.
She has given a number of recitals in Greece (“Parnassos” Recital Hall, Psichiko Cultural Centre, Megaro Gyzi Cultural Centre, Symi Festival, Bellonio Center, P. N. Nomikos Congressal Center) and abroad (Spain, UK, Slovenia, France). She has also sung in many oratorios: A. Vivaldi “Beatus vir”, G.B. Pergolesi “Stabat Mater”, C. Saint-Saëns “Oratorio de Noël”, J.S. Bach “Weihnachtsoratorio”, “Matthauspassion”, J. Haydn “Schopfungsmesse”, W.A.Mozart “Missa brevis in d”, L.v.Beethoven “Messe in C”.
She won first prize at the “Isabel Jay Memorial Prize for Opera” and was Highly Commended at the National Mozart Competition (London 2007). She has recorded excerpts from Mozart’s “Le nozze di Figaro” (Marcellina) for BBC Radio3, 5 songs by Markos Dragoumis for the literary magazine “Nea Synteleia” and 2 songs on poems by Giorgos Karter for the State Radio of Thessaloniki.

The pianist Alexandra Nomidou graduated from the Athens Conservatory and continued her studies in Paris. She has appeared many times in the Athens “Megaron” Music Concert Hall and in many known concert halls in France, England, Belgium, Switzerland, Italy, Turkey, Brazil and USA, as a soloist with major orchestras and in chamber music concerts, mainly with “Trio Hellenique”. She has recorded two albums with EMI, with works by Schumann, Schubert, Brahms and Ravel, which received excellent reviews. Since 2005, Alexandra Nomidou has created in Athens the cycle of concerts “Around the piano”, which she runs as artistic director. She lives and works in Paris.

Magda Mavroyanni, actress – director – musician – author
Magda Mavroyanni is inspired by women personalities from the arts who left their indelible mark in time, such as Clara Schumann, Anna Magdalena Bach, Coco Chanel, Princess Sissy, Frida Kahlo and others. The actress, director, musician and author Magda Mavroyanni has studied music and theater in Athens and Paris, where she began her career. She has professional experience as actress and director, while she specializes mainly in musical lecterns that combine the speech with the music.

Frida Kahlo (1907- 1954)
(full name: Magdalena Carmen Frida Kahlo y Calderón)
“In 1953, when Frida Kahlo had her first solo exhibition in Mexico (the only one held in her native country during her lifetime), a local critic wrote: ‘It is impossible to separate the life and work of this extraordinary person. Her paintings are her biography.’ This observation serves to explain both why her work is so different from that of her contemporaries, the Mexican Muralists, and why she has since become a feminist icon.
“Kahlo was born in Mexico City in 1907, the third daughter of Guillermo and Matilda Kahlo. Her father was a photographer of Hungarian Jewish descent, who had been born in Germany; her mother was Spanish and Native American. Her life was to be a long series of physical traumas, and the first of these came early. At the age of six she was stricken with polio, which left her with a limp. In childhood, she was nevertheless a fearless tomboy, and this made Frida her father’s favourite. He had advanced ideas about her education, and in 1922 she entered the Preparatoria (National Preparatory School), the most prestigious educational institution in Mexico, which had only just begun to admit girls. She was one of only thirty-five girls out of two thousand students.
“It was there that she met her husband-to-be, Diego Rivera, who had recently returned home from France, and who had been commissioned to paint a mural there. Kahlo was attracted to him, and not knowing quite how to deal with the emotions she felt, expressed them by teasing him, playing practical jokes, and by trying to excite the jealousy of the painter’s wife, Lupe Marin.
“In 1925, Kahlo suffered the serious accident which was to set the pattern for much of the rest of her life. She was travelling in a bus which collided with a tramcar, and suffered serious injuries to her right leg and pelvis. The accident made it impossible for her to have children, though it was to be many years before she accepted this. It also meant that she faced a life-long battle against pain. In 1926, during her convalescence, she painted her first self-portrait, the beginning of a long series in which she charted the events of her life and her emotional reactions to them.
“She met Rivera again in 1928, through her friendship with the photographer and revolutionary Tina Modotti. Rivera’s marriage had just disintegrated, and the two found that they had much in common, not least from a political point of view, since both were now communist militants. They married in August 1929. Kahlo was later to say: ‘I suffered two grave accidents in my life. One in which a streetcar knocked me down… The other accident is Diego.’
“The political climate in Mexico was deteriorating for those with left-wing sympathies, thanks to the reactionary Calles government, and the mural-painting programme initiated by the great Minister of Education Jose Vasconcelos had ground to a halt. But Rivera’s artistic reputation was expanding rapidly in the United States. In 1930, the couple left for San Francisco; then, after a brief return to Mexico, they went to New York in 1931 for the Rivera retrospective organized by the Museum of Modern Art. Kahlo, at this stage, was regarded chiefly as a charming appendage to a famous husband, but the situation was soon to change. In 1932 Rivera was commissioned to paint a major series of murals for the Detroit Museum, and here Kahlo suffered a miscarriage. While recovering, she painted Miscarriage in Detroit, the first of her truly penetrating self-portraits. The style she evolved was entirely unlike that of her husband, being based on Mexican folk art and in particular on the small votive pictures known as retablos, which the pious dedicated in Mexican churches. Rivera’s reaction to his wife’s work was, however, both perceptive and generous.
Frida began work on a series of masterpieces which had no precedent in the history of art – paintings which exalted the feminine quality of truth, reality, cruelty and suffering. Never before had a woman put such agonized poetry on canvas as Frida did at this time in Detroit. Kahlo, however, pretended not to consider her work important. As her biographer Hayden Herrera notes, ‘she preferred to be seen as a beguiling personality rather than as a painter.’ From Detroit they went once again to New York, where Rivera had been commissioned to paint a mural in the Rockefeller Center. The commission erupted into an enormous scandal, when the patron ordered the half-completed work destroyed because of the political imagery Rivera insisted on including. But Rivera lingered in the United States, which he loved and Kahlo now loathed. When they finally returned to Mexico in 1935, Rivera embarked on an affair with Kahlo’s younger sister Cristina. Though they finally made up their quarrel, this incident marked a turning point in their relationship. Rivera had never been faithful to any woman; Kahlo now embarked on a series of affairs with both men and women which were to continue for the rest of her life. Rivera tolerated her lesbian relationships better than he did the heterosexual ones, which made him violently jealous.
One of Kahlo’s more serious early love affairs was with the Russian revolutionary leader Leon Trotsky, now being hounded by his triumphant rival Stalin, and who had been offered refuge in Mexico in 1937 on Rivera’s initiative. Another visitor to Mexico at this time, one who would gladly have had a love affair with Kahlo but for the fact that she was not attracted to him, was the leading figure of the Surrealist Group, André Breton. Breton arrived in 1938 and was enchanted with Mexico, which he found to be a ‘naturally surrealist’ country, and with Kahlo’s painting. Partly through his initiative, she was offered a show at the fashionable Julian Levy Gallery in New York later in 1938, and Breton himself wrote a rhetorical catalogue preface. The show was a triumph, and about half the paintings were sold. In 1939, Breton suggested a show in Paris, and offered to arrange it. Kahlo, who spoke no French, arrived in France to find that Breton had not even bothered to get her work out of customs.
“The enterprise was finally rescued by Marcel Duchamp, and the show opened about six weeks late. It was not a financial success, but the reviews were good, and the Louvre bought a picture for the Jeu de Paume. Kahlo also won praise from Kandinsky and Picasso. She had, however, conceived a violent dislike for what she called ‘this bunch of coocoo lunatic sons of bitches of surrealists.’ She did not renounce Surrealism immediately. in January 1940, for example, she was a participant (with Rivera) in the International Exhibition of Surrealism held in Mexico City. Later, she was to be vehement in her denials that she had ever been a true Surrealist. ‘They thought I was a Surrealist,’ she said, ‘but I wasn’t. I never painted dreams. I painted my own reality.’
“Early in 1940, for motives which are still somewhat mysterious, Kahlo and Rivera divorced, though they continued to make public appearances together. In May, after the first attempt on Trotsky’s life, led by the painter Siqueiros, Rivera thought it prudent to leave for San Francisco. After the second, and successful attempt, Kahlo, who had been a friend of Trotsky’s assassin, was questioned by the police. She decided to leave Mexico for a while, and in September she joined her ex-husband. Less than two months later, while they were still in the United States, they remarried. One reason seems to have been Rivera’s recognition that Kahlo’s health would inexorably deteriorate, and that she needed someone to look after her.
“Her health, never at any time robust, grew visibly worse from about 1944 onwards, and Kahlo underwent the first many operations on her spine and her crippled foot. Authorities on her life and work have questioned whether all these operations were really necessary, or whether they were in fact a way of holding Rivera’s attention in the face of his numerous affairs with other women. In Kahlo’s case, her physical and psychological sufferings were always linked. in early 1950, her physical state reached a crisis, and she had to go into hospital in Mexico City, where she remained for a year.
“During the period after her remarriage, her artistic reputation continued to grow, though at first more rapidly in the United States than in Mexico itself. she was included in prestigious group shows in the Museum of Modern Art, the Boston Institute of Contemporary Arts and the Philadelphia Museum of Art. In 1946, however, she received a Mexican government fellowship, and in the same year an official prize on the occasion of the Annual National Exhibition. She also took up teaching at the new experimental art school ‘La Esmeralda’, and, despite her unconventional methods, proved an inspiration to her students. After her return home from hospital, Kahlo became an increasingly fervent and impassioned Communist. Rivera had been expelled from the Party, which was reluctant to receive him back, both because of his links with the Mexican government of the day, and because of his association with Trotsky. Kahlo boasted: ‘I was a member of the Party before I met Diego and I think I am a better Communist than he is or ever will be.’
“While the 1940s had seen her produce some of her finest work, her paintings now became more clumsy and chaotic, thanks to the joint effects of pain, drugs and drink. Despite this, in 1953 she was offered her first solo show in Mexico itself – which was to be the only such show held in her own lifetime. It took place at the fashionable Galeria de Arte Contemporaneo in the Zona Rosa of Mexico City. At first it seemed that Kahlo would be too ill to attend, but she sent her richly decorated fourposter bed ahead of her, arrived by ambulance, and was carried into the gallery on a stretcher. The private view was a triumphal occasion.
“In the same year, Kahlo, threatened by gangrene, had her right leg amputated below the knee. It was a tremendous blow to someone who had invested so much in the elaboration of her own self image. She learned to walk again with an artificial limb, and even (briefly and with the help of pain-killing drugs) danced at celebrations with friends. But the end was close. In July 1954, she made her last public appearance, when she participated in a Communist demonstration against the overthrow of the left-wing Guatemalan president Jacobo Arbenz. Soon afterwards, about a week after her forty-seventh birthday, Kahlo died on July 13 at her beloved Blue House. She died in her sleep, apparently as the result of an embolism, though there was a suspicion among those close to her that she had found a way to commit suicide. Her last diary entry read: “I hope the end is joyful – and I hope never to come back – Frida”.
Since her death, Kahlo’s fame as an artist has only grown. Her beloved Blue House was opened as a museum in 1958. The feminist movement of the 1970s led to renewed interest in her life and work, as Kahlo was viewed by many as an icon of female creativity. In 1983, Hayden Herrera’s book on the artist, A Biography of Frida Kahlo, also helped to stir up interest this great artist. More recently, her life was the subject of a 2002 film entitled Frida, starring Salma Hayek as the artist and Alfred Molina as Diego Rivera. Directed by Julie Taymor, the film was nominated for six Academy Awards and won for Best Makeup and Original Score.
[ Text from Edward Lucie-Smith, “Lives of the Great 20th-Century Artists” ]

ANDERS LONNE GRONSETH & DAVID SKINNER
2011-08-07 21:00 - 23:00 | ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΓΑΡΟ ΓΚΥΖΗ, ΦΗΡΑ, ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ - ΕΛΛΑΔΑ
ANDERS LONNE GRONSETH & DAVID SKINNER

Jazz Duo
Στις 7/8 το φεστιβάλ συνεχίζεται με μια ιδιαίτερη συνεργασία, το βραβευμένο jazz duo με το Νορβηγό σαξοφωνίστα Anders Lønne Grønseth και τον Άγγλο πιανίστα David Skinner, που παίζουν μαζί από το 1999 ως μέλη του νορβηγικού jazz quartet Sphinx. Από το 2005 άρχισαν να δουλεύουν μαζί ως ντουέτο, αναζητώντας νέες κατευθύνσεις και τρόπους για να συνδυάσουν τις επιρροές τους από την αμερικανική jazz, την ευρωπαϊκή κλασική μουσική του 20ου αιώνα και τη σύγχρονη jazz. Θα παρουσιάσουν ένα ευρύ ρεπερτόριο, που εκτείνεται από έργα γνωστών συνθετών (όπως οι Messiaen, Bartok και Ligeti) μέχρι jazz standards αλλά και δικές τους συνθέσεις από την προσωπική τους δισκογραφία.
Anders Lønne Grønseth, σαξόφωνο
David Arthur Skinner, πιάνο
Anders Lønne Grønseth / David Skinner JAZZ DUO
Ο Νορβηγός σαξοφωνίστας Anders Lønne Grønseth και ο Άγγλος πιανίστας David Arthur Skinner έχουν συνεργαστεί για πολλά χρόνια σε διάφορα σχήματα. Έχουν περιοδεύσει σε πολλές χώρες, έχουν κυκλοφορήσει αρκετά άλμπουμ και έχουν λάβει διεθνή βραβεία και αναγνώριση για τη μουσική τους. Παίζουν μαζί από το 1999 ως μέλη του jazz group Sphinx, με το οποίο έχουν περιοδεύσει σε διεθνές επίπεδο για πολλά χρόνια.
Το 2005 άρχισαν να δουλεύουν μαζί ως duo, διερευνώντας περισσότερο πιο “κλασικούς” ήχους. Σαν ντουέτο, αναζητούν νέες κατευθύνσεις και τρόπους για να συνδυάσουν τις επιρροές τους από την αμερικανική jazz, την ευρωπαϊκή κλασική μουσική του 20ου αιώνα, την έθνικ μουσική και τη σύγχρονη jazz. «Προκαλούν» τα σύνορα μεταξύ των αυτοσχεδιασμών και των συνθέσεων, που ενώνονται σε μια ευφάνταστη και καινοτόμο μουσική δωματίου.
Το 2006, κυκλοφόρησαν το πρώτο τους, ως ντουέτο, άλμπουμ με τίτλο “Phantasmagoria”, που έλαβε από τους κριτικούς ενθουσιώδη αναγνώριση. Το τελευταίο τους άλμπουμ “Arc-en-ciel” διαθέτει κατά ένα μέρος αυτοσχεδιαστικές εκτελέσεις για πιάνο και σαξόφωνο διαφόρων κλασικών συνθέσεων, που γράφτηκαν αρχικά μόνο για πιάνο. Οι μεγάλοι συνθέτες του 20ου αιώνα συχνά αναφέρονται μεταξύ των κύριων εμπνευστών των σύγχρονων μουσικών της τζαζ. Ένα μοναδικό είδος εμφανίζεται όταν οι ήχοι και τα ιδεώδη της Ευρωπαϊκής κλασικής παράδοσης συνδυάζονται με τις ιδέες της αμερικανικής τζαζ. Ανάμεσα στους πιο γνωστούς συνθέτες είναι οι Olivier Messiaen, Bela Bartok και Gyorgy Ligeti. Ο Grønseth και ο Skinner ερμηνεύουν τους μεγάλους αυτούς συνθέτες μέσα από τη δική τους αυτοσχεδιαστική οπτική.
Το ρεπερτόριό του Grønseth/Skinner Duo εκτείνεται ευρύτατα, από έργα γνωστών συνθετών μέχρι jazz standards και δικές τους συνθέσεις.
Το καλοκαίρι του 2011 το Jazz Duo θα εμφανισθεί στη Νορβηγία, στη Γαλλία, στην Ιαπωνία και βέβαια στην Ελλάδα.

Anders Lønne Grønseth, σαξόφωνο
Γεννημένος το 1979, κάτοικος Όσλο, ο Νορβηγός σαξοφωνίστας Anders Lønne Grønseth παίζει σοπράνο, άλτο και τενόρο σαξόφωνο, καθώς και κλαρινέτο και μπάσο κλαρινέτο. Ο Anders άρχισε να παίζει πιάνο σε μικρή ηλικία και πήρε το πρώτο τενόρο σαξόφωνο του στην ηλικία των δέκα ετών.
Σπούδασε για λίγο στο Leeds College of Music, πριν την επιλογή του να επιστρέψει στο Όσλο, για να σπουδάσει τζαζ και σύγχρονη σύνθεση στη Μουσική Ακαδημία του Όσλο, από όπου πήρε το πτυχίο Bachelor στη μουσική. Έχει επίσης μεταπτυχιακό τίτλο στη μουσική από το Πανεπιστήμιο του Gothenburg της Σουηδίας.
Ο Anders είναι ένας πολυάσχολος επαγγελματίας μουσικός που εργάζεται ως διευθυντής ορχήστρας με πολλές διαφορετικές μεγάλες μπάντες. Έχει πολύ ευρεία μουσικά ενδιαφέροντα. Είναι επίσης πολύ ενεργός ως συνθέτης καθώς γράφει τόσο για κουαρτέτα εγχόρδων όσο και για jazz groups. Το διευρυμένο ενδιαφέρον του για τη μουσική σε όλο τον κόσμο τον έχει οδηγήσει σε μελέτες της αραβικής μουσικής παράδοσης και της ινδικής κλασικής μουσικής στο Pandit Debashish Bhattacharya΄s School of Universal Music στην Καλκούτα της Ινδίας.
Ο Anders συνθέτει και παίζει τακτικά με το κουαρτέτο Sphinx, με το Anders Lønne Grønseth / David Skinner duo και το Mini Macro Ensemble. Διευθύνει επίσης τη δισκογραφική εταιρεία Pling Music.

David Skinner, πιάνο
Ο David Skinner παίζει πιάνο, κιθάρα και κρουστά, συνθέτει μουσική και γράφει για τη μουσική θεωρία. Μεγάλωσε στο νότο της Αγγλίας και πέρασε ένα χρόνο στη Γαλλία διδάσκοντας Αγγλικά, πριν μετακομίσει στο Γιορκσάιρ της Αγγλίας το 1999 για να πάει στο Leeds College of Music. Έφυγε από το Κολλέγιο μετά από ένα χρόνο, αλλά συνέχισε με σκοπό να γίνει ένας πλήρους απασχόλησης μουσικός.
Κατά τη διάρκεια των επόμενων πέντε ετών, έπαιξε σε εκατοντάδες συναυλίες και διάφορους χώρους, κυρίως στην περιοχή Γιορκσάιρ, αλλά και σε ολόκληρη την Αγγλία. Απέκτησε την εμπειρία παίζοντας πολλά στυλ της τζαζ μουσικής (παραδοσιακή, swing, bebop, funk, αυτοσχεδιαστική) με ένα ευρύ φάσμα μουσικών. Ο David ήταν επίσης ο πιανίστας σε διάφορα τοπικά jazz clubs όλα αυτά τα χρόνια.
Όταν σπούδαζε στο Leeds College of Music γνωρίστηκε με τον Anders Lønne Grønseth και έτσι μπήκε στο νορβηγικό τζαζ γκρουπ Sphinx. Ως Sphinx εμφανίστηκαν πολλές φορές στη Νορβηγία και την Αγγλία, και έλαβαν μέρος σε φεστιβάλ στη Γερμανία, στη Γαλλία και στο Βέλγιο. Κυκλοφόρησαν επίσης τέσσερα άλμπουμ και έκαναν περιοδεία στη Φινλανδία το 2006 και στην Ιαπωνία το 2007 και το 2008. Με μια ακόμα περιοδεία στην Ιαπωνία να σχεδιάζεται για το 2011.
Ο Skinner μετακόμισε στη Νορβηγία το 2005, πρώτα στο Όσλο και στη συνέχεια στο Μπέργκεν το 2007, όπου τώρα σπουδάζει κλασσική σύνθεση στην Griegakademiet. Συνεχίζει βέβαια τις εμφανίσεις του ως μουσικός (έχει εμφανισθεί σε όλη τη Νορβηγία, από την νότια ακτή μέχρι το Σβάλμπαρντ), ενώ παράλληλα διδάσκει μαθήματα πιάνου.

ANDERS LONNE GRONSETH & DAVID SKINNER
2011-08-07 21:00 - 23:00 | GYZI MEGARON CULTURAL CENTRE, FIRA, SANTORINI - GREECE
ANDERS LONNE GRONSETH & DAVID SKINNER
Jazz Duo
The festival continues on 7/8 with a unique collaboration, the award-winning jazz duo with Norwegian saxophonist Anders Lønne Grønseth and English pianist David Skinner, who are playing together since 1999 as members of the Norwegian jazz quartet Sphinx. Since 2005, they started playing together as a duo, looking for new directions and ways to combine their influences from American jazz, European classical music of the 20th century and contemporary jazz. They are going to present a wide repertoire ranging from works of well-known composers (such as Messiaen, Bartok and Ligeti) to jazz standards, but also their compositions from their personal discography.
Anders Lønne Grønseth, saxophone
David Arthur Skinner, piano
Anders Lønne Grønseth / David Arthur Skinner JAZZ DUO
Norwegian saxophonist Anders Lønne Grønseth and British pianist David Arthur Skinner have been collaborating for many years in different formations. They have toured extensively, released several albums and received international prizes and acclaim for their music. Pianist David Arthur Skinner and saxophonist Anders Lønne Grønseth have played together since 1999 as members of the group Sphinx, which has toured internationally for many years.
In 2005 they began working together as a duo, to explore more “classical” sonorities. In duo-format, they are seeking new directions and ways to combine their influences from American jazz, European classical music of the 20th century, ethnic music from different parts of the world and contemporary jazz compositions. The borders between the improvised and the composed are challenged and come together in imaginative and innovative chamber music.
In 2006, they released the first duo album “Phantasmagoria”, which was met by the critics with enthusiastic acclaim. The instrumentation of just piano and saxophone, without bass and drums, opened up new possibilities for working with a less overtly rhythmic manner of phrasing, and a flexible form. In this way improvisations could be used to link written sections, rather than extemporizing on the harmonies of a repeated chord-sequence. The great composers of the 20th Century are often mentioned among the main inspirators of modern jazz musicians. A unique genre is emerging where sounds and ideals from the European classical tradition is combined with ideas from American jazz.
Among the most prominent composers are Olivier Messiaen, Bela Bartok and Gyorgy Ligeti. Through their project “Arc-en-ciel”, Grønseth and Skinner interpret the masters from their own improvisatory angle. Their latest album “Arc-en-ciel” features partly-improvised arrangements for piano and saxophone of various classical pieces, which were originally written for piano alone: Olivier Messiaen’s «Preludes», Gyorgy Ligeti’s «Etudes» and two chromatic fantasies by Bela Bartok΄s «Mikrokosmos». The listener is invited into the exploration of unusual tonalities and rhythms, improvised forms and shapes, and expressions from the quiet and contemplative to the ecstatic.
Their repertoire stretches over a large span, from works by famous composers to jazz standards and original compositions. In summer 2011, the duo will be performing in Norway, France, Greece and Japan.

Anders Lønne Grønseth, saxophone
Born in 1979, resident in Oslo, the Norwegian reed-player Anders Lønne Grønseth plays soprano, alto and tenor sax, as well as clarinet and bass clarinet. Anders started playing the piano at early age, and got his first tenor sax at age ten.
He studied briefly at Leeds College of Music before choosing to return to Oslo to study jazz and contemporary composition at the Norwegian State Academy of Music in Oslo, where he took his Bachelor’s degree in music. He also has a Master’s degree in performance from Gothenburg University in Sweden.
He is a busy professional musician who works as a conductor with several different Big-bands. He has very wide musical interests. He is also very active as a composer; he writes for string quartets as well as jazz groups. His wide interest in Music around the world has also lead him to studies of Arabic music tradition and Indian classical music at Pandit Debashish Bhattacharya’s School of Universal Music in Calcutta, India.
Anders composes and plays regularly with the quartet Sphinx, the Anders Lønne Grønseth / David Skinner duo and Mini Macro Ensemble. He also runs the record label Pling Music.

David Skinner, piano
David Skinner plays the piano, guitar and percussion, composes music and writes about music theory. He grew up in the south of England and spent a year in France teaching English, before moving to Yorkshire in 1999 to go to the Leeds College of Music. He left the college after a year, but carried on to become a full-time musician.
Over the course of the next five years, he played hundreds of gigs, mostly in the Yorkshire area, but also all over England. He got experience playing many styles of jazz (traditional, swing, bebop, funk, free impro) with a wide range of musicians in a variety of venues. Skinner was also house pianist at several local jazz clubs over the years.
It was when he was studying at Leeds College of Music that he joined the group Sphinx. This group has played extensively in Norway and England, and has also taken part in festivals in Germany, France, and Belgium, as well as releasing four albums and touring in Finland in 2006 and Japan in 2007 and 2008; with a fourth tour planned in 2011.
Skinner moved to Norway in 2005, first to Oslo, and then to Bergen in 2007, where he now studies classical composition at Griegakademiet. He still works as a musician and piano teacher and has played all over Norway, from the south coast to Svalbard.

ΖΩΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
2011-08-04 21:00 - 23:00 | ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΓΑΡΟ ΓΚΥΖΗ, ΦΗΡΑ, ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ - ΕΛΛΑΔΑ
ΖΩΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Η μουσική διαδρομή του φεστιβάλ ξεκινά στις 4/8 με την Ζωή Παπαδοπούλου, μια τραγουδίστρια που έχει κερδίσει το κοινό με τις φωνητικές της ικανότητες και την ερμηνεία της μέσα από τις συνεργασίες της τα τελευταία χρόνια με τους Μητροπάνο, Αλεξίου, Αρβανιτάκη, Κότσιρα, Μακεδόνα, κ.α. Για το 2011 έχει ετοιμάσει ένα μουσικό ταξίδι στο χρόνο, με γνώμονα το συναίσθημα και τη συγκίνηση που το καλό ελληνικό τραγούδι ξέρει να προκαλεί. Διασκευάζει και ερμηνεύει παλιά αλλά και πιο σύγχρονα τραγούδια της ψυχής, αλλά και τραγούδια από την προσωπική της δισκογραφία, σε μια μουσική παράσταση για πιάνο και φωνή. Μαζί της στο πιάνο η Σάσα Παπαλάμπρου.
Ζωή Παπαδοπούλου, φωνή
Σάσα Παπαλάμπρου, πιάνο – φωνή
Ζωή Παπαδοπούλου, φωνή
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Από μικρή μέσα στη μουσική (από την παιδική χορωδία του Δήμου και το πρώτο της συγκρότημα στην Α’ Γυμνασίου), δεν μπορούσε παρά να ακολουθήσει και επαγγελματικά πλέον αυτό που την έκανε να νιώθει ο εαυτός της. Έτσι το πιο φυσικό για αυτήν ήταν να ξεκινήσει να εμφανίζεται σε μουσικές σκηνές στη Θεσσαλονίκη, όπου την ξεχωρίζει ο Μανώλης Ρασούλης και την ακούει ο Δημήτρης Μητροπάνος, ο οποίος της κάνει πρόταση να εμφανιστεί μαζί του στην Αθήνα!
Το 2002 η Ζωή Παπαδοπούλου έρχεται στην Αθήνα. Από εκεί και έπειτα, όλα εξελίσσονται με ρυθμούς καθαρά μουσικούς. Η αγάπη της Ζωής για το τραγούδι, αποδεικνύεται κάθε λεπτό επί σκηνής την ώρα που ερμηνεύει, αλλά και από τις επιλογές της και τον τρόπο που κινείται στο χώρο. Η διακριτική και ευγενική της στάση αλλά και η εμφανέστατη τραγουδιστική της αξία, της έχουν χαρίσει την εγκάρδια υποδοχή, το αγκάλιασμα και την εκτίμηση καταξιωμένων καλλιτεχνών, που της εμπιστεύθηκαν ανεπιφύλακτα μια θέση δίπλα τους στη σκηνή στο ξεκίνημα της.
Οι συνεργασίες της περιλαμβάνουν τα ονόματα του Δημήτρη Μητροπάνου, της Χαρούλας Αλεξίου, του Γιάννη Κότσιρα, της Ελευθερίας Αρβανιτάκη, του Κώστα Μακεδόνα. Τρία χρόνια μετά, κυκλοφορεί ο πρώτος δίσκος της Ζωής, σε παραγωγή της Χαρούλας Αλεξίου, με τίτλο «ΚΡΥΣΤΑΛΛΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΦΙΛΙΑ», που γίνεται ευρύτερα γνωστός με τις φωνές και των δυο να τραγουδάνε «Αχ και να σε είχα εδώ». Η εμπειρία της επί σκηνής ενισχύεται στο πλευρό των Μανώλη Φάμελλου, Νίκου Ζιώγαλα, Οδυσσέα Τσάκαλου, Μάκη Σεβίλογλου και Χρήστου Νικολόπουλου.
Το 2008 κυκλοφορεί ο δεύτερος δίσκος της, με τίτλο «ΤΑΤΟΥΑΖ» και η χαρακτηριστική φωνή της Ζωής ταξιδεύει στα ερτζιανά, ερμηνεύοντας τους στίχους της Χαρούλας Αλεξίου στο ομώνυμο τραγούδι. Είναι η στιγμή που η Ζωή πυκνώνει τις εμφανίσεις της σε φεστιβάλ και μουσικές σκηνές, γράφοντας τη δική της πορεία στη σύγχρονη ελληνική μουσική.
Για το 2011 η Ζωή Παπαδοπούλου έχει ετοιμάσει ένα μουσικό ταξίδι στο χρόνο, με γνώμονα το συναίσθημα και τη συγκίνηση που το καλό ελληνικό τραγούδι ξέρει να προκαλεί. Η Ζωή διασκευάζει και ερμηνεύει με άμεσο, ζεστό και ειλικρινή τρόπο, τραγούδια που αγάπησε, παλιά αλλά και πιο σύγχρονα τραγούδια της ψυχής, αλλά και τραγούδια από την προσωπική της δισκογραφία, σε μια μουσική παράσταση για πιάνο και φωνή.
Μαζί της στο πιάνο η Σάσα Παπαλάμπρου.

Σάσα Παπαλάμπρου, πιάνο – φωνή
Η Σάσα Παπαλάμπρου γεννήθηκε στη Δράμα το 1980. Από την παιδική της ηλικία έκανε μαθήματα κλασικού πιάνου και λοιπών θεωρητικών μαθημάτων. Πήρε το πτυχίο Αρμονίας, με βαθμό άριστα παμψηφεί. Σπούδασε στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο της Κέρκυρας, στο τμήμα Μουσικών Σπουδών, κάνοντας παράλληλα μαθήματα κλασικής φωνητικής. Έκανε εξειδικευμένες σπουδές πάνω στο jazz τραγούδι, παρακολουθώντας πολυάριθμα σεμινάρια, καθώς επίσης και στο jazz πιάνο. Υπήρξε καθηγήτρια φωνητικής, και λοιπών θεωρητικών μαθημάτων, στα πλαίσια συνεργασίας της με ωδεία της Κέρκυρας, της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας.
Από τα 19 της χρόνια έως σήμερα έχει συνεργαστεί με μουσικές σκηνές και piano bars, ως τραγουδίστρια και πιανίστα, με ρεπερτόριο jazz, latin, funk, soul καθώς και ελληνικό ρεμπέτικο και ρετρό: Τρένο στο Ρουφ, Παράφωνο, Μπαράκι του Βασίλη, Ιανός, Αισώπου Μύθος, Gazarte, Caminito, Άλεκτον, Φαίδρα, Metropolis, Brasserie, Black Duck, Καφεθέατρο, Πυρήνας, Tapas Bar κ.τ.λ. Έχει επίσης εργαστεί σε πολλά ξενοδοχεία ως πιανίστα και τραγουδίστρια ξένου και ελληνικού ρεπερτορίου, όπως στο Park Hotel, King George, Plaza Resort, Astir Palace Resort κ.α.
Έχει συμμετάσχει σε συναυλίες ελληνικού και ξένου ρεπερτορίου σε όλη την Ελλάδα. Έχει επίσης συμμετάσχει στο Jazz Festival Θεσσαλονίκης 2008, στη μουσική σκηνή Μύλου, σε συνεργασία με τον μπασίστα Δημήτρη Γουμπερίτση, στη συνέχεια συμμετείχε στη δισκογραφική συλλογή Jazz Society 2008/09, με το κομμάτι τους “Moments without you”. Πήρε το 2ο βραβείο τραγουδιού, σε πανευρωπαϊκό διαγωνισμό της Βουλγαρίας, την άνοιξη του 2003, με πρόταση συνεργασίας από το Bulgarian National Radio.
Επιμελήθηκε την ενορχήστρωση των μουσικοθεατρικών παραστάσεων «Ανεμιστήρας» και «Πορτραίτο» (2009-10), όπου συμμετείχε ως τραγουδίστρια, ηθοποιός, πιανίστρια και ακορντεονίστα. Συνεργάστηκε επίσης με τη θεατρική ομάδα «Τσιριτσάντσουλες» ως ηθοποιός και μουσικός, στα πλαίσια της παιδικής παράστασης «Μεθαύριο», με εμφανίσεις στο φεστιβάλ Νάξου και Ρίου, στο θέατρο «Φούρνος» και το θέατρο «Altera Pars».

ZOE PAPADOPOULOU
2011-08-04 21:00 - 22:00 | GYZI MEGARON CULTURAL CENTRE, FIRA, SANTORINI - GREECE
ZOE PAPADOPOULOU
The festival’s musical journey begins on 4/8 with Zoe Papadopoulou, a singer who has won the audience with her vocal abilities and interpretation through partnerships in recent years with well known Greek artists. For 2011 she has prepared a musical journey through time, based on the feeling and emotion that good Greek songs know how to cause. She interprets old and latest songs of the soul and songs from her personal discography, in a musical compilation for piano and voice. Together with her on the piano is Sassa Papalamprou.
Zoe Papadopoulou, vocals
Sassa Papalamprou, piano – vocals
ZOE PAPADOPOULOU, vocals
Zoe Papadopoulou is a Greek singer, who ever since she was a little girl had the dream of becoming a professional singer, and this dream came true. After graduating from College, she started singing at clubs in Thessaloniki, Greece, where she was born and grew up. That was the place where the famous Greek singer Dimitris Mitropanos heard her singing and immediately invited her to go to Athens and participate in the summer music concert tour he had organized! That was almost nine years ago.
In 2002, Zoe Papadopoulou came to Athens, where she immediately started a series of exceptional music collaborations and she appeared on stage with famous and extraordinary Greek artists, as Dimitris Mitropanos, Haroula Alexiou, Yannis Kotsiras, Eleftheria Arvanitaki, Kostas Makedonas etc. Three years later, her first album was released, titled “Krystalla kokkina filia”, which was produced by Haroula Alexiou. The album was a great success and the duet song of both Zoe Papadopoulou and Haroula Alexiou, “Ah kai na se iha edo” was the one that mostly stood out, as it combined the voices of two great singers.
In 2008, her second album, titled “Τatouaz”, was released. The homonymous song was a great hit, once again with the lyrics of Haroula Alexiou, who has not stopped believing in her. From then and on, Zoe has been invited by many music festivals and clubs, where she has presented her own live concerts marking her personal music path.
Zoe Papadopoulou has organized for 2011 a live music tour all around Greece and abroad, with a show that apart from her beautiful songs also includes foreign modern and more classic songs, and generally songs that touch everyone’s heart. Her show is supported by the pianist Sassa Papalamprou in an extraordinary combination of musical rhythms.

Sassa Papalamprou, piano – vocals
Sassa Papalamprou was born in Drama in 1980. From her childhood she studied classical piano lessons and other academic subjects. She graduated in Harmony with cum laude honors. She studied at the Ionian University of Corfu, in the music department, while making classical voice lessons. She specialized in studies on jazz singing, watching numerous seminars, as well as in jazz piano. She was professor of voice and other academic subjects, in cooperation with conservatories of Corfu, Thessaloniki and Athens.
From 19 years old until now she has collaborated with live music scenes, piano bars and hotels in Thessaloniki, Athens and other cities, as a singer and pianist with a repertoire of jazz, latin, funk, soul and Greek rembetiko and retro. She has participated in concerts of Greek and foreign repertoire throughout Greece.
She has participated to the jazz festival of Thessaloniki in 2008, at the music scene of Mylos, together with bassist Dimitri Goumperitsi and participated in the record collection of Jazz Society 2008/09, with their piece “Moments without you”. She took the second prize of singing at a pan-European contest in Bulgaria in the spring of 2003 and had a proposal for cooperation by the Bulgarian National Radio.
She took on the orchestration of musical and theatrical performances “Anemistiras” and “Portraito” (2009-10) and participated as a singer, actor, pianist and accordionist. She collaborated with the theatrical group “Tsiritsantsoules” as an actor and musician in the child performance of “The Day After Tomorrow” with appearances at festivals of Naxos and Rio, at the “Fournos” and “Altera Pars” theatres.

ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΒΑΓΓΕΛΗ ΤΖΕΡΜΙΑ
2011-08-01 21:00 - 23:00 | ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΓΑΡΟ ΓΚΥΖΗ, ΦΗΡΑ, ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ - ΕΛΛΑΔΑ
ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΒΑΓΓΕΛΗ ΤΖΕΡΜΙΑ
«Θαλασσινές περιπλανήσεις»
Το Φεστιβάλ Μεγάρου Γκύζη 2011 σηκώνει αυλαία τη Δευτέρα 1η Αυγούστου με την ατομική έκθεση ζωγραφικής του Βαγγέλη Τζερμιά, στην οποία ο ζωγράφος παρουσιάζει τη νέα του δουλειά με τίτλο “Θαλασσινές Περιπλανήσεις”. Το μπλε της θάλασσας, η ένταση που αποπνέει η κίνηση των πλοίων στον αφρό και η μάχη των καταρτιών με τον άνεμο, αξιοποιούνται αλληγορικά και λειτουργούν με ποιητική διάθεση στα ζωγραφικά έργα του Βαγγέλη Τζερμιά, δίνοντας στο παραδοσιακό θέμα της θαλασσογραφίας νέα πνοή με έντονη εξπρεσιονιστική διάθεση. Την οργάνωση και επιμέλεια της έκθεσης έχει ο Γιάννης Παπακωνσταντίνου, Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Μεγάρου Γκύζη.
Εγκαίνια έκθεσης: 1η Αυγούστου, 21:00
Διάρκεια έκθεσης: 1 – 23 Αυγούστου 2011
«Θαλασσινές περιπλανήσεις»
Η Θάλασσα, που έχει εμπνεύσει τόσους και τόσους καλλιτέχνες από τα βάθη των αιώνων ως τις μέρες μας, βρίσκεται τόσο στη ζωή όσο και στην καρδιά της έμπνευσης του Βαγγέλη Τζερμιά και του έργου του. Ο Κρητικός καλλιτέχνης Βαγγέλης Τζερμιάς συντηρεί μαζί της μια σχέση σημαντική, έμπρακτη, αισθησιακή, μεταφυσική, που συνδέεται με την αγάπη του για το υγρό στοιχείο, την ελευθερία, την ανάγκη του απέραντου. Ο Τζερμιάς έχει τους δικούς του τρόπους να την επικαλείται και να την εγκωμιάζει.
«Θαλασσινές περιπλανήσεις»
Ο τίτλος της έκθεσης, ζωγραφικών έργων μικρών και μεγάλων διαστάσεων, μας ταξιδεύει σε δρόμους θαλασσινούς προτρέποντάς μας να δούμε τον κόσμο από μια άλλη οπτική γωνία μεταξύ γης και ουρανού. Ο Βαγγέλης Τζερμιάς οριοθετεί με τη γνωστή εικαστική γραφή του τις δομές του ορατού και αόρατου κόσμου, χρησιμοποιώντας τα μέσα μιας παραδοσιακής ζωγραφικής, διαβλέποντας όμως πάντα στο σύγχρονο κόσμο του.
Τα έργα του Τζερμιά δίνουν στο παραδοσιακό θέμα της θαλασσογραφίας νέα πνοή με έντονη εξπρεσιονιστική διάθεση. Τα καράβια του ζωγράφου άλλοτε πλέουν ήρεμα και άλλοτε, συχνότερα, σε θάλασσα εχθρική. Κάποιες φιγούρες ξεπροβάλλουν μόνο στα ιστία, αν και η ανθρώπινη παρουσία δεν είναι πρωτεύον στοιχείο των έργων. Το μπλε της θάλασσας, η ένταση που αποπνέει η κίνηση των πλοίων στον αφρό και η μάχη των καταρτιών με τον άνεμο, αξιοποιούνται αλληγορικά και λειτουργούν με ποιητική διάθεση στα ζωγραφικά έργα του Βαγγέλη Τζερμιά.
Σημειώνει η ιστορικός τέχνης Ευριδίκη Τρισόν-Μιλσανή για τον ζωγράφο Βαγγέλη Τζερμιά: «Η αναρχική θάλασσα του Βαγγέλη Τζερμιά με το πυκνό ατίθασο μπλε χρώμα-έμβλημά της, δουλεμένο χειρονομιακά με βίαιες και ατίθασες πινελιές, είναι συχνά μανιασμένο στοιχείο όπου παλεύουν τα φανταστικά καράβια της έμπνευσής του. Αυτά τα καράβια που με τα μαύρα ξάρτια τους και την έντονη πεισματική παρουσία τους δηλώνουν την ίδια του την ύπαρξη, καθώς επαναστατεί εγκλωβισμένος στο κυανό χάος μακριά από οποιαδήποτε ανακουφιστική στεριά».

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΤΖΕΡΜΙΑΣ (1960), ζωγράφος
1980 ΣΧΟΛΗ ΚΑΛΩΝ ΤΕΧΝΩΝ ΦΛΩΡΕΝΤΙΑΣ. ΕΠΙΤΥΧΩΝ ΣΤΙΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ, ΑΛΛΑ ΕΠΙΛΕΓΕΙ ΝΑ ΣΠΟΥΔΑΣΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.
1980-1985 ΑΝΩΤΑΤΗ ΣΧΟΛΗ ΚΑΛΩΝ ΤΕΧΝΩΝ ΑΘΗΝΑΣ. ΑΠΟΦΟΙΤΑ ΜΕ ΑΡΙΣΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΤΟΥ Δ. ΜΥΤΑΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΔΕΚΟΥΛΑΚΟΥ.
ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ
1988 ΓΚΑΛΕΡΙ ΤΙΤΑΝΙΟΥΜ «ΙΔΕΟΓΡΑΜΜΑΤΑ»
1994 ΓΚΑΛΕΡΙ ΤΙΤΑΝΙΟΥΜ «ΤΟΠΙΑ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ»
1994 ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΕΧΝΗΣ Μ.ΠΛΑΤΑΝΙΑ ΖΑΚΥΝΘΟΣ «ΤΟΠΙΑ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ»
1995 ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΕΧΝΗΣ Μ.ΠΛΑΤΑΝΙΑ ΖΑΚΥΝΘΟΣ «ΤΟΠΙΑ ΜΝΗΜΗΣ»
1998 ΓΚΑΛΕΡΙ ΤΙΤΑΝΙΟΥΜ «ΔΙΑΘΗΚΕΣ»
1998 ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΕΧΝΗΣ Μ.ΠΛΑΤΑΝΙΑ ΖΑΚΥΝΘΟΣ
2000 ΓΚΑΛΕΡΙ ΑΝΝΥ ΜΠΑΛΤΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ «ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ ΚΑΡΑΒΙΩΝ»
2001 ΓΚΑΛΕΡΙ ΟΜΜΑ ΧΑΝΙΑ
2001 BLA BLA GALLERY ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ
2002 ΓΚΑΛΕΡΙ ΑΔΑΜ «ΤΟ ΟΡΑΜΑ»
2006 ΓΑΛΛΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΑΘΗΝΩΝ «ΜΑΤΑΡΟΑ»
2006 RED GALLERY «ΘΕΑΣΙΣ»
2007 ΓΑΛΛΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ «ΘΕΑΣΙΣ»
2008 ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΕΧΝΗΣ ΓΑΙΑ ΠΕΙΡΑΙΑΣ
2010 ΕΥΡΩΚΟΙΝΩΒΟΥΛΙΟ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ «ΕΜΙGRE»
ΟΜΑΔΙΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ
1985 ΕΚΘΕΣΗ ΑΡΙΣΤΟΥΧΩΝ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΚΑΛΩΝ ΤΕΧΝΩΝ ΜΟΥΣΕΙΟ ΓΟΥΛΑΝΔΡΗ
1989 ΛΕΟΝΤΕΙΟΣ ΣΧΟΛΗ «FORMULATIONS PLASTIGUES»
1990 ΓΚΑΛΕΡΙ ΤΙΤΑΝΙΟΥΜ «ΤΕΧΝΗ & ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ»
1992 ΓΚΑΛΕΡΙ ΤΙΤΑΝΙΟΥΜ «ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ ΠΕΡΑΣΜΑ»
1993 ΑΡΤ ATHINA 93
1995 ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΕΧΝΗΣ Μ. ΠΛΑΤΑΝΙΑ
1997 ΓΚΑΛΕΡΙ ΜΕΤΟΠΗ
1998 ΚΕΝΤΡΟ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΡΕΘΥΜΝΟΥ «ΜΕ ΤΗ ΛΥΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΔΟΞΑΡΙ»
1998 ΓΚΑΛΕΡΙ ΤΖΑΜΙΑ ΚΑΙ ΚΡΥΣΤΑΛΛΑ «ΣΤΟ ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ»
2001 ΓΚΑΛΕΡΙ ΣΤΙΓΜΑ «ΜΙΚΡΑ ΚΑΙ ΠΟΛΥΜΟΡΦΙΚΑ»
2002 ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΙΧΑΛΑΡΙΑΣ ΑΡΤ CITY
2003 KEΝΤΡΟ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΡΕΘΥΜΝΟΥ
2005 ΜΟΥΣΕΙΟ ΒΟΡΡΕ
2006 ΓΚΑΛΕΡΙ ΙΡΙΣ
2006 ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ «ΕΙΚΑΣΤΙΚΟ ΠΑΝΟΡΑΜΑ»
2009 ΓΚΑΛΕΡΙ ΙΧΝΗΛΑΤΟΝ
2009 ΓΚΑΛΕΡΙ ΑRTE GUADRO
2009 ΜΠΟΝΙΚΟΣ ΓΚΑΛΕΡΙ
2010 ΠΟΛΥΧΩΡΟΣ ΚΚ ΕΝΟΡΧΗΣΤΡΩΣΗ ΧΡΩΜΑΤΩΝ
2010 ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΕΧΝΗΣ ΓΑΙΑ «ΘΑΛΑΣΣΕΣ»
2010 ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΝΟΜΑΡΧΙΑΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ
ΣΥΛΛΟΓΕΣ
ΑΝΩΤΑΤΗ ΣΧΟΛΗ ΚΑΛΩΝ ΤΕΧΝΩΝ, ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ, ΓΕΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ, ΚΕΝΤΡΟ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΡΕΘΥΜΝΟ, ΑΘΗΝΑΙΔΑ, ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΙΓΑΙΟΥ, ΝΑΥΤΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΧΑΝΙΩΝ, ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΦΛΩΡΙΝΑΣ, ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΒΙΑΝΝΟΥ, ΕΛΛΗΝΟΒΡΕΤΑΝΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ, ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΡΗΤΙΚΗΣ ΕΘΝΟΛΟΓΙΑΣ, ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΜΟΣΧΑΝΔΡΕΟΥ, ΔΗΜΟΣ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ, ΔΗΜΟΣ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ.

VANGELIS TZERMIAS Painting Exhibition
2011-08-01 21:00 - 23:00 | GYZI MEGARON CULTURAL CENTRE, FIRA, SANTORINI - GREECE
VANGELIS TZERMIAS Painting Exhibition

“Sea Wanderings” by Vangelis Tzermias
The Megaro Gyzi Festival 2011 raises curtain on August 1st with the opening of the solo painting exhibition of Vangelis Tzermias, in which the artist presents his new work titled “Sea Wanderings”. The blue of the sea, the intensity that conveys the movement of ships in the foam and the battle of the mast with the wind are exploited allegorically and worked with poetic mood at the painting works of Vangelis Tzermias, giving to the traditional theme of seascapes new life with strong expressionistic mood. The exhibition is organized and curated by Yannis Papaconstantinou, Artistic Director of Megaro Gyzi.
Opening of exhibition: 1st August 2011, 21:00
Duration of exhibition: 1 – 23 August 2011
“Sea Wanderings”
Paintings, small and large, travel us on sea roads urging us to see the world from another angle between earth and sky. The artist’s ships are sailing sometimes calmly and sometimes to hostile sea.
“The anarchic sea of Vangelis Tzermias with its dense untamed blue colour, worked with violent gestural brush strokes, is often a furious element where the imaginary ships of his inspiration are fighting”, as the art historian Euridice Trichon-Milsani notes.

VANGELIS TZERMIAS (1960)
Vangelis Tzermias was born in Neapoli of Lassithi, Crete, Greece. He studied initially at the Accademia di Belli Arte di Firenze, Italy (1980). He continued his studies in painting at the Athens School of Fine Arts – ASFA (1980-1985) with Dimitris Mytaras and Ilias Dekoulakos.
Vangelis Tzermias presented the following solo exhibitions:
Ideografimata, Titanium Art Gallery, Athens (1988)
Voyage into the Past, Nafplio Art Center (1994)
Landscapes of Odyssey, Titanium Art Gallery, Athens (1994)
Landscapes of my Memory, Zakynthos, Art Center (1995)
Wills, Titanium Art Gallery, Athens (1998)
Seascape, Zakynthos, Art Center (1998)
Ship Portraits, Anny Balta Gallery, Thessaloniki (2000)
The Ships, Omma Gallery, Chania, Crete (2000)
Brussels, Belgium (2001)
The Vision, Adam Gallery, Athens (2002)
Vangelis Tzermias Retrospective, Art Center of Markopoulo, Greece (2004)
Mataroa, The French Institute of Athens (2006)
Theasis, Red Gallery, Athens (2006)
Theasis, French Institute, Thessaloniki (2007)
Gaia Art Gallery, Pireas (2008)
Emigre, European Parliament, Brussels (2010)
He also took part in the following group exhibitions:
Students of the Athens School of Fine Arts, Athens Conservatory, Athens (1981-1985)
Distinguished Students of the Athens School of Fine Art, Basil and Elise Goulandris Foundation – Andros Museum of Modern Art, Andros Island (1984)
Formulations Plastiques, Leondios School, Athens (1989)
Art and Technology, Titanium Art Gallery, Athens (1990)
Night Passage I, Titanium Art Gallery (1992)
Night Passage II, Titanium Art Gallery (1993)
Summertime, Zakynthos Art Center, Zakynthos Island (1995)
Gallery Metopi, Athens (1997)
Lyra & Doxari, Center for Contemporary Art – L. Kanakakis Municipal Gallery, Rethymno, Crete (1998)
At the Crossroad of Crete, Gallery Tzamia & Krystalla, Chania, Crete (1998)
Christmas, Gallery Stigma (2001)
Group Exhibition, Stavros Mihalarias Art City, Attiki (2002)
Vorres Museum, Peania (2005)
Iris Gallery, Athens (2006)
Silent Dialogues: Multimedia Portraits Throughout Time, ACG Art Gallery, The American College of Greece, Athens (2008).
Artworks by Vangelis Tzermias can be found at the following public collections: Aegean Museum; The American College of Greece; Athens School of Fine Arts; Centre of Contemporary Art – L. Kanakakis; Dimitris Pierides Museum; Florina Museum; General Bank of Greece; Municipal Gallery of Rethymno; National Bank of Greece; and Nautical Museum of Chania.

PAINTING EXHIBITION OF RENA KOURPA
2011-07-09 21:00 - 23:00 | GYZI MEGARON CULTURAL CENTRE, FIRA, SANTORINI - GREECE
PAINTING EXHIBITION OF RENA KOURPA
“Santorini´s scarecrows”
The painting exhibition of Rena Kourpa, entitled “Santorini´s scarecrows”, will be launched at the Cultural Center Megaro Gyzi on Saturday 9th July. With her brush pointing to the nature of the island and especially at the scarecrows used by local farmers in the fields for frightening each flight “intruder”, the artist presents her work (oils) of the recent years, expressing artistically this corruptible human creation of the popular imagination, the scarecrow.
Curator of exhibition: Yannis Papaconstantinou
Opening of exhibition: Saturday 9th July 2011, 21:00
Duration of exhibition: 9 – 29 July 2011
SATURDAY 9/7/2011, 21:00

ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΡΕΝΑΣ ΚΟΥΡΠΑ
2011-07-09 08:00 - 17:00 | ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΓΑΡΟ ΓΚΥΖΗ, ΦΗΡΑ, ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ - ΕΛΛΑΔΑ
ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΡΕΝΑΣ ΚΟΥΡΠΑ

“Τα σκιάχτρα της Σαντορίνης”
Το Σάββατο 9 Ιουλίου θα εγκαινιασθεί στο Μέγαρο Γκύζη η έκθεση ζωγραφικής της Ρένας Κουρπά με τίτλο “Τα σκιάχτρα της Σαντορίνης”. Με το πινέλο της στραμμένο στη φύση της Σαντορίνης και ειδικά στα σκιάχτρα που χρησιμοποιούν οι ντόπιοι αγρότες στο χωράφι ως φόβητρο για κάθε ιπτάμενο «εισβολέα», η ζωγράφος παρουσιάζει τη δουλειά των τελευταίων ετών αποδίδοντας εικαστικά αυτό το αυτοσχέδιο φθαρτό ανθρώπινο δημιούργημα της λαϊκής φαντασίας, το σκιάχτρο.
Επιμέλεια έκθεσης: Γιάννης Παπακωνσταντίνου
Εγκαίνια έκθεσης: Σάββατο 9 Ιουλίου 2011, ώρα 21:00
Διάρκεια έκθεσης: 9 – 29 Ιουλίου 2011

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΓΙΟΡΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
2011-06-20 21:00 - 2011-06-22 23:00 | ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΓΑΡΟ ΓΚΥΖΗ, ΦΗΡΑ, ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ - ΕΛΛΑΔΑ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΓΙΟΡΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
Το Πνευματικό Κέντρο Μέγαρο Γκύζη και κατ΄ επέκταση η Σαντορίνη συμμετείχε επίσημα ως τοπικός συντονιστής για δύο συνεχόμενες χρονιές (2008 και 2009) στις εκδηλώσεις που διοργανώνει σε όλη την Ευρώπη, με αφορμή τον εορτασμό της παγκόσμιας ημέρας μουσικής την 21η Ιουνίου, το πολιτιστικό δίκτυο “Ευρωπαϊκή Γιορτή της Μουσικής”, μέσω της αποκλειστικής εκπροσώπησης του θεσμού στην Ελλάδα από την Μ.Ε.Σ.Ο.
Το 2011 τη σκυτάλη στη Σαντορίνη παίρνει το Εθνικό Ωδείο Παράρτημα Θήρας, στο πλαίσιο της προσπάθειας του για πραγματική και ουσιαστική αναβάθμιση της μουσικής εκπαίδευσης και πολιτιστικής ανάπτυξης του νησιού μας, συνεχίζοντας φέτος τη συνεργασία, ως τοπικός συντονιστής της Ευρωπαϊκής Γιορτής της Μουσικής στη Σαντορίνη και συμμετέχοντας στις εκδηλώσεις με πέντε συναυλίες σπουδαστών του, οι οποίες θα πραγματοποιηθούν στο τριήμερο 20, 21 και 22 Ιουνίου στο Συναυλιακό χώρο του Μεγάρου Γκύζη.
ΔΕΥΤΕΡΑ 20/6 – ΤΕΤΑΡΤΗ 22/6/2011

ΒΡΑΔΙΑ ΛΥΡΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ
2011-05-22 21:00 - 23:00 | ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΓΑΡΟ ΓΚΥΖΗ, ΦΗΡΑ, ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ - ΕΛΛΑΔΑ
ΒΡΑΔΙΑ ΛΥΡΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ
Tο Εθνικό Ωδείο – Παράρτημα Θήρας διοργανώνει μία βραδιά λυρικού τραγουδιού με την υψίφωνο Ιωάννα Καραμολέγκου. Τη συνοδεύει στο πιάνο ο Γιώργος Ρούσσος. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην Αίθουσα Συναυλιών του Μεγάρου Γκύζη την Κυριακή 22 Μαϊου 2011, ώρα 20:30.
Την εκδήλωση θα πλαισιώσουν και οι σπουδαστές Ανωτέρας Σχολής του Εθνικού Ωδείου Παραρτήματος Θήρας Γιάννης Μπουλιέρης (κιθάρα) και Χάρης Ρισβάς (πιάνο). Παρουσιάζει και αφηγείται η Ελένη Γεωργή. Είσοδος ελεύθερη.
ΚΥΡΙΑΚΗ 22/5/2011, 20:30

KONRAD BERTSCH PHOTO EXHIBITION
2010-08-27 21:00 - 23:00 | GYZI MEGARON CULTURAL CENTRE, FIRA, SANTORINI - GREECE
KONRAD BERTSCH PHOTO EXHIBITION
Immediately after the end of Megaro Gyzi Festival 2010, on 27/8, the opening of photographic exhibition, titled “Frangika”, by German photographer Konrad Bertsch will take place at the Cultural Centre Megaro Gyzi. Photographs of the artist from the neighborhood of Frangika or Catholika in Fira will be exhibited. Konrad Bertsch, by using the forms and colors of reality, conceives the form of the impressive landscape and the architecture of Santorini, which has escaped from the repercussions of modern built-up growth in the island. These compelling images offer visitors a different dimension in memory and time.
Konrad Bertsch
Konrad Bertsch was born in 1940 in Stuttgart, Germany. He finished his academic studies of Fine Art in Berlin and he obtained the Master΄s degree. His artistic development began as a student of Fine Art in Berlin. During his work as a professional artist he took a teaching post-graduate and taught art to high school and university students.
His career change to advertisement introduced him to photography, essential for product presentation. He found the medium practical and malleable, ideal for his vision of form using the shapes and colors of reality. His photographic artwork captures the quality of form in Santorini΄s impressionable landscape and architecture. Konrad has lived in Santorini for many years. He has seen the island change following the damage caused by the earthquake and the impact of modern development.
He is co-founder of “Scolio2”, a cultural circle at his house, in Finikia of Ia, Santorini, as part of his workshop and as exhibition space for artists working in Santorini.
He is working as free artist. In the latest years he prefers to work in photographic projects.
Curator of exhibition: Yannis Papaconstantinou, Artisric Director of Megaro Gyzi
Opening of exhibition: Friday 27th August 2010, 21:00
Duration of exhibition: 27/8 – 25/9/2010

ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ KONRAD BERTSCH
2010-08-27 21:00 - 23:00 | ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΓΑΡΟ ΓΚΥΖΗ, ΦΗΡΑ, ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ - ΕΛΛΑΔΑ
ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ KONRAD BERTSCH
Αμέσως μετά τη λήξη του Φεστιβάλ Μεγάρου Γκύζη 2010, θα εγκαινιασθεί στις 27/8 στο ΜΕΓΑΡΟ ΓΚΥΖΗ έκθεση φωτογραφίας του Γερμανού φωτογράφου Konrad Bertsch με τίτλο “Τα Φράγκικα”. Θα εκτεθούν φωτογραφίες του καλλιτέχνη από την συνοικία των καθολικών στα Φηρά, που ήταν γνωστή ως “Τα Φράγκικα”. Το φωτογραφικό έργο του Κόνραντ Μπερτς, χρησιμοποιώντας τις μορφές και τα χρώματα της πραγματικότητας, συλλαμβάνει τη φόρμα του εντυπωσιακού τοπίου και της αρχιτεκτονικής της Σαντορίνης, που ξέφυγε από τις επιπτώσεις της σύγχρονης οικιστικής ανάπτυξης στο νησί και δίνει μια διαφορετική διάσταση στη μνήμη και το χρόνο. Την επιμέλεια της έκθεσης έχει ο Γιάννης Παπακωνσταντίνου, καλλιτεχνικός διευθυντής του Μεγάρου Γκύζη.
Ο Κόνραντ Μπερτς γεννήθηκε το 1940 στη Στουτγάρδη της Γερμανίας. Τελείωσε τις ακαδημαϊκές του σπουδές στη Σχολή Καλών Τεχνών στο Βερολίνο με την απόκτηση του μεταπτυχιακού τίτλου Master. Η καλλιτεχνική ανάπτυξη του Konrad Bertsch ξεκίνησε όταν ήταν φοιτητής στη Σχολή Καλών Τεχνών στο Βερολίνο. Ενώ εργαζόταν ως επαγγελματίας καλλιτέχνης, πήρε μια θέση διδασκαλίας και δίδαξε τέχνη σε μαθητές και φοιτητές πανεπιστημίου.
Η στροφή της καριέρας του προς τον τομέα της διαφήμισης τον εισήγαγε στη φωτογραφία, που ήταν απαραίτητη για την παρουσίαση των προϊόντων. Βρήκε το μέσο πρακτικό και εύπλαστο, ιδανικό για το όραμά του ως προς τη φόρμα χρησιμοποιώντας τις μορφές και τα χρώματα της πραγματικότητας. Το φωτογραφικό έργο του Κόνραντ Μπερτς συλλαμβάνει τη φόρμα του εντυπωσιακού τοπίου και της αρχιτεκτονικής της Σαντορίνης, στην οποία ζει για πολλά χρόνια. Έχει δει το νησί να αλλάζει μετά τον καταστροφικό σεισμό του 1956 και έχει διαπιστώσει τις επιπτώσεις της σύγχρονης οικιστικής ανάπτυξής της.
Είναι συνιδρυτής του πολιτιστικού εργαστηρίου «Σχολειό 2» στη Φοινικιά της Οίας, στη Σαντορίνη, το οποίο λειτουργεί όχι μόνο ως εργαστήρι, αλλά και ως εκθεσιακός χώρος για τους καλλιτέχνες που εργάζονται στη Σαντορίνη. Εργάζεται ως ελεύθερος καλλιτέχνης. Τα τελευταία χρόνια προτιμά να εργάζεται σε φωτογραφικά θέματα.
Εγκαίνια έκθεσης: Παρασκευή 27 Αυγούστου 2010, ώρα 21:00
Διάρκεια έκθεσης: 27 Αυγούστου έως 25 Σεπτεμβρίου 2010
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 27/8/2010, 21:00
