BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//gyzimegaron.gr - ECPv6.15.20//NONSGML v1.0//EN
CALSCALE:GREGORIAN
METHOD:PUBLISH
X-WR-CALNAME:gyzimegaron.gr
X-ORIGINAL-URL:http://gyzimegaron.gr
X-WR-CALDESC:Events for gyzimegaron.gr
REFRESH-INTERVAL;VALUE=DURATION:PT1H
X-Robots-Tag:noindex
X-PUBLISHED-TTL:PT1H
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:UTC
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0000
TZOFFSETTO:+0000
TZNAME:UTC
DTSTART:20080101T000000
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=UTC:20090823T210000
DTEND;TZID=UTC:20090823T230000
DTSTAMP:20260503T182744
CREATED:20170914T134551Z
LAST-MODIFIED:20170914T134551Z
UID:4770-1251061200-1251068400@gyzimegaron.gr
SUMMARY:ΚΩΣΤΗΣ ΜΑΡΑΒΕΓΙΑΣ & Maraveyas Ilegal
DESCRIPTION:ΚΩΣΤΗΣ ΜΑΡΑΒΕΓΙΑΣ & Maraveyas Ilegal\n\nΤο πρόγραμμα του φετινού Φεστιβάλ Μεγάρου Γκύζη ολοκληρώνεται στις 23 Αυγούστου με έναν από τους καλύτερους νέους performer\, τον ΚΩΣΤΗ ΜΑΡΑΒΕΓΙΑ και την μπάντα του MARAVEYAS ILEGAL. Ενέργεια\, ρυθμός\, πάθος\, εξωστρέφεια και εκρηκτικότητα συνθέτουν αυτήν τη μουσική γιορτή. Με φωνή ζεστή και γνώριμη o Κωστής Μαραβέγιας ξεσηκώνει τους θεατές και τους κάνει μέρος της παράστασης. Με άλλους τέσσερις συναρπαστικούς μουσικούς στη σκηνή\, μας αφηγείται τις δικές του ιστορίες δείχνοντάς μας πως τελικά … “la vita e bella” ! \nΤη μπάντα Maraveyas Ilegal συνθέτουν οι: \nΚωστής Μαραβέγιας\, φωνή-ακορντεόν-κιθάρα\nΙλάν Μανουάχ\, σαξόφωνο\nΆγγελος Παπαδάτος\, μπάσο\nΓρηγόρης Ντάνης\, κιθάρα\nΝίκος Παπαβρανούσης\, τύμπανα \nΚΩΣΤΗΣ ΜΑΡΑΒΕΓΙΑΣ\, φωνή – ακορντεόν – κιθάρα\nΣπούδασε Αρμονία\, Αντίστιξη\, Φούγκα\, κλασσική κιθάρα πιάνο και κρουστά καθώς και Στατιστική στο Πανεπιστήμιο του Μπάρι της Ιταλίας. \nΤο 1996 σχημάτισε το συγκρότημα X-darawish\, ένα πολυεθνικό σχήμα με Έλληνες\, Ιταλούς και Αλγερινούς μουσικούς. Ηχογράφησε δυο CD\, από τα οποία το τελευταίο ‘una ratsa μία φάτσα’ (FM records\, Il manifesto)\, πούλησε 15.000 αντίτυπα σε Ελλάδα και Ιταλία. \nΤον Ιούνιο του 2003 κυκλοφόρησε η πρώτη του προσωπική δουλειά από την FM records με τίτλο ‘Ραδιοπειρατής’. \nΤο καλοκαίρι του 2004 συμμετείχε στην περιοδεία του Διονύση Σαββόπουλου καθώς και στις παραστάσεις “Η συναυλία των κεριών” στο Ηρώδειο. \nΤο 2005 ακολούθησε για δεύτερη συνεχή χρονιά\, η συνεργασία του με το Διονύση Σαββόπουλο αυτή τη φορά στην παράσταση “Αχαρνής και τραγούδια για νέους κανταδόρους”. \nΑπό το Νοέμβριο του 2005 συμμετέχει στην Ορχήστρα του Δρόμου μαζί με τους Παναγιώτη Καλαντζόπουλο\, Ευανθία Ρεμπούτσικα\, Γιώτα Νέγκα και Έλλη Πασπαλά. \nΤον Ιούλιο του 2007 κυκλοφόρησε το δεύτερο LP του ‘Μaraveyas Ιlegal’ με την πολυεθνική του μπάντα\, από την εταιρεία Cantini σε παραγωγή Παναγιώτη Καλαντζόπουλου. Βαλκανικές ηλεκτρικές κιθάρες\, latin τρομπέτες\, εβραϊκά σαξόφωνα και κλασικό τσέλο συνδυάζονται τέλεια με ska\, reggae\, rock & r&b ρυθμούς\, με την επιρροή της παραδοσιακής ελληνικής μουσικής αλλά και τσιγγάνικων μελωδιών γεμάτων από μέρη ελεύθερου αυτοσχεδιασμού. Ο δίσκος αυτός εισήγαγε στην ελληνική δισκογραφία έναν καινούργιο ήχο που δεν είχε ξανακουστεί μέχρι τότε. Στο ‘Ilegal’ ο Κωστής Μαραβέγιας επικοινωνεί τις αντιλήψεις του για την αγάπη\, τα όνειρα και τα ταξίδια ενώ σχολιάζει μέσω των τραγουδιών του τη ματαιότητα που κρύβει ο πόθος για τα χρήματα\, ο ρατσισμός κι ο ιμπεριαλισμός. \nΣτη μουσική του ο Μαραβέγιας αναμειγνύει τις ελληνικές μουσικές φόρμες με το ιταλικό\, το ισπανικό και το μεσογειακό ταμπεραμέντο. Ο δίσκος ακούγεται σαν μία ραδιοφωνική μουσική εκπομπή με θέμα: Ταξίδι στη ζωή. Τα υλικά είναι η γιορτή\, η χαρά\, η αγάπη\, το πάθος και η αγωνία για ειρήνη. \nΟ δίσκος “Μaraveyas Ιlegal” ακούστηκε πολύ σε ελληνικά ραδιόφωνα\, όπως KOSMOS 93.6\, ΕΡΑ\, ΜΕΛΩΔΙΑ\, ΔΙΕΣΗ κα. \nΟ Κωστής Μαραβέγιας το καλοκαίρι του 2008 πραγματοποίησε με τη μπάντα του πάνω από 50 συναυλίες σε ολόκληρη την Ελλάδα\, ενώ τον χειμώνα του 2008-2009 εμφανίζεται με μεγάλη επιτυχία σε Αθήνα (Σταυρός του Νότου)\, Θεσσαλονίκη (Μύλος\, Orient Live) και σε όλη την Ελλάδα. \nΙΛΑΝ ΜΑΝΟΥΑΧ\, σαξόφωνο\nΣαξοφωνίστας με επιρροές που διατρέχουν το punk\, την free jazz\, τη σύγχρονη λόγια μουσική και το klezmer! Θεατρικός περφόρμερ και καρτουνίστας με εκδόσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό. Έχει συμμετάσχει σε ποικίλα workshops αυτοσχεδιαασμου στις Βρυξέλλες\, όπου και έζησε για 8 χρόνια. \nΓΡΗΓΟΡΗΣ ΝΤΑΝΗΣ\, κιθάρα\nΣπούδασε κιθάρα στο Jazz and Contemporary Music Program του New School University της Νέας Υορκης\, στο Musicians Institute (G.I.T.) και στο Παρίσι στο Programme Jazz Professional του I.A.C.P. \nΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΒΡΑΝΟΥΣΗΣ\, ντραμς\nΑπόφοιτος της Accademie de la Batterie Dante Agostini στο Παρίσι. Εδώ και δέκα χρόνια είναι μόνιμος συνεργάτης της Ευανθίας Ρεμπούτσικα και του Παναγιώτη Καλαντζόπουλου. \nΑΓΓΕΛΟΣ ΠΑΠΑΔΑΤΟΣ\, κοντραμπάσο\nΑπό την Αστόρια της Νέας Υόρκης στην Αθήνα. Διπλωματούχος κοντραμπάσου και εκρηκτικός πάνω στη σκηνή. \nΕΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΩΣΤΗ ΜΑΡΑΒΕΓΙΑ & ΤΟΥΣ “MARAVEYAS ILEGAL”\n \n\nΧιούμορ και αέρας ζωντανής παράστασης από έναν θεατράλε τραγουδιστή\, που του αρέσει να αναμειγνύει διάφορα μουσικά είδη\, αφήνοντας στο φινάλε μια ανάλαφρη γεύση νοσταλγικής διάθεσης.\nΤΑ ΝΕΑ \nΦρέσκο πρόσωπο\, κεφάτο\, φέρνει μια πνοή δροσιάς στα μουσικά μας πράγματα. Η σκηνή τον αγαπάει\, κι αυτόν και το ακορντεόν του. Ο ίδιος αγαπάει τις μουσικές του κόσμου. Με αυτές πειραματίζεται και με το συγκρότημά του. Maraveyas ilegal\, σημειώστε το!\nΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ \nΟ Κωστής Μαραβέγιας παρουσιάζει ένα ευφάνταστο άλμπουμ με ιδιαίτερο μουσικό χρώμα\, ζωντάνια αλλά και ιδιαίτερη άποψη. Τραγουδιστής και περφόρμερ\, «ανακατεύει» το ακορντεόν του με το τσέλο\, τα τρομπετόφωνα και τις ηλεκτρικές κιθάρες. Σε κάποιες στιγμές κλείνει το μάτι στις Negresses Vertes και στους Mano Negra. Του κλείνουμε και εμείς το δικό μας\nΤΟ ΒΗΜΑ \nΑπό την αρχή ώς το τέλος σε κερδίζει η φρεσκάδα κι ο αυθορμητισμός\, μια … πραγματική νεανική ζωντάνια\, μια εξωστρέφεια με χιούμορ αλλά και νοημοσύνη\, παιχνίδισμα ήχων σ’ ένα πλούσιο συνταίριασμα οργάνων\, ρυθμών και χρωμάτων\, συχνά απροσδόκητο και πάντα ανεπιτήδευτο.\nΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ \nEυφρόσυνο άλμπουμ\, ακορντεόν\, bossa nova\, jazz\, χαλαρή διάθεση\, στίχοι που είναι ok\, η καλή πλευρά της ψυχαγωγίας.\nATHENS VOICE \nΟ νέος δίσκος του αποτελεί μια ευχάριστη έκπληξη. Ηλεκτρικά tango\, ευχάριστες συνθέσεις με ελληνικό -ταιριαστό- στίχο\, μουσική πολυχρωμία και κυρίαρχο μεσογειακό στοιχείο.\nLIFO \nΤο ακκορντεόν του Μαραβέγια πετάει φωτιές και ενώνεται μαζί με μεσογειακής αισθητικής κιθάρες φλαμένκο\, τρομπέτες και σαξόφωνα\, όσο και με πιο δυτικότροπες ηλεκτρικές κιθάρες\, φτιάχνοντας έτσι ένα οργιαστικό\, διονυσιακό γαϊτανάκι\, που μου θύμισε προσωπικά τους Negresses Vertes στο απόγειο της ακμής τους\nAVOPOLIS \nΤραγουδιστής και περφόρμερ ο Κωστής Μαραβέγιας κυκλοφορεί σε δίσκο τις μουσικές του – με ευφάνταστες ενορχηστρώσεις\, λυρική διάθεση και ενέργεια. Τσίτα τα γκάζια!\nΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ \nΚομμάτια σαν το εναρκτήριο ‘Στο δρόμο’\, το μοναδικό αγγλόφωνο ‘Too much’ ή το ‘Ονειρεύεσαι’ θα μπορούσαν να βγάλουν τους Maraveyas Ilegal και εκτός συνόρων.\nΔΙΦΩΝΟ \nΑνακαλύψτε πόσο πηγαία η Κούβα και η Ισπανία σμίγουν με τα Βαλκάνια μέσα από τα τραγούδια ενός νέου τραγουδοποιού με ψυχή και χιούμορ.\nΠΟΝΤΙΚΙ ART
URL:http://gyzimegaron.gr/event/maraveyas-ilegal/
LOCATION:ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΓΑΡΟ ΓΚΥΖΗ\, ΦΗΡΑ\, ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ - ΕΛΛΑΔΑ
CATEGORIES:festival2009gr
ATTACH;FMTTYPE=image/png:http://gyzimegaron.gr/wp-content/uploads/2017/09/maravegias_b_07.png
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=UTC:20090820T210000
DTEND;TZID=UTC:20090820T230000
DTSTAMP:20260503T182744
CREATED:20170914T134027Z
LAST-MODIFIED:20170914T134150Z
UID:4767-1250802000-1250809200@gyzimegaron.gr
SUMMARY:ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΡΖΙΜΑΝΟΓΛΟΥ Gagabunga Quintet
DESCRIPTION:ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΡΖΙΜΑΝΟΓΛΟΥ Gagabunga Quintet\n\nlatin jazz \nΤο Φεστιβάλ Μεγάρου Γκύζη 2009 συνεχίζεται στις 20 Αυγούστου με το κουϊντέτο Gagabunga του συνθέτη και πιανίστα Γιάννη Αρζιμάνογλου\, που μας συστήνει τον δικό του “διάσπαρτο κόσμο” μέσω των μελωδιών του που αναμειγνύουν μουσικά στυλ όπως την jazz\, latin\, bossa nova\, salsa\, αλλά και ελληνική και μεσογειακή μουσική. Συμμετέχουν τέσσερις επίσης σπουδαίoι μουσικοί\, ο Αντώνης Λαδόπουλος (σαξόφωνο)\, ο Κουβανός Manuel Orza (μπάσο)\, ο Αργεντινός Roman Gomez (bandoneon & κιθάρα) και ο Γιώργος Πολυχρονάκος (ντραμς). \nΓιάννης Αρζιμάνογλου\, πιάνο – φωνή\nΑντώνης Λαδόπουλος\, σαξόφωνο\nRoman Gomez\, κιθάρα – bandoneόn\nManuel Orza\, μπάσο\nΓιώργος Πολυχρονάκος\, ντραμς \nΓΙΑΝΝΗΣ ΑΡΖΙΜΑΝΟΓΛΟΥ\, σύνθεση – πιάνο – φωνή\nΟ Γιάννης Αρζιμάνογλου\, πιανίστας\, τραγουδιστής\, συνθέτης και καθηγητής της τζαζ\, δημιούργησε το Κουιντέτο Gagabunga στό Παρίσι το 1994 συστήνοντάς μας τον δικό του “διάσπαρτο κόσμο” μέσω των μελωδιών του. Η Μουσική και οι στίχοι είναι ένα κράμα από τις κουλτούρες πού επηρέασαν τον κόσμο της μουσικής του ανάμεσα στις πόλεις που έζησε και εργάστηκε για πάρα πολλά χρόνια: Αθήνα\, Λονδίνο\, Βοστώνη\, Μαδρίτη\, Βαρκελώνη\, Μαγιόρκα καί Παρίσι. \nΟι μελωδίες καί οι ρυθμοί αναμειγνύουν μουσικά στυλ και συνθέτουν στοιχεία από την Τζαζ\, Λάτιν\, Μπόσα Νόβα\, Σάλσα\, Ελληνική καί Μεσογειακή μουσική. Η μουσική του είναι γνήσια\, διαφορετική\, εκλεκτική\, ευχάριστη\, θεατρική και πολύμορφη\, όλα μαζί δεμένα από τον πλούτο της κουλτούρας και ιδιωμάτων που χρησιμοποιεί για τους στίχους του που είναι στα Ελληνικά\, Αγγλικά\, Γαλλικά και Ισπανικά. Οι στίχοι του είναι ντυμένοι με χιούμορ\, ενώ το χρώμα της φωνής του έχει το Ιταλικό flavor του Paolo Conte και του Leonard Cohen. \nΗ συνθετική δουλειά του Γιάννη Αρζιμάνογλου αναδεικνύεται από βραβεία που έλαβε από διεθνείς\, υψηλά αναγνωρισμένους διαγωνισμούς\, όπως είναι ο “John Lennon Songwriting Competition” στην Νέα Υόρκη και ο “USA Song Writing Competition”. \nΈγραψε επίσης μουσική για την Ισπανική T.V. \, διαφήμηση\, ντοκυμανταίρ\, θέατρο\, και σήμερα γράφει την μουσική για μία ταινία στον κινηματογράφο του Περικλή Χούρσογλου. \nΟ Γιάννης Αρζιμάνογλου είναι ένας μουσικός που έχει βιώσει διαφορετικές κουλτούρες\, φορτωμένος από τον δικό του μουσικό πλανήτη …”planetas vacios y solitarios\, como el mundo de hoy”… άδειους και μοναχικούς πλανήτες\, όπως είναι ο κόσμος που ζούμε σήμερα. \nΤο όνομα “Gagabunga” του μουσικού σχήματος\, που δημιούργησε το 1994 στο Παρίσι\, είναι ένα όνομα που αναδεικνύει τον δρόμο προς την “Ιθάκη”. Έναν δρόμο μακρύ\, αργό\, όμορφο και γεμάτο εμπειρίες\, εκπλήξεις\, απογοητεύσεις\, δυσκολίες και χαρούμενες στιγμές. “The Gagabunga project” σταματά και κατακτά εμπειρίες σε διάφορα λιμάνια και πολιτισμούς. Την τελευταία χρονιά βρίσκεται στην Αθήνα και εκτίθεται σε νέους ήχους\, χρώματα και κουλτούρες. \nΜουσικοί από όλον τον κόσμο συμμετείχαν στο ταξίδι των Gagabunga όλα αυτά τα χρόνια. Ο Γιάννης έχει συνεργαστεί –μεταξύ άλλων- με τους Βραζιλιάνους Dada Viana (percussion)\, Luiz Augusto Cavani (drums)\, Tatau Caetano (drums)\, Ricardo Feizao (bass)\, Roque Netto (trumpet) και Carlos Acciari (acc. bass)\, τον Αργεντινό Cesar Strocio (bandoneon)\, τους Αμερικανούς John Silverman (bass) και James Wilson (guitar)\, τον Κολομβιανό Francisco Gonzalez Giraldo (tiple)\, τους Γάλλους Renaud Gillet (guitars\, tiple)\, Patrick Touvet (trumpet) και Lionel Coronel (sax)\, τις Καταλανές Cristina & Elena Vilallonga (voice)\, τον Alexander Sadman (sax)\, τους Έλληνες Αντώνη Λαδόπουλο (σοπράνο & τενόρο σαξόφωνο)\, Μάνο Λούτα (μπάσο)\, Γιώργο Κρομμύδα (κιθάρα)\, Αλέκο Ρούπα (κρουστά)\, Λουκία Παλαιολόγου (φωνή)\, Χρήστο Ασωνίτη (ντραμς) και Χάρη Παπακυριακού (μπουζούκι). \nΤό C.D. “Gagabunga” (Παρίσι\, 1995) και το C.D. “Tutti Jam Frutti” (Παρίσι\, 2001) οριοθετούν καί αναδεικνύουν “The Gagabunga Project”. Ένα τρίτο C.D. “Villa des Lilas” θα κυκλοφορήσει τον Σεπτέμβριο του 2009 στην Αθήνα. \nΑΝΤΩΝΗΣ ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΣ\, σαξόφωνο\nΟ Αντώνης Λαδόπουλος είναι ένας από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους της ελληνικής jazz σκηνής. Γνωστός σαν ερμηνευτής αλλά και καθηγητής του jazz ιδιώματος\, τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια έχει εμφανιστεί στους περισσότερους συναυλιακούς χώρους και σε πολλά φεστιβάλ ανά την Ελλάδα. Η μέχρι τώρα προσωπική του δισκογραφία απαρτίζεται από 4 CD΄s ενώ και η συμμετοχή του στην Ελληνική δισκογραφία είναι μεγάλη. \nΟ Αντώνης Λαδόπουλος αποφοίτησε με Bachelor of Music (BM) από το φημισμένο William Paterson University of New Jersey\, όπου και σπούδασε Σαξόφωνο Jazz Αυτοσχεδιασμό και Ενορχήστρωση. Στη συνέχεια έλαβε υποτροφία για Μεταπτυχιακές σπουδές στο Eastern Illinois University\, απ’ όπου και αποφοίτησε με Master of Arts in Music (ΜΑ). Το 1991 κέρδισε βραβείο καλύτερης εκτέλεσης Σαξοφώνου στον διαγωνισμό “Notre Dame Jazz Festival” στις ΗΠΑ. Στο διάστημα της παραμονής του στις ΗΠΑ\, ο Αντώνης Λαδόπουλος συμμετείχε σε πολλά μουσικά σχήματα και έλαβε μέρος σε συναυλίες jazz σε διάφορες πόλεις των ΗΠΑ με τη συμμετοχή μεγάλων ονομάτων της διεθνούς Jazz σκηνής όπως οι Rufus Reid\, Clifford Jordan\, Lee Konitz\, Dave Liebman Dianne Schuur. Aπό το 1991 έως το 1992\, ως μέλος του κουαρτέτου jazz του διάσημου πιανίστα Henry Butler\, συμμετείχε σε πολλές συναυλίες στις Πολιτείες του Illinois\, Maryland\, Michigan και της Indiana. \nΑπό το 1992 ζει και εργάζεται στην Ελλάδα. Ιδρυτικό μέλος του Jazz Κουιντέτου Page One\, έχει αποτελέσει ενεργό μέλος της ελληνικής jazz σκηνής και δισκογραφίας με αναρίθμητες εμφανίσεις σε Clubs και θέατρα αλλά και με έντονη συνθετική παρουσία. Έργα του έχουν ερμηνευτεί και ηχογραφηθεί από το jazz κουϊντέτο Page One\, την Big Band της Eλληνικής Ραδιοφωνίας και του Δήμου Αθηναίων\, καθώς και από το Κουαρτέτο Σαξοφώνων Αθήνας. Το κουαρτέτο του Αντώνη Λαδόπουλου συμμετείχε στις συναυλιακές εκδηλώσεις για την Ολυμπιάδα της Αθήνας το 2004. \nΕίναι επίσης πτυχιούχος του τμήματος Διοίκησης Επιχειρήσεων του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών\, αλλά και συνιδρυτής από το 2001 του Μουσικού Ινστιτούτου Muse.gr το οποίο έχει επαναπροσδιορίσει τις σύγχρονες μουσικές σπουδές στη χώρα μας και προωθεί την ανεξάρτητη μουσική δημιουργία μέσα απο την δισκογραφική εταιρεία Muse.gr\,. Είναι επίσης και συνιδρυτής του Muse Festival\, του φεστιβάλ που προέκυψε ως ανάγκη έκφρασης μέσα από την ίδια τη μουσική κοινότητα και προωθεί την Ελληνική καλλιτεχνική δημιουργία\, αποτελώντας θεσμό και αναγκαία συνιστώσα για την προβολή των σύγχρονων μουσικών ρευμάτων στη χώρα μας. \nROMAN GOMEZ (Αργεντινή)\, κιθάρα – bandoneόn\nΑπό το Buenos Aires της Αργεντινής\, ήρθε το 2007 για να παίξει με τους Adrenalina Son και από τον Σεπτέμβριο του ΄08 για μόνιμη εγκατάσταση. Πολλές συνεργασίες σε πολλές χώρες: Γαλλία\, Ισπανία\, Λετονία\, Γερμανία κ.ά. Μόνο στην Ιταλία έκανε δουλειές με Lucio Dalla\, Edoardo de Angelis\, Lisa\, Teatro del Sol\, Daniele Sepe\, Tony Esposito κ.ά. Πρόσφατα τον είδαμε με το γκρουπ του Γιάννη Αρζιμάνογλου ( Gagabunga Quintet) σε jazz standards και original συνθέσεις\, αλλά η jazz και το tango δεν είναι τα μόνα είδη της επιδεξιότητάς του. Έχοντας κλασική παιδεία κάνει εμφανίσεις κλασικού ρεπερτορίου (Δημοτική Πινακοθήκη\, Πινακοθήκη Πειραιώς\, Παρνασσός\, Ατενέουμ) και εκτός από άψογος χειριστής οργάνων είναι και έμπειρος συνθέτης – ενορχηστρωτής. Πολυοργανίστας και πολυτάλαντος !! \nMANUEL ORZA (Κούβα)\, μπάσο\nΑπό την Κούβα\, παίζει ηλεκτρικό\, ακουστικό και “baby” bass. Είναι τρία χρόνια στη χώρα μας κι έχει συμπράξει με την τοπική αφρόκρεμα. Ικανότατος\, άρα περιζήτητος. Στο εξωτερικό στάθηκε δίπλα σε ονόματα παγκόσμιας φήμης\, όπως οι Michel Portal\, Markus και Simon Stockhausen\, Jose Feliciano\, Michael Riessler\, Ravi Coltrane\, Julio Barreto\, Robby AmeenmVinicio Capocela\, κ.ά. Ο Manolito πρόλαβε κάτι περισσότερο: να παίξει δίπλα στην βασίλισσα Celia Cruz\, τον απόλυτο θρύλο της Καραϊβικής. Βλέπουμε κι άλλα ξεχωριστά πρόσωπα στο γεμάτο\, χορταστικό βιογραφικό του\, όπως τον Jimmy Bosch και τους New York All Stars\, όμως μάλλον σταθήκαμε περισσότερο στον Terry Bozzio\, τον ντράμερ –και όχι μόνο– της μεγάλης Ζαπικής σχολής. \nΜπορούμε να τον ακούσουμε σε τακτική βάση στο Παράφωνο ( μαζί με τον L.E.B. Pasqual ) σαν μέλη του κουιντέτου NUKelLEUS C.C.H. (δηλαδή Coalition Cubana Hellenica). Επίσης θα τον συναντήσουμε σε σταθερή βάση στο “Palenque”\, “Socialista”\, “Art Gallery Café”\, “ΙΑΝΟΣ”. Πρόσφατα εδημιούργησε το δικό του σχήμα “Manuel Orza\, Habana Acoustic Quartet”.
URL:http://gyzimegaron.gr/event/gagabunga-quintet/
LOCATION:ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΓΑΡΟ ΓΚΥΖΗ\, ΦΗΡΑ\, ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ - ΕΛΛΑΔΑ
CATEGORIES:festival2009gr
ATTACH;FMTTYPE=image/png:http://gyzimegaron.gr/wp-content/uploads/2017/09/arzimanoglou_b_01.png
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=UTC:20090817T090000
DTEND;TZID=UTC:20090817T230000
DTSTAMP:20260503T182744
CREATED:20170914T133643Z
LAST-MODIFIED:20170914T133734Z
UID:4764-1250499600-1250550000@gyzimegaron.gr
SUMMARY:ΖΩΗ ΤΗΓΑΝΟΥΡΙΑ & ΓΙΩΡΓΟΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ
DESCRIPTION:ΖΩΗ ΤΗΓΑΝΟΥΡΙΑ & ΓΙΩΡΓΟΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ\n\nlatin – tango – jazz\nΗ Ζωή Τηγανούρια και ο Γιώργος Ψυχογιός\, για πρώτη φορά μαζί\, μας ταξιδεύουν στις 17 Αυγούστου σε μια latin-tango-jazz παράσταση\, αλλά και σε ρυθμούς ελληνικών μελωδιών διασκευασμένων. Ο αισθησιακός δυναμισμός και το ταλέντο της βιρτουόζου ακκορντεονίστας Ζωής Τηγανούρια ενώνεται σε ένα μαγικό μείγμα με το εκρηκτικό ταμπεραμέντο του κορυφαίου πιανίστα αλλά και δεξιοτέχνη ακκορντεονίστα Γιώργου Ψυχογιού. \nΚεντρικός άξονας της μελωδικής αυτής ξενάγησης είναι οι τρεις δισκογραφικές δουλειές της Ζωής Τηγανούρια «Libertango»\, «Tanguera» και η πρόσφατη για το soundtrack του σήριαλ «Δεληγιάννειο Παρθεναγωγείο»\, καθώς και οι δύο δισκογραφικές δουλειές του Γιώργου Ψυχογιού «Resurrection … a jazz sensation» και «Love Obsession … a jazz sensation 2». \nΖΩΗ ΤΗΓΑΝΟΥΡΙΑ\, ακκορντεόν\nΓΙΩΡΓΟΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ\, πιάνο – ακκορντεόν \nΖΩΗ ΤΗΓΑΝΟΥΡΙΑ\, συνθέτις – ακκορντεονίστρια\n“Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Σαμοθράκη. Τα πρώτα μου μουσικά βήματα\, ήταν αυτοδίδακτα. Παιδί ακόμη\, έπαιζα κάθε Σάββατο με τον πατέρα μου – παραδοσιακό βιολάτορα – σε χορούς που ονομάζονταν “μπάλοι” και ήταν τότε\, η διασκέδαση όλου του νησιού. Εκεί γινόταν και το φλερτ\, αφού κορίτσια και αγόρια αδημονούσαν να πιαστούν δίπλα δίπλα στο χορό… Στα δεκαοχτώ μου\, μετά από δυο χρόνια μουσικών σπουδών στην Αλεξανδρούπολη\, ο δάσκαλός μου με πρότεινε για παράδοση μαθημάτων στο παράρτημα του Ωδείου “Φ. Νάκας” στο Διδυμότειχο. Έτσι\, τελειώνοντας το σχολείο\, βρέθηκα με τριάντα μαθητές. Παρέμεινα όμως ανήσυχη καθώς συνειδητοποίησα ότι προτιμούσα να διδάσκομαι από το να διδάσκω. Τότε\, βρέθηκα στην Αθήνα για σπουδές νοσηλευτικής. Όμως\, η μουσική με κέρδισε. Μέσα σ’ ένα μήνα\, έπαιζα επαγγελματικά σε λαϊκή ορχήστρα\, παρακολουθούσα μαθήματα στο Ωδείο “Σκαλκώτα” και αγόρασα το πρώτο μου πιάνο. Είχα πάρει το πτυχίο αρμονίας και προχωρήσει μέχρι την πρώτη μέση στο πιάνο\, όταν ένα ξεχασμένο πράσινο ακορντεόν που βρέθηκε στο σπίτι μου και με προκάλεσε να το εξερευνήσω\, τα άλλαξε όλα….”. \nΗ Ζωή Τηγανούρια ως ακκορντεονίστα\, συνεργάστηκε με τα μεγαλύτερα ονόματα της ελληνικής μουσικής σκηνής συναυλιακά (Γ. Νταλάρα\, Δ. Γαλάνη\, Χ. Αλεξίου\, Μαρινέλα\, Ν. Παπάζογλου\, Μ. Λιδάκη\, Μ. Χατζηγιάννη και πολλούς άλλους) και συμμετείχε σε εκατοντάδες ηχογραφήσεις. Συνεργάστηκε με καλλιτέχνες διεθνούς φήμης\, όπως ο James Brown (support στις συναυλίες του στην Ελλάδα). Το 1999 εμφανίζεται και ως συνθέτις με τα πρώτα της τραγούδια (δικά της τραγούδια έχουν ερμηνεύσει η Δ. Γαλάνη\, ο Β. Παπακωσταντίνου\, ο Γ. Ανδρεάτος\, ο Κ. Μακεδόνας\, η Ε. Πέτα η Αρετή Κετιμέ\, ο Δ.Υφαντής\, ο Δ. Μπάσης\, ο Χ. Δάντης\, η Ζωζώ Σαπουτζάκη και πολλοί άλλοι). \nΔύο διασκευές της Ζωής\, το “Άσε με να φύγω” και το “Μy all”\, υπάρχουν στις συλλογές “El Pecado” και “Chillin’ in Mykonos” αντίστοιχα. \nΣυμμετείχε επίσης ως σολίστ στις ορχηστρικές δουλειές “Syrna” του Μιχάλη Κουμπιού (από την οποία το κομμάτι “Αστραδενή” έχει μπει στη συλλογή του Buddha Bar)\, στο “Foux Bijoux” του Γιώργου Καζαντζή και στο “Carte Postale” του Νότη Μαυρουδή με το κομμάτι “Tango Latino”. Τον Απρίλιο του 2006\, συνέθεσε μουσική για ελληνοτουρκικό ντοκυμανταίρ που γυρίστηκε στα Πριγκηπονήσια\, στο νησί “Αντιγόνη” και φιλοξενήθηκε από τα τουρκικά ΜΜΕ. \nTo 2003 ξεκινάει η προσωπική της αναζήτηση πάνω στα είδη της παγκόσμιας μουσικής. Αποτέλεσμα\, δύο δισκογραφικές δουλειές\, με την καλλιτεχνική επιμέλεια του συνθέτη και παραγωγού Αλέξανδρου Καρόζα: “Libertango” (Απρίλιος 2006) και “Tanguera” (Δεκέμβρης 2006). Το Μάρτιο 2008 κυκλοφορεί η καινούρια της δισκογραφική δουλειά\, το soundtrack του σήριαλ «Δεληγιάννειο Παρθεναγωγείο»\, που υπογράφει η ίδια την καλλιτεχνική επιμέλεια μαζί με τον Χάρη Ρώμα\, που υπογράφει και τους στίχους. Το τραγούδι των τίτλων το ερμηνεύει ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου. \nΤα 3 τελευταiα χρόνια πραγματοποιεί συναυλίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό με μεγάλη επιτυχία. Τον Νοέμβριο 2007 συμμετείχε ως support στην μεγάλη περιοδία του Μιχάλη Χατζηγιάννη στην Ευρώπη. \nΗ Ζωή ξεκίνησε πέρυσι μια παγκόσμια συνεργασία με μια διεθνή κατασκευαστική εταιρία του ακκορντεόν. Οι υπεύθυνοι της εταιρίας συναντήθηκαν στο Λος Άντζελες και πήραν την απόφαση αυτή αφού είδαν και άκουσαν το βίντεο και δίσκο της Ζωής. Θα ακολουθήσουν συναυλίες και παραγωγή δίσκου στο εξωτερικό. Η Ζωή ξεκίνησε την περιοδεία της στην Ευρώπη από το Μιλάνο τον Σεπτέμβριο του 2008. \nΓΙΩΡΓΟΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ\, συνθέτης – πιανίστας – ακκορντεονίστας\nΟ διάσημος πιανίστας–αυτοσχεδιαστής Keith Jarett έχει πει για τον Γιώργο Ψυχογιό :\n“A great pianist and composer! Yiorgos’ improvisation is an incredible gift of God! An absolute surprise to me” \nΟ Γιώργος Ψυχογιός\, που γεννήθηκε στην Αθήνα το 1970\, άρχισε τη μελέτη του στο ακορντεόν στην ηλικία των 14 ετών στο «Ελληνικό Ωδείο»\, δίπλα στην κα Τσεκούρα-Καραγιαννίδου\, όπου και απoφοίτησε το 1987 αποσπώντας Πτυχίο με Άριστα Παμψηφεί και Διάκριση. Συνέχισε τις σπουδές του στο Πρότυπο Πειραματικό Ωδείο με τη Σολίστ Αγαθή Λεϊμονή και τελείωσε τη φοίτησή του δίπλα στον Γεράσιμο Κάκαλη\, αποσπώντας δίπλωμα σολίστ πιάνου με Άριστα παμψηφεί – Α’ Βραβείο και Εύφημο Μνεία εξαιρετικής ιδιοφυίας. \nΟ Γιώργος συνέχισε τις σπουδές του στα ανώτερα θεωρητικά της μουσικής με τον συνθέτη και πιανίστα Μάνο Σκαρβέλη. Έχει επίσης παρακολουθήσει σεμινάρια σύγχρονης μουσικής ανάλυσης και σημειογραφίας\, διεύθυνση ορχήστρας και έχει λάβει μέρος σε σεμινάρια πιάνου και μουσικής δωματίου με διακεκριμένους ξένους πιανίστες (Oxana Yablonskaya\, Ellen Traganas\, Lev Vlanskeko\, Duo Ganev\, Vovka Ashkenazy). \nΟ Γιώργος Ψυχογιός ήταν ο μόνος Έλληνας Συνθέτης\, μαζί με τον μεγάλο μας Μίκη Θεοδωράκη\, που συμμετείχε στην 10η Διεθνή Έκθεση Αρχιτεκτονικής “La Biennale di Venezia” με το συμφωνικό έργο “MEDUSSA – Μια μουσική του Αιγαίου”\, φιλοξενούμενος στην επίσημη έκδοση της Ελληνικής Συμμετοχής του ΥΠ.ΠΟ. \nΟ Γιώργος παράλληλα με την πιανιστική του καριέρα γύρω από το χώρο της κλασικής μουσικής εξασκεί με διακρίσεις την τέχνη της Jazz και του αυτοσχεδιασμού. Επίσης\, είναι καθηγητής πιάνου για δώδεκα συνεχή έτη σε ωδεία και μουσικές σχολές. Έχει δημιουργήσει και διευθύνει από το 1998 την Ορχήστρα και Χορωδία των φοιτητών του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Από ο 2004 είναι συνεργάτης του Μίμη Πλέσσα και εμφανίζεται μαζί του σε κορυφαίες διοργανώσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. \nΟ Γιώργος Ψυχογιός έχει δώσει αρκετά ρεσιτάλ αυτοσχεδιασμού στο πιάνο στην Ελλάδα (μεταξύ των οποίων και στο “Μέγαρο Γκύζη” το 2008) με ιδιαίτερη αναγνώριση από κριτικούς και κοινό\, ενώ προετοιμάζει τη συμμετοχή του σε κορυφαία Φεστιβάλ στην Ελλάδα και στο εξωτερικό για το 2009. \nΤο συνθετικό έργο του Γιώργου Ψυχογιού είναι πλούσιο και με πολλές διακρίσεις. \nΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ:\n· Το 1993 εκτελέσθηκε σε παγκόσμια πρώτη το έργο του για έγχορδα και πιάνο “Θάλασσα από Μώβ”.\n· Το 1994 συμμετείχε στον παγκόσμιο διαγωνισμό για νέους συνθέτες “Enseble Modern du Montreal” του Καναδά και απέσπασε τη Β΄ Εύφημο Μνεία ανάμεσα σε 130 υποψηφίους.\n· Το 1995 έγραψε το πρώτο κονσέρτο για βιολί και ορχήστρα\, “Ο θάνατος του Tango”\, για ακορντεόν και μικρό σύνολο πνευστών – κρουστών\, εγχόρδων και κλασικής κιθάρας.\n· Το 1999 παίχθηκε στο “Παλλάς” το συμφωνικό έργο του με τίτλο “Μέδουσα” από τη σύγχρονη ορχήστρα της ΕΡΤ. Με αυτή την παρτιτούρα συμμετείχε και τιμήθηκε στην 10η Μπιενάλε της Βενετίας (2006)\, ως ο μοναδικός Έλληνας Συνθέτης\, μαζί με τον Μίκη Θεοδωράκη.\n· Το 1999 “H παράξενη αγάπη μιας λεύκας και ενός αλόγου” για πιάνο και μικρή ορχήστρα.\n· Το 2000 “Manos for Astor” για ακορντεόν και ορχήστρα εγχόρδων.\n· Το 2001 ηχογραφήθηκε από τη σύγχρονη Ορχήστρα της ΕΡΤ το έργο του “Βαθύ Μπλε”\, για πιάνο και έγχορδα.\n· Το 2003 “H πάλη για βιολί” για πιάνο και αφηγητή.\n· Το 2004 ηχογραφήθηκε το έργο “Ecuador” για έγχορδα και το “Βαθύ Μπλε Νο 2”\, από τη Σύγχρονη Ορχήστρα της ΕΡΤ.\n· Το 2004 εκδόθηκε σε πανελλήνια πρώτη έκδοση μέρος των έργων του Γιώργου Ψυχογιού\, αποκλειστικά από το μουσικό οίκο Μ. Νικολαίδης.\n· Το 2004 συνέθεσε και ηχογράφησε την πρώτη του δουλειά για Jazz Trio “Changing”.\n· Το 2006 κυκλοφόρησε το πρώτο του CD με οκτώ δικές του συνθέσεις\, μία του P. Simon και μία του J. Mercer με τον τίτλο “Resurrection … a jazz sensation”\, το οποίο έχει ήδη λάβει εκπληκτικές κριτικές.\n· Το 2007 κυκλοφόρησε το δεύτερο CD του με τίτλο “Love Obsession … a jazz sensation 2”. Στο CD συμμετέχουν σολίστες μουσικοί\, η χορωδία του Ελληνικού Ωδείου Αθηνών\, η Νατάσσα Μποφίλιου που ερμηνεύει μοναδικά το τραγούδι του Τάκη Μωράκη “Τι ειν’ αυτό που το λένε αγάπη” και ο Μίμης Πλέσσας\, σε ένα κομμάτι δικό του\, ενορχηστρωμένο για δύο πιάνα. \n\n\nYiorgos Psihogios: “Resurrection … a jazz sensation” (Δεκ. 2006)\nΤο CD περιέχει 10 ορχηστρικά κομμάτια\, τα 8 είναι συνθέσεις του Γιώργου Ψυχογιού\, που συστήνεται στο κοινό ως νέος συνθέτης\, ενορχηστρωτής\, αλλά και δεξιοτέχνης σολίστας στο πιάνο και στο ακκορντεόν\, ένα είναι του P. Simon και ένα του J. Mercer.Ο καλλιτέχνης (με σπουδές μουσικής στην Ελλάδα και στο εξωτερικό με τους καλύτερους δασκάλους και μαέστρους κλασικής μουσικής και με διεθνείς διακρίσεις) επιχειρεί στο πρώτο του c.d. να συνδυάσει τις γνώσεις του στην κλασική μουσική\, με την αγάπη του για τη Jazz και τον Αυτοσχεδιασμό. Και το πετυχαίνει με πολύ αρμονικό τρόπο\, με μελωδίες που αναλύονται αυτοσχεδιαστικά\, χωρίς να τον παρασέρνουν σε βαρετές για τον ακροατή μουσικές φόρμες και αναδεικνύουν τη δυναμική συναισθηματική του έκφραση\, που πηγάζει από την κλασική του παιδεία και αποκαλύπτει την τεχνική του κατάρτιση και το πόσο κατέχει την έννοια του Αυτοσχεδιασμού και της Jazz μουσικής. Οι εναλλαγές των ρυθμικών στοιχείων στα κομμάτια\, προσθέτουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον στο τελικό αποτέλεσμα και κρατούν αμείωτο το μουσικό ενδιαφέρον του ακροατή. \nYiorgos Psihogios: “Love Obsession … a jazz sensation 2” (Δεκ. 2007)\nΟ συνθέτης\, πιανίστας και ακορντεονίστας Γιώργος Ψυχογιός παρουσιάζει το δεύτερο CD του. Το CD περιέχει 11 ορχηστρικά κομμάτια\, 7 συνθέσεις του Γιώργου Ψυχογιού\, 2 συνθέσεις του Μίμη Πλέσσα\, αλλά και διασκευές στις συνθέσεις των κουβανών συνθετών Louis Channiveky και Mario Flores\, καθώς και μια διασκευή στο τραγούδι “Τι είναι αυτό που το λένε αγάπη” του Τάκη Μωράκη\, από τη γνωστή ταινία “Boy on a Dolphin”\, το ερμηνεύει αισθαντικά η Νατάσσα Μποφίλιου. \nΟ καλλιτέχνης\, στο δεύτερο του album\, επιστρέφει πιο ώριμος και με μια εσωτερική – μελαγχολική διάθεση και πραγματεύεται με τις συνθέσεις του και με τις ενορχηστρώσεις – διασκευές\, την αγάπη και τον έρωτα μέσα από μια ποιητική ματιά\, έχοντας μαζί του αυτή τη φορά σπουδαίους σολίστες από τον χώρο της jazz και της κλασικής μουσικής. Η ζωντανή ηχογράφηση έγινε στην αίθουσα συναυλιών του Ελληνικού Ωδείου Αθηνών. Ο συνθέτης Μίμης Πλέσσας αυτοσχεδίασε μαζί με τον Γιώργο Ψυχογιό σε δύο πιάνα πάνω στο βραβευμένο του θέμα “Theme A”\, σφραγίζοντας με την ερμηνεία του τη φιλία και τη βαθιά εκτίμηση που τρέφουν ο ένας καλλιτέχνης για τον άλλον.
URL:http://gyzimegaron.gr/event/latin-tango-jazz/
LOCATION:ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΓΑΡΟ ΓΚΥΖΗ\, ΦΗΡΑ\, ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ - ΕΛΛΑΔΑ
CATEGORIES:festival2009gr
ATTACH;FMTTYPE=image/png:http://gyzimegaron.gr/wp-content/uploads/2017/09/tiganouria_b_09.png
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=UTC:20090810T203000
DTEND;TZID=UTC:20090811T213000
DTSTAMP:20260503T182744
CREATED:20170914T133220Z
LAST-MODIFIED:20170914T133343Z
UID:4759-1249936200-1250026200@gyzimegaron.gr
SUMMARY:ΑΘΩΣ ΔΑΝΕΛΛΗΣ - Αθηναϊκός Θίασος Σκιών
DESCRIPTION:ΑΘΩΣ ΔΑΝΕΛΛΗΣ – Αθηναϊκός Θίασος Σκιών\nΣτις 10 και 11 Αυγούστου ο Καραγκιόζης\, η φωνή της αμφισβήτησης και της ανατροπής\, προσγειώνεται στη σκηνή του Μεγάρου Γκύζη\, όταν ο εξαιρετικός καραγκιοζοπαίχτης Άθως Δανέλλης (Αθηναϊκός Θίασος Σκιών) παίρνει τις φιγούρες του και ταξιδεύει μικρούς και μεγάλους μέσα από τις κλασικές κωμωδίες του Θεάτρου Σκιών \n“Ο Καραγκιόζης Γραμματικός” (10/8) & “Τα ογδόντα δύο εντάλματα του Καραγκιόζη” (11/8) \nΏρα έναρξης: 8:30μμ\nΔιάρκεια έργου: 60΄ \nclick για αφίσα παράστασης \nΑΘΗΝΑΪΚΟΣ ΘΙΑΣΟΣ ΣΚΙΩΝ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΟΠΑΙΧΤΗ ΑΘΩ ΔΑΝΕΛΛΗ\n“Ο Καραγκιόζης Γραμματικός” (Δευτέρα 10/8)\nΜια κλασική κωμωδία στο ρεπερτόριο του Ελληνικού θεάτρου σκιών. Ο Καραγκιόζης\, μετά από συνέντευξη στον Πασά\, αναλαμβάνει τη θέση του γραμματέα στο εξωτερικό γραφείο του σεραγίου. Ένας-ένας καταφθάνουν οι γνωστοί τύποι από την παρέα του και οι σκηνές που θα ακολουθήσουν σκορπούν το γέλιο σε μικρούς και μεγάλους. \n“Τα ογδόντα δύο εντάλματα του Καραγκιόζη” (Τρίτη 11/8)\nΟ αγαπημένος ήρωας μικρών και μεγάλων βρίσκεται σε δύσκολη θέση\, αφού καταζητείται για διάφορα χρέη και παραπτώματα. Για να γλυτώσει\, μαζί με τον αχώριστο φίλο του Χατζηαβάτη\, σοφίζεται ένα απίθανο τέχνασμα. Το αποτέλεσμα είναι κωμικές σκηνές και γέλια μέχρι δακρύων ! \nΤρέξατε τρέξατε ! Μικροί και μεγάλοι !\nΗ παράστασις αρχίζει !\nΕξασφαλίσατε θέσεις εγκαίρως !\nΘεραπεία γέλιου με τον Καραγκιόζη !\nΕγγυημένο αποτέλεσμα !\nΓέλια πολλά ! \nΘα φάμε\, θα πιούμε και νηστικοί θα κοιμηθούμε !\nΟ Καραγκιόζης είναι ο ιδανικός τύπος του φτωχού Έλληνα\, του τόσο φτωχού που έχει πια απαρνηθεί κάθε ιδιωτική φροντίδα κι έχει οδηγηθεί στην εύθυμη φιλοσοφική θεώρηση της ζωής. Είναι αγαθός\, σκληρός καμιά φορά στα αστεία του\, αλλά καλόκαρδος στο βάθος. Γεμάτος τεμπελιά και αισιοδοξία\, αλλά και γεμάτος διάθεση ν’ ανακατεύεται σε όλα. Τον ενδιαφέρει κάθε τι που γίνεται γύρω του\, όλους τους πειράζει και τους κοροϊδεύει και προ πάντων τον ίδιο τον εαυτό του. Το χέρι του είναι εξαιρετικά ευκίνητο και υπερβολικά μακρύ\, για σκηνικούς λόγους\, για να μπορεί να ξύνει την πλάτη του και το κεφάλι του ή για να χειρονομεί. Επίσης έχει συμβολική σημασία γιατί εκπροσωπεί το έξυπνο πνεύμα του. Καρπαζώνει προθυμότατα\, δέρνει αλλά και δέρνεται. Είναι ευφυολόγος\, ετοιμόλογος και αστείος\, ποτέ όμως γελοίος. Δεν είναι ταπεινός\, ούτε όταν δέρνεται. Το δέχεται κι αυτό σαν μια κακοτυχία του και σαν συνέπεια της κακοκεφαλιάς του\, με την ίδια εύθυμη εγκαρτέρηση και το ίδιο ειρωνικό του κέφι… \nΑΘΩΣ ΔΑΝΕΛΛΗΣ\nΟ Άθως Δανέλλης κατάγεται από την Κρήτη. Σε πολύ μικρή ηλικία γνώρισε και αγάπησε τον Καραγκιόζη δίπλα σε παλιούς δασκάλους της Τέχνης. Γρήγορα ξεκίνησε να παίζει και να μελετά το Θέατρο Σκιών. Σπούδασε δημοσιογραφία στην Αγγλία. Συνεργάστηκε με την Ε.Ρ.Α.\, την ελεύθερη ραδιοφωνία και τον περιοδικό Τύπο. Παρουσίασε σειρές εκπομπών με θέμα το ελληνικό και παγκόσμιο Θέατρο Σκιών\, ενώ συμμετείχε σε κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές. \nΈχει λάβει μέρος σε πολλά φεστιβάλ στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Το 1994 έγραψε τα κείμενα και επιμελήθηκε τη θεατρική – μουσική παράσταση «Αιολικοί Άνεμοι» – αφιέρωμα στις χαμένες πατρίδες\, με το μουσικό Γιώργο Τζώρτζη\, σε σκηνοθεσία Γιάννη Βόγλη και σκηνικά Τάσσου Ζωγράφου. Την ίδια χρονιά στο διεθνές φεστιβάλ κλασικής κιθάρας\, ανέβασε το έργο του κιθαρίστα Γιώργου Ζάμπα «Ο Καραγκιόζης δάσκαλος κιθάρας» το οποίο το 1996 παρουσίασε μαζί με άλλα έργα σε θέατρα και πανεπιστήμια της Αγγλίας στα ελληνικά και αγγλικά. \nΤο 1997 συμμετείχε σαν σύμβουλος και έπαιξε στην «Όπερα των Σκιών» του Νίκου Μαμαγκάκη σε σκηνοθεσία Γιάννη Σμαραγδή\, η οποία παρουσιάστηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Το 1998\, με την ίδρυση του «Αρχείου Ελληνικού Θεάτρου Σκιών» ξεκίνησε μια προσπάθεια για την αποκατάσταση και αξιοποίηση των θεατρικών κειμένων και ιστορικών στοιχείων του ελληνικού Καραγκιόζη. Τον Απρίλιο του 2003 συμμετείχε στο 4ο Φεστιβάλ Ελληνικής Μουσικής και Χορού στη Νέα Υόρκη με παράσταση Θεάτρου Σκιών με τη μουσική συνοδεία της Εστουντιαδίνας Νέας Ιωνίας Βόλου. Τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου συμμετείχε στο Φεστιβάλ Berliner Märchentage: Märchen\, Mythen\, Mittelmeer με παραστάσεις Θεάτρου Σκιών σε βιβλιοθήκες του Βερολίνου\, στο Griechische Kulturstiftung\, σε Ελληνικά Σχολεία και αλλού. \nΑπό τους ελάχιστους εναπομείναντες καραγκιοζοπαίκτες\, διατηρεί από το 1990 μόνιμες σκηνές με βραδινές παραστάσεις για ενήλικο κοινό\, όπου παρουσιάζει σπάνια έργα από το ξεχασμένο ρεπερτόριο του Ελληνικού Θεάτρου Σκιών\, καθώς και δικές του πρωτότυπες δημιουργίες\, κρατώντας ζωντανή την παράδοση του ελληνικού Καραγκιόζη. \nΔιδάσκει την τέχνη του Θεάτρου Σκιών (ιστορία και θεωρία\, ύφος και μίμηση\, ρόλος της μουσικής στην παράσταση\, κατασκευή και ζωγραφική φιγούρας\, σκηνικού και ρεκλάμας) σε σεμινάρια ανά την Ελλάδα\, γράφει άρθρα και μελέτες και έχει την επιμέλεια εκδόσεων\, ραδιοφωνικών εκπομπών και παραστάσεων. \nΕίναι αντιπρόεδρος του Πανελληνίου Σωματείου Θεάτρου Σκιών. Από το 2002 είναι μέλος του «ΚΡΑΤΗΡΑ» όπου δίνει παραστάσεις και συνεργάζεται με την ομάδα του χώρου σε κοινές παραγωγές\, εργαστήρια και σεμινάρια γύρω από το θέατρο και τη μουσική\, ενώ από το 2005 είναι μέλος της Δημιουργικής Ομάδας Media dell’ Arte. \nΚαραγκιόζης – Το μεγάλο νεοελληνικό θέατρο\nΟ ελληνικός Καραγκιόζης έκανε τα πρώτα του βήματα μέσα στον 19ο αιώνα. Μόνιμες σκηνές θεάτρου σκιών δημιουργήθηκαν μετά το 1850. Από τις αρχές του 1900 καθιερώνεται ως το γνησιότερο και πιο σημαντικό λαϊκό μέσο ψυχαγωγίας. Δεκάδες τα θέατρα\, κινητά και μόνιμα\, σε όλη τη χώρα και οι θεατές χιλιάδες. Το ρεπερτόριο ευρύτατο: κωμωδίες\, δράματα\, μυθολογία\, έργα ιστορικά\, πατριωτικά\, ερωτικά\, κοινωνικά\, τρόμου\, επιστημονικής φαντασίας. Οι καραγκιοζοπαίχτες υπηρετούν την τέχνη τους με πάθος. Ψυχαγωγούν\, ενημερώνουν και μορφώνουν το κοινό. Στις σκοτεινές ημέρες των πολέμων και των δεινών ο Καραγκιόζης αγωνίζεται στην πρώτη γραμμή και εμψυχώνει το λαό. Γύρω στο ΄50 η εξάπλωση του κινηματογράφου φέρνει τα πρώτα σύννεφα. Ο λαϊκός ήρωας αντιδρά διεκδικώντας τη θέση του. Από τις αρχές της δεκαετίας του ΄60 οι νέοι καιροί τον γονατίζουν. Η παράδοση διαβρώνεται και κυριαρχεί η ξενομανία. Αργότερα\, η παμφάγος τηλεόραση θα παρασύρει τα πάντα επιβάλλοντας τους κανόνες της. Το θέατρο σκιών συρρικνώνεται. Η τέχνη του και οι άνθρωποί της περνούν δύσκολες μέρες. Μεγαλώνουν γενιές που αγνοούν το αληθινό πρόσωπο του Καραγκιόζη και ότι ο ρόλος του στην διαμόρφωση της νεοελληνικής κοινωνίας και του πολιτισμού είναι τεράστιος. Τα τελευταία χρόνια η αναζήτηση αυθεντικών πολιτιστικών αξιών φέρνει στο φως πολλά σκεπασμένα κομμάτια της παράδοσης. Και οι λίγοι έντιμοι προς την τέχνη τους εναπομείναντες καραγκιοζοπαίχτες συνεχίζουν\, για να γνωρίσουν την ιστορία τους στο κοινό που σκόρπισε. Ο κόσμος του Καραγκιόζη είναι μαγικός\, η εμπειρία του μεγάλη\, το ταξίδι του ατελείωτο ! \n«Η ως σήμερα πορεία του ελληνικού Καραγκιόζη διαρκεί περίπου δύο αιώνες. Ασκεί κριτική και καυτηριάζει τα κακώς κείμενα. Γι΄ αυτό αγαπήθηκε με πάθος από το κοινό του. Γι΄ αυτό κέρδισε την αντιπάθεια πολλών\, η σκληρή του γλώσσα προκαλεί πολλές φορές δυσαρέσκεια. Από κάποια εποχή και μετά πέρασε στο περιθώριο ως γραφικός. Είναι όμως φτιαγμένος από παλιά και γερά υλικά. Σήμερα βρίσκει και πάλι τον τρόπο να χορηγεί το αντίδοτο στην τηλεοπτικοποιημένη καθημερινότητα. ΤΟ ΓΕΛΙΟ!» \nΆθως Δανέλλης\nΜιλώντας για την ιστορία του ελληνικού Θεάτρου Σκιών ο Άθως Δανέλλης επισημαίνει ότι “ο δικός μας\, ο νεοελληνικός Καραγκιόζης\, μετράει περίπου δύο αιώνες ζωής\, ξεκινώντας από τις πρώτες δεκαετίες του 1800 όταν έρχεται προς τα μέρη μας. Αποκτάει κάπως πιο ελληνικά χαρακτηριστικά μετά το 1850 που παίζεται από κάποιους Έλληνες καλλιτέχνες. Στα τέλη του 1800 έρχεται σε επαφή με τον Καραγκιόζη ο Δημήτρης Σαρδόνης\, ο λεγόμενος “μίμαρος”\, ο οποίος θεωρείται ο πατριάρχης του ελληνικού Καραγκιόζη\, καθώς είναι αυτός που τον ‘καθαρίζει’ από τα χοντροκομμένα χαρακτηριστικά του και βγάζει πολλούς μαθητές\, δημιουργεί τις κυριότερες φιγούρες και τα κυριότερα έργα\, πολλά από τα οποία έχουν τη ρίζα τους σε έργα τούρκικα”. “Το 1950 ο Καραγκιόζης αρχίζει να παίρνει την κατιούσα ‘χτυπημένος’ από τον κινηματογράφο και αργότερα την τηλεόραση. Γύρω στα 1980 κάποιοι άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών τον ανακαλύπτουν και αρχίζουν να ασχολούνται μαζί του\, με αποτέλεσμα να έχουμε σήμερα έναν ικανό αριθμό βιβλίων επάνω στο ελληνικό Θέατρο Σκιών”. \nO Άθως Δανέλλης έχει δημιουργήσει με τον Μιχάλη Ιερωνυμίδη το “Αρχείο Ελληνικού Θεάτρου Σκιών”\, μέσω του οποίου προσπαθούν να διασώσουν τα θεατρικά κείμενα και τα ιστορικά στοιχεία του ελληνικού Καραγκιόζη. O ίδιος έχει καταγράψει περισσότερες από 350 παραστάσεις του Θεάτρου Σκιών και υπολογίζει ότι πρέπει να υπάρχουν ακόμα άλλες τόσες. “O Καραγκιόζης ανανεώνεται από μόνος του\, γιατί ο Καραγκιόζης είναι σαν ένα ποτάμι\, ενώ κυλά ανάμεσα στις συγκεκριμένες φόρμες που έχει\, ανανεώνεται συνεχώς. Αν δεν ανανεωθεί είναι νεκρός”\, υπογραμμίζει ο Άθως Δανέλλης και επισημαίνει ότι “σήμερα υπάρχουν λίγοι νέοι καραγκιοζοπαίχτες οι οποίοι προσπαθούν να συντηρήσουν\, να αξιοποιήσουν την τέχνη τους και να την γνωρίσουν στον κόσμο”. \nΕπιστρέφοντας ο Άθως Δανέλλης στην Ελλάδα από την Αγγλία και τις σπουδές δημοσιογραφίας φέρνει επανάσταση στο θέατρο σκιών: από ψυχαγωγία για παιδιά ξανακάνει τον δημοφιλή χάρτινο ήρωα όπως στην πρωταρχική και φερμένη από την Τουρκία μορφή του\, νυκτόβιο και για ενήλικο κοινό. Πήρε τον Καραγκιόζη του και τον έβγαλε νυχτερινή βόλτα σε μπαράκια\, σε ρεμπετάδικα και σε καφενεία. Συνάντησε εκεί νεανικές παρέες που δεν είχαν γνωρίσει από κοντά τις φιγούρες του\, αλλά και ανθρώπους που είχαν να πάνε χρόνια σε Θέατρο Σκιών. Διόλου δεν θεωρεί περίεργο που έχει επιλέξει και τέτοιους χώρους για να παίζει Καραγκιόζη. «Κάποτε τα καφενεία ήταν οικείος τόπος για τους καραγκιοζοπαίκτες και τις παραστάσεις τους. Το κοινό σε μαγαζιά όπως το Μπαράκι του Βασίλη ή το Cafe Assante ή το Παλιό Σπίτι είναι ζεστό και η επικοινωνία ωραία μαζί του. Ο Γιώργος Ιωάννου είχε πει πριν από μία εικοσαετία: “Σήμερα το κοινό του Καραγκιόζη είναι παιδιά και διανοούμενοι…”. Ε\, είναι μια πικρή αλήθεια αλλά πρέπει να αλλάξει αυτή η κατάσταση. Θέλω να ζωντανέψω τη σχέση του καραγκιοζοπαίκτη με τον κόσμο…». \nΤρυπώνει τον Καραγκιόζη στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (με τον Ν. Μαμαγκάκη)\, τον ταξιδεύει εκτός ελληνικών συνόρων μέχρι την Νέα Υόρκη (με την Εστουδιαντίνα). Πάντα σατιρίζοντας ανελέητα εν μέσω κρασοκατανύξεων την επικαιρότητα\, αλλά και τα διαχρονικά ανθρώπινα χούγια. «Ο Καραγκιόζης είναι καθρέφτης της νεοελληνικής πραγματικότητας»\, επιμένει ο Δανέλλης. «Και μάλιστα αυστηρός\, γιατί δεν έχει συμπλέγματα. Σατιρίζει και τον εαυτό του. Είναι καυστικός και αντιεξουσιαστής». \nΟ Αθως Δανέλλης μιλάει με πάθος για τον Καραγκιόζη και κυρίως με πάθος διόλου περιστασιακό. Η επαγγελματική ενασχόλησή του με το Θέατρο Σκιών ήλθε ύστερα από μεγάλη αναζήτηση. Σπούδασε δημοσιογραφία στο Λονδίνο\, όπου παράλληλα παρακολουθούσε σεμινάρια θεάτρου\, κινησιολογίας και δραματουργίας. Οταν γύρισε στην Ελλάδα κατέβηκε στην Κρήτη\, από όπου κατάγεται\, και δούλεψε σε ραδιοφωνικό σταθμό της ΕΡΤ όπου έκανε τα πρωινά του Σαββάτου μια εκπομπή με θέμα τον Καραγκιόζη και τίτλο «Πίσω από τον μπερντέ». Σύντομα άρχισε να δίνει παραστάσεις Καραγκιόζη ως επαγγελματίας καραγκιοζοπαίκτης. \nΤο 1994 με έναν φίλο του τραγουδιστή\, τον Γιώργο Τζώρτζη\, παρουσίασαν μια παράσταση για τη Σμύρνη με τίτλο «Αιολικοί άνεμοι». «Είχα φτιάξει έναν Καραγκιόζη μεγάλο σαν το μπόι μου\, τον έπαιρνα αγκαλιά και έλεγα ένα κείμενο του Πτωχοπρόδρομου τραγουδώντας τον “μεθυσμένο” από τη φιλοσοφία του κρασοπατέρος: «Ο μέθυσος εξύπνησε\, τρίβει τους οφθαλμούς του\, κίτρινο είδεν ουρανό\, γεμάτο πεταλούδες”». \nΈνα χρόνο αργότερα δόθηκε μία ακόμη πρωτοποριακή παράσταση\, βασισμένη σε μια ιδέα του Γιώργου Ζάμπα\, έλληνα κιθαριστή που μένει στο Λονδίνο. «Εκείνος έφτιαξε μουσική για κλασική κιθάρα και η παράσταση ανέβηκε στο Φεστιβάλ Κλασικής Κιθάρας που έγινε στην Κέρκυρα. Παρουσίασα ένα έργο όπου ο Καραγκιόζης μαθαίνει κιθάρα στη Βεζυροπούλα! Η Φατμέ είχε έφεση\, αν και ο Καραγκιόζης δεν ήξερε πού πάν’ τα τέσσερα. Συγχρόνως είχα φτιάξει και φιγούρες μεγάλων γνωστών κιθαριστών. Η παράσταση ανέβηκε επίσης τον Μάιο στην Αγγλία\, σε πανεπιστήμια\, κολέγια και θέατρα\, με κιθαριστές τον Λεωνίδα Κανάρη και τον Βόισλαν Βοϊβάνοβιτς». \nΘυμώνει όταν ακούει να λένε ότι η τέχνη του Καραγκιόζη ανήκει στο παρελθόν\, ότι ένας νέος δεν μπορεί να στηρίξει το επαγγελματικό μέλλον του σε κάτι παλιό… «Ξέρεις τι απαντώ σε αυτούς; Εχω τη δύναμη να σε βάλω σε ένα χαρτόνι\, να σε κόψω\, να σε φέρω στο πανί και να γελάει μαζί σου ο κόσμος το βράδυ. Ο Καραγκιόζης είναι επίκαιρος\, ειδάλλως δεν ζει. Είναι μεν σε καλούπια αφού γίνεται στο πανί\, αλλά είναι ένα πανί ονείρου ­ όπως λένε οι Κινέζοι\, ανανεώνεται σαν το ποτάμι… Είναι ζωντανό είδος θεάτρου με τεράστιο ρεπερτόριο. Το ξέρετε ότι έχει παιχθεί “Ο Φρανκενστάιν” ή και “Ο λυκάνθρωπος”; Ακόμη και η μορφή του… σίριαλ έχει περάσει από το Θέατρο Σκιών: “Ο Διάκος”\, “Ο χριστιανομάχος”\, “Ο Κατσαντώνης” παίζονταν σε συνέχειες επί δύο βραδιές. Τι νομίζετε ότι είναι ο “Βλάχος” του Λαζόπουλου στους “Μήτσους” ή ο “Τραμπάκουλας” του Χάρρυ Κλυνν;…». \nΠατάει στα χνάρια των παλιών καραγκιοζοπαιχτών μαθαίνοντας από αυτούς τη γλώσσα και τον τρόπο έκφρασης του Καραγκιόζη. Δηλώνει θαυμαστής του Μάνθου Αθηναίου\, που θεωρεί δάσκαλό του: «Είναι ο καραγκιοζοπαίκτης που ζει κάθε φράση\, κάθε κίνηση της φιγούρας στην παράσταση. Μου είχε πει κάποτε: “Αν δεν αγαπάς τον Καραγκιόζη\, δεν θα τον παρουσιάσεις καλά”. Την κουβαλάω πάντα μέσα μου αυτήν του την κουβέντα». \nΗ εξουσία πάντα φοβόταν τον καραγκιόζη\nΜε την πεποίθηση ότι ο Καραγκιόζης μπορεί να προσαρμοστεί στα σύγχρονα δεδομένα και να επιβιώσει στο μέλλον\, ο εξαιρετικός καραγκιοζοπαίχτης Άθως Δανέλλης\, παίρνει τις φιγούρες του και ταξιδεύει. Εδώ και χρόνια βγάζει τον Καραγκιόζη βόλτα σε καφενεία\, ρεμπετάδικα και μπαράκια\, τον ξενυχτάει σε θέατρα και συναυλιακούς χώρους\, ενώ είναι ο μοναδικός που παρουσιάζει «θέατρο σκιών για ενήλικες στη νυχτερινή Αθήνα»\, συνοδευόμενο με κρασάκι\, μεζέ και ορχήστρα\, όπως παλιά. Συναντά έτσι ανθρώπους κάθε ηλικίας και με ευκολία τους πείθει πως η τέχνη του θεάτρου σκιών είναι ζωντανή και τους αφορά! \nΤο καλοκαίρι που μας πέρασε το μουσικό συγκρότημα «Χαϊνηδες» πραγματοποίησε ένα μουσικό ταξίδι σε ολόκληρη την Κρήτη\, παρουσιάζοντας μια σπονδυλωτή παράσταση – πολυθέαμα\, ένα πανηγύρι όπου ο ‘Άθως Δανέλλης σκόρπισε απλόχερα το γέλιο\, καθώς έστειλε τον Καραγκιόζη με τρόπο ευρηματικό στη … Γιουροβίζιον. Εμπειρία μοναδική για τον ίδιο τόσο η συνεργασία του με το συγκρότημα όσο και η επαφή του με τον κόσμο\, που έδειξε απρόσμενο ενδιαφέρον και ανταπόκριση. \nΟ Καραγκιόζης είναι ένα φαινόμενο λαϊκής καλλιτεχνικής έκφρασης\, ζυμωμένος με τη λαϊκή συνείδηση\, γέννημα – θρέμμα της ελληνικής θυμοσοφίας. Ο Άθως Δανέλλης υποστηρίζει με πάθος ότι πρόκειται για ζωντανό είδος θεάτρου αφού αποτυπώνει πολιτικά\, κοινωνικά και πολιτιστικά χαρακτηριστικά κάθε εποχής. Ο Καραγκιόζης\, η φωνή της αμφισβήτησης και της ανατροπής\, προβάλλει στο μπερντέ τα κουσούρια\, τις αλήθειες και τις αντιφάσεις μας\, ώστε να αναγνωρίζουμε στον αυτοσαρκασμό και το υψηλής ποιότητας χιούμορ του\, στοιχεία της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας και του εαυτού μας…\nΡένα Παπαδάκη\, τεύχος 96 των ΣΤΙΓΜΩΝ
URL:http://gyzimegaron.gr/event/danelis/
LOCATION:ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΓΑΡΟ ΓΚΥΖΗ\, ΦΗΡΑ\, ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ - ΕΛΛΑΔΑ
CATEGORIES:festival2009gr
ATTACH;FMTTYPE=image/png:http://gyzimegaron.gr/wp-content/uploads/2017/09/athos_b_01.png
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=UTC:20090807T210000
DTEND;TZID=UTC:20090807T230000
DTSTAMP:20260503T182744
CREATED:20170914T131748Z
LAST-MODIFIED:20170914T132706Z
UID:4757-1249678800-1249686000@gyzimegaron.gr
SUMMARY:ΕΛΕΝΗ & ΣΟΥΖΑΝΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΗ
DESCRIPTION:ΕΛΕΝΗ & ΣΟΥΖΑΝΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΗ\n\nΣτην σκηνή του Μεγάρου Γκύζη ξετυλίγεται στις 7/8 η μουσική παράσταση “Ο γύρος του κόσμου σε … οκτάβες” με την Ελένη & Σουζάνα Βουγιουκλή\, δύο ταλαντούχες κοπέλες με ξεχωριστό «μέταλλο» φωνής η καθεμία\, που τραγουδούν με τις αιθέριες φωνές τους\, είτε σόλο είτε ντουέτο\, αλλά και παίζουν πιάνο και κιθάρα. Τραγουδούν σε 20 γλώσσες και διαλέκτους από γκόσπελ\, μπλουζ και fados έως τσιγγάνικα\, παραδοσιακά ελληνόφωνα της Κ. Ιταλίας αλλά και Χατζιδάκι και Τσιτσάνη. \nΕλένη Βουγιουκλή\, φωνή – πιάνο\nΣουζάνα Βουγιουκλή\, φωνή – κιθάρα – πιάνο \nΠολύγλωσσα μελωδικά ταξίδια από τις «πλανεύτρες» Βουγιουκλή\nΗ Ελένη και η Σουζάνα Βουγιουκλή ξεκίνησαν από πολύ νωρίς να πειραματίζονται με τις δυνατότητες που μπορεί να προσφέρει η ανθρώπινη φωνή\, ως εγγενές μουσικό όργανο\, και το 1997 έδωσαν τη πρώτη τους συναυλία ως «Βόρειο Σέλας» με ρεπερτόριο από τραγούδια a cappella\, χωρίς όργανα\, βασισμένα μόνο στην φωνή. Ένας επιπλέον λόγος για την προτίμησή τους αυτή στο a cappella είναι και το γεγονός ότι τα περισσότερα τραγούδια τους είναι παραδοσιακά\, καθιστικά-αφηγηματικά και συνεπώς τους ταιριάζει περισσότερο ο συγκεκριμένος τρόπος. Φυσικά ο κύριος όγκος των τραγουδιών τους είναι ιδιαίτερα σημαντικός στα συγκεκριμένα τραγούδια\, τα τραγουδάνε στην πρώτη γλώσσα και με σεβασμό στην προφορά. Είναι δύο ταλαντούχες κοπέλες με ξεχωριστό «μέταλλο» φωνής η καθεμία. Είτε σόλο είτε ντουέτο\, με τις αιθέριες φωνές τους\, με υπαινικτικές θεατρικές «μεταμορφώσεις»\, όχι μόνο τραγουδούν αλλά και παίζουν πιάνο ή κιθάρα. \nΤο ρεπερτόριό τους αποτελείται από τραγούδια ρεμπέτικα και παραδοσιακά ελληνικά σε όλες τις διαλέκτους συμπεριλαμβανομένων ελληνόφωνων της Κ. Ιταλίας\, πορτογαλέζικα fados\, ισπανόφωνα\, γαλλικά\, ιταλικά\, αμερικάνικο μπλουζ και τζαζ\, ρουμάνικα\, τούρκικα\, αραβικά\, τσιγγάνικα\, σέρβικα\, βουλγάρικα\, αρμένικα\, σεφαραδείτικα και πομάκικα. Τραγούδια του έρωτα\, της φύσης\, του ξεριζωμού\, μοιρολόγια\, νανουρίσματα. γκόσπελ\, μπλουζ\, φάδος\, τσιγγάνικα έως Τσιτσάνη\, Χατζιδάκι\, Ξαρχάκο\, Κυπουργό\, Χάλαρη. Συνολικά τραγουδάνε σε πάνω από είκοσι γλώσσες και διαλέκτους\, τις περισσότερες από τις οποίες κατανοούν αρκετά καλά. Όλα τα τραγούδια τους ξεχωρίζουν για την εκφραστικότητά τους και την αντοχή τους στο χώρο και στο χρόνο και τα δουλεύουν πολύ καιρό πριν να τα παρουσιάσουν\, ούτως ώστε να έχουν τη δυνατότητα να ανακαλύψουν πράγματα που δεν φαίνονται στα πρώτα ακούσματα. \nΈχουν συνεργαστεί με πολλούς γνωστούς καλλιτέχνες\, όπως με την Μαρία Φαραντούρη και τους ABATON στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού\, την Έλλη Πασπαλά\, τον David Lynch\, τον Νίκο Παπάζογλου\, τον Αργύρη Μπακιρτζή με τους Χειμερινούς Κολυμβητές και πολλές φορές με τον Θανάση Γκαϊφύλλια\, τον Γ. Καζαντζή\, τον Λουδοβίκο των Ανωγείων\, τον Ψαραντώνη\, την Βούλα Σαββίδη και τον Βασίλη Λέκκα. \nΗ Ελένη και η Σουζάνα Βουγιουκλή εμφανίζονταν στην Αθήνα τα τελευταία δύο χρόνια σε μια παράσταση για συνειδητοποιημένους θεατές με τίτλο «Μάγισσες στο Ρουφ» (2007-2008) και «Οι κυρίες τραγουδούν … και μπλουζ» (2008-2009) στο μουσικό βαγόνι Orient Express της αμαξοστοιχίας – θεάτρου «Το Τρένο στο Ρουφ» της Τατιάνας Λύγαρη. \nΕλένη Βουγιουκλή\, φωνή – πιάνο\nΗ Ελένη Βουγιουκλή γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και μεγάλωσε στην Ξάνθη. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Βαλκανικών\, Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών του Παν/μίου Μακεδονίας. Έχει σπουδές στο πιάνο (από πέντε ετών)\, στα ανώτερα θεωρητικά και την μονωδία\, την Βυζαντινή Μουσική\, καθώς και στο τζαζ τραγούδι και τα θεωρητικά. Ξεκίνησε με δημοτικό τραγούδι από οκτώ χρονών\, με επίσημη πρώτη στις Γιορτές Παλιάς Πόλης της Ξάνθης με το Πολιτιστικό Κέντρο Θράκης. \nΈχει διακριθεί στον Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό του Υπουργείου Παιδείας\, με το Α΄ Βραβείο στο τραγούδι a cappella. \nΈχει δώσει συναυλίες έθνικ\, κλασικής και παραδοσιακής μουσικής στην Ελλάδα\, Κύπρο\, Ελβετία\, Η.Π.Α\, Ιταλία\, Τουρκία\, Βουλγαρία κ.α. Ως μέλος παραδοσιακών συγκροτημάτων έχει πολλές εμφανίσεις και καταγραφές σε CD με τραγούδια από τη Μικρά Ασία\, τη Θράκη κι άλλες περιοχές. \nΑσχολείται με τον κλασικό και παραδοσιακό χορό\, καθώς και με την έρευνα στο θέατρο-performing. Μιλάει αγγλικά\, γαλλικά\, τούρκικα\, αραβικά\, λίγα ρωσικά και ιταλικά. \nΣουζάνα Βουγιουκλή\, φωνή – κιθάρα – πιάνο\nΗ Σουζάνα Βουγιουκλή γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ξάνθη\, όπου οι γονείς της είναι Καθηγητές στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Μαθηματικών (κατεύθυνση Καθαρά Μαθηματικά) του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Έχει σπουδές στο πιάνο (από πέντε ετών)\, στην κιθάρα\, στα ανώτερα θεωρητικά και στη μονωδία\, καθώς και στην τζαζ – τραγούδι και τα θεωρητικά. Ακόμη\, ασχολείται και με την σύνθεση. \nΈχει δώσει πολλές συναυλίες έθνικ\, κλασικής και παραδοσιακής μουσικής στην Ελλάδα\, Κύπρο\, Ελβετία\, Ιταλία\, Τουρκία\, Βουλγαρία κ.α. Στα ενδιαφέροντά της σημαντικό χώρο καταλαμβάνει ο χορός (κλασικός\, παραδοσιακός και αφρο-τζαζ)\, καθώς και το θέατρο-performing. Μιλάει αγγλικά\, γαλλικά\, καθώς και λίγα ιταλικά\, ισπανικά και πορτογαλικά. Η μελέτη της σχέσης μουσικής και μαθηματικών είναι ένα από τα πράγματα που την ενδιαφέρουν ιδιαίτερα και μελλοντικός στόχος της είναι η περαιτέρω έρευνα σε αυτόν τον τομέα. \n 
URL:http://gyzimegaron.gr/event/vougioukli/
LOCATION:ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΓΑΡΟ ΓΚΥΖΗ\, ΦΗΡΑ\, ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ - ΕΛΛΑΔΑ
CATEGORIES:festival2009gr
ATTACH;FMTTYPE=image/png:http://gyzimegaron.gr/wp-content/uploads/2017/09/vougioukli_b_01.png
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=UTC:20090804T210000
DTEND;TZID=UTC:20090804T230000
DTSTAMP:20260503T182744
CREATED:20170914T131023Z
LAST-MODIFIED:20170914T131130Z
UID:4753-1249419600-1249426800@gyzimegaron.gr
SUMMARY:TRIO ARTE
DESCRIPTION:TRIO ARTE\n\nΈνα ξεχωριστό Ρεσιτάλ Μουσικής Δωματίου με το “TRIO ARTE” θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν οι θεατές την Τρίτη 4 Αυγούστου 2009\, όταν ξεκινούν οι μουσικές εκδηλώσεις του Φεστιβάλ Μεγάρου Γκύζη 2009 στα Φηρά Σαντορίνης. Η κοινή επιθυμία να εκφρασθούν καλλιτεχνικά\, ερμηνεύοντας έργα του κλασικού ρεπερτορίου\, ένωσε τρείς σπουδαίους καλλιτέχνες με αποτέλεσμα την σύσταση αυτού του συνόλου. \nΤο “Trio Arte”’ αποτελείται από τρείς κορυφαίους και καταξιωμένους σολίστες.\nΔημήτρης Γούζιος\, βιολοντσέλο\nΑπόλλων Γραμματικόπουλος\, βιολί\nΓιάννης Μιχαηλίδης\, πιάνο \nΕρμηνεύουν έργα των J.S.Bach\, J. Haydn και A. Dvorak σε ένα μοναδικό κονσέρτο κλασικής μουσικής. \nΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΟΥΖΙΟΣ\, βιολοντσέλο \nΓεννήθηκε στην Αθήνα. Αποφοίτησε το 1979 από το Ωδείο Αθηνών με καθηγητή τον Λεφτέρη Παπασταύρου\, με άριστα παμψηφεί και Α΄ βραβείο. Παράλληλα τελείωσε τη Σχολή Πολιτικών Επιστημών στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Συνέχισε την μουσική του πορεία στην Ακαδημία του Guild Hall στο Λονδίνο με τριετή υποτροφία. Καθηγητές του οι Christopher Bunting\, Stefan Popov\, Radu Adulescu και η Jacqueline Dupre. \nΕίναι κορυφαίος Α΄ της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών. \nΈχει συμπράξει ως σολίστ με όλες τις Ελληνικές\, καθώς και με αρκετές ξένες ορχήστρες και έχει συνεργασθεί με καταξιωμένους καλλιτέχνες ερμηνεύοντας έργα μουσικής δωματίου του ευρύτερου κλασικού ρεπερτορίου. \nΣτα πλαίσια ελληνοτουρκικής συνεργασίας το Μάρτιο 2008 έκανε σειρά συναυλιών στην Κωνσταντινούπολη και Σμύρνη με το φημισμένο κουαρτέτο βιολοντσέλων “cellistanbul”\, ενώ η συνεργασία συνεχίζεται το 2009 με εμφανίσεις σε πολλά πολιτιστικά κέντρα σε πόλεις της Ελλάδας. \nΕίναι καθηγητής στο Ωδείο Αθηνών και στο Ωδείο Φίλιππος Νάκας. Έχει διδάξει σε international master classes (Ελλάδα και Ισπανία). Είναι υπεύθυνος του διεθνούς θερινού σεμιναρίου “H Τέχνη της Ερμηνείας της Μουσικής” το οποίο διεξάγεται σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας\, καθώς και προσκεκλημένος καθηγητής στο Σεμινάριο που γίνεται στην Τσαγκαράδα του Πηλίου από 11 έως 19 Iουλίου 2009. \nΕίναι ιδρυτής του “Trio Arte” και μέλος του “Λυρικού Κουαρτέτου” και “Voice Ensemble”. \nΤα τελευταία χρόνια έχει προσφέρει πλούσιο συνθετικό έργο τόσο στο χώρο της μουσικής δωματίου\, όσο και στο χώρο της συμφωνικής μουσικής\, του θεάτρου\, του κινηματογράφου και της χορογραφίας. Έργα του έχουν παρουσιασθεί σε συναυλιακούς χώρους στην Ελλάδα και το εξωτερικό με εξαιρετικές κριτικές. \nΜέρος του συνθετικού του έργου κυκλοφορεί σε CD: «FROM MARATHON TO ETERNITY» (FM Records)\, «MAΤΩΜΕΝΟΣ ΓΑΜΟΣ»\, «ΟΙ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ» (Wave music)\, «ΤΗΕ MARATHON BATTLE» (GEMA HS Records) \n\n\nΑΠΟΛΛΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ\, βιολί \nΓεννήθηκε στην Αθήνα το 1972 και προέρχεται από μουσική οικογένεια. Σπούδασε βιολί με τον Π.Δεσποτίδη και εν συνεχεία με υποτροφία του Ι.Κ.Υ. στην Αυστρία και τη Γερμανία με τους Στ.Καφαντάρη\, Χρ.Πολυζωίδη και W.Rademacher. \nΕίναι Κορυφαίος Α΄ της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών. \nΈχει εμφανιστεί ως σολίστ με σημαντικές ορχήστρες της Ελλάδας και του Εξωτερικού (Συμφ. Ορχ. Βόλου\, Συμφ. Ορχ. του Δήμου Αθηναίων\, Σολίστ της Πάτρας\, Κ.Ο.Α.\, L.David ensemble\, Φιλ. Ορχ. της Σόφιας\, κ.α.) έχοντας παράλληλα έντονη δραστηριότητα στο χώρο της Μουσικής Δωματίου (συμμετοχές σε διεθνή φεστιβάλ και κύκλους συναυλιών στην Ελλάδα και στο εξωτερικό). Είναι παράλληλα και διπλωματούχος βιόλας. \nΕίναι καθηγητής στο Ωδείο Αθηνών από το 2008. Ασχολείται συστηματικά με τη διδασκαλία επί πολλά έτη έχοντας αναδείξει νέους αξιόλογους βιολονίστες. Μαθητές του έχουν βραβευτεί σε πανελλήνιους διαγωνισμούς\, είναι μεταπτυχιακοί φοιτητές σε Πανεπιστήμια του εξωτερικού ή είναι μέλη επαγγελματικών ορχηστρών. \n  \nΓΙΑΝΝΗΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ\, πιάνο\n \nΓεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια. Σπούδασε πιάνο αρχικά με την Αριάδνη Μαγραμπή και στη συνέχεια με την Αλίκη Βατικιώτη στο Ωδείο Αθηνών\, απ’ όπου και αποφοίτησε. Με υποτροφία του Βρετανικού Συμβουλίου συνέχισε τις σπουδές του στο Λονδίνο στο Royal College of Music με τον Hubert Dawkes. Έκανε ειδικές σπουδές στη μουσική δωματίου και τη συνοδεία του Lied για τις οποίες είναι πτυχιούχος LRAM από τη Royal Academy of Music. \nΈχει αναπτύξει μια πολύπλευρη καλλιτεχνική δραστηριότητα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό ως σολίστ και ως μέλος σχημάτων μουσικής δωματίου (Τρίο «Μουσικά Νιάτα Ελλάδος»\, “Trio Arte”\, “Arte Ensemble”\, “Piano Quintet Encore”). \nΈχει ηχογραφήσει για το Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΑ. Είναι απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Είναι ιδρυτικό μέλος της EPTA – HELLAS (Ευρωπαϊκός Σύλλογος Καθηγητών Πιάνου – Ελλάς). Είναι καθηγητής στο Ωδείο Αθηνών και στο Ωδείο Ορφείο.
URL:http://gyzimegaron.gr/event/trio-arte-2/
LOCATION:ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΓΑΡΟ ΓΚΥΖΗ\, ΦΗΡΑ\, ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ - ΕΛΛΑΔΑ
CATEGORIES:festival2009gr
ATTACH;FMTTYPE=image/png:http://gyzimegaron.gr/wp-content/uploads/2017/09/trioarte_b_02.png
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20090801
DTEND;VALUE=DATE:20090824
DTSTAMP:20260503T182744
CREATED:20170914T130212Z
LAST-MODIFIED:20170914T130705Z
UID:4743-1249084800-1251071999@gyzimegaron.gr
SUMMARY:ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΠΑΡΙ ΠΡΕΚΑ
DESCRIPTION:ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΠΑΡΙ ΠΡΕΚΑ\nΤο Φεστιβάλ Μεγάρου Γκύζη 2009 σηκώνει αυλαία την 1η Αυγούστου με μία ξεχωριστή έκθεση ζωγραφικής του μεγάλου ζωγράφου ΠΑΡΙ ΠΡΕΚΑ (1926-1999)\, αφιέρωμα μνήμης του «καλλιτέχνη της φυγής και της αναζήτησης» δέκα χρόνια φέτος από τον θάνατό του. Τίτλος έκθεσης: “Οι Λιθογραφίες στο Ταξίδι του Πάρι Πρέκα”. Θα εκτεθούν 25 μεγάλες λιθογραφίες του καλλιτέχνη\, οι περισσότερες από αυτές δοκίμια από το προσωπικό του αρχείο\, με θέμα τα άλογα\, τα τάνκερς και τοπία της Ελλάδας (ανάμεσά τους δεσπόζουσα θέση κατέχει η Σαντορίνη\, τόπος καταγωγής του πατέρα του). Την επιμέλεια της έκθεσης έχει ο Γιάννης Παπακωνσταντίνου\, Καλλιτεχνικός Διευθυντής Μεγάρου Γκύζη\, σε συνεργασία με την Μερόπη Πρέκα\, σύντροφο του Πάρι Πρέκα. \nΕγκαίνια: 1η Αυγούστου 2009\, ώρα 9 μμ\nΘα προλογίσει ο Ιστορικός Τέχνης Καθηγητής Μανόλης Βλάχος. \nΠΑΡΙΣ ΠΡΕΚΑΣ (1926-1999)\n \nΟ Πάρις-Αλέξανδρος Πρέκας γεννήθηκε στην Αθήνα στις 20 Μαρτίου 1926. Η περιπέτεια της ζωγραφικής ξεκίνησε για τον Π. Πρέκα σαν ένα απλοϊκό παιχνίδι στην «Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών»\, όπου σπούδασε από το 1948 έως το 1952 κοντά στους Δημήτρη Μπισκίνη\, Ανδρέα Γεωργιάδη και Ουμβέρτο Αργυρό. Σπουδαστής ακόμα\, ενταγμένος στο ΕΑΜ τον καιρό της Κατοχής\, ζωγράφισε την «Ελλάδα που σπάει τις αλυσίδες» της σκλαβιάς. Αυτό έγινε αφορμή να συλληφθεί το Δεκέμβρη του 1944 και να σταλεί μαζί με χιλιάδες άλλους αγωνιστές του ΕΑΜ\, στο στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Ελ Ντάμπα της Αιγύπτου. Αυτές οι βιωματικές εμπειρίες του 18χρονου Π. Πρέκα καταγράφονται ανεξίτηλα στην ψυχή του κι άλλοτε γίνονται βάρος που σε λυγίζει\, άλλοτε γίνονται «φτερά του Ικάρου». \nΛίγα χρόνια αργότερα (1963)\, συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι με υποτροφία της γαλλικής κυβέρνησης. Η εκθεσιακή του δραστηριότητα ξεκινά το 1955 με ατομική έκθεση της ζωγραφικής του δημιουργίας\, στην γκαλερί «Ζαχαρίου». Ακολούθησαν εκθέσεις ζωγραφικής το 1958 και το 1964\, ενώ το 1972 και το 1977 παρουσίασε και τη γλυπτική του δραστηριότητα. Από τις πολλές ατομικές παρουσιάσεις της τελευταίας δεκαετίας της ζωής του\, σημειώνουμε τις εκθέσεις σε Θεσσαλονίκη (1992)\, Κατερίνη (1993)\, Λευκωσία και Σαντορίνη (1994)\, Αθήνα (1996). Η τελευταία έκθεση έργων του ήταν το 1997 στην «ART Αθήνα 5»\, στο περίπτερο της γκαλερί «Αργώ». \nΠαράλληλα\, ο Πάρις Πρέκας συμμετείχε σε πολλές ομαδικές και θεματικές εκθέσεις\, Πανελλήνιες 1952-1975\, στην Αθήνα\, στον Πειραιά\, στη Θεσσαλονίκη\, στα Ιωάννινα κ.α. Πλούσια ήταν και η εκθεσιακή του δραστηριότητα στο εξωτερικό. Ξεκινώντας το 1956\, συμμετείχε σε εκθέσεις στο Παρίσι\, στο Λονδίνο\, στη Βουλγαρία\, στη Ρουμανία\, στη Νέα Υόρκη\, στην Ιαπωνία\, στην Ελβετία\, στην «1η Μπιενάλε Νέων Ζωγράφων» (Παρίσι 1959)\, στην «8η Μπιενάλε Σάο Πάολο» (1965) και «7η Μπιενάλε Αλεξάνδρειας» (1968). \n‘Εχει βραβευθεί με το Βραβείο της Α.Σ.Κ.Τ. (1952)\, με Α’ Βραβείο Ζωγραφικής στην Αθήνα (1958) και με Β’ στο Παρίσι (1959)\, καθώς και με το «Αργυρό Μετάλλιο της Πόλης των Παρισίων» το 1962 για την ζωγραφική του δημιουργία. \nΤο έργο του κινείται στον αφαιρετικό εξπρεσιονισμό\, χωρίς να απομακρύνεται από το παραστατικό και γεωμετρικό ιδίωμά του. \nΈχει ασχοληθεί ακόμη και με την γλυπτική και την κοσμηματοποιία και έχει διακοσμήσει σειρά δημόσιων χώρων. \nΟ Πάρις Πρέκας απεβίωσε στην Αθήνα την 1η Νοεμβρίου 1999. \nΈνας μεγάλος δημιουργός\nΔέκα χρόνια απουσίας του συμπληρώνονται σε λίγους μήνες. Ήταν 1η του Νοέμβρη 1999 όταν το ταξίδι της ζωής για «τον καλλιτέχνη της φυγής και της αναζήτησης» σταμάτησε\, απρόσμενα\, στα 73 του χρόνια. Ο ζωγράφος των «Τάνκερ»\, και των «Αλόγων»\, του «Νικητή» και του «Ηττημένου»\, των «Ικάρων»\, των τοπίων της Ελλάδας και τόσων άλλων έργων\, ο δημιουργός\, που με πυξίδα την ψυχή του μας έκανε κοινωνούς μιας τέχνης μεγάλης ομορφιάς\, πέρασε στον κόσμο της σιωπής\, αφήνοντας σε όλους όσοι γνώρισαν τον ίδιο και το έργο του\, ένα τεράστιο κενό. \nΖωγράφος\, γλύπτης και διανοούμενος ο Π. Πρέκας διακρινόταν για το ήθος στην προσωπική και καλλιτεχνική του ζωή\, την πίστη του σε διαχρονικές αξίες\, την αγάπη του για τη φύση και τον αρχαίο ελληνικό κόσμο. Μέσα από την τέχνη του\, ο Π. Πρέκας εκφράζει με κάθε έννοια το ταξίδι\, την τάση της φυγής\, τη λαχτάρα αναζήτησης. Ακουαρέλες\, λάδια\, τοιχογραφίες σε μεγάλες επιφάνειες\, κόσμημα\, έπιπλο\, αλλά και γλυπτική\, όταν ο καλλιτέχνης ένιωσε την ανάγκη «να μετουσιώσει τις φόρμες και τους τόνους της ζωγραφικής σε ύλη»\, ήταν μερικά από τα μονοπάτια που εξερεύνησε. Για τον ίδιο: «Η τέχνη είναι μια γλώσσα που θέλει να μιλήσει. Η μαγεία του έργου τέχνης είναι ότι μπορεί να λέει κάτι πέραν αυτού που δείχνει…». «Μία ζωή ζωγράφιζα όπως ανέπνεα»\, έλεγε χαρακτηριστικά. «Ποτέ δε σκέφτομαι τι και πώς πρέπει να ζωγραφίσω. Δε σκέπτεται κανείς ότι πρέπει ν’ αναπνεύσει…». \n«Σκύβοντας στα σαράντα χρόνια της δουλειάς μου βλέπω ένα παλίμψηστο γεμάτο με εικόνες\, με θάλασσες\, με πλοία\, με ιππείς\, με μάχες\, ιπτάμενες μορφές\, τον ίσκιο μιας βελόνας σε επιφάνεια κυρτή. Όλα σύμβολα κάποιων\, άγνωστών μου\, προθέσεων. Ναι\, είναι η περιπέτειά μου. Τα νησιώτικα λιμάνια\, ο Πλούταρχος\, τα άλογα\, ο Ίκαρος\, τα ποντοπόρα πλοία…» \nΗ ακουαρέλα (υδατογραφία) τον συντρόφευε σε όλη τη μακρόχρονη εικαστική του πορεία. Ήταν η μεγάλη αγάπη του\, μέχρι το τέλος της ζωής του\, το υλικό που έδωσε «σάρκα και οστά» στα καλπάζοντα άλογά του\, στο γαλάζιο της θάλασσας και του ουρανού. Όπως χαρακτηριστικά σημείωνε: «Η ακουαρέλα είναι η τέχνη του νερού. Η προσπάθεια του καλλιτέχνη να συγκρατήσει την πρώτη εντύπωση ή μια ιδέα που φοβάται να μη χαθεί. Γι’ αυτό είναι γρήγορη – νευρική – ατελείωτη. Μπορεί να μοιάζει με μια πρόχειρη σημείωση πάνω σε πακέτο από τσιγάρα\, η οποία σε μια άλλη στιγμή θα βοηθήσει ένα κείμενο… Το χαρτί κάθετα στημένο\, ώστε να κυλάει το νερό. Το πινέλο θα περάσει γοργά για μια και μοναδική φορά\, χωρίς επαναλήψεις και χωρίς άσπρο χρώμα\, αφού το άσπρο το προσφέρει το χαρτί\, λόγω της διαφάνειας του χρώματος\, και η ευχή\, όταν τελειώσω να ‘χω το αίσθημα ότι δεν πρόλαβα να κάνω αυτό που ήθελα. Και εάν πάλι κάποια ευτυχής στιγμή βγάλει μια καλή ακουαρέλα\, πιστέψτε με\, ένα αίσθημα ζήλιας με διακατέχει\, διότι\, ξέρω πολύ καλά πως δεν πρόκειται να την ξανακάνω». \n«Και εάν η ποίηση είναι ζωγραφική με λόγο\, η μουσική είναι ζωγραφική με ήχο… Ομως η ώρα της ακουαρέλας είναι ιερή. Είναι ερωτική πράξη. Η ακουαρέλα είναι αυλή. Προσοχή στη χειρονομία. Αυτή ας είναι ελεύθερη\, νευρική\, αργή\, ξέγνοιαστη». \n«Ο καλλιτέχνης ζει διαρκώς κάτω από μια εικαστική διαστροφή. Για να εκφραστεί μεταχειρίζεται\, αντί για λέξεις και φράσεις\, φόρμες χρώματα\, ρυθμό. Αυτή είναι η γλώσσα του. Ιδίως στην ακουαρέλα\, χωρίς την παρεμβολή του μυαλού\, η εντολή δίνεται κατ’ ευθείαν από τα μάτια στα χέρια. Το μυαλό ίσως είναι ανεπιθύμητο»\, έγραφε σε ένα σημείωμα για την τέχνη του ο Πάρις Πρέκας\, ο σοφός καλλιτέχνης με την ασύγκριτη ευγένεια\, ο διαλεκτικός με τον χρωστήρα δημιουργός\, που χανόταν σε σκοτεινά και περιπαθή πορφυρά ή κυανά χρώματα\, σε λάμψεις υποχθόνιες σε αδρανή νερά\, σε αντικαθρεφτισμούς με ουρανούς που συμβιώνουν με πλοία\, που συνομιλούσε θαρρείς με τα αγάλματα του Ριάτσε σε μια έξαρση μεταφυσική\, που ενθουσιαζόταν με τους αρχαίους μύθους\, τα άλογα της ζωφόρου\, του Κενταύρους της Ολυμπίας\, με πράσινες και καφετιές ανταύγειες\, πλάθοντας με τα χέρια του εμπνευσμένα έργα\, αντικείμενα-παιχνίδια. \n«Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την τοπιογραφία ο Πάρις Πρέκας δεν ήταν δυνατό να μη στραφεί στην υδατογραφία για να εκφράσει καλύτερα τις συναντήσεις του με το φυσικό χώρο»\, αναφέρει χαρακτηριστικά ο Χρύσανθος Χρήστου. «Με την τοπιογραφία συνδέεται ιδιαίτερα η υδατογραφία και μ’ αυτή μας δίνει μερικές από τις πιο σημαντικές διατυπώσεις της. Θεματική αφετηρία της υδατογραφίας του Πρέκα είναι ο φυσικός και ο ανθρώπινος χώρος\, χωρίς την ανθρώπινη μορφή\, μια συνάντηση και μια εσωτερική συνομιλία με κάθε περιοχή του ελληνικού χώρου\, περισσότερο του νησιωτικού. Το μορφοπλαστικό λεξιλόγιό του στην υδατογραφία\, χωρίς να θυσιάζει εντελώς την οπτική πραγματικότητα\, χρησιμοποιεί κάπως τη σχηματοποίηση και βασίζεται σε ιμπρεσιονιστικούς περισσότερο τύπους και την αξιοποίηση του ρόλου του φωτός». \nΟ Καθηγητής Μανόλης Βλάχος μιλά για τη μαγεία της τέχνης του Πάρι Πρέκα και σημειώνει: «Στην υδατογραφία του Πάρι Πρέκα θαυμάζει κανείς προπάντων τη σύλληψη της εικόνας: την ιδιότυπη μετάπτωση του φυσικού τοπίου στο εικαστικό του αντίκρισμα\, την ισορροπία με την οποία καταγράφεται η σύνθεση των οπτικών δεδομένων\, της ελευθερίας που διεκδικεί ο καλλιτέχνης κατά την ερμηνευτική του απόπειρα και των δυνατοτήτων που παρέχει το μέσον\, η υδατογραφία». \n«Ανεπανάληπτο θησαυρό» χαρακτηρίζει τις ακουαρέλες του Πάρι Πρέκα\, ο Στέλιος Λυδάκης\, τονίζοντας ότι «ανταποκρίνονται τελείως στο χαρακτήρα αυτού του ενθουσιώδους\, της ενθουσιώδους στιγμής που αφομοιώνεται κάτι σχεδόν εκστατικά. Έχουν κάτι το αχειροποίητο\, πολλές φορές νομίζεις ότι το χρώμα δεν το έχει αγγίξει χέρι ανθρώπου». \n«Μετρ της ελληνικής υδατογραφίας» έχει χαρακτηρίσει τον Πάρι Πρέκα ο Νίκος Γρηγοράκης\, που σημειώνει: «Με την πρώτη κιόλας ματιά οι υδατογραφίες του Πρέκα σε αιχμαλωτίζουν. Ο χρωστήρας του σε παρασύρει για να σε σαγηνεύσει. Με τα λιτά μέσα της ακουαρέλας ο ζωγράφος πετυχαίνει να ξεπεράσει την ιεραρχία των τεχνικών και μεταλλάσει την διαφάνεια και την ρευστότητα\, βασικά στοιχεία της ακουαρέλας\, σε εικόνες ζωής\, σε φωτοαντίγραφα αισθήσεων». Και συνεχίζει ο Νίκος Γρηγοράκης ειδικά για τις ακουαρέλες του Π. Πρέκα με θέμα την Σαντορίνη: «Σ΄αυτήν την σειρά υδατογραφιών ο Πρέκας μοιάζει σαν να έχει αιχμαλωτίσει εκείνο το εκτυφλωτικό αιγαιοπελαγίτικο φως που σε τυφλώνει. Αρχιτεκτονικά οικιστικά σύνολα\, τα Φηρά\, η Οία\, σκαρφαλωμένα\, εποπτεύουν τον γύρω χώρο ενορχηστρώνοντας μια μουσική συμφωνία που σαν δέηση υψώνεται από το άσπρο των εκκλησιών με ένταση να συναντήσει το μπλε του ουρανού. Κι άλλοτε τα κάτασπρα σπίτια\, κοπάδι το ένα δίπλα στο άλλο\, λες και έχουν στήσει χορό στο γαλβανισμένο γύρω τοπίο\, από την επικαθισμένη λάβα του ηφαιστείου… Και εγώ\, ο θεατής να αναπολώ καθισμένος σε μια πεζούλα άλλοτε εκείνο το λιόγερμα\, εκείνη την ερωτική\, τη μοναδική στιγμή που η μέρα παραδίνεται στη νύχτα και άλλοτε να προσμένω ξάγρυπνος το πρώτο χάραμα\, το φως της αμφιλύκης\, να μου φωτίσει το απόκρυφο μονοπάτι\, που βγάζει στην χαμένη Ατλαντίδα …». \nΙδιαίτερη θέση στη δημιουργία του κατέχει η θάλασσα και το πλοίο. «Συχνά αναρωτιέμαι γιατί ζωγραφίζω τη θάλασσα και το πλοίο»\, έλεγε ο Π. Πρέκας. «Λογική απάντηση δεν πήρα. Την πήρα\, όμως\, μέσα από την ποίηση. Τον Όμηρο\, τον Καβάφη\, τον Σεφέρη\, τον Ελύτη…». «Για τον Π. Πρέκα»\, σημειώνει ο Χρ. Χρήστου\, «η θάλασσα συνδέεται ιδιαίτερα με το μεγάλο βαπόρι\, το αγκυροβολημένο στο λιμάνι και με τη στενή γλώσσα της στεριάς που μοιάζει σαν να επιτίθεται. Με την τονισμένη και ενεργητική αντίθεση τόσο θεματικών τύπων – θάλασσας και καραβιού\, στεριάς και θάλασσας – όσο και των χρωματικών αξιών\, επιβάλλονται σύνολα που διακρίνονται για τον πλούτο της εκφραστικής τους γλώσσας. Πρόκειται\, δηλαδή\, για μια θαλασσογραφία στην οποία θεματικές ενότητες και χρωματικές αξίες ανταγωνίζονται για να δώσουν και κάτι από το χαρακτήρα της συνάντησης του ανθρώπου με τη θάλασσα. Με την έμφαση άλλοτε στα ήρεμα εξπρεσιονιστικά χαρακτηριστικά\, η θαλασσογραφία του Πρέκα μας δίνει τόσο την ήρεμη και εσωτερική επαφή με τη θάλασσα όσο και την προσπάθεια υποταγής της στον άνθρωπο». \nΕκτός από τα γνωστά πλοία – τάνκερ\, ο Πάρις Πρέκας είχε κατ’ εξοχήν ασχοληθεί τόσο στη ζωγραφική όσο και στη γλυπτική με το άλογο\, που ήταν πάντα για αυτόν σύμβολο ελευθερίας\, σύντροφος και συμπολεμιστής. Όπως ο ίδιος έγραφε για την ενότητα με θέμα τα άλογα\, στη σειρά «Νικητής και Ηττημένος»\, «μέσα στον κόσμο αισθάνομαι άβολα. Υπάρχει κάτι στην ατμόσφαιρα που μου εξουδετερώνει την πυξίδα και χάνομαι. Τότε ξανακοιτώ την παλέτα μου… Σ’ ένα παλιό μου μπλοκ\, δίπλα στο σχέδιο ενός αλόγου μια πρόχειρη σκέψη “Η εξωτερική φόρμα\, σαν αποτέλεσμα της εσωτερικής λειτουργίας καταλήγει σε σύμβολο”. Ας ξανασχεδιάσω άλογα… Δουλεύοντας επάνω σε χαρτιά\, τελάρα και γύψους\, άθελά μου μια μορφή κυριαρχεί. Η μορφή του ιππέα. Άλλοτε σκυφτή κι άλλοτε όρθια. Πότε στη σκιά\, πότε στο φως. Τελικά\, χωρίς να το συνειδητοποιήσω\, αυτό που βγαίνει απ’ όλη αυτή την περιπέτεια\, είναι η αυτοπροσωπογραφία μου. Εγώ ο νικητής\, εγώ κι ο ηττημένος». \nΟ Νίκος Ζίας έχει αναφερθεί κυρίως στο γλυπτικό έργο του Πάρι Πρέκα\, στην ανάγκη να μετουσιώσει τις φόρμες και τους τόνους της ζωγραφικής σε ύλη. Ο Π. Πρέκας φιλοτέχνησε γλυπτά\, ισάξια των ζωγραφικών του έργων. Η γλυπτική του «συνομιλεί με τον κόσμο της παράδοσης\, της μακραίωνης Ελληνικής παράδοσης»\, την οποία συνδυάζει με την αφαίρεση\, τον κυβισμό\, τον εξπρεσιονισμό\, αλλά και τις σουρεαλιστικές αναζητήσεις. Ακόμη\, ο Ν. Ζίας έχει αναφερθεί στις μνημειακές συνθέσεις του κορυφαίου μας δημιουργού\, στα έργα τα οποία ενσωμάτωσε στη σύγχρονη αρχιτεκτονική. Ενδεικτικά αναφέρουμε το ανάγλυφο σε μπρούντζο της Εθνικής Τράπεζας του Συντάγματος\, τον εξωτερικό τοίχο της Τράπεζας της Ελλάδας στα Γιάννενα και την έκταση της εξωτερικής επιφάνειας του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών. «Με τα έργα αυτά… εκτός από την παρουσία του που μας γέμιζε μ’ αυτό το άρωμα της ευγένειας άλλων καιρών\, αλλά πάντοτε μέσα στη σύγχρονη εποχή\, πλούτισε την καθημερινή μας ζωή μ’ αυτά τα ψήγματα ομορφιάς\, δίνοντας αισθητική σε άψυχα κτίρια\, φέρνοντας κοντά μας τη ζωηφόρα φωνή της καλλιτεχνικής του δημιουργίας». \nΟ Στέλιος Λυδάκης έχει διατρέξει όλα τα στάδια των ενδιαφερόντων του πολύμορφου ζωγράφου\, ξεκινώντας από την αναζήτηση του ηρωικού – τραγικού και καταλήγοντας στην ιδέα του Ικάρου. Ανάμεσά τους\, τα πορτρέτα\, μία «από τις σημαντικότερες πτυχές του έργου του Πρέκα»\, τα οποία δεν είναι «απλώς η απεικόνιση ορισμένων χαρακτηριστικών\, αλλά η ερμηνεία της ψυχής». Ακόμα\, έχει αναφερθεί στη λατρεία του ζωγράφου για το άλογο και τους ιππείς\, που κατέληξε στη θαυμάσια σειρά του «Νικητή και Ηττημένου»\, για να συνεχίσει με τα άλογα του Παρθενώνα\, τα Φειδιακά αγάλματα\, τους ήρωες του Ριάτσε… Μοναδικά και ανεπανάληπτα τα τάνκερ του Π. Πρέκα\, που «άλλαξαν τη ματιά μας για τους γίγαντες αυτούς της θάλασσας»\, αλλά και τα τοπία του. Ενα «πορτρέτο» της Ελλάδας\, που ξεκινά από τη Βεργίνα\, συνεχίζει στο Άγιον Όρος\, στο Πήλιο και την Ιτέα\, και καταλήγει στην Κρήτη\, τις Κυκλάδες και το Καστελόριζο\, «την τελευταία σταγόνα Ελλάδας κατάντικρυ στην Ιωνία». «Ένας θησαυρός ανεπανάληπτος» οι ακουαρέλες του\, οι οποίες αποτελούν «ένα μεγάλο κεφάλαιο στα πλαίσια της νεοελληνικής ζωγραφικής». \nΠάρις Πρέκας «Το Ταξίδι μου»\nΈνα μέρος της δημιουργίας του Πάρι Πρέκα\, το οποίο αναφέρεται στα εικαστικά του ταξίδια\, φιλοξενείται στο λεύκωμα “Πάρις Πρέκας – το ταξίδι μου”\, που κυκλοφόρησε τον Δεκέμβρη του 1997 από τις εκδόσεις “Τοπίο”. Παρουσιάζονται 90 δημιουργίες του μεγάλου ζωγράφου από τις σειρές “Άσπρα πανιά” και “Τάνκερ”\, καθώς και το γλυπτό “Μυθιστόρημα”\, έργα που σχετίζονται με τη θάλασσα και το ταξίδι. \nΌπως αναφέρει ο Κώστας Σερέζης\, ο οποίος υπογράφει και το κείμενο του λευκώματος\, “μέσα από την τέχνη του ο Π. Πρέκας εκφράζει με κάθε έννοια το ταξίδι\, την τάση φυγής\, τη λαχτάρα αναζήτησης”. \n“Η ζωγραφική είναι σοβαρή υπόθεση\, αλλά μερικές φορές αρχίζει σαν ένα απλοϊκό παιχνίδι. Πάντα πίστευα ότι για εμάς τους ζωγράφους\, δεν είναι αρκετό να βάφουμε απλά ένα μουσαμά. Πρέπει να κάνουμε το έργο τέχνης να είναι ταυτόχρονα και ένα κείμενο”\, σημείωνε ο ίδιος ο Πάρις Πρέκας. \nΤο βιβλίο χωρίζεται σε τρία μέρη. Ξεκινά από μία σειρά έργων του καλλιτέχνη – τα “Ασπρα πανιά” – που πραγματοποιήθηκαν κατά την παραμονή του στην Ύδρα\, ενώ η περιπέτεια με τα τάνκερς άρχισε κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού του στην Ιτέα\, την περίοδο του πολέμου Ιράν – Ιράκ. Και συνεχίζει ο ίδιος: «Το “Μυθιστόρημα” του Γ. Σεφέρη\, που μιλά για θάλασσα\, ταξίδια και χαμένους έρωτες\, με έκανε να μην εγκαταλείψω αυτή την εικαστική μου περιπέτεια. Η τέχνη είναι γλώσσα που θέλει να μιλήσει. Κάποια στιγμή άφησα το μπλοκ με τις ακουαρέλες για λίγο διάστημα\, και όταν το ξανάνοιξα\, συνέχισα με πιο επιθετικές φόρμες και αυτή τη φορά ήταν με λάδια. Αποτύπωνα λεπτομέρειες και σκληρές συγκρούσεις χρωμάτων». \n«Η Ελλάδα του Πάρι Πρέκα» – Οδοιπορικό καρδιάς\nΈνα χρόνο μετά το θάνατο του καλλιτέχνη\, κυκλοφορεί το δεύτερο λεύκωμα για το έργο του με τίτλο «Η Ελλάδα του Πάρι Πρέκα». Περιλαμβάνει 140 ακουαρέλες\, που ο καλλιτέχνης άρχισε να προετοιμάζει αρκετό καιρό πριν τον αιφνίδιο χαμό του. Οι υδατογραφίες αυτές είναι έργο ζωής του καλλιτέχνη\, ο οποίος εδώ και σαράντα χρόνια περιδιάβαινε την Ελλάδα «σαν τους παλιούς περιηγητές\, απ’ άκρου εις άκρον». Όπως σημειώνει ο Κ. Γεωργουσόπουλος\, «ο Πάρις Πρέκας ανακαλύπτει την Ελλάδα\, ταξιδεύοντας μέσα στην ιστορία\, σαν τον Παυσανία\, και τεκμηριώνει στα τοπία τους την ιστορική τους μνήμη». \n«Το τοπίο στην Ελλάδα\, αυτό καθεαυτό»\, ανέφερε ο Π. Πρέκας\, «είναι ένα δώρο του θεού\, που σε συνεργασία με το πνεύμα των ανθρώπων που την κατοίκησαν\, σφραγίστηκε από ένα ρυθμό που δημιούργησε το μέτρο και δεν περιορίστηκε στο χώρο μόνο\, αλλά κατέληξε σε μέτρο ζωής. Θέλω να κρατήσω ό\,τι απέμεινε\, ό\,τι προλάβω από την καταστροφή να σώσω. Να της κάνω το πορτρέτο». \nΈνα «πορτρέτο» που ξεκινά από τη Βεργίνα\, συνεχίζει στο Άγιον Όρος\, στο Πήλιο και την Ιτέα (τη θαλασσινή πολιτεία που γέννησε τα περίφημα λάδια με τα τάνκερ του)\, για να καταλήξει στην Κρήτη\, τις Κυκλάδες και το Καστελόριζο («την τελευταία σταγόνα Ελλάδας κατάντικρυ στην Ιωνία»). Εκατόν σαράντα ακουαρέλες που συναρμολογούν ένα οδοιπορικό της καρδιάς ανά την Ελλάδα. «Χωρίς στόμφο\, ρητορεία\, φλυαρία» αναφέρει χαρακτηριστικά ο Κώστας Γεωργουσόπουλος. «Ακαριαία\, σαν να πίνεις το τοπίο μονορούφι σαν ένα ποτήρι κρύο νερό. Μια ομορφιά που πίνεται!». \nΌπως σημειώνει στο λεύκωμα ο Στέλιος Λυδάκης\, ο Π. Πρέκας «μεταβάλλεται σε πλανόδιο οδοιπόρο. Επισκέπτεται κάθε γωνιά της Ελλάδας από τα βόρεια σύνορά της ως και την Κρήτη\, ενώ τα νησιά του αποκαλύπτονται σαν η κορωνίδα μιας φύσης που διαμορφώνεται από το φως\, το βράχο\, τον αέρα και το αίσθημα. Σταματά όπου το μάτι ανακαλύπτει την ομορφιά\, που την ψάχνει και την αναζητά\, και αμέσως επιστρατεύονται τα απαραίτητα σύνεργα. Το μεγάλο μπλοκ με χαρτί ακουαρέλας ξεφυλλίζεται\, τα χρώματα ετοιμάζονται\, τα πλατιά πινέλα ενεργοποιούνται και μέσα σε λίγο χρόνο καταγράφονται οι παλμοί μιας εσώτερης συγκίνησης\, χωρίς αναστολές και αμφισβητήσεις». \n«Το χαρτί κάθετα στημένο\, ώστε να κυλάει το νερό. Το πινέλο θα περάσει γοργά για μια και μοναδική φορά\, χωρίς επαναλήψεις και χωρίς άσπρο χρώμα\, αφού το άσπρο το προσφέρει το χαρτί\, λόγω της διαφάνειας του χρώματος\, και η ευχή\, όταν τελειώσω να ‘χω το αίσθημα ότι δεν πρόλαβα να κάνω αυτό που ήθελα. Και εάν πάλι κάποια ευτυχής στιγμή βγάλει μια καλή ακουαρέλα\, πιστέψτε με\, ένα αίσθημα ζήλιας με διακατέχει\, διότι\, ξέρω πολύ καλά πως δεν πρόκειται να την ξανακάνω»\, σημείωνε ο Π. Πρέκας. «Η ακουαρέλα είναι η τέχνη του νερού» συνέχιζε. «Η προσπάθεια του καλλιτέχνη να συγκρατήσει την πρώτη εντύπωση ή μια ιδέα που φοβάται να μη χαθεί. Γι’ αυτό είναι γρήγορη – νευρική – ατελείωτη. Μπορεί να μοιάζει με μια πρόχειρη σημείωση πάνω σε πακέτο από τσιγάρα\, η οποία σε μια άλλη στιγμή θα βοηθήσει ένα κείμενο». \nΜέσα από τις ακουαρέλες του Π. Πρέκα\, που κρατήθηκαν σαν κόρη οφθαλμού σχεδόν σαράντα χρόνια\, παρουσιάζεται η Ελλάδα του χθες\, του σήμερα\, του αύριο. Μια Ελλάδα διαχρονική. Η Ελλάδα όλων μας. Στις ακουαρέλες του\, ο Π. Πρέκας\, «ο έξοχος καλλιτέχνης και άνθρωπος» αναφέρει χαρακτηριστικά ο Στέλιος Λυδάκης\, «εκφράζει τη λατρεία του για μια χώρα που αγάπησε τόσο σαν φύση όσο και σαν ιδέα και για την οποία αισθανόταν υπερήφανος». \n«Στο πέρασμα του καιρού»\, λέει η σύντροφος της ζωής του\, ζωγράφος Μερόπη Πρέκα\, «πολλά τοπία άλλαξαν μορφή. Άλλα χάθηκαν\, γλίστρησαν στο χρόνο\, όπως οι Ατσιπάδες της Κρήτης\, κι άλλα διαλαλούν ες αεί την περήφανη ομορφιά τους\, έτσι όπως ο δημιουργός τους θέλησε να μείνουν: σαν σύμβολα αιώνια. Κι ο Πάρις\, που στην υπόλοιπη δουλειά του κρατιόταν σε μια λιτή πολυγνώτεια παλέτα\, όταν βρισκόταν μπροστά στο “τοπίο” τον συνέπαιρνε ένα πάθος ερωτικό και ζωγράφιζε με ιερή Διονυσιακή μανία». «Κάθε πινελιά μύρια χρώματα. Τόσο δύσκολο να αποδοθούν στο τυπωμένο χαρτί. Διακαής του πόθος ήταν να γίνουν βιβλίο οι ακουαρέλες του από την Ελλάδα. Αυτά τα “διαλείμματα” της υπόλοιπης δουλειάς του\, που προδίδουν τη βαθύτερη λατρεία του για τον τόπο». \n«Ουσιαστικά η υδατογραφία του Πρέκα»\, σημειώνει στο λεύκωμα ο Χρύσανθος Α. Χρήστου\, «είναι ένας διάλογός του με το φυσικό και τον ανθρώπινο χώρο\, που τον βλέπει σαν ένα ζωντανό οργανισμό που έχει πάντα πολλά να του πει\, τα οποία μεταφέρονται και στον ευαίσθητο θεατή. Για τη θέση και την ιστορία του\, το παρελθόν και το παρόν του\, το πρωί\, το απόγευμα\, το σούρουπο και το βράδυ\, σε σύνολα που διακρίνονται για μια ποιητική ερμηνεία της ερωτικής πραγματικότητας». Έχοντας ασχοληθεί επί τέσσερις σχεδόν δεκαετίες με την ακουαρέλα\, ο Π. Πρέκας οδηγείται σε μία από τις κορυφαίες στιγμές της ελληνικής υδατογραφίας. Η γραφή του ιδιαίτερη\, ορίζεται από ελάχιστες πινελιές και γόνιμες παραθέσεις αντιθετικών στοιχείων τόσο στο χρώμα όσο και στο σχέδιο. «Στην υδατογραφία\, όπως άλλωστε και στην ελαιογραφία και τη γλυπτική του»\, καταλήγει ο Χρύσανθος Χρήστου\, «ο Πρέκας μας δίνει μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές εργασίες της νεοελληνικής τέχνης. Έργα που διακρίνονται για τη βιωματική επαφή του με τον ανθρώπινο και φυσικό χώρο\, τη γνησιότητα και την ειλικρίνεια της εκφραστικής του γλώσσας. Μια ζωγραφική\, στην οποία συνδυάζεται θαυμάσια η πηγαιότητα της έμπνευσης με την ποιότητα και τον εξαιρετικό πλούτο της γλώσσας του\, την εσωτερικότητα και την εκφραστική αλήθεια των διατυπώσεών του». \n«Η τέχνη είναι μια γλώσσα που θέλει να μιλήσει»\, έλεγε συχνά ο καλλιτέχνης. «Η μαγεία του έργου τέχνης είναι ότι μπορεί να λέει κάτι πέραν αυτού που δείχνει…». \n«Kλουβί 17-El Daba»\, αυτοβιογραφική προσωπογραφία του Πάρι Πρέκα\n(σε βιβλίο από τον «Aιγόκερω»)\n«H αγάπη ουδέποτε εκπίπτει» και για τους δικούς του\, τη σύντροφο της ζωής και της δημιουργίας\, τη ζωγράφο Mερόπη Πρέκα\, την κόρη τους Xριστίνα\, τον εγγονό Γεωργάκη\, τους φίλους του από τον κύκλο τον καλλιτεχνικό\, ο Πάρις Πρέκας\, ο αγγελόμορφος νέος που έμεινε ως το πρόωρο τέλος του ωραίος στο πρόσωπο και την ψυχή\, είναι πάντα ζωντανός\, μέσα από το έργο του\, από τα οράματά του\, από τα γραπτά και τις σημειώσεις του. Το 2005 μας τον ξαναέφερε κοντά μας μέσα από μία βιωματική εμπειρία της εφηβείας των 18 χρόνων που\, όπως γράφει η Mερόπη Πρέκα «καταγράφεται ανεξίτηλα στην ψυχή του και άλλοτε γίνεται έρμα\, βάρος που σε λυγίζει\, κι άλλοτε γίνονται “φτερά του Iκάρου”. \nO Πάρις Πρέκας ήταν Eαμίτης στην περίοδο της κατοχής και ζωγράφισε την «Eλλάδα που σπάει τις αλυσίδες» της σκλαβιάς. Aυτό έγινε αφορμή και στα Δεκεμβριανά του 1944 πιάστηκε και στάλθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης στην El Daba της Aιγύπτου». Tο «Kλουβί 17 – El Daba» του Πάρι Πρέκα\, έκδοση του Xώρου Tέχνης Aιγόκερως\, «είναι η κατάθεση ψυχής\, η ημερολογιακή περιγραφή της ζωής του στο στρατόπεδο συγκέντρωσης\, που ο ζωγράφος έζησε στα 18 του χρόνια. O Πάρις Πρέκας ήταν μια περίεργα αναγεννησιακή προσωπικότητα»\, γράφει πάντα η Mερόπη Πρέκα στον πρόλογο του βιβλίου. «Tυχαία\, στο εργαστήρι\, βάζοντας τάξη\, ανακάλυψα δύο κασέτες\, ανάμεσα σε σχέδια και σημειώσεις με την αυτοβιογραφική εξιστόρηση της περιπέτειας της αιχμαλωσίας του στην El Daba. Φαντάζομαι\, ότι θα πρέπει να τις είχε γράψει για να τις ακούσει\, όταν μεγαλώσει λίγο\, ο Γιωργάκης μας. Tην ιστορία εγώ την γνώριζα\, από τα πρώτα κιόλας μας χρόνια μου την είχε διηγηθεί. Όμως τώρα\, που άκουγα τη φωνή του\, ζωντανή\, ζεστή\, σκέφτηκα ότι έπρεπε αυτό το κεφάλαιο της ζωής του να γίνει ευρύτερα γνωστό\, γιατί αποκάλυπτε τις μύχιες μεταλλάξεις του… \nΌλα σχεδόν τα θέματα με τα οποία καταπιάστηκε στη ζωγραφική του πορεία\, τα άλογα\, τα πλοία\, τα τάνκερ\, ο Iκαρος\, όλα ήταν μέσα φυγής. Kι όλα κατέληγαν σε σύμβολα. Το 2005 θεωρητικά κλείνει ένας κύκλος του καταστροφικού εμφυλίου\, που κόστισε στον τόπο\, στους ανθρώπους και στις ψυχές μας. M’ αυτό το σκεπτικό\, καταλήγει\, οδηγήθηκα στην απόφαση να εκδοθεί αυτή η “αυτοβιογραφική προσωπογραφία”. Η έκδοση είναι σε πολυτονική γραφή\, για λόγους αισθητικής\, όπως θα την έγραφε ο Πάρις Πρέκας την εποχή που την έζησε. \nΗ παρουσίαση του βιβλίου έγινε στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο Αθηνών σε μια εικαστική αλλά και λογοτεχνική ιστορική βραδιά\, ένα ακόμα αφιέρωμα από μιαν άλλη οπτική στην προσωπικότητα του Πάρι Πρέκα. \nΔιάρκεια έκθεσης: 1 – 23 Αυγούστου 2009
URL:http://gyzimegaron.gr/event/prekas/
LOCATION:ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΓΑΡΟ ΓΚΥΖΗ\, ΦΗΡΑ\, ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ - ΕΛΛΑΔΑ
CATEGORIES:festival2009gr
ATTACH;FMTTYPE=image/png:http://gyzimegaron.gr/wp-content/uploads/2017/09/prekas_c_03.png
END:VEVENT
END:VCALENDAR