BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//gyzimegaron.gr - ECPv6.15.20//NONSGML v1.0//EN
CALSCALE:GREGORIAN
METHOD:PUBLISH
X-ORIGINAL-URL:http://gyzimegaron.gr
X-WR-CALDESC:Events for gyzimegaron.gr
REFRESH-INTERVAL;VALUE=DURATION:PT1H
X-Robots-Tag:noindex
X-PUBLISHED-TTL:PT1H
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:UTC
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0000
TZOFFSETTO:+0000
TZNAME:UTC
DTSTART:20070101T000000
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=UTC:20080830T210000
DTEND;TZID=UTC:20080830T230000
DTSTAMP:20260503T194844
CREATED:20170915T131425Z
LAST-MODIFIED:20170917T225135Z
UID:4932-1220130000-1220137200@gyzimegaron.gr
SUMMARY:ΕΥΗ ΣΙΑΜΑΝΤΑ
DESCRIPTION:ΕΥΗ ΣΙΑΜΑΝΤΑ\nJAZZ – SOUL\nΤο Σάββατο 30 Αυγούστου 2008 το Φεστιβάλ Μεγάρου Γκύζη 2008 φιλοξενεί την Εύη Σιαμαντά\, μία σπουδαία Ελληνίδα ερμηνεύτρια με ιδιαίτερες φωνητικές ικανότητες\, που κινείται με ευκολία και άνεση από είδος σε είδος αλλά κυρίως ανάμεσα στο χώρο της jazz και της soul.\nΟι φίλοι λοιπόν της jazz και της soul θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν την καταπληκτική φωνή της Εύης Σιαμαντά σε ένα ευρύτερο jazz-soul ρεπερτόριο\, με τη σύμπραξη ενός σπουδαίου γκρουπ jazz μουσικών\, του κουαρτέτου του σαξοφωνίστα Τάκη Πατερέλη. \nΕύη Σιαμαντά\, φωνή\nΤάκης Πατερέλης\, άλτο σαξόφωνο\nΔημήτρης Σεβδαλής\, πιάνο\nΓιώργος Γεωργιάδης\, μπάσο\nΑλέξανδρος “Δράκος” Κτιστάκης\, ντράμς \nEΥΗ ΣΙΑΜΑΝΤΑ\, φωνή \nΣπουδές\nΚλασικό πιάνο\, αρμονία μουσικής στο Μακεδονικό Ωδείο Θεσσαλονίκης\, Κλασικό και σύγχρονο τραγούδι στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών. Σεμινάρια υποκριτικής και τραγουδιού μιούζικαλ στο Παρίσι College de Variete Chris Pages. Σεμινάρια Jazz τραγουδιού και αυτοσχεδιασμού με τους Sheila Jordan\, Marc Ledford [μόνιμο συνεργάτη του Pat Metheny – Grammy awarded]. \nΣυνεργασίες Jazz με τους Τοny Remy [κιθαρίστα των Eurythmics]\, Marc Ledford\, Matt Penman [μπασίστας στις περιοδείες της Madeleine Peyroux]\, Ernesto Simpson\, Donny Mc Caslin [Grammy nominated 2005]\, Chris Rafalides [vibraphone latin jazz\, ιδρυτής των Manhattan Vibes New York]. \nΣυνεργασίες στην ελληνική μουσική σκηνή με τους Μάριο Φραγκούλη σε πανελλήνιες περιοδείες\, Goran Bregovic\, Αλέξια\, Μαντώ\, Στέφανο Κορκολή\, Μίμη Πλέσσα\, Βαγγέλη Γερμανό και με τους Έλληνες μουσικούς της τζαζ Βασίλη Ρακόπουλο\, Αντώνη Λαδόπουλο\, Δήμο Δημητριάδη\, Γιώτη Κιουρτσόγλου\, Γιώργο Φακανά\, Κώστα Μπαλταζάνη\, κ.α. Επίσης έχει συμμετάσχει στο Athens European Jazz Festival 2005 εκπροσωπώντας την Ελλάδα με την Guru Jazz Upstairs Big Band υπό τη διεύθυνση του σαξοφωνίστα Τάκη Πατερέλη. \nΣυμμετοχές σε δισκογραφία σε προσωπική δουλειά του Βαγγέλη Γερμανού στο CD “βάρδα ρούμπα”\, στο CD με το jazz quartet του Μίμη Πλέσσα “jazz the way we like it”\, καθώς και κεντρική ερμηνεύτρια στο soundtrack του σίριαλ “Άρωμα Γυναίκας” του Star Channel με πρωταγωνιστές τους Άννα- Μαρία Παπαχαράλαμπους και Μάνο Ζαχαράκο. Επίσης συμμετοχή στο soundtrack του Documentary Film “Secrets of the past” σε μουσική του Grammy Awarded Steve Woods.\nΕκπαιδευτική εμπειρία: Καθηγήτρια Φωνητικής και υπεύθυνη Τμήματος Σύγχρονου Τραγουδιού στο Δημοτικό Ωδείο Θεσσαλονίκης\, Δημοτικό Ωδείο Καλαμαριάς και στο παρελθόν στο Ωδείο «Κυψέλη» Δήμου Θερμαϊκού. \nΠρόσφατα ολοκληρώθηκε η ηχογράφηση του προσωπικού της CD με τραγούδια του Μίμη Πλέσσα σε ενορχηστρώσεις του Χρήστου Ραφαηλίδη και αναμένεται να κυκλοφορήσει μέχρι το τέλος του 2008. \nΤΑΚΗΣ ΠΑΤΕΡΕΛΗΣ\, σαξόφωνο\nΓεννήθηκε στην ΑΘήνα το έτος 1965. Σε ηλικία 6 χρονών άρχισε σπουδές κλασικού πιάνου στο Ωδείο Αθηνών\, αρχικά με την Ελένη Βάρδα και στην συνέχεια με την Αλίκη Βατικιώτη. Το έτος 1978 κέρδισε την δεύτερη θέση στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Πιάνου για μαθητές της Μέσης Τάξης “Καίτη Παπαϊωάννου” (την πρωτιά είχε κερδίσει ο πιανίστας Δημήτρης Σγούρος). Αποφοίτησε το 1984 με δίπλωμα “Άριστα παμψηφεί και δεύτερο βραβείο”. \nΤο 1982 ξεκίνησε μόνος του την ενασχόλησή του με το σαξόφωνο και την jazz μουσική. Στο τέλος του 1983 έκανε τις πρώτες του εμφανίσεις σαν σαξοφωνίστας με jazz groups. Το 1991-1992 παρακολούθησε μαθήματα αυτοσχεδιασμού\, ενορχήστρωσης και σύνθεσης στο Berklee College of Music στην Βοστώνη (ΗΠΑ). Δάσκαλοί του υπήρξαν προσωπικότητες όπως οι Andy McGhee\, Herb Pomeroy\, Paul Fontaine\, Jeff Friedman\, Βob Pilkington κ.α. \nΣτο διάστημα των τελευταίων 25 ετών (1983-2008) έχει συνεργαστεί με τα περισσότερα ονόματα του ελληνικού jazz (και ευρύτερα δημιουργικού) χώρου. Αναφέρουμε ενδεικτικά ορισμένους: Γ. Τρανταλίδης\, Μηνάς Αλεξιάδης\, Γ. Φακανάς\, Μάρκος Αλεξίου\, Τάκης Φαραζής\, το group “Iasis”\, Κυριάκος Σφέτσας. Έχουν επίσης υπάρξει συνεργασίες με jazz ξένους μουσικούς\, όπως είναι οι John Hicks\, Μanny Boyd\, Danny Hayes\, Τony Lakatos\, Bella Lacatos\, Jimmy Cob κ.ά. \nΣτον επαγγελματικό τομέα της ελληνικής μουσικής έχει επίσης συνεργαστεί με την Χάρις Αλεξίου\, τον Γιάννη Μαρκόπουλο την Άλκηστις Πρωτοψάλτη κ.ά. \nΑπό το 1993 διδάσκει στο “Ωδείο Φίλιππος Νάκας” σαξόφωνο\, πιάνο\, ενορχήστρωση και άλλα θεωρητικά μαθήματα. \nΣΥΜΕΤΟΧΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ “JAZZ” ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ\n1. με τον Γιώργο Τρανταλίδη:\na) ΧΩΡΕΣ\nb) ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ\nc) Α.Μ.-Ρ.Μ.\n2. με τον Τάκη Μπαρμπέ­ρη:\na) SOMETHING FROM JULY\nb) ARE YOU HAPPY?\nc) EPISODES\nd) NAIVA\n3. Γιώργο Φακανά AMOROSA\n4. Γιώργο Μαγκλαρά THROUGH MEMORIES\n5. Μάρκο Αλεξίου THROUGH MEMORIES\n6. Κυριάκο Σφέτσα SILENT DAYS\n7. Αχιλλέα Διαμάντη CONFUSION\n8. Λάκη Ζώη ESOTERIC\n9. Βασίλη Τσαμπρόπουλο SKYSCAPE\n10. ΚΡΟΤΑΛΑ KROTALA\n11. IASIS DUENTE \nΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΤΟΥ ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣ:\nΤάκης Πατερέλης: “Let the blues talk” (Legend Records)\nΤάκης Πατερέλης – Γιώργος Κοντραφούρης: “Funky People” (Europe Record) \nΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΕΒΔΑΛΗΣ\, πιάνο\nΓεννήθηκε στην Αθήνα το 1976. Είναι απόφοιτος του Berklee College of Music στην Ενοχήστρωση και το Πιάνο\, απονομή Professional Music Diploma – Magna Cum Laude (1996-2000). \nΜΟΥΣΙΚΕΣ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΕΣ:\nΔιεύθυνση Ορχήστρας\, Ενορχήστρωση\, Πιάνο \nΚΥΡΙΟΤΕΡΕΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ:\nα) Ενορχηστρώσεις και πιάνο (2000-2007) :\nΣυναυλίες σε όλη την Ελλάδα με το προσωπικό του latin/jazz group Havana Vieja (2004-2007)\, με το οποίο έπαιξε ως support group στη συναυλία του Κουβανoύ τραγουδιστή Isaac Delgado στην Ελλάδα\, συναυλίες με τους Havana Vive (salsa/latin/jazz group\, 2004-2005)\, τους Cubana Bop (latin/jazz group\, 2002-2005)\, τους Grupo Candela (salsa band) με τους οποίους έκανε περιοδεία σε όλη την Ελλάδα (2000-2002). \nβ) Πιάνο:\nΣυναυλία με τον διεθνούς φήμης τραγουδιστή Miguel Enriquez (2007)\, συναυλίες με τον τρομπετίστα Amik Guerra (2006 & 2007)\, συναυλίες σε όλη την Ελλάδα με το συγκρότημα της ακορντεονίστριας Ζωής Τηγανούρια (2006-2007) και ως support group μαζί της στη συναυλία του James Brown στην Αθήνα (2007)\, περιοδεία σε όλη την Αμερική και εμφανίσεις στην Ελλάδα με την τραγουδίστρια Nadia Weinberg (2005-2007)\, συναυλία με τον κάτοχο βραβείου Grammy τρομπονίστα Jimmy Bosch (2005)\, συναυλία με τον Κουβανό μαέστρο και βιολιστή του Tito Puente\, τον Alfredo De La Fe (2005)\, συμμετοχή με την Guru Big Band στο European Jazz Festival (2004) εκπροσωπόντας την Ελλάδα\, υπο την διεύθυνση του σαξοφωνίστα Τάκη Πατερέλη\, συναυλία με τον τραγουδιστή του Tito Puente\, Orlando Watussi (2004)\, συναυλίες με την Big Band Jazz- X και συμμετοχή στο European Jazz Festival (2003) εκπροσωπόντας το Ηνωμένο Βασίλειο\, υπό τη διεύθυνση του σαξοφωνίστα Jason Yarde\, συναυλίες με την Χάρις Αλεξίου και τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα (2003)\, συναυλίες με το Berklee Tito Puente Ensemble (Βοστώνη\, 1999). \nΗΧΟΓΡΑΦΗΣΕΙΣ:\nΧάρις Αλεξίου “Cine Κεραμεικός Live” (2003)\nΔημήτρης Σεβδαλής “Havana Vieja” (2005)\nΖωή Τηγανούρια “Libertango” (2006)\nMercedes/Smart Διαφημιστικό (2006) (ενορχήστρωση\, διεύθυνση ορχ’ησταρς και πιάνο)\nΧρήστος Χατζηνάσιος “Σήμερα” (2007) (ενορχήστρωση πνευστών και κρουστών) \nΑΛΛΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ:\nΜουσική Τεχνολογία (Nuendo\, Finale\, κτλ) \nΓΙΩΡΓΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ\, μπάσο\nΓεννήθηκε στήν Αθήνα το 1969. Ξεκίνησε τις μουσικές του σπουδές στο ηλεκτρικό μπάσο με τον Γ. Φακανά το 1991 και συνέχισε το 1995 με μαθήματα κλασικού κοντραμπάσου με τον Τάκη Καπογιάννη. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια ορχήστρας\, κοντραμπάσου (Bagovska\, Mc Tyeer\, Howard Davis) και ελεύθερου αυτοσχεδιασμού με τον Ν. Βελιώτη. Έχει περάσει με άριστα το τελευταίο επίπεδο του ηλεκτρικού μπάσου στο London College of Music & Media. \nΞεκίνησε την επαγγελματική του πορεία στην ελληνική jazz σκηνή και συνεργάσθηκε με γνωστά της ονόματα\, όπως οι Τ. Πατερέλης\, Γ. Κοντραφούρης\, Δ. Βασιλάκης\, Δ. Καλαντζής\, καθώς επίσης και με το συγκρότημα των ΙΑΣΙΣ\, τον Ορφέα Περίδη\, τον Haig Yazdjian\, την Έλλη Πασπαλά και τον David Lynch. \nΑπο το 1997 είναι μέλος του συγκροτήματος του κιθαρίστα Τάκη Μπαρμπέρη και το 1998 ηχογραφούν το δίσκο “Naiva” (Lyra)\, ενώ το 2004 το δίσκο “Porto Kayio” (Libra Music). Το 2000 συμμετείχε στην ηχογράφηση του δίσκου του Γ. Πολυχρονάκου “Blink” (Legend). \nΈχει συνεργαστεί με το Εθνικό Θέατρο στις παραστάσεις “Όρνιθες” (μουσική Δ. Παπαδημητρίου)\, “Φοιτητές” (μουσική Γ. Στούπελ) και “Óνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας” (μουσική Δ. Παπαδημητρίου)\, καθώς και με τον Γ. Κιμούλη στο μιούζικαλ “Δρ. Τζέκιλ & Μ. Χάιντ” (μουσική Γ. Στούπελ). Έχει επίσης συνεργαστεί με τη Συμφωνική Ορχήστρα Αθηνών. \nΤο 2003 πήρε μέρος στο 3ο Φεστιβάλ Jazz της Αθήνας\, με τους Greek Warriors του Δ. Βασιλάκη\, ενώ το 2004 συμμετείχε με διάφορα σχήματα στις εκδηλώσεις του Δήμου της Αθήνας ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων. \n\n\nΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ “ΔΡΑΚΟΣ” ΚΤΙΣΤΑΚΗΣ\, ντραμς\nO Αλέξανδρος “Δράκος” Κτιστάκης σπούδασε στην Αθήνα στο Ωδείο “Φίλιππος Νάκας” στο Τμήμα Μοντέρνας Μουσικής (Jazz) με κατεύθυνση jazz performance στα drums. Συμμετείχε στο παγκόσμιο συνέδριο jazz σχολών I.A.S.J. στο Berklee College of Μusic. Έκανε ιδιαίτερα μαθήματα με τους Ron Savage\, Ralph Peterson και Lee Pierson. \nΈχει συνεργαστεί στην jazz μουσική με τους Alex Foster\, Dave Friedman\, Bobby Few\, Abram Wilson\, Miles Griffith\, Amik Guerra\, Soweto Kinch\, Denys Baptiste\, Jason Yarde\, Rex Richardson\, Paul Clarvis\, Tony Remy\, Reiner Witzel\, Igor Lumpert\, Joel Soto\, Δημήτρη Βασιλάκη\, Χρήστο Ραφαϊλίδη Τάκη Πατερέλη\, Γιώργο Κοντραφούρη\, Δημήτρη Τσάκα\, Βασίλη Ρακόπουλo\, Κώστα Μπαλταζάνη\, Δήμο Δημητριάδη κ. α.\nΈχει επίσης σενεργαστεί στην ελληνική μουσική με τους Μιλτιάδη Πασχαλίδη\, Μιχάλη Χατζηγιάννη\, Ελένη Πέτα\, Φοίβο Δελληβοριά\, Θανάση Γκαϊφίλια\, Αλέξια. \nΈχει εκπαιδευτική εμπειρία στο παρελθόν ως Καθηγητής Drums στο Ωδείο “Φίλιππος Νάκας”\, ενώ σήμερα είναι Καθηγητής Drums στο Modern Music School Αθήνας και Επιστημονικός Συνεργάτης στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο Κέρκυρας\, όπου παραδίδει μαθήματα jazz Drums\, μαθήματα μουσικών συνόλων και σεμινάρια jazz ρυθμικής αγωγής. Είναι επίσης πτυχιούχος του Τμήματος Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Πανεπιστήμιου Αθηνών. \nΔισκογραφία: \nRex Richardson “Live in Guru Jazz Upstairs”\nVassilis Rakopoulos “Ammon”\nKostas Balatzanis “a Dollar for a Hug”\nΦοίβος Δελληβοριάς “Καθρέφτης”\nΛεωνίδας Μαριδάκης “Αβάδιστα”\nΣπύρος Κουλούρης “Μουσικές Ψηφίδες”\n“Ionian Jazz Ensemble” Περιοδικό «Jazz & Τζαζ»\n(τευχ. 120\, Μάρτιος 2003)
URL:http://gyzimegaron.gr/event/siamta/
LOCATION:ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΓΑΡΟ ΓΚΥΖΗ\, ΦΗΡΑ\, ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ - ΕΛΛΑΔΑ
CATEGORIES:FESTIVAL2008GR
ATTACH;FMTTYPE=image/png:http://gyzimegaron.gr/wp-content/uploads/2017/09/siamanta_b_01.png
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=UTC:20080826T210000
DTEND;TZID=UTC:20080826T230000
DTSTAMP:20260503T194844
CREATED:20170915T131022Z
LAST-MODIFIED:20170915T131053Z
UID:4930-1219784400-1219791600@gyzimegaron.gr
SUMMARY:ΔΑΝΑΗ ΠΑΠΑΜΑΤΘΑΙΟΥ & UWE MATSCHKE
DESCRIPTION:ΔΑΝΑΗ ΠΑΠΑΜΑΤΘΑΙΟΥ & UWE MATSCHKE\n\nΈνα ξεχωριστό Ρεσιτάλ Μουσικής Δωματίου θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν οι θεατές την Τρίτη 26 Αυγούστου 2008 στα πλαίσια του Φεστιβάλ Μεγάρου Γκύζη 2008 στα Φηρά Σαντορίνης. Ο γνωστός Γερμανός πιανίστας Uwe Matschke και η εξαιρετική νέα βιολονίστα και κόρη του Δανάη Παπαματθαίου-Μάτσκε θα ερμηνεύσουν έργα των συνθετών J. Brahms\, L. v. Beethoven\, C. Debussy\, E. Grieg και N. Milstein. \nΔανάη Παπαματθαίου – Μάτσκε\, βιολί\nUwe Matschke\, πιάνο \nΔΑΝΑΗ ΠΑΠΑΜΑΤΘΑΙΟΥ – ΜΑΤΣΚΕ\, βιολί\nΗ Δανάη Παπαματθαίου – Μάτσκε γεννήθηκε το 1988 στην Αθήνα και πήρε τα πρώτα μαθήματα βιολιού σε ηλικία 5 ετών. Στην Ελλάδα υπήρξε μαθήτρια της Ρωσίδας βιολονίστα Nina Volinskaya και του Αλβανού βιολονίστα Βασίλη Παπά. Γρήγορα ξεχώρισε και από τα οκτώ της χρόνια\, από το 1996\, υπήρξε μέλος της Νεανικής Ορχή στρας του Γ΄ Προγράμματος της ΕΡΤ έως το 1998. \nΤον Σεπτέμβριο 2002\, στα 14 της\, έγινε δεκτή ως μαθήτρια με εξαιρετικό μουσικό ταλέντο στο Μουσικό Γυμνάσιο Belvedere της Βαϊμάρης (Γερμανία)\, στην τάξη βιολιού του Καθηγητή Jost Witter (Ανωτάτη Σχολή Μουσικής “F. Liszt”). Παράλληλα\, συμμετείχε ενεργά στα μαθήματα των διάσημων παιδαγωγών Igor Ozim\, Ana Chumachenko και Zakhar Bron στα πλαίσια του Διεθνούς Μουσικού Σεμιναρίου της Βαϊμάρης\, της Ακαδημίας Verbier στην Ελβετία και της καλοκαιρινής Ακαδημίας του Πανεπιστημίου Mozarteum. Η Δανάη Παπαματθαίου – Μάτσκε είναι σήμερα φ οιτήτρια στο Πανεπιστήμιο Mozarteum του Σάλτσμπουργκ στην τάξη του καθηγητή Igor Ozim. \nΣε ηλικία 11 ετών δίνει τα πρώτα της ρεσιτάλ στο Φεστιβάλ της Σύμης και Ύδρας και ακολουθούν το 2002 ρεσιτάλ σε πόλεις της Γερμανίας. Ως σολίστ έχει συμπράξει με τις Γερμανικές Συμφωνικές Ορχήστρες “Westsächsisches Symphonieorchester”\, «Vogtland Philharmonie»\, «Erzgebirgische Philharmonie Aue» και στην Ελλάδα με την Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης και την Συμφωνική Ορχήστρα Βόλου. Έχει δώσει ρεσιτάλ στα πλαίσια του Γερμανικού Φεστιβάλ «Festspiele Mecklenburg – Vorpommen» και στην Ελλάδα στα «Ερμοπούλεια» της Σύρου και Sani Festival στην Χαλκιδική. \nΤην ταλαντούχα νέα σολίστ\, τη βιολονίστα Δανάη Παπαματθαίου-Μάτσκε\, υποδέχτηκε το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στις 31 Μαρτίου 2008. Μαζί με τις πιανίστριες Εύη Γιαμοπούλου και Κωνσταντίνα Γύφτουλα συνέπραξε με την Καμεράτα\, υπό τη διεύθυνση του Κρίστοφερ Γουόρεν-Γκριν\, παρουσιάζοντας έργα Μότσαρτ και Χάϊντν. \nΗ Δανάη εμφανίσθηκε επίσης στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών τον Ιούνιο 2008 με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών. \n«Αν αληθεύει ότι το παίξιμο του βιολιού μοιάζει με το τραγούδι\, τότε το παίξιμο αυτής της ανερχόμενης καλλιτέχνιδας ανήκει στην περιοχή της μεγάλης όπερας»\, έχει γράψει η εφημερίδα “Frankenspost”. \nΔιακρίσεις σε εθνικούς και διεθνείς διαγωνισμούς :\n– 2001: Πανελλήνιοι Μουσικοί Μαθητικοί Αγώνες (Αθήνα)\n1ο βραβείο στο βιολί σόλο \n– 2003: Διεθνής διαγωνισμός Βιολιού «Andrea Postacchini» (Ιταλία / Fermo)\n1ο βραβείο στην κατηγορία Β (νέοι 12 – 16 ετών) \n– 2004 : Eθνικός διαγωνισμός «Jugend musiziert» (Γερμανία)\n1ο βραβείο στο βιολί σόλο \n– 2004: 1ος Διεθνής Διαγωνισμός Βιολιού Νέων Σολίστ «Έρση Σαράτση» (Ελλάδα)\n1ο βραβείο \n– 2005: Διεθνής Διαγωνισμός Βιολιού «Henri Marteau» (Γερμανία / Lichtenberg)\n1ο βραβείο στην κατηγορία Α (νέοι μέχρι 17 ετών) \nΣτη Δανάη Παπαματθαίου – Μάτσκε έχουν απονεμηθεί υποτροφίες από τον Σύλλογο των Φίλων της Μουσικής (υποτροφία του κληροδοτήματος «Αλεξάνδρα Τριάντη») και από τον Γερμανικό Οργανισμό Musikleben (υποτροφία Gerd-Bucerius). Το 2004 βραβεύεται στον 12ο Διαγωνισμό του Γερμανικού Συλλόγου Μουσικών Οργάνων (12 Wettbewerb des Deutschen Musikinstrumentenfonds) και ως το 2006 παίζει σε βιολί του Stefan-Peter Greiner. \nΣήμερα η Δανάη Παπαματθαίου-Μάτσκε είναι υπότροφος του Κοινωφελούς Ιδρύματος “Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης” και είναι φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο Mozarteum του Σάλτσμπουργκ. Ως βραβευθείσα εκ νέου στον 14ο Διαγωνισμό του Γερμανικού Συλλόγου Μουσικών Οργάνων\, παίζει σε ιστορικό βιολί του Carlo Giuseppe Testore (Μιλάνο 1710)\, προσφορά ιδιωτικής συλλογής από την Χαϊδελβέργη. \nUWE MATSCHKE [ΟΥΒΕ ΜΑΤΣΚΕ]\, πιάνο\nΟ Ούβε Μάτσκε γεννήθηκε στην Γερμανία το 1956 και αντιπροσωπεύει την γενιά της πιανιστικής παράδοσης του Ε. Φίσερ. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Μουσικής «Φράντς Λίστ» της Βαϊμάρης\, στην τάξη της καθηγήτριας Γιουλιάνε Λέρχε\, και με κρατική υποτροφία ως αριστούχος έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Ακαδημία «Φράντς Λίστ» της Βουδαπέστης. Συγχρόνως παρακολούθησε μαθήματα στο «Διεθνές Μουσικό Σεμινάριο» της Βαϊμάρης\, στις τάξεις των καθηγητών Γιάκομπ Λατάϊνερ (Νέα Υόρκη) και Πέτερ Σόλυμος (Βουδαπέστη)\, ενώ έλαβε μέρος με επιτυχία σε διεθνείς διαγωνισμούς πιάνου στη Γερμανία\, Ουγγαρία και Ιταλία. \nΑπό το 1980 έως το 1987 δίδαξε πιάνο στην Ανωτάτη Σχολή Μουσικής «Φράντς Λίστ» στη Βαϊμάρη. Από το 1987 ζει στην Ελλάδα και σήμερα είναι Καθηγητής στο Τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. \nΟ Ούβε Μάτσκε έχει δώσει πολυάριθμα ατομικά ρεσιτάλ σε μεγάλα μουσικά κέντρα όπως στη Μόσχα\, το Αμβούργο\, το Μόναχο\, το Βερολίνο\, τη Λειψία\, τη Δρέσδη κ.α. Ο Τύπος έχει εξάρει τον ιδιαίτερο προσωπικό τρόπο ερμηνείας του\, που χαρακτηρίζεται από μεγάλη αισθαντικότητα και λαμπερή δεξιοτεχνία. \nΩς σολίστας έχει συμπράξει με σημαντικές ορχήστρες ευρωπαϊκών χωρών καθώς και με τις Κρατικές Ορχήστρες Αθηνών\, Θεσσαλονίκης και την Ορχήστρα των Χρωμάτων. Στη μουσική δωματίου έχει συμπράξει με πολυποίκιλα μουσικά σύνολα διεθνούς κύρους\, όπως το Κουαρτέτο Γκεβάντχάους της Λειψίας το Κουαρτέτο Εγχόρδων της Λειψίας και το κουαρτέτο Komitas της Αρμενίας\, με σημαντικούς σολίστες όπως οι Β. Χούντετσεκ και Β. Μιλάνοβα (βιολί)\, Κ. Φέλτς (τσέλο) και Λ.Φ. Ραμπίν (τραγούδι). Έχει εμφανιστεί σε μεγάλες μουσικές διοργανώσεις και σημαντικές αίθουσες (Φεστιβάλ του Μπράουνσβάϊγκ\, Φεστιβάλ της Ερφούρτης\, Mozart – Gesellschaft του Μονάχου\, Cemal Resit Rey Konser Salonu της Κωνσταντινούπολης\, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών\, Θεσσαλονίκης\, Δημήτρια κ.α.) \nΗχογραφήσεις με τον Ούβε Μάτσκε έχουν γίνει από τη Γερμανική\, Ελληνική και Κυπριακή Ραδιοφωνία – Τηλεόραση. Στην δισκογραφία του περιλαμβάνονται έργα των Μουσόργκσκι\, Σούμαν και Σούμπερτ (EMI\, Virgin). \n\n\nΚΡΙΤΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΞΕΝΟΥ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΑΝΑΗ ΠΑΠΑΜΑΤΘΑΙΟΥ-ΜΑΤΣΚΕ\nΤίτλος: «Εντυπωσιακό πρωινό με σολίστ μόλις δεκατεσσάρων χρονών»\n“….Με την «Havanaise» του Camille Saint- Saens δόθηκε στην νεαρά βιολονίστα η δυνατότητα να αποδείξει τις ικανότητές της στο παίξιμο του βιολιού. Το έργο αυτό είναι ένα απαιτητικά δεξιοτεχνικό κομμάτι\, πολύ περισσότερο για μια τόσο νεαρά σολίστ. Οι ακροατές έμειναν εκστατικοί να θαυμάζουν τι μπορούσαν να καταφέρουν τα δάχτυλα της νέας κοπέλας όταν αυτή εκτελούσε περάσματα σε υψηλές θέσεις και ταυτόχρονα διπλές νότες…….Το χειροκρότημα υπήρξε θερμό και παρατεταμένο”.\nΕφημερίδα «Leipziger Volkszeitung» 3.03.2003 \n2ος Διεθνής διαγωνισμός βιολιού «HENRI MARTEAU»\nΚονσέρτο των βραβευμένων βιολονιστών\nΤίτλος: «Το βραβείο στην τσέπη\, τον διάβολο στο κορμί»\n“…..Στην πρώτη κατηγορία σήκωσε τις δάφνες η 17χρονη Ελληνίδα Δανάη Παπαματθαίου – Μάτσκε. Με το κονσέρτο για βιολί του Felix Mendelssohn Bartholdy έκανε την εμφάνισή της με ορμητικό και χωρίς περιστροφές δραματικό ήχο. Απρόσκοπτα\, με ακρίβεια και τεχνική αρτιότητα πετύχαινε τον στόχο\, με ανυπόμονα γοργότατα ακόρντα\, πετάγματα του δοξαριού και περάσματα με τρίλιες. Προσέδωσε έτσι στο ρομαντικό έργο έναν παρορμητικό\, εξωστρεφή χαρακτήρα. Αν αληθεύει ότι το παίξιμο του βιολιού ομοιάζει με το τραγούδι\, τότε το παίξιμο αυτής της ανερχόμενης καλλιτέχνιδας ανήκει στην περιοχή της μεγάλης Όπερας.\nΑνάλογα θεατρικό ήταν και το χειροκρότημα…..”\nΕφημερίδα «FRANKENPOST» 14.06.2005 \nΚονσέρτο στην πόλη Waldsassen (Βαυαρία) 10-07-2006\nΤίτλος: “Ταλέντο δεξιοτεχνίας με βιολί Testore”\n“….. ήδη με την σίγουρη και γεμάτη αυτοπεποίθηση εμφάνιση στην σκηνή της Δανάης Παπαματθαίου – Μάτσκε\, το κοινό ξέχασε ότι έχει μπροστά του μια μόλις 18χρονη βιολονίστα. ……Ανάμεσα στην πεισματικά γλυκιά Σονάτα σε λα ελάσσονα του Μπετόβεν και την γαλλικής κομψότητας «Μπαλάντα» για βιολί σόλο του Ysay\, η ερμηνεύτρια έπαιξε έτσι απλά το διαβολικό καπρίτσιο αρ. 24 του Παγκανίνι\, το οποίο προκαλεί δέος με την δεξιοτεχνική πανουργία της γραφής του. Το κοινό έμεινε κυριολεκτικά χωρίς αναπνοή….” \n“…… Την μεγαλύτερη απόλαυση σε φίνο παίξιμο και τέχνη την είχαμε στην «Τσιγγάνα»\, την Ραψωδία κονσέρτου του Μωρίς Ραβέλ: εδώ δόθηκε η εντύπωση\, ότι οι υψηλοί αρμονικοί ήχοι\, τα pizzicati με το αριστερό χέρι\, τα ακόρντα σε δύσκολες θέσεις\, τα μαγευτικά τραγουδιστά περάσματα ήταν το απλούστερο πράγμα στον κόσμο….”\nΕφημερίδα «DER NEUE TAG» \nΚριτική από την Anastasia Poscharsky-Ziegler \n“Το κονσέρτο για βιολί αρ. 4 σε Ρε μείζονα KV 218 του Μότσαρτ ερμηνεύτηκε από την Δανάη Παπαματθαίου – Μάτσκε με μεγάλη δεξιοτεχνία και λαμπερό ήχο. Μια βιολονίστα\, η οποία έχει βραβευτεί το 2004 με το 1. Βραβείο του εθνικού διαγωνισμού «Jugend musiziert» και τον ίδιο χρόνο με το 1. Βραβείο σε διεθνή διαγωνισμό βιολιού της χώρας της. Η Δανάη Παπαματθαίου – Μάτσκε παίζει σε ιστορικό βιολί του Μιλανέζου Carlo Giuseppe Testore από το 1710. Το παίξιμο της Ελληνίδας βιολονίστας διακρινόμενο για την πνευματική ευχέρεια μπορεί να συναγωνιστεί επάξια το επίπεδο ερμηνείας του Peter Damm”.\nΕφημερίδα «Auer Zeitung» 14-5-2007 \n“O μαέστρος Takahashi και η Ορχήστρα προσαρμόστηκαν συναδερφικά με την νεαρή βιολονίστα και αυτή τους ευχαρίστησε για την λεπτότητα στην συνεργασία με ένα αφτιασίδωτο εσωστρεφές παίξιμο\, που δεν αναζητούσε εξωτερικά εφφέ. Υπηρεσία στο Έργο\, υπηρεσία στον Μότσαρτ. Η αναγνώριση από το κοινό ήταν σίγουρη και το χειροκρότημα το μοιράστηκε με την ικανότατη ορχήστρα…”\nΕφημερίδα «Freie Presse» 14-5-2007 \nΦΕΣΤΙΒΑΛ Mecklenburg- Vorpommen 2007\nΤίτλος: “Δυναμικό φινάλε στον πύργο Jagdschloss Granitz”\n“…..η βιολονιστική σχολή της Δανάης Παπαματθαίου – Μάτσκε (Αθήνα\, Βαϊμάρη και τώρα Ζάλτσμπουργκ) ήταν και είναι κατάδηλα καλή. Κατέχει μια αξιοσημείωτη τεχνική\, έναν σχεδόν εκπληκτικά μεγάλο\, δυνατό ήχο και εμφανώς καθαρή ερμηνευτική άποψη. Την τελευταία πραγματοποίησε με ολοκληρωτική αφιέρωση\, νεανική αυτοπεποίθηση και αποφασιστικότητα. Χωρίς συμβατικότητα ακούσαμε έναν πειστικό Μότσαρτ\, έναν εξαιρετικά δυναμικό\, σε ορισμένα σημεία σχεδόν βίαιο Μπετόβεν (τα γρήγορα μέρη)\, έναν κάπως νηφάλια-λαμπερό Ysaye και έναν εμπνευσμένο\, μάλιστα συνοπτικό Μπράμς.\nΌλα αυτά περιείχαν πολύ συμπαθητικά το αυτονόητο\, την αμεσότητα\, μάλιστα τον αιφνιδιασμό και μέσω των δυναμικών διαφοροποιήσεων στην απόδοση την αποτελεσματικότητα……. Ένα αξιοπρόσεκτο Ταλέντο – και ένα διεγερτικά υποβλητικό βραδινό. Μεγάλη η επευφημία!!”\nΕφημερίδα «Ostsee-Zeitung 7-9-2007 \nΚριτική από τον Ekkehard Ochs \nΚΡΙΤΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΞΕΝΟΥ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΥΒΕ ΜΑΤΣΚΕ\n“Μεταγγίζοντας τεράστιο φορτίο ψυχής στη μουσική απόδοση\, διαθέτοντας λαμπερή τεχνική και ρυθμική φλόγα\, διεισδύοντας στη δομή των φράσεων και ακολουθόντας πιστά τους κυμματισμούς και τις δραματικές εκτινάξεις του\, ο Ούβε Μάτσκε\, επετύγχανε\, χωρίς ίχνος αποκλίσεως\, με άκρα συγκέντρωση και μέγιστη αλήθεια\, να βρίσκεται πάντοτε στη σωστή κατεύθυνση\, στο σωστό κλίμα. Ένας πιανίστας μεγάλου βελινεκούς\, ένας μύστης του άρρητου της μουσικής.”.\nΚ. Σχινά\, “Η Καθημερινή” \nΚριτική συναυλίας\, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών 1993 \nΗ σπάνια δεξιοτεχνία του πιανίστα Ούβε Μάτσκε και μια μουσικότητα εξίσου έμφυτη όσο και καλλιεργημένη από μια υψηλού επιπέδου παιδεία και επιστημονική προσέγγιση του αντικειμένου\, ως τώρα μας είχε συνεπάρει κυρίως σε έργα Λίστ: σ` αυτά το «άγγιγμά» του\, όμοιο μ` εκείνο του μυθικού Μίδα\, ξεπερνώντας με φτερωμένη άνεση ογκόλιθους τεχνικών δυσκολιών\, μετουσίωνε χαρισματικά σε άπεφθο μουσικό χρυσάφι όλες τις υπερβολές μιας δεξιοτεχνικής γραφής-εμπόδια στο φυσιολογικό ξετύλιγμα της μουσικής σκέψης”.\nΓ. Λεωτσάκος\, «Η Πρώτη» \nΚριτική ρεσιτάλ\, Ινστιτούτο Γκαίτε 1988 \n«Στις εντυπώσεις που αποκομίσαμε κυριάρχησε η μεθυστική αίσθηση αμεσότητας και περίσσειας ενέργειας του παιξίματος των δύο μουσικών. Άψογα συντονισμένες σε τεχνικό επίπεδο και σε αβίαστη υφολογική σύμπνοια\, οι επιμέρους συνεισφορές των δύο πρόβαλαν μουσικά και δραματικά ολοκληρωμένες\, συγκλίνοντας σε ένα αποτέλεσμα μουσικώς διπλά ενδιαφέρον και δραματικά διπλά διεγερτικό».\nΓ. Σβώλος – Εφημερίδα Ελευθεροτυπία (17/3/2004)\nΚριτική για το ρεσιτάλ με την βιολονίστα Βάνια Μιλάνοβα \nστο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (8/3/2004). \n“Με ευχέρεια και κομψότητα έλαμπαν τα μοτίβα μέσα από τα δάχτυλά του\, οδηγώντας μαζί με το κουαρτέτο εγχόρδων το έργο σε ένα συναρπαστικό\, εύθυμο και ορμητικό κορύφωμα. (“Κουϊντέτο της πέστροφας”- F. Schubert)”.\nB. Pietsch\nΚριτική συναυλίας-Φιλαρμονική της Δρέσδης 2002 \n“Αξίζει να σημειώσουμε την εξαιρετικά ανεπτυγμένη ηχητική αίσθηση του Ούβε Μάτσκε και τον ιδιαίτερα εξομολογητικό και υποκειμενικό χαρακτήρα του παιξίματός του”.\nPr. M. Berg\, «Thüringer Neueste Nachrichten»\nΚριτική ρεσιτάλ\, Saal am Palais-Βαϊμάρη 1984
URL:http://gyzimegaron.gr/event/papamattheiou-uwe-matschke/
LOCATION:ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΓΑΡΟ ΓΚΥΖΗ\, ΦΗΡΑ\, ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ - ΕΛΛΑΔΑ
CATEGORIES:FESTIVAL2008GR
ATTACH;FMTTYPE=image/png:http://gyzimegaron.gr/wp-content/uploads/2017/09/Danae3.png
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=UTC:20080822T210000
DTEND;TZID=UTC:20080822T230000
DTSTAMP:20260503T194844
CREATED:20170915T130625Z
LAST-MODIFIED:20170915T130625Z
UID:4928-1219438800-1219446000@gyzimegaron.gr
SUMMARY:ΑΝΤΩΝΗΣ ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Jazz Quartet
DESCRIPTION:ΑΝΤΩΝΗΣ ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Jazz Quartet\n\n“Little Flowers” … of jazz\nΟ Αντώνης Λαδόπουλος και το κουαρτέτο του θα δώσουν μία ξεχωριστή συναυλία jazz στα πλαίσια του Φεστιβάλ Μεγάρου Γκύζη 2008 στη Σαντορίνη. Θα παίξουν συνθέσεις του Αντώνη Λαδόπουλου αλλά και γνωστά jazz standards. \nΑντώνης Λαδόπουλος\, σαξόφωνο\nΣάμι Αμίρης\, πιάνο\nΠερικλής Τριβόλης\, κοντραμπάσο\nΓιάννης Σταυρόπουλος\, ντραμς \nΑΝΤΩΝΗΣ ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΣ\, σαξόφωνο\nΟ Αντώνης Λαδόπουλος είναι ένας από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους της ελληνικής jazz σκηνής. Γνωστός σαν ερμηνευτής αλλά και καθηγητής του jazz ιδιώματος\, τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια έχει εμφανιστεί στους περισσότερους συναυλιακούς χώρους και σε πολλά φεστιβάλ ανά την Ελλάδα. Η μέχρι τώρα προσωπική του δισκογραφία απαρτίζεται από 4 CDs ενώ και η συμμετοχή του στην Ελληνική δισκογραφία είναι μεγάλη. \nΟ Αντώνης Λαδόπουλος αποφοίτησε με Bachelor of Music (BM) από το φημισμένο William Paterson University of New Jersey\, όπου και σπούδασε Σαξόφωνο Jazz Αυτοσχεδιασμό και Ενορχήστρωση. Στη συνέχεια έλαβε υποτροφία για Μεταπτυχιακές σπουδές στο Eastern Illinois University\, απ’ όπου και αποφοίτησε με Master of Arts in Music (ΜΑ). Κατά τα έτη 1990 έως 1992 εργάστηκε σαν Βοηθός Καθηγητής (Teaching Assistant) στο Πανεπιστήμιο του Eastern Illinois\, διδάσκοντας Σαξόφωνο και θεωρία της μουσικής στο προπαρασκευαστικό τμήμα του Πανεπιστημίου. Το 1991 κέρδισε βραβείο καλύτερης εκτέλεσης Σαξοφώνου στον διαγωνισμό “Notre Dame Jazz Festival” στις ΗΠΑ. \nΣτο διάστημα της παραμονής του στις ΗΠΑ\, ο Αντώνης Λαδόπουλος συμμετείχε σε πολλά μουσικά σχήματα και έλαβε μέρος σε συναυλίες jazz σε διάφορες πόλεις των ΗΠΑ με τη συμμετοχή μεγάλων ονομάτων της διεθνούς Jazz σκηνής όπως οι Rufus Reid\, Clifford Jordan\, Lee Konitz\, Dave Liebman Dianne Schuur. Aπό το 1991 έως το 1992\, ως μέλος του κουαρτέτου jazz του διάσημου πιανίστα Henry Butler\, συμμετείχε σε πολλές συναυλίες στις Πολιτείες του Illinois\, Maryland\, Michigan και της Indiana. \nΑπό το 1992 ζει και εργάζεται στην Ελλάδα. Ιδρυτικό μέλος του Jazz Κουιντέτου Page One\, έχει αποτελέσει ενεργό μέλος της ελληνικής jazz σκηνής και δισκογραφίας με αναρίθμητες εμφανίσεις σε Clubs και θέατρα αλλά και με έντονη συνθετική παρουσία. Έργα του έχουν ερμηνευτεί και ηχογραφηθεί από το jazz κουϊντέτο Page One\, την Big Band της Eλληνικής Ραδιοφωνίας και του Δήμου Αθηναίων\, καθώς και από το Κουαρτέτο Σαξοφώνων Αθήνας. Πολλές από τις εκτελέσεις των συνθέσεων του Αντώνη Λαδόπουλου έχουν βιντεοσκοπηθεί και προβληθεί από την ΕΤ1 και την ΝΕΤ μέσα από σειρές αφιερωμάτων στη σύγχρονη Jazz. Ο Α. Λαδόπουλος είναι μέλος της ΑΕΠΙ από το 1994\, ενώ επί σειρά ετών συνεργάστηκε με τις μεγαλύτερες δισκογραφικές εταιρείες στον ελληνικό χώρο (Sony Μusic\, Universal\, EMI και FM Records). Έχει\, επίσης\, συμμετάσχει σε σωρεία ηχογραφήσεων του έντεχνου μουσικού χώρου\, καθώς επίσης και στην παραγωγή DVD και βιντεοκλίπ. \nΗ μέχρι τώρα προσωπική του δισκογραφία στο χώρο της τζαζ περιλαμβάνει τα εξής: \n– Antonis Ladopoulos Quartet: Little Flowers\, 2006\n– Antonis Ladopoulos Live at Muse Festival 2005\n– Beyond the Blue\, Page One\, FM Records\, 1995\n– Page One\, Utopia Records\, 1994\n– East Vision\, Utopia Records\, 1994 \nΤο κουαρτέτο του Αντώνη Λαδόπουλου συμμετείχε στις συναυλιακές εκδηλώσεις για την Ολυμπιάδα της Αθήνας το 2004. \nΟ Αντώνης Λαδόπουλος είναι επίσης πτυχιούχος του τμήματος Διοίκησης Επιχειρήσεων του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών\, αλλά και συνιδρυτής από το 2001 του Μουσικού Ινστιτούτου Muse.gr το οποίο έχει επαναπροσδιορίσει τις σύγχρονες μουσικές σπουδές στη χώρα μας και προωθεί την ανεξάρτητη μουσική δημιουργία μέσα απο την δισκογραφική εταιρεία Muse.gr\, καθώς και συνιδρυτής του Muse Festival\, του φεστιβάλ που προέκυψε ως ανάγκη έκφρασης μέσα από την ίδια τη μουσική κοινότητα και προωθεί την Ελληνική καλλιτεχνική δημιουργία\, αποτελώντας θεσμό και αναγκαία συνιστώσα για την προβολή των σύγχρονων μουσικών ρευμάτων στη χώρα μας. \nΑπό 22 έως 25 Μαϊου 2008 ο Αντώνης Λαδόπουλος εμφανίζεται live στο HALF NOTE στην Αθήνα με το THREE GENERATIONS JAZZ TRIO. ΜΙΜΗΣ ΠΛΕΣΣΑΣ (πιάνο)\, ΑΝΤΩΝΗΣ ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΣ (σαξόφωνο)\, ΒΑΣΙΛΗΣ ΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (κιθάρα). Τρεις μουσικοί διαφορετικής γενιάς και προέλευσης με κοινή την αγάπη για το γνήσιο του αυτοσχεδιασμού. Τρεις μουσικοί που συναντιούνται με πειραματικό ήθος σ’ενα ιδιαίτερο επίπεδο εκτέλεσης και συγκινησιακού περιεχομένου που ειναι μπολιασμένο με την ελληνική μουσική παράδοση και την jazz. Μοιράζονται την ίδια σκηνή σε μια βραδιά μουσικής αφήγησης με πολλά χρώματα και αυτοσχεδιαζόμενες διασκευές αγαπημένων κομματιών\, αφήνοντας την διαφορετικότητά τους να ανατροφοδοτεί τον μουσικό διάλογο. Με τη συμμετοχή της ΕΥΗΣ ΣΙΑΜΑΝΤΑ στα φωνητικά και του ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΟΛΥΧΡΟΝΑΚΟΥ στα κρουστά. \n“Δοκιμάσαμε και βάζοντας τα υλικά της γενιάς του ο καθένας φτιάξαμε μια αγκαλιά που ν’αντέχει και στα πιο διαφορετικά ακούσματα. Και τώρα είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε το Ravi Shankar με το σιτάρ του\, τον Toots Thieleman με τη φυσαρμονικά του\, τον Wynton Marsalis με την τρομπέτα του\, μα και όποιον αληθινό μουσικό που με ένα καλάμι\, μια χορδή η ένα τομάρι μπορεί να εκφράσει τη μουσική της ψυχής του”\, λέει ο Μίμης Πλέσσας. \nΣΑΜΙ ΑΜΙΡΗΣ\, πιάνο\nΟ Σάμι – Βασίλης Αμίρης γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Κρήτης\, και συνέχισε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στην Αθήνα\, με αντικείμενο τα θεμέλια των μαθηματικών\, αλγορίθμους\, πολυπλοκότητα και αλγοριθμική γραφοθεωρία. Παράλληλα\, σπούδασε πιάνο με τον διεθνούς φήμης σολίστ και διευθυντή ορχήστρας κ. Δημήτρη Τουφεξή. Έχει λάβει μέρος σε πολλές συναυλίες και σεμινάρια\, ως ενεργό μέλος ή ακροατής. Έχει κάνει μαθήματα σύνθεσης με τον Θεόδωρο Αντωνίου και τον Αθανάσιο Ζέρβα\, και jazz πιάνου με τον διεθνούς φήμης jazz πιανίστα Mal Waldron. \nΈχει υπάρξει ο βασικός πιανίστας της Big Band\, του συνόλου σολίστ της Big Band και του συνόλου Σύγχρονης Μουσικής\, όλα του Δήμου Αθηναίων\, υπό τη διεύθυνση του Αθανασίου Ζέρβα. Έχει παίξει με την ορχήστρα “Improelectronics” πειραματικής ηλεκτρονικής μουσικής\, καθώς και την Athens Jazz Orchestra\, επίσης υπό τη διεύθυνση του Αθ. Ζέρβα.. Έχει παίξει σε πολύ σημαντικούς καλλιτεχνικούς χώρους\, όπως το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών\, Μέγαρο Μουσικής Θεσ/νίκης\, αίθουσα συναυλιών “Φίλιππος Νάκας”\, αίθουσα “Αθηνά” του Ωδείου Τέχνης\, κτλ. \nΈχει εμφανιστεί με την πλειοψηφία των σημαντικών μουσικών της jazz σκηνής των Αθηνών\, αλλά και σημαντικούς μουσικούς του εξωτερικού\, όπως τον διεθνούς φήμης τρομπετίστα Rex Richardson\, καθώς και τον επίσης διεθνούς φήμης drummer Dom Famularo. Μάλιστα\, στο 1ο Ελληνικό Drum Camp\, στο οποίο συμμετείχε\, μοιράστηκε τη σκηνή με τους Dom Famularo\, Thomas Lang και Jeff Bowden. \nΈχει εμφανιστεί με διάφορα μουσικά σχήματα\, μικρά ή μεγάλα\, ως sideman\, όπως στο κουαρτέτο του Αντώνη Λαδόπουλου\, του Γιώτη Κουρτσόγλου\, κτλ.\, αλλά και ως co-leader\, όπως το ντουέτο Energy\, με τον Ζαχαρία Πινακουλάκη στα τύμπανα\, το τρίο Cover Charge\, με τον Ζ Πινακουλάκη και τον Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο στο μπάσο\, κτλ. Έχει εμφανιστεί σε συναυλία-σεμινάριο στην αίθουσα “Φίλιππος Νάκας”\, με θέμα τη σύγχρονη jazz και jazz-fusion σκηνή\, μαζί με τον Γιώτη Κιουρτσόγλου στο ηλ. μπάσσο και τον Ζ. Πινακουλάκη στα τύμπανα. Με τον Γ. Κιουρτσόγλου έχει συνεργαστεί και δισκογραφικά\, στον προσωπικό του δίσκο με τίτλο “Hapopsis”. Σήμερα\, διατηρεί τη 10χρονη συνεργασία του με τον Ζαχαρία Πινακουλάκη. \nΕίναι επίσης ιδρυτικό μέλος των “Nucleus”\, που αποτελείται από τους Γιάννη Σταυρόπουλο στα τύμπανα και τον Περικλή Τριβόλη στο κοντραμπάσο. Εκτός αυτών\, έχει συνεργασίες με εξαιρετικά σημαντικούς μουσικούς της μουσικής σκηνής των Αθηνών. \nΣτο χώρο της διδασκαλίας\, έχει στο ενεργητικό του αρκετές επιτυχίες. Ανθρωποι που μαθήτευσαν μαζί του σπουδάζουν ή έχουν αποφοιτήσει\, σε προπτυχιακό ή μεταπτυχιακό επίπεδο\, από πανεπιστήμια του Εξωτερικού (Η.Π.Α.\, Μ. Βρετανία\, Ολλανδία\, κτλ.)\, ή του εσωτερικού\, τόσο στο χώρο της σύνθεσης\, όσο και της jazz. \nΠιστεύει στην ενεργό συμμετοχή της μαθηματικής σκέψης στην οργάνωση του υλικού της μουσικής\, τόσο σε θέματα ρυθμού\, όσο και σε θέματα οργάνωσης του φθογγικού υλικού. Έχει εργαστεί κυρίως στον τομέα της οργάνωσης του φθογγικού υλικού εν γένει\, της ατονικής μουσικής ειδικότερα\, καθώς και στην οργάνωση του ρυθμού\, και την εξερεύνηση των πολυρυθμών και ρυθμικών ομαδοποιήσεων. \nΑυτόν τον καιρό ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Διδάσκει στο Ωδείο “Muse”. Είναι παντρεμένος και έχει τρία παιδιά. \nΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ\, τύμπανα\n1977: Εγγράφεται στο Ωδείο Αθηνών όπου σπουδάζει κρουστά\,θεωρητικά και πιάνο.\n1981: Συμμετέχει στην ορχήστρα νέων της ΕΟΚ υπό τη διεύθυνση του C.Abaddo. Εγγράφεται στο Berklee College of Music.\n1982-85: Αποκτά πλήρη υποτροφία στο Berklee.\nΣυνεργάζεται μεταξύ άλλων με τον σαξοφωνίστα J.Odgren\, τους πιανίστες C.Jacob και A.Essen\, τους μπασίστες K.Erchert και H.Olίveira\, τους κιθαρίστες Y.Maresz και V.Zί1berstein και τον ενορχηστρωτή M.Helias. Το 1984 συμμετέχει στο F.Zappa Τribute ensemble. Τον ίδιο χρόνο αποφοιτά από το Berklee με δίπλωμα στην σύνθεση.\n1985: Αμερικανική / Ευρωπαϊκή περιοδεία με το group Mίrror Images. ( J.Odgren\, A.Essen\, Υ.Maresz\, J.Κulρ\, G.Gee)\n1988-90: Παίζει με τους Γ.Πουλόπουλο και Σ. Διονυσίου και αρχίζει να συνεργάζεται σαν ενορχηστρωτής με τους Γ.Ρωμανό\, Γ.Μπονάτσο\, Αρλέττα\, Σ.Βώσσου\, Λ.Βίσση\, Σ.Γιαννάτου\, Τ.Μπινιάρη κ.α.\n1989-92: Παρουσιάζει δύο ντουέτα για drums και πιάνο με τους Β. Τσαμπρόπουλο και P.Fejko\, ένα ντουέτο για drums και κιθάρα με τον Λ.Ζώη και δύο συνθετικές του δουλειές στα μουσικά εργαστήρια του Μ.Γρηγορίου στο Γ’ πρόγραμμα.\n1989-95: Συμμετέχει ενεργά στην Ελληνική jazz σκηνή συνεργαζόμενος μεταξύ άλλων με τους: Γ. Κοντραφούρη\, Γ.Κιουρκτσόγλου\, Δ.Βασιλάκη\, Κ.Μπαλταζάνη\, Α.Λαδόπουλο\, Κ.Κωνσταντίνου\, Τ.Πατερέλη\, D.Lynch\, A.Shepard\, X.Paddilla και πολλούς άλλους.\n1991-92: Παρουσιάζει δύο δουλειές του στο Μέγαρο μουσικής στον κύκλο “Βωβός κινηματογράφος και μουσική”. Είναι τα έργα City Lights και The General των Charlίe Chaplίn και Buster Keaton αντιστοίχως. Σε αυτά έκανε την μεταγραφή και ενορχήστρωση της μουσικής και τη διεύθυνση του μουσικού συνόλου παράλληλα με την προβολή των έργων.\n1991-94: Συνεργάζεται σαν drummer και εκτελεστής κρουστών με τους συνθέτες: Κ.Σφέτσα\, Θ.Αντωνίου\, Μ.Γρηγορίου και Δ.Μαραγκόπουλο.\n1994-98: Έχει τη διεύθυνση του τμήματος jazz του Πρότυπου Μουσικού Κέντρου Πειραιά.\n1995: Ηχογραφεί το Stand-Art με τους Π.Mπεvετάτo πιάνο και Γ.Φακανά μπάσο.\n1996: Ηχογραφεί το Ενθύμιο με τους Γ.Τρανταλίδη και Σ.Παναγιωτόπουλο σε παραγωγή Gabriel drums.\n1996-97: Κάνει σεμινάρια στην Frankfurt music messe εκπροσωπώντας τα Gabriel drums.\n2000: Εκτέλεση της σουίτας Hybrids’ για δύο πιάνα στο ωδείο Tchaίkofski από τους Ν.Γρόζα και Π.Γιαννακάκη.\n2004: Συμμετέχει με τρεις συνθέσεις του στο δίσκο Winning the game του συνθετικού group NYN. \nΠΕΡΙΚΛΗΣ ΤΡΙΒΟΛΗΣ\, κοντραμπάσο\nΟ Περικλής Τριβόλης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1975. Το 1992 αρχίζει τις μουσικές του σπουδές στο Ωδείο Φίλιππος Νάκας όπου παρακολουθεί μαθήματα μουσικής θεωρίας\, αρμονίας και ηλεκτρικού μπάσου. Το διάστημα 1992-2001 σπουδάζει σύνθεση τζαζ στο Berklee College of Music της Βοστώνης όπου παρακολουθεί και μαθήματα κοντραμπάσου. \nΑπό το 2003 εργάζεται στην Αθήνα ως επαγγελματίας μουσικός και συνεργάζεται με πολλούς καταξιωμένους καλλιτέχνες\, Έλληνες και ξένους\, από τον χώρο της τζαζ. \nJAZZ TRIO “NUKLEUS”\nΣάμι Αμίρης\, πιάνο\nΠερικλής Τριβόλης\, κοντραμπάσο\nΓιάννης Σταυρόπουλος\, τύμπανα \nΤο τρίο NUKLEUS δημιουργήθηκε τον Μάϊο του 2006 με σκοπό την πραγματοποίηση ορισμένων συγκεκριμένων μουσικών projects. Στο πρώτο από αυτά δόθηκε το όνομα “Masterpieces revisited”. Και να γιατί. Μία από τις αρκετές διαφορές μεταξύ της αφροαμερικάνικης και της ευρωπαϊκής έντεχνης μουσικής είναι η\, από τη μεριά των jazzers\, παντελής έλλειψη επανεκτελέσεων των συνθετικών αριστουργημάτων της modern jazz. Το “Masterpieces revisited” είναι μιά επιλογή από συνθέσεις των Corea\, Marsalis\, Beirach\, Camillo\, Evans\, Hancock\, Williams\, αλλά και από κάποια standards\, διασκευασμένα κατά την πολυρυθμική/πολυμορφική μουσική άποψη τών Nukleus. Σχετικά τολμηρό εγχείρημα λόγω του ψηλού βαθμού δυσκολίας αυτών των συνθέσεων\, αλλά είναι σίγουρο ότι το αποτέλεσμα θα ικανοποιήσει τους λάτρεις του είδους και όχι μόνον. \nΣυνέντευξη: Νάντια Μελένιου\, Ελένη Παγκαλιά \nΠεριοδικό “Δίφωνο”\, τεύχος 136\, Σελ. 134/136\, Ιανουάριος 2007 \nNukleus\nΣάμι Αμίρης – Περικλής Τριβόλης – Γιάννης Σταυρόπουλος \nΠώς βρεθήκατε στο χώρο της τζαζ; Ποια ήταν τα πρώτα μουσικά σας ερεθίσματα;\nΠερικλής: Εγώ ξεκίνησα με ροκ. Τη τζαζ μού την πρωτόμαθε ένας φίλος μουσικός\, ηλεκτρικός μπασίστας και από τότε… μόνο τζαζ! \nΓιάννης: Εγώ όταν ήμουν μικρός άκουγα πολύ κλασική μουσική. Ο μεγάλος μου αδερφός άκουγε συνέχεια Μπετόβεν\, πήγαινα κι εγώ στο δωμάτιό του και άκουγα και φανταζόμουν διάφορα πράγματα… Πιθανόν πήρε στροφές το κεφάλι μου από τότε. Μετά\, φυσικά\, οι άνθρωποι που μπορούν να εκτιμήσουν τη μουσική δεν υπάρχει περίπτωση να μην εκτιμούν τη μεγάλη δεκαετία του ροκ\, δηλαδή το 1967-77. Παίχτηκε φοβερή μπάλα τότε που θα μείνει για άλλα 200 χρόνια. Εμένα αυτό βασικά με ξύπνησε πάρα πολύ. Π.χ. ορισμένα κομμάτια των Deep Purple\, τα οποία μόνο εμπορικά δε μπορείς να τα πεις\, μπορεί να πουλήσανε εκατομμύρια αλλά το μουσικό τους βάθος και η ενέργειά τους είναι απαράμιλλη! Κινήθηκα στην κλασσική και στο ροκ μέχρι που πήγα στη Βοστόνη και εκεί άρχισα να ακούω τζαζ. Τελείως τυχαία κατέληξα τζαζ ντράμερ\, το οποίο πιθανόν το καταφέρνω καλά\, αλλά ουσιαστικά δεν ήταν οι μουσικές μου ρίζες τέτοιες. \nΣάμι: Εγώ ξεκίνησα μικρός να παίζω πιάνο οπότε τότε άκουγα πολύ κλασική μουσική. Στη συνέχεια ασχολήθηκα και με την κιθάρα\, μάλιστα ήμουν και πολύ καλός\, ώσπου με κέρδισε η metal! Στην αναζήτηση μίας τεχνικής για την κιθάρα ανακάλυψα ότι ο καλύτερος εκτελεστής της ήταν jazzer. Ο Frank Gambale\, κιθαρίστας που έπαιζε με τον Chick Corea – τον οποίον άκουσα και από τότε κόλλησα… Με σημάδεψε αυτή η μουσική. \nΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον Ηλία Μαγκλίνη\n«ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»\, 27 Φεβρουαρίου 2007\nΜιλώντας με τον πιανίστα και οργανίστα Γιώργο Κοντραφούρη\, η κουβέντα ήρθε σε ένα νέο τζαζ τρίο που ξεχωρίζει τις Τρίτες στο «Παράφωνο»\, τους Nukleus. «Είναι καταπληκτικοί\, μαθαίνω ακούγοντάς τους κι όποτε βρίσκομαι στην Ελλάδα δεν τους χάνω». Οι Nukleus αποτελούνται από τους Σάμι Αμίρη (πιάνο)\, Περικλή Τριβόλη (κοντραμπάσο) και Γιάννη Σταυρόπουλο (τύμπανα). Αν και ο καθένας τους έχει αρκετά χρόνια στην τζαζ σκηνή (ο πιο «φρέσκος» είναι ο Π. Τριβόλης με 4 χρόνια παρουσίας\, ακολουθεί ο Σ. Αμίρις με 9\, ενώ ο παλαιότερος όλων είναι ο Γ. Σταυρόπουλος)\, οι Nukleus σχηματίστηκαν τον Μάιο του 2006 θέτοντας στόχο το πρότζεκτ «Μasterpieces revisited»: τη νέα προσέγγιση νεότερων εμβληματικών κομματιών τζαζ (Τσικ Κορία\, Μαρσάλις\, Μπιλ Εβανς\, Χέρμπι Χάνκοκ κ.ά.). Και οι τρεις με το ροκ είχαν επαφή στα νιάτα τους\, π.χ.\, ο Περικλης Τριβόλης έπαιζε ροκ μέχρι που ένας φίλος του μπασίστας τον έπεισε ν’ ακούσει τζαζ. Αυτό ήταν. \nΟσο για τον Σάμι Αμίρη\, σήμερα είναι και μέλος της Big Band του Δήμου Αθηναίων ενώ πέρσι το Δεκέμβριο συμμετείχε και στο Muse Festival. «Πιάνο ξεκίνησα μικρός»\, λέει στην «Κ». «Με την τζαζ άρχισα 14-15 χρονών παίζοντας κιθάρα\, την εγκατέλειψα όμως διότι ναι μεν έπαιζα ό\,τι ήθελα\, αλλά στο πιάνο μόνο μπορούσα να αυτοσχεδιάσω. Το 1994 γνώρισα έναν κορυφαίο ντράμερ\, τον Ζαχαρία Πινακουλάκη. Παίζοντας μαζί του έπαθα σοκ. Τότε κατάλαβα ότι παρά την κλασική μουσική μου παιδεία\, έπρεπε να μελετήσω σοβαρά τζαζ – σε αυτό η συμβολή του Ζαχαρία ήταν καθοριστική. Πολλά χρωστάω επίσης στον πρώτο μου δάσκαλο\, τον Παναγιώτη Μόραλη\, ο οποίος μ’ έμαθε να παίζω με το αυτί από μικρός\, και φυσικά στον δάσκαλό μου Δημήτρη Τουφεξή\, που κυριολεκτικά με έμαθε πιάνο!». Οπως επισημαίνει και ο Γιάννης Σταυρόπουλος\, «Οταν μπαίνεις σε αυτή τη διαδικασία δεν γίνεται να μην μελετάς. Διεργασία πολύ προσωπική\, αλλά που στην πορεία γίνεται συλλογική. Κι όταν αυτή σου η μελέτη περνά στον κόσμο\, τότε είναι πραγματικά μαγικό». \nΟ Γιάννης Σταυρόπουλος πέρασε από τη μεγάλη μουσική σχολή Berklee της Βοστόνης και μιλά με πάθος για την τζαζ: «Εχει όλα τα στοιχεία της υψηλής τέχνης\, εξελίσσει τον ανθρώπινο νου σε όλα τα επίπεδα\, απαιτεί πειθαρχία. Είχε χαρακτήρα απελευθερωτικό σε νεολαίες καθεστώτων όπως το χιτλερικό και το σταλινικό. Και βέβαια\, μέσω της τζαζ αυτή η καταπληκτική ράτσα των νέγρων άρχισε να λάμπει. Είναι η μεγάλη συνεισφορά του Νέου Κόσμου». Και η μουσική κατάσταση στην Ελλάδα; Στο σημείο αυτό ο Γ. Σταυρόπουλος παίρνει φωτιά\, μιλά για «εγχώρια πολιτιστική τρομοκρατία»\, ενώ διαχωρίζει την Ελλάδα από τον «ελεύθερο μουσικά κόσμο». «Μετά τη Μεταπολίτευση άρχισε η πραγματική κατρακύλα\, όταν επικράτησε το “δόγμα του Σκυλάδικου”: βάλτε έναν λαό να κλαίει\, να είναι σκυμμένος και να μη σηκώνει κεφάλι». Ο Γ. Σταυρόπουλος επισημαίνει επίσης ότι «κατά τους Κινέζους “το πρώτο που επηρεάζει το κοινωνικό γίγνεσθαι είναι η μουσική”\, που στη σημερινή Ελλάδα κατέληξε να είναι μια συνεχής πλύση εγκεφάλου\, από το ραδιόφωνο έως την τηλεόραση. Σε μια φάση που ο λαός δεν χρειαζόταν να κλαίει\, σχεδόν του επιβλήθηκε η κλάψα. Η χούντα ενδυνάμωσε μια τάξη δίχως κουλτούρα\, τους μεγαλοπελάτες των πρώτων σκυλάδικων. Αντί να βασιστούμε στη μουσική της Ηπείρου\, της Κρήτης κτλ.\, βασιστήκαμε στον φερετζέ».
URL:http://gyzimegaron.gr/event/jazz-quartet-2/
LOCATION:ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΓΑΡΟ ΓΚΥΖΗ\, ΦΗΡΑ\, ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ - ΕΛΛΑΔΑ
CATEGORIES:FESTIVAL2008GR
ATTACH;FMTTYPE=image/png:http://gyzimegaron.gr/wp-content/uploads/2017/09/ladopoulos_b_02.png
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=UTC:20080820T210000
DTEND;TZID=UTC:20080820T230000
DTSTAMP:20260503T194844
CREATED:20170915T125016Z
LAST-MODIFIED:20170915T125115Z
UID:4925-1219266000-1219273200@gyzimegaron.gr
SUMMARY:ΚΟΥΑΡΤΕΤΟ ΕΓΧΟΡΔΩΝ "+KINISIS"
DESCRIPTION:ΚΟΥΑΡΤΕΤΟ ΕΓΧΟΡΔΩΝ “+KINISIS”\nΤο κουαρτέτο εγχόρδων “+KINISIS”\, ένα από τα σπουδαιότερα Σύνολα Μουσικής Δωματίου\, δημιουργήθηκε το 1998 υπό την αιγίδα του Δήμου Αθηναίων και αποτελείται από καταξιωμένους μουσικούς που έχουν διακριθεί τόσο ως σολίστ όσο και στο χώρο της μουσικής δωματίου. Στο ρεπερτόριό του περιλαμβάνονται έργα κλασικών συνθετών αλλά και νεότερων Ελλήνων συνθετών του 21 αιώνα (Περικλή Κούκου\, Δημήτρη Γούζιου\, Γιώργου Ρούσσου\, Κώστα Γρηγορίου). \n  \nΟδυσσέας Κορέλης\, α΄βιολί\nΔημήτρης Αγγελίδης\, β΄βιολί\nΑλέξανδρος Παπανικολάου\, βιόλα\nΒαγγέλης Νίνα\, βιολοντσέλο \nclick για αφίσα συναυλίας \nΤο κουαρτέτο πραγματοποιεί τακτικές συναυλίες στην Αθήνα και εμφανίζεται συχνά σε πόλεις της ελληνικής επαρχίας. Επίσης σε συνεργασία με την Ένωση Ελλήνων Μουσουργών συμβάλει στην προώθηση της σύγχρονης έντεχνης ελληνικής δημιουργίας. Το κουαρτέτο έχει στο ενεργητικό του 14 έργα Ελλήνων συνθετών\, από τα οποία τα περισσότερα είναι αφιερωμένα στο σύνολο και έχουν παρουσιαστεί σε πρώτη παγκόσμια εκτέλεση. Μέρος αυτών των έργων έχει ηχογραφηθεί και κυκλοφορεί σε διάφορα CD. \n ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΜΟΥΣΙΚΩΝ \nΟδυσσέας Κορέλης\, α’ βιολί\nΓεννήθηκε στην Τασκένδη όπου άρχισε μαθήματα βιολιού σε ηλικία πέντε ετών. Στην Ελλάδα\, συνέχισε τις σπουδές με υποτροφία στο Ωδείο Αθηνών\, στην τάξη του Τάτση Αποστολίδη\, απ’ όπου και πήρε το Δίπλωμα του. Παράλληλα έλαβε μέρος σε Διεθνή Φεστιβάλ με υποτροφία από τα Μουσικά Νιάτα και έγινε μέλος της Ορχήστρας Νέων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συνέχισε τις σπουδές στην Royal Academy of Music\, London\, όπου παρακολούθησε μαθήματα βιολιού με τους Zakar Bron και Peter Carter\, καθώς και μουσικής Δωματίου με το Amadeus String Quartet. Κατόπιν διαγωνισμού της Ακαδημίας έγινε μέλος του Los Angeles Philarmonic Institute. Είναι μέλος της Ορχήστρας των Χρωμάτων από την ίδρυσή της και σε ηλικία 29 ετών γίνεται εξάρχων\, θέση που κατέχει μέχρι σήμερα. Στην Ελλάδα έχει εμφανιστεί ως σολίστ με μαέστρους όπως Μιλτιάδης Καρύδης\, Άλκης Μπαλτάς\, Μίλτος Λογιάδης και άλλοι. Έχει παρουσιάσει έργα σύγχρονων Ελλήνων Συνθετών σε πρώτη εκτέλεση. Το 1998 ιδρύει το Κουαρτέτο Εγχόρδων +KINISIS που εμφανίζεται συχνά στον Ελληνικό χώρο. Το ρεπερτόριο του συνόλου περιλαμβάνει αναμεταξύ άλλων και έργα σύγχρονων ελλήνων συνθετών\, πολλά εκ των οποίων έχουν αφιερωθεί στο κουαρτέτο. \nΔημήτρης Αγγελίδης\, β’ βιολί\nΓεννήθηκε στην Αθήνα το 1976. Από πολύ μικρός έδειξε ιδιαίτερη κλίση στη μουσική. Άρχισε τη συστηματική μελέτη του βιολιού το 1984 στο Ωδείο «Ορφείον Αθηνών»\, στην τάξη της Νίνας Πατρικίδου. Το 1989 έκανε την πρώτη του δημόσια εμφάνιση στον Πύργο Πλακεντίας στα πλαίσια των «Κρυσταλλείων». Από το 1990 ως το 1995 φοίτησε με υποτροφία στο Ωδείο Αθηνών\, στην τάξη του Τάτση Αποστολίδη\, από όπου και πήρε το δίπλωμα του με Άριστα και τιμητική διάκριση παμψηφεί. Υπήρξε βοηθός concertino στις συναυλίες της «Ορχήστρας Νέων της Μεσογείου» (1992)\, μέλος της «Ορχήστρας Νέων της Ευρωπαϊκής Ένωσης» (1994)\, και concertino της «Ορχήστρας του Ωδείου Αθηνών» (1993-1995). Ερμήνευσε πολλά έργα Μουσικής Δωματίου σε διάφορες αίθουσες συναυλιών καθώς και σε ζωντανές εκπομπές του Τρίτου Προγράμματος της Ε.Ρ.Τ. Το 1995 παρακολούθησε σεμινάρια βιολιού στη Βιέννη με καθηγητή τον Igor Oistrach. Το 1996 ερμήνευσε το concerto για βιολί του Π.Ι.Τσαΐκόφσκι με την Ορχήστρα των Χρωμάτων\, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών\, με μαέστρο τον Τάτση Αποστολίδη. Το 1997 απέσπασε το Γ βραβείο βιολιού στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Νέων Σολίστ\, που διοργάνωσε το Δημοτικό Ωδείο Βόλου. Την ίδια εποχή ερμήνευσε το concerto του Β.Α.Μότσαρτ αρ. 216 σε Σολ Μείζονα με τη Συμφωνική Ορχήστρα του Βόλου\, υπό τη διεύθυνση του αρχιμουσικού Συμεών Κόγκαν. Επί διετία ήταν ‘Primo di Secondi’ στην Ορχήστρα των Χρωμάτων\, μέλος της Εθνικής Συμφωνικής Ορχήστρας της ΕΡΤ και concertino στη Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου Αθηναίων. Από το 2001 είναι μόνιμο μέλος\, στα πρώτα βιολιά\, της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών. \nΑλέξανδρος Παπανικολάου\, βιόλα\nΓεννήθηκε στην Αθήνα το 1975 και ξεκίνησε τις μουσικές του σπουδές σε ηλικία έξι ετών στο Ωδείο Αθηνών\, στην τάξη του Παντελή Δεσποτίδη. Το 1997 πήρε δίπλωμα βιολιού με «άριστα παμψηφεί» και διάκριση. Το 2001 ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη σχολή βιόλας του Αττικού Ωδείου στην τάξη του Πάρη Αναστασιάδη και πήρε το δίπλωμα του με «άριστα παμψηφεί» και διάκριση. Επίσης είναι τελειόφοιτος του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Συμμετείχε από το 1995 ως έκτακτο μέλος στην Κρατική Ορχήστρα Αθηνών\, στα β’ βιολιά\, ενώ από το 2001 έγινε μόνιμος. Είναι μέλος του κουαρτέτου του Δήμου Αθηναίων\, όπου παίζει βιόλα. Έχει παίξει σε πολλά σύνολα μουσικής δωματίου καθώς επίσης και σαν έκτακτος σε πολλές ορχήστρες όπως της ΕΛΣ\, στην ΟΕΜ της ΕΡΤ κ.α. \nΒαγγέλης Νίνα\, βιολοντσέλο\nΓεννήθηκε στα Τίρανα. Ξεκίνησε τις μουσικές σπουδές του στο βιολοντσέλο σε ηλικία 7 ετών στο Μουσικό Σχολείο “Kongresi i Pёrmetit” (1968-1972)\, στο Σχολείο Τεχνών “Jordan Misja” (1972 1981) και Ινστιτούτο Ανώτερων Τεχνών (σήμερα Ακαδημία Καλών Τεχνών) των Τιράνων\, από όπου πήρε δίπλωμα δεξιοτεχνίας με τον ανώτατο βαθμό\, το 1986. Ανάμεσα στα βραβεία του περιλαμβάνονται : το δεύτερο βραβείο στον Εθνικό Διαγωνισμό νέων ταλέντων\, το ” encouraging prize ” στον Εθνικό Διαγωνισμό βιολοντσέλου\, το δεύτερο βραβείο στον Εθνικό Διαγωνισμό Ερμηνείας Αλβανών Συνθετών και το πρώτο βραβείο στον Εθνικό Διαγωνισμό Μουσικής Δωματίου με το κουαρτέτο εγχόρδων της Όπερας\, με το οποίο από το 1986 μέχρι και το 1991 πραγματοποίησε πολλές συναυλίες. Το 1990 υπήρξε πρώτο βιολοντσέλο στη Συμφωνική Ορχήστρα του Ιδρύματος “Yehudi Menuhin”. Έχει συμμετάσχει σε master-classes μουσικής δωματίου με τον Pierre Dervaux. \nΑπό το 1986 έως το 1992 ήταν βοηθός εξάρχοντα στη Συμφωνική Ορχήστρα της Όπερας των Τιράνων και καθηγητής βιολοντσέλου και μουσικής δωματίου στην Ακαδημία Καλιών Τεχνών των Τιράνων. Από το 1992 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα\, όπου εργάστηκε αρχικά ως μέλος της Εθνικής Συμφωνικής Ορχήστρας της Ε.Ρ. Τ. και ώς πρώτο βιολοντσέλο στις Ορχήστρες Μπαρόκ του “Athenaeum” και “Μαρσύας”. Είναι επίσης μέλος του κουαρτέτου εγχόρδων “+kinisis” (1998) και του “Piano Quartetto Anima” (2001). Από τον Ιανουάριο του 1993 είναι πρώτο βιολοντσέλο στην Ορχήστρα των Χρωμάτων. Έχει δώσει πολλές συναυλίες με διαφορετικό ρεπερτόριο στην Ελλάδα\, την Γιουγκοσλαβία\, τον Καναδά\, τις Η.Π.Α.\, την Κύπρο\, την Ουγγαρία\, την Ισπανία\, την Αγγλία\, την Πορτογαλία\, την Ιταλία\, την Τουρκία\, την Αυστρία\, την Γαλλία\, την Αλβανία και την Γερμανία. Από το 1996 είναι καθηγητής βιολοντσέλου και μουσικής δωματίου στο Δημοτικό Ωδείο Λαμίας. \nΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΥΝΘΕΤΩΝ \nΓιώργος Ρούσσος\nΟ Γιώργος Ρούσσος γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Σαντορίνη. Σπούδασε μουσική στην Αθήνα\, στο Ωδείο του διεθνούς καλλιτεχνικού οργανισμού Athenaeum. Είναι διπλωματούχος πιάνου (Α’ βραβείο) απ’ την τάξη της Σοφίας Ροσμαράκη\, πτυχιούχος ανώτερων θεωρητικών (Αρμονία\, Αντίστιξη\, Fuga) και διπλωματούχος σύνθεσης (Α’ βραβείο) από την τάξη του Κώστα Βαρότση. Πέρα από προσωπικά recital\, έχει συμμετάσχει σε σύνολα μουσικής δωματίου\, σε piano duo κι έχει ιδιαιτέρως ασχοληθεί με τη συνοδεία τραγουδιού\, σε ρεπερτόριο που εκτείνεται απ’ το baroque ως το έντεχνο ελληνικό τραγούδι (με έμφαση στο έργο των Μ. Χατζιδάκι & Μ. Θεοδωράκη). \nΈχει εμφανιστεί σε συναυλιακούς χώρους στην Ελλάδα (κυρίως στην Αθήνα)\, αλλά και στο εξωτερικό (New York\, Luxembourg). Παράλληλα\, διδάσκει μουσική στη Μέση Δημόσια Εκπαίδευση\, καθώς και πιάνο – θεωρητικά στο Εθνικό Ωδείο παράρτημα Θήρας. \nΚωνσταντίνος Γρηγορίου\nΟ Κωνσταντίνος Γρηγορίου γεννήθηκε το 1974 και μεγάλωσε στη Αθήνα. Σπούδασε μουσική στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών. Είναι πτυχιούχος κιθάρας\, πτυχιούχος Ανώτερων Θεωρητικών (Αρμονία\, Αντίστιξη\, Φούγκα)\, τάξη Γιώργου Μηνά\, και συνεχίζει τις σπουδές του\, ως τελειόφοιτος\, μελετώντας σύνθεση στην τάξη του συνθέτη και καλλιτεχνικό Διευθυντή του Εθνικού Ωδείου\, Περικλή Κούκου. Παρακολούθησε σεμινάρια Σύγχρονης Σημειογραφίας\, Ρυθμού\, Ακουστικής και Ανάλυσης καθώς και Αισθητικής της Μουσικής με καθηγητή τον συνθέτη Γιώργο Μηνά. \nΈχει εμφανιστεί σε συναυλιακούς χώρους τόσο με προσωπικά ρεσιτάλ κιθάρας\, όσο και συμμετέχοντας σε σύνολα μουσικής δωματίου αλλά και χορωδίες\, σε διάφορα μέρη της Ελλάδος. Έργα του έχουν παρουσιαστεί στο κοινό στην Ελλάδα\, αλλά και στη Ρωσία. Τον Απρίλιο 2008 παρουσιάστηκε από την Ορχήστρα Πατρών\, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών\, το έργο του “Andante for string orchestra”\, στα πλαίσια του τέταρτου κύκλου των εκδηλώσεων “Ελληνικές Μουσικές Γιορτές”\, που διοργανώνονται από την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών\, την Ακαδημία Αθηνών και το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. \nΑσχολείται με την εύρεση και ανάδειξη νέων καλλιτεχνών από όλο τον κόσμο και την διοργάνωση εκδηλώσεων και σεμιναρίων κλασικής μουσικής. Από τον Σεπτέμβριο του 2003 είναι Διευθυντής του Εθνικού Ωδείου Παραρτήματος Θήρας\, όπου και διδάσκει κιθάρα\, υποχρεωτικά και Ανώτερα Θεωρητικά.
URL:http://gyzimegaron.gr/event/kinisis/
LOCATION:ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΓΑΡΟ ΓΚΥΖΗ\, ΦΗΡΑ\, ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ - ΕΛΛΑΔΑ
CATEGORIES:FESTIVAL2008GR
ATTACH;FMTTYPE=image/png:http://gyzimegaron.gr/wp-content/uploads/2017/09/kinisis_b_01.png
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=UTC:20080818T210000
DTEND;TZID=UTC:20080818T230000
DTSTAMP:20260503T194844
CREATED:20170915T124709Z
LAST-MODIFIED:20170915T124752Z
UID:4923-1219093200-1219100400@gyzimegaron.gr
SUMMARY:ΛΟΥΙΖΑ ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΥ
DESCRIPTION:ΛΟΥΙΖΑ ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΥ\n“Ο ΕΡΩΤΑΣ ΣΤΙΣ ΓΛΩΣΣΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ”\nΛουίζα Σοφιανοπούλου\, φωνή\nΙσαάκ Τεπελένης\, πιάνο\nIrwan Easty\, κιθάρα\nΔημήτρης Παπαδόπουλος\, φλάουτο \nΗ Λουίζα Σοφιανοπούλου επιλέγει αγαπημένα τραγούδια που εκφράζουν τον έρωτα στις πιο δημοφιλείς και τραγουδισμένες γλώσσες του κόσμου. Θα τραγουδήσει στα ελληνικά\, αγγλικά\, γαλλικά\, ιταλικά\, ισπανικά και πορτογαλικά\, τραγούδια για τον έρωτα σύγχρονα και παλαιότερα\, από διάφορα μουσικά στυλ\, που κοινό σημείο έχουν όσα φέρνει μαζί του ο έρωτας – χαρά\, ενθουσιασμό\, θαυμασμό\, ελπίδα\, ευγνωμοσύνη\, αλλά και πόνο\, θλίψη\, απογοήτευση\, τρέλα … \nΑνάμεσα σ’ εκείνα που θα ακουστούν είναι: “πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι” του Μάνου Χατζιδάκι\, “ερωτικό” του Νίκου Ξυδάκη\, “όλα μπερδεύονται γλυκά” της Μελίνας Τανάγρη\, “χίλιες σιωπές” του Νίκου Ζούδιαρη\, “natural woman” της Carole King\, “nothing compares to you” του Prince\, “je suis malade” του Serge Lama\, “ne me quittes pas” του Jacques Brel\, “canzone del mal di luna” του Nicola Piovani\, “amara me” του Nino Rota\, “pajaros perdidos” του Astor Piazzolla\, “un ano de amor” και “piensa en mi” της Luz Casal. \nΜαζί της στο πιάνο ο Ισαάκ Τεπελένης\, στην κιθάρα ο Irwan Easty (Ίργουαν Ήστυ) και στο φλάουτο ο Δημήτρης Παπαδόπουλος. \nΛΟΥΙΖΑ ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΥ\, τραγούδι\nΓεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Φοίτησε στην Φιλοσοφική Σχολή στο Τμήμα Φιλοσοφίας Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας\, αλλά σύντομα την κέρδισε η μουσική. Έχει πτυχίο αρμονίας και συνεχίζει τις σπουδές της στο πιάνο. Επίσης έχει παρακολουθήσει σεμινάρια υποκριτικής στο θεατρικό εργαστήρι Θέατρο των Αλλαγών. \nΑπό μικρή ηλικία ασχολείται με το τραγούδι μελετώντας διάφορα είδη όπως έντεχνο ελληνικό\, ροκ\, τζαζ\, σόουλ\, μπλουζ και από τα δεκαεπτά της τραγουδάει επαγγελματικά. Έχει συνεργαστεί με την Μελίνα Τανάγρη\, τον Διονύση Τσακνή\, τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα\, την Ελένη Βιτάλη\, τον Νίκο Ζιώγαλα\, τον Μανώλη Φάμελλο\, την Δήμητρα Γαλάνη\, τον Φοίβο Δεληβοριά\, τον Ζακ Στεφάνου\, τον Βασίλη Καζούλη\, τον Στάθη Δρογώση\, τα Κίτρινα Ποδήλατα\, τον Γιάννη Κότσιρα και τον Φίλιππο Πλιάτσικα. Τα τελευταία δύο χρόνια τραγουδάει και αργεντίνικο tango με το κουιντέτο TANGartO. \nΔισκογραφικά έχει συμμετάσχει στους δίσκους των: \nΜανώλη Φάμελλου: “Ποτέ όπως πριν” – “η ζωή που τρέχει”\nΚώστα Τηλαβερίδη: “Νέος κόσμος” – “Η αγάπη”\nΓιώργου Μυλωνά: “Καλοκαίρια που γελούν” – “Το ξέρω μ’ αγαπάς”\nΤάσου Ρωσσόπουλου: “Να υποθέσω τη ματιά” – “Μικρός ουρανός” – “Απέναντι”. \nΣυνέντευξη: ΛΟΥΙΖΑ ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΥ\n“Δεν μπορώ να αναπνεύσω χωρίς μουσική…” \nΕίμαι σίγουρη ότι το μέλλον της ανήκει γιατί έχει τις ικανότητες να διεκδικήσει μια ξεχωριστή θέση στο τοπίο του σύγχρονου ελληνικού τραγουδιού. Είμαι ακόμα πιο σίγουρη ότι κάτι το ιδιαίτερο θα διέκριναν στη μουσική της φυσιογνωμία κάποιοι σπουδαίοι τραγουδοποιοί και ερμηνευτές της μουσικής σκηνής\, όταν δέχτηκαν να συμμετέχει στους δίσκους τους (Στάθης Δρογώσης\, Γιάννης Κότσιρας\, Ζακ Στεφάνου κ.α.) και να τους συντροφεύει στις ζωντανές εμφανίσεις τους (Μανώλης Φάμελλος\, Δήμητρα Γαλάνη\, Ελένη Βιτάλη\, Νίκος Ζιώγαλας\, Σταύρος Λογαρίδης\, Φοίβος Δεληβοριάς κ.α.). Προσωπικά θυμόμουν το όνομά της από τις δισκογραφικές δουλειές του Μανώλη Φάμελλου και η αλήθεια είναι ότι αυτό το γεγονός δεν μου άφηνε περιθώριο να αμφισβητήσω την όποια αξία της. Αντίθετα περίμενα την ευκαιρία που θα μπορούσα να της δώσω τη μέγιστη προσοχή μου\, αφού έχω καταλάβει ότι ο συγκεκριμένος τραγουδοποιός είναι πολύ αυστηρός στις επιλογές του και δεν θα ανεχόταν κάποια μέτρια παρουσία στο πλάι του. Όταν το περασμένο καλοκαίρι αγόρασα το CD του τελευταίου “Ποτέ όπως πριν” και την άκουσα να τον συνοδεύει στη “Ζωή που τρέχει”\, όταν μετά από μερικούς μήνες βρέθηκε στα χέρια μου η πρώτη δισκογραφική δουλειά του Γιώργου Μυλωνά “Τα καλοκαίρια που γελούν” και την άκουσα να τραγουδά μαζί του στο ντουέτο “Το ξέρω πως μ’ αγαπάς”\, σκέφτηκα πως γι’ άλλη μια φορά δεν είναι ουτοπία να πιστεύουμε σ’ ένα ευοίωνο μέλλον στη σύγχρονη ελληνική μουσική σκηνή\, αρκεί να έχουμε τα μάτια και τα αυτιά μας ανοιχτά για να ανακαλύπτουμε τις αληθινά αξιόλογες φωνές και τα όνειρα που αξίζει να βρουν το στόχο τους. \nΗ Λουίζα Σοφιανοπούλου προέρχεται από καλλιτεχνική οικογένεια και είχε τη χαρά να βρίσκεται σε άμεση επαφή με τη μουσική και το τραγούδι απ’ τα πρώτα χρόνια της ζωής της. Με πατέρα να κινείται στο χώρο της σκηνοθεσίας\, με μητέρα να ασχολείται με το χορό και με θεία της τη γνωστή τραγουδίστρια Μελίνα Τανάγρη\, μάλλον δεν θα μπορούσε να ακολουθήσει μια διαφορετική πορεία. Μου εξομολογείται ότι έχει κρατήσει μια κασσέτα όπου βρίσκεται στη τρυφερή ηλικία των δύο χρόνων και τραγουδάει κάθε λογής παιδικό τραγούδι ενώ\, πέντε χρόνια μετά\, θυμάται να ρωτά την αδερφή της αν τελικά μπορεί να γίνει τραγουδίστρια! Παρόλα αυτά\, αρκετά χρόνια αργότερα\, μου εξηγεί ότι οδηγήθηκε στο δρόμο της υποκριτικής και θέλησε να παρακολουθήσει κάποια σεμινάρια στο θεατρικό εργαστήρι “Θέατρο των Αλλαγών”. Τη ρωτώ αν θεωρεί ότι την βοήθησαν στο τρόπο που εκφράζεται πάνω στη σκηνή και μου απαντά: “Σίγουρα\, γιατί χρησιμοποιείς όλο σου το σώμα πια σαν εικόνα. Στο θέατρο πρέπει όλο σου το σώμα να παίζει\, να έχει ενέργεια\, να εκφράζει συναισθήματα. Δεν είναι μόνο η φωνή σου ή το πρόσωπό σου όπως είναι στο κινηματογράφο. Ναι\, βοηθάει πολύ στο να στηθείς μπροστά στο κόσμο και να έχεις μια ενδιαφέρουσα παρουσία”… \nΗ πρώτη της εμφάνιση στη σκηνή ήταν στο θέατρο\, σε ηλικία μόλις 14 χρονών! Ο Κώστας Αρζόγλου έψαχνε ένα παιδί για το ρόλο του Πουκ στο “Όνειρο θερινής νυκτός” για τις παραστάσεις του Κολλεγίου Αθηνών. Αυτή ήταν “η πρώτη της ψυχρολουσία”\, όπως μου λέει χαρακτηριστικά\, ενώ έπειτα από τρία χρόνια ακολούθησε η συμμετοχή της στο musical “Showtime” στο Deree και μετά το σχολείο\, οι πρώτες της εμφανίσεις στο πλευρό της Μελίνας Τανάγρη στο “House of Art” και στο “Αερικό”. Πιστεύει ότι θα ήταν μεγάλη πρόκληση να συνδυάσει στο μέλλον τη μουσική με το θέατρο και σκέφτομαι πώς θα ήταν επίσης τρομερά ενδιαφέρον από τη πλευρά του κοινού να βλέπει νέους ανθρώποιυς να τολμούν και να δοκιμάζονται σε ανάλογες προσπάθειες. Ξετυλίγοντας σιγά – σιγά τη μουσική της διαδρομή\, σπεύδω να τη ρωτήσω ποια είναι η πιο αγαπημένη της συνεργασία και η Λουίζα μου τονίζει: “Αυτή που έχω μέσα στη καρδιά μου και δεν φεύγει ποτέ είναι η συνεργασία μου με το Διονύση Τσακνή\, το Λαυρέντη Μαχαιρίτσα και τα “Κίτρινα Ποδήλατα”. Περάσαμε καταπληκτικά\, αγαπηθήκαμε πολύ και γελάσαμε πάρα πολύ! Εγώ ήμουνα και πολύ μικρή\, 19-20 χρονών τότε και ήταν η πρώτη μου εμπειρία\, την οποία θυμάμαι πάντα με απίστευτη αγάπη και νοσταλγία. Αν υπάρχει κάτι που θυμάμαι τόσο έντονα\, είναι αυτή η συνεργασία”… \nΣυνέντευξη: Κατερίνα Μαθιουδάκη\, Music Corner (21/11/2007)
URL:http://gyzimegaron.gr/event/sofianopoulou/
LOCATION:ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΓΑΡΟ ΓΚΥΖΗ\, ΦΗΡΑ\, ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ - ΕΛΛΑΔΑ
CATEGORIES:FESTIVAL2008GR
ATTACH;FMTTYPE=image/png:http://gyzimegaron.gr/wp-content/uploads/2017/09/Sofianopoulou_b_04.png
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=UTC:20080813T210000
DTEND;TZID=UTC:20080813T230000
DTSTAMP:20260503T194844
CREATED:20170915T124208Z
LAST-MODIFIED:20170915T124208Z
UID:4921-1218661200-1218668400@gyzimegaron.gr
SUMMARY:ΝΑΤΑΣΣΑ ΜΠΟΦΙΛΙΟΥ
DESCRIPTION:ΝΑΤΑΣΣΑ ΜΠΟΦΙΛΙΟΥ\n\n“ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ” και όχι μόνο…\nΗ Νατάσσα Μποφίλιου παρουσιάζει\, στα πλαίσια του Φεστιβάλ Μεγάρου Γκύζη 2008\, μια νέα πρόταση μουσικής παράστασης με αφορμή τη νέα της δισκογραφική δουλειά\, που κυκλοφόρησε φέτος με τίτλο “Μέχρι το τέλος”\, ένα μουσικό ταξίδι με σταθμούς στο σύγχρονο ελληνικό και ξένο ρεπερτόριο. \nΝατάσσα Μποφίλιου\, τραγούδι\nΘέμης Καραμουρατίδης\, πιάνο – ενορχήστρωση\nΆρης Ζέρβας\, τσέλο\nΓρηγόρης Ντάνης\, κιθάρα\nΦοίβος Κουντουράκης\, τύμπανα \nΤραγούδια των Μάνου Χατζιδάκι\, Διονύση Σαββόπουλου\, Αφροδίτης Μάνου\, Σταμάτη Κραουνάκη\, Χαρούλας Αλεξίου\, Λένα Πλάτωνος\, Δήμητρας Γαλάνη\, τραγούδια από τους δίσκους της “Εκατό μικρές ανάσες” και “Εν Λευκώ”\, αλλά και ξένα τραγούδια από τον Astor Piazzola έως τον Nick Cave και την Amy Winehouse\, συνθέτουν ένα νεανικό πρόγραμμα που επιμελούνται καλλιτεχνικά δυο νέοι δημιουργοί\, ο συνθέτης Θέμης Καραμουρατίδης και ο στιχουργός Γεράσιμος Ευαγγελάτος. \nΗ Νατάσσα Μποφίλιου καταθέτει το προσωπικό μουσικό της αποτύπωμα με τραγούδια που με αμεσότητα\, επικοινωνιακή δύναμη και αλήθεια\, περιγράφουν το βλέμμα των νέων ανθρώπων σ’ ένα κόσμο που αλλάζει συνεχώς. \nΝΑΤΑΣΣΑ ΜΠΟΦΙΛΙΟΥ\, φωνή\n \nΗ Νατάσσα γεννήθηκε στην Αθήνα το 1983. Σπουδάζει στο Πολιτικό Τμήμα της Νομικής. Έχει σπουδάσει κλασικό πιάνο και Θεωρία της Μουσικής στο Ελληνικό Ωδείο με τον σολίστα Κώστα Δροσουλάκη. Είναι απόφοιτος του τμήματος Μοντέρνου τραγουδιού στο Ωδείο «Φίλιππος Νάκας» (μέσα σε 8 μήνες). Συνεχίζει μέχρι και σήμερα μαθήματα φωνητικής με την Έλλη Πασπαλά στο Ωδείο «Φίλιππος Νάκας» ενώ παρακολουθεί τζαζ πιάνο με τον Γιώργο Ψυχογιό. \nΗ πρώτη της εμφάνιση στη δισκογραφία έγινε το 2004 με το δίσκο “Δεύτερη Ακρόαση της Μικρής Άρκτου” (αποτέλεσμα των ακροάσεων νέων καλλιτεχνών του στιχουργού Παρασκευά Καρασούλου και της “Μικρής Άρκτου”)\, όπου ερμήνευσε τα τραγούδια “Ασπιρίνη” (των Γεράσιμου Ευαγγελάτου – Κώστα Τσίρκα) και “Ποιος ξέρει” (του Μίλτου Σελιτσανιώτη πάνω σε ποίηση Μαρίας Πολυδούρη). \nΟ πρώτος της προσωπικός δίσκος (2005) – μια συνεργασία με τους νέους δημιουργούς Γεράσιμο Ευαγγελάτο (στίχοι) και Κώστα Τσίρκα (μουσική) με τίτλο “100 Μικρές Ανάσες”\, συνέστησε τη Νατάσσα ως μια από τις πιο πολλά υποσχόμενες φωνές τις γενιάς της. \nΤο 2006 ο Σταμάτης Κραουνάκης της χάρισε δυο τραγούδια (“Εραστές”\, “Τέτοια Μέρα”) στο σάουντρακ της ταινίας του Νίκου Παναγιωτόπουλου “Πεθαίνοντας στην Αθήνα”. \nΤο Μάρτιο του 2007 μετά την έκδοση ενός CD single δύο κομματιών με τίτλο “Εν Λευκώ” σε στίχους ακόμα μία φορά του Γεράσιμου Ευαγγελάτου και μουσική του Θέμη Καραμουρατίδη\, υποδέχεται την άνοιξη με ζωντανές εμφανίσεις στον “ΙΑΝΟ”\, σ΄ ένα πρόγραμμα που επιμελούνται οι δημιουργοί Γεράσιμος Ευαγγελάτος και Θέμης Καραμουρατίδης. \nΤον Ιούλιο του 2007 η Νατάσσα Μποφίλιου συναντά την ερμηνεύτρια και δημιουργό Αφροδίτη Μάνου στο πλαίσιο του 21ου Φεστιβάλ Υμηττού στο Θέατρο Βράχων σε μια συναυλία που σχολιάστηκε και επαινέθηκε από δημοσιογράφους και κοινό. \nΗ τελευταία δισκογραφική δουλειά της Νατάσσας Μποφίλιου σε στίχους του Γεράσιμου Ευαγγελάτου και μουσική του Θέμη Καραμουρατίδη έχει τίτλο ”Μέχρι το τέλος” και κυκλοφόρησε το Μάρτιο του 2008 από τη «Μικρή Άρκτο». \nΤον χειμώνα 2007-2008 εμφανίσθηκε σε μουσικές σκηνές της Αθήνας\, όπως στην X-edra με τον Παναγιώτη Καλαντζόπουλο και τον Κωστή Μαραβέγια\, στο Caminito με τον Γιώργο Ψυχογιό\, στον Ιανό με τους μουσικούς της κάθε Σάββατο του Μαρτίου και Απριλίου κ.α. \nΣυνέντευξη:\nΤι σημαίνει να είσαι νέα τραγουδίστρια/καλλιτέχνης στις μέρες μας; \nΕπειδή η καλλιτεχνικότητα που έχω σαν προσωπικότητα βγαίνει τελείως από μέσα μου δεν το έχω σκεφτεί ποτέ και θεωρώ ότι είναι και πολύ μεγάλη λέξη\, η λέξη «καλλιτέχνης» και πιστεύω ότι περισσότερο κρύβεται πίσω από τη ζωή ενός ανθρώπου πόσο καλλιτέχνης είναι παρά το επάγγελμά του. Μου αρέσει πάρα πολύ να ασχολούμαι με την τέχνη και ειδικά με το τραγούδι\, είναι ο τρόπος που εκφράζομαι και το μόνο μέσο που έχω να επικοινωνήσω 100% και αληθινά με τους άλλους. Είμαι τόσο πολύ ο εαυτός μου όταν τραγουδάω που όταν κατεβαίνω από τη σκηνή\, σχεδόν αισθάνομαι ότι δεν έχω μιλιά και πρέπει να περάσει λίγη ώρα για να μπορέσω να προσαρμοστώ ξανά στο ότι είμαι ένας άνθρωπος που πρέπει να επικοινωνήσει και με άλλο τρόπο. Γι’ αυτό όταν ανεβαίνω στη σκηνή δεν έχω καμία αμηχανία\, μπορείς να με βάλεις να τραγουδάω να κάνω οτιδήποτε\, δε με πειράζει. \nΠόσο δύσκολο είναι για ένα νέο καλλιτέχνη να βρει το «χώρο» του να εδραιωθεί\, να βρει/δημιουργήσει τη δική του ταυτότητα;\nΤο πιο δύσκολο από όλα. Δεν αφορά τους τραγουδιστές\, αλλά τους δημιουργούς\, διότι αν ένας τραγουδιστής δεν έχει δημιουργούς από πίσω του\, δεν έχει κανένα χώρο. Είναι θέμα ρεπερτορίου. Έχουμε δει συγκλονιστικές φωνές που δεν κατάφεραν να βρουν χώρο γιατί δεν είχαν δισκογραφία. \nΠοια είναι η σχέση και η αντιμετώπιση μεταξύ παλιών και νέων καλλιτεχνών;\nΓια μένα όλη η παλιά γενιά είναι η αναφορά μου. Τους χρωστάω και εντός και εκτός εισαγωγικών την ύπαρξή μου στο χώρο\, με την έννοια ότι αν δεν είχα αναφορά την Τσανακλίδου ή τη Γαλάνη ή τη Μοσχολιού δε θα είχα λόγο να κάνω τραγούδια. Απλά μέχρι εκεί. Τους θαυμάζω και συγκινούμαι και τώρα μάλιστα ακόμη περισσότερο που μπορώ να δω λίγο τι γίνεται πίσω από αυτό το πράγμα\, μπορώ να καταλάβω την κούραση\, την ανάγκη τους. Η μόνη μου ουσιαστική σχέση με δημιουργό είναι με τον Παρασκευά Καρασούλο\, στον οποίο πραγματικά οφείλω την ύπαρξή μου στο χώρο\, ο οποίος μας στηρίζει a priori και εν λευκώ. Δε βοηθάει τους νέους απλά τους δίνει βήμα να βοηθηθούν μόνοι τους και αυτό το θεωρώ μεγάλη μαγκιά. Είχα βέβαια την τιμή να τραγουδήσω τραγούδι του Σταμάτη Κραουνάκη και φέτος η συνεργασία με τον Παναγιώτη Καλαντζόπουλο που είναι μια πολύ καλή και γλυκιά συνεργασία. \nΠοιον τρόπο προτιμά κανείς να προωθήσει τη δουλειά και τον εαυτό του;\nΔεν είμαι διαθέσιμη να συμβιβαστώ με το τι αρέσει γενικώς. Θεωρώ ότι όταν κάνεις κάτι με την ψυχή σου και σ’ αρέσει εσένα πολύ τότε αρέσει και στους άλλους. Ό\, τι πιστεύεις περνάει από κάτω. Ο τρόπος να προωθήσω τον εαυτό μου είναι αυτό που κάνω\, μέσω του ρεπερτορίου\, να το υποστηρίξω και να το προσπαθήσω μόνη μου. Έτσι φτιάχνεις και ένα κοινό που γνωρίζει πάνω κάτω τι θέλεις να κάνεις και ή θα επικοινωνήσει μαζί σου ή όχι. Είναι και πολύ ειλικρινές αυτό γιατί ξεκαθαρίζεις από την αρχή τι σκοπό έχεις. Για μένα το μέσο που με έχει βοηθήσει περισσότερο μέχρι τώρα είναι το ραδιόφωνο. Χρωστάω πολλά στους παραγωγούς του ραδιοφώνου γιατί στηρίξανε αυτή τη δουλειά και την αγαπήσανε. \nΈνα σχόλιο για τους χώρους-μουσικές σκηνές. Πόσο ανοιχτοί είναι\, ποιοι προτιμούνται;\nΥπάρχουν μουσικές σκηνές στην Αθήνα. Αυτό που βίωσα στον Ιανό ήταν πολύ ωραίο. Γίναμε φίλοι με τα παιδιά και εκεί συνειδητοποίησα το κοινό μου. Ήταν καλό και το τάιμινγκ γιατί κατά τη διάρκεια των παραστάσεων βγήκε το «εν λευκώ». Έχει και την ενέργεια του βιβλίου\, και αυτό είναι πολύ καλό. Έχει μια κουλτούρα διαφορετική \, δεν είναι τόσο νύχτα. Είναι πιο έξω από τη νύχτα. \nΠοια είναι η γνώμη σου για το κοινό φιλοθεάμον και φανατικό;\nΜε τον πυρήνα του κοινού έχουμε πολύ καλή σχέση\, μιλάμε\, τους γνωρίζω και μέσω του MySpace έχουμε επαφή\, έχω μια πολύ γλυκιά αντιμετώπιση\, με έχουν αγκαλιάσει πάρα πολύ\, μέχρι στιγμής αυτά που έχω δει είναι υπέροχα. Είναι φοβερή αίσθηση ότι αυτό που κάνεις υπάρχουν άνθρωποι που το αναγνωρίζουν και τους αρέσει. Σε ικανοποιεί και σε γεμίζει σαν καλλιτέχνη και σου δίνει τροφή\, διότι όταν βλέπεις ότι κάτι αρέσει γίνεσαι πιο απαιτητικός θέλεις να γίνεις ακόμη πιο καλό\, είναι σαν χρέος να δώσεις κάτι καλύτερο. Είναι πολύ καλή και δημιουργική η σχέση με τον κόσμο. \nΣυνέντευξη στην Φιλουμένα Ζλατάνου\n9 Ιανουαρίου 2008 στο www.in2life.gr
URL:http://gyzimegaron.gr/event/bofiliou/
LOCATION:ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΓΑΡΟ ΓΚΥΖΗ\, ΦΗΡΑ\, ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ - ΕΛΛΑΔΑ
CATEGORIES:FESTIVAL2008GR
ATTACH;FMTTYPE=image/png:http://gyzimegaron.gr/wp-content/uploads/2017/09/Bofiliou_b_02.png
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=UTC:20080811T210000
DTEND;TZID=UTC:20080811T230000
DTSTAMP:20260503T194844
CREATED:20170915T123818Z
LAST-MODIFIED:20170915T123818Z
UID:4919-1218488400-1218495600@gyzimegaron.gr
SUMMARY:ΚΟΥΚΛΟΘΕΑΤΡΟ "MERLIN"
DESCRIPTION:ΚΟΥΚΛΟΘΕΑΤΡΟ “MERLIN”\n\n“Η Πόλη Που Δε Γέλαγε Ποτέ”\n\nΗ Ομάδα Κουκλοθέατρου “Merlin” παρουσιάζει στο “Μέγαρο Γκύζη” την παράσταση “Η Πόλη που Δε Γέλαγε Ποτέ”. Δώδεκα μοναδικές κούκλες\, τρία διαφορετικά εντυπωσιακά τρισδιάστατα σκηνικά\, χιούμορ και δράση που θα συνεπάρουν τους μικρούς θεατές. Λόγος απλός\, μηνύματα σαφή\, έννοιες και συμβολισμοί ξεκάθαροι\, ο ρόλος των παιδιών σημαντικός και ενεργός σε όλη τη διάρκεια της παράστασης. Στο τέλος ποιος ξέρει.. ίσως παιδιά και κούκλες είναι αρκετά ώστε να κάνουν αυτή τη πόλη να γελάσει… ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΠΟΛΗ! \nΔιάρκεια παράστασης: 50΄ \nΚαλώς ορίσατε στο χώρο του παραμυθιού και του ονείρου\,\nστο κουκλοθέατρο ! \n“Η ΠΟΛΗ ΠΟΥ ΔΕ ΓΕΛΑΓΕ ΠΟΤΕ”\n(παράσταση εγκεκριμένη από το Ελληνικό Υπουργείο Παιδείας) \nΟ μικρός πρωταγωνιστής μας ζει σε μια πόλη που οι άνθρωποι έχουν ξεχάσει να γελάνε. Με τη βοήθεια των παιδιών κερδίζει ένα εισιτήριο για ένα τσίρκο. Ένα τσίρκο μαγεμένο … αόρατο. Όταν θα το ανακαλύψει\, θα καταλάβει ότι οι άνθρωποι του τσίρκου αυτού συμβολίζουν όλα αυτά τα συναισθήματα που λείπουν από την πόλη του και κάνουν τους ανθρώπους δυστυχισμένους. Με την βοήθεια των παιδιών θα προσπαθήσει να σπάσει το ξόρκι της μάγισσας που κρατάει το τσίρκο φυλακισμένο και να το φέρει και πάλι στη πόλη του. \n… η συνέχεια επί σκηνής ! \n ΟΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ\nΤο Κουκλοθέατρο “MERLIN” δημιουργήθηκε από την Ντέμη Παπαδά και τον Δημήτρη Στάμου. \nΣενάριο / Σκηνοθεσία: Ντέμη Παπαδά\, Δημήτρης Στάμου\nΚατασκευή κούκλας / Εμψύχωση: Ντέμη Παπαδά\, Δημήτρης Στάμου\nΣκηνικά / Κατασκευές: Δημήτρης Στάμου\nΠαραγωγή: Ομάδα MERLIN 2006 \nΚΟΥΚΛΟΘΕΑΤΡΟ “MERLIN”\nΗ επαγγελματική ομάδα κουκλοθέατρου “Merlin”\, από το 1995 δημιουργεί και ζωντανεύει Κουκλόκοσμους. Δεκατρία χρόνια έρευνας γύρω από την κούκλα και το θέατρο της. Οχτώ χρόνια συνεχούς παρουσίας στο ευαίσθητο κομμάτι της παιδικής τέχνης. Έχει ανεβάσει 6 κουκλοθεατρικά έργα για παιδιά και έχει πραγματοποιήσει εκατοντάδες παραστάσεις και εργαστήρια για την κούκλα και το θέατρό της σε όλη την Ελλάδα. \nΜε πίστη στον ρομαντισμό των παιδικών ψυχών αλλά και των δικών της ονείρων η ομάδα “MERLIN” συνεχίζει και φέτος. Ανεβάζοντας τον πήχη της δημιουργικότητάς της όσο πιο ψηλά οι ανθρώπινες δυνάμεις της το επιτρέπουν\, δίνει τον καλύτερο εαυτό της γι αυτό που κουβαλάει μέσα της… Το ΚΟΥΚΛΟΘΕΑΤΡΟ! \nΕίναι σε διαρκή συνεργασία με σχολεία\, δημοτικούς φορείς\, Μ.Κ.Ο και πολιτιστικούς οργανισμούς για παραστάσεις\, παρουσιάσεις θεματικών ενοτήτων με κούκλες καθώς και κατασκευές σκηνικών αντικειμένων για τις ανάγκες παραστάσεων θεατρικών θιάσων. H OMAΔΑ ΜΕRLIN είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ελληνικού Κέντρου Κουκλοθέατρου (UNIMA-ΕΛΛΑΣ) και στέλεχος της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού για το κουκλοθέατρο ΝΗΜΑ. \nΣας καλούμε να ταξιδέψουμε μαζί στον κουκλόκοσμο της ομάδας MERLIN.
URL:http://gyzimegaron.gr/event/merlin/
LOCATION:ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΓΑΡΟ ΓΚΥΖΗ\, ΦΗΡΑ\, ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ - ΕΛΛΑΔΑ
CATEGORIES:FESTIVAL2008GR
ATTACH;FMTTYPE=image/png:http://gyzimegaron.gr/wp-content/uploads/2017/09/Merlin_b_03.png
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=UTC:20080809T080000
DTEND;TZID=UTC:20080809T170000
DTSTAMP:20260503T194844
CREATED:20170915T123431Z
LAST-MODIFIED:20170915T123431Z
UID:4917-1218268800-1218301200@gyzimegaron.gr
SUMMARY:ΓΙΩΡΓΟΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ
DESCRIPTION:ΓΙΩΡΓΟΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ\n\n“ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ”\nΡεσιτάλ Αυτοσχεδιασμού στο Πιάνο από τον Γώργο Ψυχογιό \nΤο Σάββατο 9 Αυγούστου 2008\, στις 9 το βράδυ\, οι φίλοι της μουσικής θα παρακολουθήσουν στο “Μέγαρο Γκύζη” ρεσιτάλ αυτοσχεδιασμού στο πιάνο από τον Γιώργο Ψυχογιό\, στα πλαίσια του Φεστιβάλ Μεγάρου Γκύζη 2008. \nclick για αφίσα συναυλίας \n… από την κλασική μουσική ως την jazz …\nΟ συνθέτης – αυτοσχεδιαστής Γιώργος Ψυχογιός\, ένας από τους κορυφαίους πιανίστες (και ακορντεονίστες)\, με εντυπωσιακή δεξιοτεχνία και φαντασμαγορική ικανότητα αυτοσχεδιασμού\, θα παρουσιάσει ένα πρωτότυπο όσο και μοναδικό ρεσιτάλ πιάνου εντελώς αυτοσχεδιαστικό. Γιατί κάθε ρεσιτάλ αυτοσχεδιασμού του πιανίστα-συνθέτη Γιώργου Ψυχογιού είναι μοναδικό και δεν μπορεί να επαναληφθεί. Και αυτό γιατί στα ρεσιτάλ του Γ.Ψ. ο μόνος δρόμος που τον οδηγεί είναι ο δρόμος της καρδιάς\, του μυαλού και της ψυχής\, όπως αυτά εκφράζονται μέσα από το ιδιαίτερο και εκρηκτικό ταμπεραμέντο του νέου πιανίστα. \nΑς αφήσουμε λοιπόν την καρδιά και το μυαλό μας ανοιχτά και ας ακολουθήσουμε τον Γιώργο Ψυχογιό στο ταξίδι που μας προτείνει. Ποιός ξέρει; Μπορεί να μας οδηγήσει σε μονοπάτια εξερεύνησης και ψυχικής ανάτασης\, που τόσο τα έχουμε ανάγκη στους φρενήρεις ρυθμούς της σύγχρονης ζωής μας. \nΤο ρεσιτάλ χωρίζεται σε δύο μέρη με ένα 15λεπτο διάλειμμα ανάμεσά τους.\nΑ΄μέρος: « …λυρικά και ευαίσθητα απευθείας μέσα από τη ψυχή ! »\nΒ΄μέρος: « …ψάχνοντας βαθιά εντός μας μέσα στο σύμπαν ! » \nΓΙΩΡΓΟΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ\, πιανίστας\, συνθέτης\, ενορχηστρωτής\nΟ διάσημος πιανίστας–αυτοσχεδιαστής–συνθέτης Keith Jarett έχει πει για τον Γιώργο Ψυχογιό :\n“A great pianist and composer!\nYiorgos’ improvisation is an incredible gift of God!\nAn absolute surprise to me” \nΟ Γιώργος Ψυχογιός\, που γεννήθηκε στην Αθήνα το 1970\, άρχισε τη μελέτη του στο ακορντεόν στην ηλικία των 14 ετών στο «Ελληνικό Ωδείο»\, δίπλα στην κα Τσεκούρα-Καραγιαννίδου\, όπου και απoφοίτησε το 1987 αποσπώντας Πτυχίο με Άριστα Παμψηφεί και Διάκριση. Συνέχισε τις σπουδές του στο Πρότυπο Πειραματικό Ωδείο με τη Σολίστ Αγαθή Λεϊμονή και τελείωσε τη φοίτησή του δίπλα στον Γεράσιμο Κάκαλη\, αποσπώντας δίπλωμα σολίστ πιάνου με Άριστα παμψηφεί – Α’ Βραβείο και Εύφημο Μνεία εξαιρετικής ιδιοφυίας. \nΟ Γιώργος συνέχισε τις σπουδές του στα ανώτερα θεωρητικά της μουσικής με τον συνθέτη και πιανίστα Μάνο Σκαρβέλη. Έχει επίσης παρακολουθήσει σεμινάρια σύγχρονης μουσικής ανάλυσης και σημειογραφίας\, διεύθυνση ορχήστρας και έχει λάβει μέρος σε σεμινάρια πιάνου και μουσικής δωματίου με διακεκριμένους ξένους πιανίστες (Oxana Yablonskaya\, Ellen Traganas\, Lev Vlanskeko\, Duo Ganev\, Vovka Ashkenazy). \nΟ Γιώργος Ψυχογιός ήταν ο μόνος Έλληνας Συνθέτης\, μαζί με τον μεγάλο μας Μίκη Θεοδωράκη\, που συμμετείχε στην 10η Διεθνή Έκθεση Αρχιτεκτονικής “La Biennale di Venezia” με το συμφωνικό έργο “MEDUSSA – Μια μουσική του Αιγαίου”\, φιλοξενούμενος στην επίσημη έκδοση της Ελληνικής Συμμετοχής του ΥΠ.ΠΟ. \nΟ Γιώργος παράλληλα με την πιανιστική του καριέρα γύρω από το χώρο της κλασικής μουσικής εξασκεί με διακρίσεις την τέχνη της Jazz και του αυτοσχεδιασμού. Επίσης\, είναι καθηγητής πιάνου για έντεκα συνεχή έτη σε ωδεία και μουσικές σχολές. Έχει δημιουργήσει και διευθύνει από το 1998 την Ορχήστρα και Χορωδία των φοιτητών του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Από ο 2004 είναι συνεργάτης του Μίμη Πλέσσα και εμφανίζεται μαζί του σε κορυφαίες διοργανώσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. \nΟ Γιώργος Ψυχογιός έχει δώσει αρκετά ρεσιτάλ αυτοσχεδιασμού στο πιάνο στην Ελλάδα με ιδιαίτερη αναγνώριση από κριτικούς και κοινό\, ενώ προετοιμάζει τη συμμετοχή του σε κορυφαία Φεστιβάλ στην Ελλάδα και στο εξωτερικό για το 2008. \nΤο συνθετικό έργο του Γ. Ψυχογιού είναι πλούσιο και με πολλές διακρίσεις. \nΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ:\n· Το 1993 εκτελέσθηκε σε παγκόσμια πρώτη το έργο του για έγχορδα και πιάνο ‘Θάλασσα από Μώβ’.\n· Το 1994 συμμετείχε στον παγκόσμιο διαγωνισμό για νέους συνθέτες “Enseble Modern du Montreal” του Καναδά και απέσπασε τη Β΄ Εύφημο Μνεία ανάμεσα σε 130 υποψηφίους.\n· Το 1995 έγραψε το πρώτο κονσέρτο για βιολί και ορχήστρα\, “Ο θάνατος του Tango”\, για ακορντεόν και μικρό σύνολο πνευστών – κρουστών\, εγχόρδων και κλασικής κιθάρας.\n· Το 1999 παίχθηκε στο “Παλλάς” το συμφωνικό έργο του με τίτλο “Μέδουσα” από τη σύγχρονη ορχήστρα της ΕΡΤ.\n· Με αυτή την παρτιτούρα συμμετείχε και τιμήθηκε στην 10η Μπιενάλε της Βενετίας (2006)\, ως ο μοναδικός Έλληνας Συνθέτης\, μαζί με τον Μίκη Θεοδωράκη.\n· Το 2001 ηχογραφήθηκε από τη σύγχρονη Ορχήστρα της ΕΡΤ το έργο του “Βαθύ Μπλε”\, για πιάνο και έγχορδα.\n· Το 2004 ηχογραφήθηκε το έργο “Ecuador” για έγχορδα και το “Βαθύ Μπλε Νο 2”\, από τη Σύγχρονη Ορχήστρα της ΕΡΤ.\n· Το 2004 εκδόθηκε σε πανελλήνια πρώτη έκδοση μέρος των έργων του Γιώργου Ψυχογιού\, αποκλειστικά από το μουσικό οίκο Μ. Νικολαίδης.\n· Το 2004 συνέθεσε και ηχογράφησε την πρώτη του δουλειά για Jazz Trio “Changing”.\n· Στα τέλη του 2006 κυκλοφόρησε το πρώτο του CD με οκτώ δικές του συνθέσεις\, μία του P. Simon και μία του J. Mercer με τον τίτλο “Resurrection … a jazz sensation”\, το οποίο έχει ήδη λάβει εκπληκτικές κριτικές (βλ. αναλυτικά παρακάτω).\n· Τον Δεκέμβριο του 2007 κυκλοφόρησε το δεύτερο CD του με τίτλο “Love Obsession … a jazz sensation 2”. Στο CD συμμετέχουν σολίστες μουσικοί\, η χορωδία του Ελληνικού Ωδείου Αθηνών\, η Νατάσσα Μποφίλιου που ερμηνεύει μοναδικά το τραγούδι του Τάκη Μωράκη “Τι ειν’ αυτό που το λένε αγάπη” και ο Μίμης Πλέσσας\, σε ένα κομμάτι δικό του\, ενορχηστρωμένο για δύο πιάνα (βλ.αναλυτικά παρακάτω). \nΑΛΛΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ:\n· “Manos for Astor” για ακορντεόν και ορχήστρα εγχόρδων (2000).\n· “H παράξενη αγάπη μιας λεύκας και ενός αλόγου” για πιάνο και μικρή ορχήστρα (1999).\n· “H πάλη για βιολί” για πιάνο και αφηγητή (2003).\n· “Ecuador” για ορχήστρα εγχόρδων (2003). \nYiorgos Psihogios: “Resurrection … a jazz sensation” (Δεκ. 2006)\nΤο CD περιέχει 10 ορχηστρικά κομμάτια\, τα 8 είναι συνθέσεις του Γιώργου Ψυχογιού\, που συστήνεται στο κοινό ως νέος συνθέτης\, ενορχηστρωτής\, αλλά και δεξιοτέχνης σολίστας στο πιάνο και στο ακορντεόν\, ένα είναι του P. Simon και ένα του J. Mercer. \nΟ καλλιτέχνης (με σπουδές μουσικής στην Ελλάδα και στο εξωτερικό με τους καλύτερους δασκάλους και μαέστρους κλασικής μουσικής και με διεθνείς διακρίσεις) επιχειρεί στο πρώτο του c.d. να συνδυάσει τις γνώσεις του στην κλασική μουσική\, με την αγάπη του για τη Jazz και τον Αυτοσχεδιασμό. Και το πετυχαίνει με πολύ αρμονικό τρόπο\, με μελωδίες που αναλύονται αυτοσχεδιαστικά\, χωρίς να τον παρασέρνουν σε βαρετές για τον ακροατή μουσικές φόρμες και αναδεικνύουν τη δυναμική συναισθηματική του έκφραση\, που πηγάζει από την κλασική του παιδεία και αποκαλύπτει την τεχνική του κατάρτιση και το πόσο κατέχει την έννοια του Αυτοσχεδιασμού και της Jazz μουσικής. \nΟι εναλλαγές των ρυθμικών στοιχείων στα κομμάτια\, προσθέτουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον στο τελικό αποτέλεσμα και κρατούν αμείωτο το μουσικό ενδιαφέρον του ακροατή. \nΠαίζουν οι μουσικοί:\nΓιώργος Ψυχογιός : πιάνο\, ακορντεόν\nΑλέξανδρος Τσάμης : τύμπανα\, κρουστά\nΝίκος Χατζόπουλος : ηλ. Κοντραμπάσο\nΓιώργος Ξανθάκος : τενόρο σαξόφωνο\nRoland Hofmann : ακουστική\, νάιλον και κλασική κιθάρα\nΣώλης Μπαρκής : κρουστά\nκαι το Κουαρτέτο εγχόρδων “Resurrection”\nΜουσική – Ενορχήστρωση: Γιώργος Ψυχογιός \nYiorgos Psihogios: “Love Obsession … a jazz sensation 2” (Δεκ. 2007)\nΟ συνθέτης\, πιανίστας και ακορντεονίστας Γιώργος Ψυχογιός παρουσιάζει το δεύτερο CD του. Το CD περιέχει 11 ορχηστρικά κομμάτια\, 7 συνθέσεις του Γιώργου Ψυχογιού\, 2 συνθέσεις του Μίμη Πλέσσα\, αλλά και διασκευές στις συνθέσεις των κουβανών συνθετών Louis Channiveky και Mario Flores\, καθώς και μια διασκευή στο τραγούδι “Τι είναι αυτό που το λένε αγάπη” του Τάκη Μωράκη\, από τη γνωστή ταινία “Boy on a Dolphin”\, το ερμηνεύει αισθαντικά η Νατάσσα Μποφίλιου. \nΟ καλλιτέχνης\, στο δεύτερο του album\, επιστρέφει πιο ώριμος και με μια εσωτερική – μελαγχολική διάθεση και πραγματεύεται με τις συνθέσεις του και με τις ενορχηστρώσεις – διασκευές\, την αγάπη και τον έρωτα μέσα από μια ποιητική ματιά\, έχοντας μαζί του αυτή τη φορά σπουδαίους σολίστες από τον χώρο της jazz και της κλασικής μουσικής. \nΗ ζωντανή ηχογράφηση έγινε στην αίθουσα συναυλιών του Ελληνικού Ωδείου Αθηνών. \nΟ συνθέτης Μίμης Πλέσσας αυτοσχεδίασε μαζί με τον Γιώργο Ψυχογιό σε δύο πιάνα πάνω στο βραβευμένο του θέμα “Theme A”\, σφραγίζοντας με την ερμηνεία του τη φιλία και τη βαθιά εκτίμηση που τρέφουν ο ένας καλλιτέχνης για τον άλλον. \nΠαίζουν οι μουσικοί:\nΓιώργος Ψυχογιός: πιάνο – ακορντεόν\nΧρήστος Ασωνίτης: drums – κρουστά\nΚώστας Κωνσταντίνου: κοντραμπάσο – ηλεκτρικό μπάσο\nΛευκή Κολοβού: τσέλο\nΜιχάλης Ρούσσος: βιολί – άλτο & σοπράνο sax – recorders\nΜάκης Τσελέντης: hammond organ\nΝατάσσα Μποφίλιου: φωνή\nΜίμης Πλέσσας: πιάνο\nΕνορχήστρωση – Διεύθυνση Ορχήστρας: Γιώργος Ψυχογιός\nΣυμμετέχει η χορωδία του Ελληνικού Ωδείου Αθηνών – Μαέστρος Νίκος Καρυώτης\nΠαραγωγή: Artway – Technotropon / Music Artisans\, Κυκλοφορία: Universal \nΚΡΙΤΙΚΕΣ : CD “Resurrection … a jazz sensation”\nΈνας δίσκος λίγες λέξεις \nΛέω να σου «συστήσω» τον Γιώργο Ψυχογιό μέσα από τα λόγια του Keith Jarett . Είπε λοιπόν ο κύριος Jarett για τον κύριο Ψυχογιό: “A great pianist and composer! George´s improvisation is an incredible gift of God! An absolute surprise to me”. Μπορεί στην Ελλάδα τον Γιώργο Ψυχογιό να τον ξέρουν λίγοι και «εκλεκτοί» (κι ακόμα λιγότεροι να μιλάνε γι´ αυτόν)\, οι ξένοι μεγάλοι καλλιτέχνες όμως ποτέ δεν τσιγκουνεύονται τις λέξεις τους όταν αναφέρονται σε άξιους συναδέλφους τους. \nΠάμε τώρα στο παρόν ηχογράφημα το οποίο\, καταρχάς\, παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον ως επιλογή κομματιών. Από το “Scarborough Fair” του Paul Simon\, μέχρι μία σύνθεση εμπνευσμένη από τον Μότσαρτ\, άλλη μία εμπνευσμένη από τον Maurice Ravel\, πολλές «αναφορές» σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της λόγιας μουσικής (ο Ψυχογιός φαίνεται πως στην καρδιά του έχει φυλαγμένους όλους τους πολύ μεγάλους δημιουργούς που αγαπάει από τον Μπετόβεν\, μέχρι τον Satie κι από τον Piazolla μέχρι ..πίσω στον Μότσαρτ). \nΓια να σου πω πόσο κομψή\, ακριβή\, «καλοπατημένη» και τρυφερή είναι η μουσική που ακούω\, σε αφήνω να φανταστείς τα θαυμαστικά που αφήνει πίσω του το πιάνο που παίζει ο Γιώργος Ψυχογιός και το πέταγμα της ψυχής που διεγείρει σε κάποια σημεία των συνθέσεών του. \nΠρόσεξα πολλά (όλα για την ακρίβεια) αλλά εκείνη η εισαγωγή του “Tristeza” με.. πέθανε. Για να μην πω τι μου έκανε το ακορντεόν\, και το σαξόφωνο στο κομμάτι του “One love for Mozart”. \nCD το οποίο έχει συνάψει … μία ερωτική σχέση εντός της κλασικής μουσικής με τον αυτοσχεδιασμό και τη jazz.\nΓεωργία Λαιμού\, 4.1.2007\, www.e-go.gr \nΟ άγνωστος προς εμάς αλλά σπουδαγμένος και βραβευμένος\, όπως διαβάζουμε στο δελτίο τύπου πιανίστας/ ακορντεονίστας Γιώργος Ψυχογιός εισέρχεται στα της εγχώριας τζαζ\, με ένα άλμπουμ που μπορεί να μην κομίζει κάτι καινούριο (όχι ότι θα έπρεπε δηλαδή) ή\, εν πάση περιπτώσει\, κάτι που να μας αποκαλύπτει ότι ηχογραφήθηκε στην Ελλάδα (θα μπορούσε να συνέβαινε ενδεχομένως)\, μας δίδει όμως την ευκαιρία και να τον γνωρίσουμε\, αλλά και να εκτιμήσουμε θετικώς εκείνο που φαίνεται να τον ενδιαφέρει. Τι είναι αυτό; Μια συνύπαρξη της λεγόμενης κλασικής και της jazz-αυτοσχεδιαστικής\, έτσι όπως εκείνες επικοινωνούν από αρχαιοτάτων χρόνων. \nΟ Ψυχογιός στηριγμένος βασικά σε δικές του συνθέσεις (το παραδοσιακό “Scarborough fair”\, όπως και μια σύνθεση του Johnny Mercer δεν αλλάζουν τα πράγματα) και ακόμη στη συνεισφορά ενός γυμνασμένου γκρουπ (Αλέξανδρος Τσάμης ντραμς\, κρουστά\, Νίκος Χατζόπουλος μπάσο\, Γιώργος Ξανθάκος τενόρο\, Roland Hofmann κιθάρες\, Σόλης Μπαρκή κρουστά) καθώς και ενός κουαρτέτου εγχόρδων\, δημιουργεί έναν ελεύθερο χώρο\, εντός του οποίου «κοντράρεται» η πιανιστική αφηγηματικότητα τύπου Keith Jarrett\, με τις latin\, oriental\, ρομαντικές ή όποιες άλλες αναφορές. Το αποτέλεσμα είναι άψογο\, φανερώνοντας\, πρώτον\, πως έχουμε να κάνουμε με έναν ολοκληρωμένο μουσικό- το οποίο μπορεί να μην τον ενδιαφέρει η «έκπληξη»\, αλλά η ανάγκη του να είναι «τέλειος» (why not?)- και\, δεύτερον\, πως\, και στην Ελλάδα\, μπορεί να παραχθούν δουλειές που να μην είναι «ελληνικές»\, αλλά να έχουν κάποιο πιστοποιητικό γνησιότητας.\nΦώντας Τρούσας\, Jazz & Τζαζ\, Μάρτιος 2007 \nΠρόκειται για την πρώτη δισκογραφική κατάθεση του δεξιοτέχνη του πιάνου και του ακορντεόν Γιώργου Ψυχογιού που υπογράφει τη σύνθεση και την ενορχήστρωση στα οκτώ από τα δέκα ορχηστικά θέματα του δίσκου. Τον συνοδεύουν οι Αλέξανδρος Τσάμης (τύμπανα\, κρουστά)\, Νίκος Χατζόπουλος (ηλεκτρικό μπάσο)\, Γιώργος Ξανθάκος (τενόρο σαξόφωνο)\, Ronald Hofmann (ακουστική και ηλεκτρική κιθάρα)\, και Σόλης Μπαρκής (κρουστά). Οι τζαζ συνθέσεις του Ψυχογιού ευφάνταστες μελωδικότατες\, εύγλωττες και κάθε άλλο παρά βαρετές συνομιλίες του ίδιου με την τέχνη του\, όπως συχνά συμβαίνει με τους Έλληνες τζαζίστες. Οι ενορχηστρώσεις του επίσης\, είναι κάθε άλλο παρά αβασάνιστες. Οι λάτρεις του είδους οφείλουν να ζητήσουν να ακούσουν το δίσκο!\nΠεριοδικό: Ήχος και Εικόνα\, τεύχος Μαρτίου 2007 \nΟ αυτοσχεδιασμός στην τέχνη πολλές φορές θυμίζει τη σπάνια επαφή του πιστού με κάποια ανώτερη οντότητα. Έκσταση και μια μορφή επικοινωνίας που δεν υπακούει σε κώδικες και δεδομένα επιτυγχάνεται σε αυτές τις περιπτώσεις. \nΜε όχημα ένα μουσικό όργανο και αρχή ένα μοτίβο\, ο αυτοσχεδιασμός μπορεί να οδηγήσει σε δρόμους άγνωστους\, να καταδείξει μουσική ιδιοφυΐα όπως και να φανερώσει την απουσία αληθινού ταλέντου. Όλοι οι μεγάλοι μουσικοί της τζαζ επιχείρησαν να αναμετρηθούν (με τη μουσική\, το όργανό τους\, τους προκατόχους τους) με αυτοσχεδιαστική διάθεση πάνω σε γνωστά και καλλιτεχνικά θέματα. \nΚάπως έτσι ξεκινάει και η δουλειά του Γιώργου Ψυχογιού\, ενός νέου συνθέτη\, ενορχηστρωτή και δεξιοτέχνη σολίστα στο πιάνο και στο ακορντεόν. Με ένα πολύ γνωστό παραδοσιακό κομμάτι\, το “Scarborough fair” (που το 1966 διασκεύασε και ο Paul Simon με τον Art Garfunkel)\, ο συνθέτης κάνει από την αρχή τις προθέσεις και τις διαθέσεις του. Και αυτές συνίστανται στο να μας παρουσιάσει μουσικές άρτια παιγμένες και μελωδίες μπλεγμένες με αυτοσχεδιαστικούς μονολόγους. Το πιάνο συνομιλεί με τα κρουστά και τα τύμπανα\, η εξαιρετική – μελωδική γραμμή της κιθάρας στο Forever friends ταξιδεύει πάνω στο rhythm section. Όλοι οι σπουδαίοι πιανίστες και συνθέτες της τζαζ βρίσκονται εδώ. Από τον Art Tatum και τον Duke Elligton μέχρι τον Erroll Garner και τον Deal Evans. Μαζί και η κλασική παιδεία του Γιώργου Ψυχογιού. Το CD περιλαμβάνει\, εκτός από το “Scarborough fair” και το “Beautiful love” του Johnny Mercer\, οκτώ συνθέσεις του Ψυχογιού κατανεμημένες και αφιερωμένες ισόποσα στο πιάνο\, στο ακορντεόν\, στην κιθάρα και στο σαξόφωνο. \nΤα μεγάλα τζαζ φεστιβάλ έχουν αρχίσει και τον ανακαλύπτουν. Σειρά σας !\nΚώστας Αγοραστός\, ΔΙΦΩΝΟ\, Ιούλιος 2007 \nΚΡΙΤΙΚΕΣ: CD “Love Obsession … a jazz sensation 2”\nΔεύτερη επιτυχημένη «επίσκεψη» του Γιώργου Ψυχογιού στη δισκογραφία\, μετά το περσινό – και αρκετά πετυχημένο από ό\,τι φαίνεται – album του “Resurrection … a Jazz Sensation”\, με το οποίο ντεμπούταρε στη δισκογραφία\, συστηνόμενος ευρύτερα τόσο ως πιανίστας\, όσο και ως δημιουργός και ενορχηστρωτής. \nΟ Γιώργος Ψυχογιός είναι ένας εξαιρετικά καταρτισμένος μουσικός με πολλές περγαμηνές\, ο οποίος – σε αντίθεση με πολλούς βιρτουόζους συναδέλφους του – έχει επίγνωση ενός πολύ σημαντικού ζητήματος πάνω στη μουσική δημιουργία: ότι το τεχνικώς άρτιο δεν συνεπάγεται αυτόματα πως θα είναι και αισθητικώς όμορφο. Με μότο του λοιπόν το «Καρδιά και μυαλό ενάντια στην τεχνική επίδειξη» μας παραδίδει ένα album πρωτότυπων δικών του συνθέσεων και αρκετών διασκευών\, το οποίο ξεχωρίζει πρωτίστως για τον συναισθηματικό του πλούτο. \nΟ Ψυχογιός προέρχεται βασικά από τον χώρο της κλασικής μουσικής\, παντρεύει όμως με μεγάλη δεξιοτεχνία τις καταβολές του με την αγάπη του για την jazz και τον αυτοσχεδιασμό. Έχουμε συχνά δει τι μπορεί να προσφέρει ένας βιρτουόζος μουσικός όταν τον αφήσεις ελεύθερο μέσα σε μια δεδομένα σημαντική σύνθεση και ο Ψυχογιός σε αφήνει με το στόμα ανοιχτό στις διασκευές του στο εν λόγω album. Παραγματοποιεί δηλαδή μια καταπληκτική ανάγνωση στο “Bossa Cubana” του Κουβανού συνθέτη Luís Chaniveky\, αναδεικνύει κρυμμένες συναισθηματικές πτυχές του “Me Voy” του Mario Flores και κάνει ένα όμορφο ντουέτο με τον Μίμη Πλέσσα στη σύνθεση του τελευταίου “Theme A”. Αλλά το κορυφαίο του επίτευγμα είναι η διασκευή στο “Τι Είναι Αυτό Που Το Λένε Αγάπη” των Τάκη Μωράκη – Γιάννη Φερμάνογλου\, που είχε πρωτοακουστεί στην ταινία “Το Παιδί Και Το Δελφίνι” (1957)\, τραγουδισμένο από τη Sophia Loren και τον Τώνη Μαρούδα. Μεγάλο ρόλο στην επιτυχία της διασκευής παίζει όμως και η τραγουδίστριά της\, Νατάσσα Μποφίλιου\, προσφέροντας μια λαμπερή και αισθαντική ερμηνεία\, με «τσανακλιδικές» αποχρώσεις.\nΧάρης Συμβουλίδης\, 12.2.2008\, www.avopolis.gr \nΤο δεύτερο CD του εξαιρετικού πιανίστα και ακορντεονίστα Γιώργου Ψυχογιού έρχεται για να μας ανοίξει τα αυτιά και να μας κλείσει τα μάτια. Σε πολλούς πιθανόν να κλείσει και τα στόματα. Έντεκα μουσικά θέματα και ένα τραγούδι που ηχογραφήθηκαν στην αίθουσα συναυλιών του Ελληνικού Ωδείου και είναι σαν να βγήκαν από ατελείωτες ηχογράφησης σε στούντιο. Από την αρχή σου δημιουργεί μια ατμόσφαιρα πάθους και ερωτικών συνειρμών με ήχους αμιγώς τζαζ. Πιο αναλυτικά τώρα… \nΑπό τα έντεκα μουσικά θέματα που ακούγονται στο CD\, τα επτά είναι δικά του\, τα δύο είναι συνθέσεις του Μίμη Πλέσσα\, με το γνώριμο ύφος του συνθέτη και τα άλλα δύο διασκευές στις συνθέσεις των Κουβανών Louis Channiveky και Mario Flores. Μια ιδιαίτερη στάση χρειάζεται σίγουρα η ερμηνεία της Νατάσσας Μποφίλιου στο μοναδικό τραγούδι του δίσκου. Πρόκειται για τη διασκευή του τραγουδιού του Τάκη Μωράκη “Τι είναι αυτό που το λένε αγάπη”\, που ακουγόταν στην ταινία “Boy on a Dolphin”. Γενικά\, τα γρήγορα κομμάτια είναι εκείνα που ξεχωρίζουν και ακούγονται πάρα πολύ ευχάριστα με το πιάνο να δεσπόζει στα περισσότερα από αυτά.\nΜιχάλης Γελασάκης\, ΔΙΦΩΝΟ\, Ιανουάριος 2008 \nΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ\nΓιώργος Ψυχογιός : «Δεν υπάρχουν τείχη μεταξύ κλασικής και τζαζ» \nΜία από τις σημαντικότερες κυκλοφορίες του 2007 είναι το cd του Γιώργου Ψυχογιού “Resurrection\, a jazz sensation” (Polytropon και Artway – Τεχνότροπον). Περιέχει δέκα ορχηστρικά κομμάτια\, οκτώ του ίδιου του συνθέτη -ο οποίος είναι επίσης ο ενορχηστρωτής και ο σολίστας στο πιάνο και το ακορντεόν- και δύο διασκευασμένα θέματα\, ένα του P. Simon και ένα του J. Mercer. \nΓιώργος Ψυχογιός\, με σπουδές κλασικής μουσικής στην Ελλάδα και στο εξωτερικό\, επιχειρεί στην πρώτη του αυτή δουλειά να συνδυάσει τις γνώσεις του στην κλασική μουσική με την αγάπη του για την τζαζ και τον αυτοσχεδιασμό. Το πετυχαίνει με εξαιρετικό και πολύ αρμονικό τρόπο\, με μελωδίες που αναλύονται αυτοσχεδιαστικά\, χωρίς να τον παρασέρνουν σε βαρετές για τον ακροατή μουσικές φόρμες\, και οι οποίες καταδεικνύουν τη δυναμική συναισθηματική του έκφραση. Οι εναλλαγές των ρυθμικών στοιχείων στα κομμάτια προσθέτουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον στο τελικό αποτέλεσμα. \nΓιατί να προσέξουμε την περίπτωση του Γιώργου Ψυχογιού; Πρώτον\, γιατί ο διάσημος πιανίστας\, αυτοσχεδιαστής και συνθέτης Keith Jarett έχει πει για τον συμπατριώτη μας: «Πρόκειται για έναν μεγάλο πιανίστα και συνθέτη! Η ικανότητα του Γιώργου στον αυτοσχεδιασμό είναι ένα απίστευτο δώρο Θεού! Στην κυριολεξία μ’ έχει εντυπωσιάσει». Δεύτερον\, γιατί έχει λάβει τη δεύτερη θέση (Β’ εύφημο μνεία) ανάμεσα σε 130 υποψηφίους στον παγκόσμιο διαγωνισμό για νέους συνθέτες “Ensemble Modern de Montreal”\, που πραγματοποιείται στον Καναδά. Τρίτον\, γιατί ο Γιώργος Ψυχογιός ήταν ο μόνος Έλληνας συνθέτης\, μαζί με τον Μίκη Θεοδωράκη\, που συμμετείχε στη 10η Διεθνή Έκθεση Αρχιτεκτονικής «La Biennale di Venezia» με το συμφωνικό έργο “Medussa – Μια μουσική του Αιγαίου”\, φιλοξενούμενος στην επίσημη έκδοση της ελληνικής συμμετοχής του υπουργείου Πολιτισμού. Τέλος\, να αναφέρουμε πως έργα του Γιώργου Ψυχογιού έχουν ηχογραφηθεί και παίζονται από τη Σύγχρονη Ορχήστρα της ΕΡΤ. \nΠοιος είναι ο βασικός άξονας του «Resurrection»; Ένας είναι ο βασικός άξονας και η δυναμική της μουσικής αίσθησης του άλμπουμ: η ελεύθερη και αυθόρμητη έκφραση της μουσικής τέχνης\, η επιθυμία για επικοινωνία και -γιατί όχι;- η ταύτιση της μουσικής ψυχής του καλλιτέχνη με το κοινό του. \nΜε ποιους τρόπους εξισορροπείτε και εμπλέκετε τις γνώσεις της κλασικής μουσικής με την τζαζ και τον αυτοσχεδιασμό; Η κλασική μουσική και τα «δώρα» των σπουδαίων κλασικών συνθετών είναι\, πιστεύω\, η απαραίτητη παρακαταθήκη και τα απαραίτητα εφόδια στη φαρέτρα του νέου σολίστα και δημιουργού. Προσπάθησα στον πρώτο μου δίσκο να δείξω στον ακροατή ότι δεν υπάρχουν όρια και σύνορα\, αλλά ούτε και τείχη ανάμεσα στις μουσικές κουλτούρες και μεταξύ των ιδιωμάτων\, στην περίπτωσή μας μεταξύ κλασικής και τζαζ μουσικής. Απλά άφησα τον εαυτό μου να λειτουργήσει με απλότητα\, ψυχική ηρεμία αλλά και απόλυτη αυστηρότητα (πιστέψτε με!) στο υλικό του. Πηγαίνοντας με αληθινή αφοσίωση στη θέση του ακροατή και ανοίγοντας από εκεί την καρδιά μου ως συνθέτη. \nΠοιο είναι το κύριο ζητούμενο αυτής της πρώτης δισκογραφίας σας; Το «μότο» μου σ’ αυτό το άλμπουμ είναι: «Καρδιά και μυαλό ενάντια στην τεχνική επίδειξη!». Μουσική αλήθεια για τον κάθε ακροατή με ανοιχτή καρδιά και ανοιχτή διάθεση! \nΠοια υπήρξε η έμπνευση των οκτώ πρωτότυπων συνθέσεων και γιατί συμπεριλάβατε και τις δύο συγκεκριμένες διασκευές; Τα συγκεκριμένα κομμάτια είναι από τα πιο αγαπημένα μου θέματα των παιδικών και εφηβικών μου χρόνων. Οπότε\, αναπόφευκτη η σύνδεση με εκείνα τα χρόνια… Οι άλλες συνθέσεις λειτούργησαν ως κατάθεση ψυχής πρώτα από όλα στο πιάνο\, το όργανο που αγαπώ και θαυμάζω τόσο πολύ για την πολυπραγμοσύνη του. Δεν σας κρύβω ότι είναι προσωπική εξομολόγηση και κρυφοκοίταγμα στο μουσικό ημερολόγιο της ζωής μου. \nΠοιοι άλλοι συνέβαλαν στην πραγμάτωση του δίσκου; Οι καλλιτέχνες που παίζουν μαζί μου είναι εξαιρετικοί σολίστες και πάνω από όλα φίλοι μου. Συγκεκριμένα είναι ο Νίκος Χατζόπουλος (ηλεκτρικό κοντραμπάσο)\, ο Αλέξανδρος Τσάμης (τύμπανα\, κρουστά)\, ο Γιώργος Ξανθάκος (τενόρο σαξόφωνο)\, ο Σώλης Μπαρκής (κρουστά) και ο Rolland Hofmann (ακουστική\, κλασική\, νάιλον κιθάρα). Παράλληλα υπάρχει και το Κουαρτέτο Εγχόρδων «Resurrection»\, με δύο βιολιά\, βιόλα και τσέλο. \nΜε ποιον τρόπο δουλέψατε μέχρι την ολοκλήρωσή του; Ο δίσκος ήταν αποτέλεσμα αυθόρμητου παιξίματος αλλά και εξαντλητικών δοκιμών. Όχι από τελειοθηρική ανάγκη αλλά από αυθεντική απόλαυση ομαδικού παιξίματος. \nΠιστεύετε πως τόσο η κλασική μουσική όσο και η τζαζ απευθύνονται σε ένα συγκεκριμένο ακροατήριο; Μπορεί αυτό με κάποιους τρόπους να διευρυνθεί; Κάποιος που δεν είχε ποτέ του μια πρώτη επαφή με τις δύο μουσικές τέχνες-«ογκόλιθους»\, είτε με την καρδιά του είτε με το μυαλό του\, δεν πιστεύω ότι μπορεί να φτάσει στην ουσία τους\, πέρα από κάποια πολύ επιδερμική προσέγγιση. Όμως αυτό μπορεί πολύ εύκολα να αλλάξει και να κατακτηθεί\, αν κλείσουμε τα αυτιά μας στα κάθε λογής «σκουπίδια» που μας βομβαρδίζουν και ανοίξουμε την καρδιά μας και μόνο αυτήν σε οτιδήποτε «από ψυχής» και «αληθινό». \nΜας συστήνεστε συγχρόνως ως συνθέτης\, ενορχηστρωτής αλλά και δεξιοτέχνης σολίστας. Πιστεύετε γενικότερα προς ένα ολοκληρωμένο μοντέλο δημιουργού; Πιστεύω σε ένα ολοκληρωμένο μοντέλο «ανθρώπου-καλλιτέχνη-δημιουργού» πάνω από όλα. Καμία τέχνη δεν μπορεί να συγκριθεί με την «ανθρωπιά»\, ούτε με ένα από καρδιάς χαμόγελο! \nΣκοπεύετε κάποια στιγμή να παρουσιάσετε αυτή τη δουλειά σας στη Θεσσαλονίκη; Φυσικά και είναι μέσα στα σχέδιά μου\, όπως και της δισκογραφικής μου εταιρείας\, της Artway\, που είναι και η διοργανώτρια των συναυλιών μου. Άλλωστε η Θεσσαλονίκη είναι μια πόλη που λατρεύω και μετανιώνω φριχτά κάθε φορά που αναγκάζομαι να την εγκαταλείψω και να επιστρέψω στην Αθήνα… \nΣυνέντευξη: Θανάσης Γωγάδης \nΕφημερίδα «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» \nΘεσσαλονίκη\, 30. 9. 2007
URL:http://gyzimegaron.gr/event/psihogios/
LOCATION:ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΓΑΡΟ ΓΚΥΖΗ\, ΦΗΡΑ\, ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ - ΕΛΛΑΔΑ
CATEGORIES:FESTIVAL2008GR
ATTACH;FMTTYPE=image/png:http://gyzimegaron.gr/wp-content/uploads/2017/09/Psihogios_b_01.png
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=UTC:20080805T210000
DTEND;TZID=UTC:20080805T230000
DTSTAMP:20260503T194844
CREATED:20170915T123047Z
LAST-MODIFIED:20170915T123047Z
UID:4915-1217970000-1217977200@gyzimegaron.gr
SUMMARY:TRIO HELLENIQUE
DESCRIPTION:TRIO HELLENIQUE\n\nΓαλλική φινέτσα από το “Trio Hellenique”\nΤο “Trio Hellenique”\, το διακεκριμένο μουσικό τρίο με τις ελληνικές ρίζες και τη γαλλική μουσική κουλτούρα\, εμφανίζεται στο Μέγαρο Γκύζη\, στα πλαίσια του Φεστιβάλ Μεγάρου Γκύζη 2008\, στα Φηρά Σαντορίνης. Η πιανίστα Αλεξάνδρα Νομίδου\, η βιολονίστα Αλίς Ερτέ και η βιολοντσελίστα Μαριάννα Νομίδου ερμηνεύουν έργα Mendelssohn και Chausson. \nclick για αφίσα συναυλίας \nΗ κοινή αγάπη για τη μουσική δωματίου και το ρεπερτόριο των κλασικών του 18ου αιώνα είναι τα στοιχεία που συνδέουν και εμπνέουν εδώ και κάποια χρόνια το σύνολο Trio Hellenique. Ενα “Ελληνικό Τρίο”\, αποτελούμενο από δύο Ελληνίδες γαλλοθρεμμένες μουσικούς\, την πιανίστα Αλεξάνδρα Νομίδου και την βιολοντσελίστα Μαριάννα Νομίδου και μία αυτόχθονα Γαλλίδα συνάδελφό τους\, μέλος πια της οικογένειάς τους\, την βιολονίστα Αλίς Ερτέ\, που πήρε τη θέση του Σωτήρη Κυριαζόπουλου στην αρχική σύνθεση του συνόλου. Το Trio Hellenique αποτυπώνει τον αέρα της γαλλικής μουσικής κουλτούρας και την ερμηνευτική του φινέτσα στο ρεσιτάλ μουσικής δωματίου της 5ης Αυγούστου 2008\, που θα δοθεί στις 9 το βράδυ\, στην Αίθουσα Συναυλιών του Μεγάρου Γκύζη στα πλαίσια του Φεστιβάλ Μεγάρου Γκύζη 2008. \n “Trio Hellenique”\nΑλεξάνδρα Νομίδου\, πιάνο\nAlice Erté\, βιολί\nΜαριάννα Νομίδου\, βιολοντσέλο \nΤο Trio Hellénique («Ελληνικό Τρίο») συγκροτήθηκε αρχικά από τις αδελφές Αλεξάνδρα και Μαριάννα Νομίδου και τον βιολονίστα Σωτήρη Κυριαζόπουλο. Οι τρεις μουσικοί ήταν εγκατεστημένοι στο Παρίσι για ανώτερες σπουδές και η αγάπη τους για τη μουσική δωματίου τους ώθησε στη δημιουργία του συνόλου. Από το 2001 βιολονίστα του τρίο είναι η Alice Erté (Αλίς Ερτέ)\, μέλος επίσης της οικογένειας Νομίδου. \nΤο ρεπερτόριό τους\, ευρύ και ποικίλο\, εκτείνεται από τους κλασικούς του 18ου αιώνα μέχρι τους σύγχρονους συνθέτες. Έχουν εμφανιστεί στη Γαλλία (αίθουσα συναυλιών του Châtelet – Παρίσι\, Φεστιβάλ de l’Essonne – Νίκαια\, Festival de Villefranche)\, την Βραζιλία και την Ελλάδα (Μέγαρο Μουσικής Αθηνών\, Θεσσαλονίκη\, Πάτρα\, Σαντορίνη\, κ.α.)\, όπου με μεγάλο ενθουσιασμό το κοινό και ο τύπος υποδέχθηκαν το Τρίο στίς διάφορες εμφανίσεις του. Το Trio Hellénique εχει αντιπροσωπεύσει την Ελλάδα με την συμμετοχή του στις μουσικές εκδηλώσεις του Μεσογειακού Πανεπιστημιακού Κέντρου της Νίκαιας\, όπως και στις «Helléniades 2004» στην Λωζάννη. \nΑλεξάνδρα Νομίδου\, πιάνο\nΗ Αλεξάνδρα Νομίδου\, εκλεκτή σύγχρονη Αθηναία πιανίστα με διεθνή σταδιοδρομία\, άρχισε να σπουδάζει πιάνο σε ηλικία έξι ετών στο Ωδείο Αθηνών απ’ όπου αποφοίτησε με α΄ βραβείο παμψηφεί στο πιάνο και την μουσική δωματίου. Στη συνέχεια\, με υποτροφία της Γαλλικής Κυβέρνησης\, εγκαταστάθηκε \nστο Παρίσι\, όπου συνέχισε τις σπουδές της δίπλα στους καθηγητές Pierre Sancan (Πιερ Σανκάν) και τον Pierre Fiquet. Kατόπιν φοίτησε στο Conservatoire Europeen de Musique de Paris\, στην τάξη της Yvonne Lefebure (Υβόν Λεφεμπύρ)\, όπου και της απενεμήθη το Diplome Europeen CEMP). \nΠαρακολούθησε επίσης το 1982 και 1983 ανώτερα μαθήματα με τον Yevgueni Malinine (Γεβγκένι Μαλινίν) και την Aline Fidler (Αλίν Φίντλερ). Με υποτροφία του φημισμένου Tanglewood Music Center πήγε το 1985 στις ΗΠΑ και παρακολούθησε ανώτερα μαθήματα πιάνου και μουσικής δωματίου με τους Leon Fleisher (Λέον Φλάισερ) και Peter Serkin. Αμέσως μετά\, πολύ νέα\, άρχισε την καλλιτεχνική της σταδιοδρομία με εμφανίσεις στη Γαλλία (Salle Gaveau\, Radio France\, Festival de Paris\, Festival d’ Automme\, Menton\, Lyon\, Brive\, κ.λπ.)\, Ελβετία\, Αγγλία\, Βέλγιο\, Ιταλία\, Τουρκία\, Βραζιλία και ΗΠΑ. Έχει συμπράξει με την Ορχήστρα Δωματίου της Νορβηγίας\, τη Συμφωνική Ορχήστρα της Βουδαπέστης\, τις Κρατικές Ορχήστρες Αθηνών (ΚΟΑ) και Θεσσαλονίκης (ΚΟΘ) επανειλημμένα\, καθώς και με Συγκροτήματα μουσικής δωματίου (ιδίως με το γαλλικό κουαρτέτο Via Nova). \nΈχει πάρει μέρος σε πολλές τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές στην Γαλλία και την Ελλάδα. Το 1992 εμφανίστηκε και στο θέατρο\, υποδυόμενη τη μεγάλη πιανίστα Κλάρα Σούμαν στο έργο «Robert et Clara Schumann» που παίχτηκε με επιτυχία σε Θέατρα της Γαλλίας. \nΈχει ηχογραφήσει 2 δίσκους (ΕΜΙ)\, τον ένα με τα έργα του Ρ. Σούμαν “Davidsbundlertaenze” και “Kinderszenen” (1986) και τον άλλο με βαλς των Μπραμς\, Σούμπερτ και Ραβέλ. \nΣτις 8 Φεβρουαρίου 2008 η Αλεξάνδρα Νομίδου ήταν σολίστ στη συναυλία της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών (ΚΟΑ) στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών\, που διηύθυνε ο Λουκάς Καρυτινός. Η Αλεξάνδρα Νομίδου ερμήνευσε το 2ο κονσέρτο για πιάνο του Πέτρου Πετρίδη σε Πανελλήνια πρώτη\, όπως σημειώνεται σε κριτική του Νίκου Δοντά\, που δημοσιεύεται στην εφημερίδα “Η Καθημερινή” στις 17/2/2008 μαζί με σκίτσο της γνωστής ζωγράφου Έλλης Σολομωνίδη-Μπαλάνου. \nΜαριάννα Νομίδου\, βιολοντσέλο\nΗ Μαριάννα Νομίδου\, εκλεκτή σύγχρονη Αθηναία τσελίστα με διεθνή σταδιοδρομία\, άρχισε τις μουσικές της σπουδές σε ηλικία 8 ετών στο Ωδείο Αθηνών απ’ όπου αποφοίτησε με άριστα παμψηφεί και Α΄ βραβείο στο βιολοντσέλο και στη μουσική δωματίου. Συνέχισε στο Conservatoire Europeen de Musique de Paris και ολοκλήρωσε τις σπουδές της στο Παρίσι με τον Ράντου Αλντουλέσκου\, τη Συλβέτ Μιλλιό και τον Αντρέ Λεβύ. Πήρε δίπλωμα σολίστ από την Εκόλ Νορμάλ του Παρισιού και εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Γαλλία\, όπου παράλληλα με την καλλιτεχνική της σταδιοδρομία ασχολείται και με τη διδασκαλία. Έχει δώσει πολλά ρεσιτάλ και έχει συμπράξει ως σολίστ με συμφωνικές ορχήστρες και ορχήστρες δωματίου στη Γαλλία\, την Ισπανία\, την Αγγλία\, την Ελβετία\, τη Βραζιλία και την Ελλάδα. Έχει κάνει ηχογραφήσεις για την ελληνική και τη γαλλική Ραδιοτηλεόραση. \nΙδιαίτερο είναι το ενδιαφέρον της για τη μουσική δωματίου\, την οποία υπηρετεί συμμετέχοντας ως μέλος σε διάφορα σύνολα («Κουαρτέτο Parrot» και Συγκρότημα «Vetera et Nova»)\, κυρίως όμως ως μέλος του «Trio Hellénique». \nΔιδάσκει μονίμως σε 2 παρισινά Ωδεία και παίρνει μέρος ως καθηγήτρια τσέλου και μουσικής δωματίου σε θερινά Σεμινάρια\, ενώ είναι μέλος της κριτικής Επιτροπής του «Κρατικού Διπλώματος Βιολοντσέλου»\, που ορίζεται από το γαλλικό Υπουργείο Πολιτισμού. \nAlice Erté\, βιολί\nΗ βιολονίστα Alice Erté (Αλίς Ερτέ)\, το νεότερο μέλος του Τρίο\, γεννήθηκε στο Παρίσι το 1981 και άρχισε να σπουδάζει βιολί σε ηλικία τεσσάρων ετών στο εθνικό Ωδείο της Βουλόνης στην τάξη της Maryvonne Le Dizès. Συνέχισε τις σπουδές της στο Εθνικό Ωδείο του Παρισιού στην τάξη της Suzanne Gessner (Σουζάννε Γκέσνερ)\, απ’ όπου αποφοιτά με πρώτο βραβείο σε ηλικία 16 χρονών. \nΤον Ιούνιο του 2001 πήρε το α΄ βραβείο παμψηφεί του Εθνικού Ωδείου της Βουλόνης στο βιολί και την μουσική δωματίου. Τον Φεβρουάριο 2002 έγινε δεκτή στο Ανώτατο Εθνικό Ωδείο του Παρισιού για την τελειοποίηση των σπουδών της στην τάξη του Régis Pasquier (Ρεζίς Πασκιέ) και κατόπιν του Michael Hentz\, απ`όπου αποφοιτά τον Ιούνιο 2006 με πρώτο βραβείο. \nΩς σολίστ εμφανίστηκε πρώτη φορά σε ηλικία μόλις δεκατριών ετών με μία ορχήστρα νέων στην Αθήνα. Συμμετέχει συχνά σε συναυλίες μουσικής δωματίου. \nΑπό το 2007 είναι μόνιμο μέλος της Ορχήστρας της Οπερας των Παρισίων. \nΈγραψαν για το “Trio Hellenique” :\nΑπο τα πρώτα κιόλας μέτρα του προγράμματος\, μας καθήλωσαν με το παίξιμό τους.Αυτό το ωραίο ανσάμπλ\, το μαλακό\, ήρεμο παίξιμο\,η ηχητική ομοιογένεια και η εκφραστική ομοθυμία των μελών του.Το πέρασμα της ίδιας φράσης απο το ένα όργανο στο άλλο\, είχε πάντα την ίδια άνεση και την ίδια μουσική διάθεση\, χωρίς ωστόσο να αφαιρεί την προσωπικότητα του εκτελεστή.\nΕφημερίδα “Πρωινή” \nΟι τρείς νέοι Ελληνες ερμηνευτές έφτασαν σε μία υψηλή στάθμη εκτελέσεων μουσικής δωματίου… Τα δύο έγχορδα ξεχωρίζουν για την ομορφιά του ήχου τους\, ωραία σαρκωμένου\, φωτεινού αλλά και με σαφέστατα διαφοροποιημένη χροιά… Κλασικότατα ανάλαφρος\, αιθέρια τραγουδημένος (μαργαριτάρι οι γκάμμες του πιάνου)\, ο Χάυντν τους…άψογη ισορροπία φωνών αλλά και στερεότατα χτισμένα τα εκφραστικά τόξα των μορφών\, στο τρίο έργο 49 αρ. 1 του Μέντελσον… στο τρίο έργο 90\, «Ντούμκυ» του Ντβόρζακ…έδοσαν στο έργο μια απόκοσμη και αφηρημένη πνευματική ομορφιά.\nΠεριοδικό “ΑΝΤΙ” \nΟι τρείς μουσικοί δεν δίστασαν να παρουσιάσουν ένα πολύ πρωτότυπο πρόγραμμα\, ερμηνεύοντας όχι μόνο ένα υπέροχο τρίο του Ελληνα συνθέτη Μανώλη Καλομοίρη…αλλά επίσης το τρίο έργο 3 του Γάλλου συνθέτη Ernest Chausson… περάσαμε μία εξαίρετη βραδιά.\nNice-Matin \nΤο “Trio Hellénique” στο Μέγαρο Μουσικής\nΣτάθηκε τόσο γοητευτική η μουσική παρουσία των τριών καλλιτεχνών\, ήταν τόσο θαυμάσια ερμηνευμένο το πρόγραμμά τους που προτείνουμε την ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ του…Ευσυνείδητη εκτέλεση\, άψογη συνοχή στην ερμηνεία\, στην εμπειρία και την γνώση των έργων που παίξανε με πολύ ευαισθησία και μία πανδαισία ηχοχρωμάτων…Μπράβο πολλά στους νέους αυτούς μουσικούς\, που είναι σε θέση να παρουσιάσουν την τέχνη τους σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου.\nΕφημερίδα “Ελεύθερη Ωρα” \nΤο Trio Hellènique πρόσφερε μια απολαυστική συναυλία με εργα μουσικής δωματίου Γάλλων συνθετών…οι τρείς μουσικοί προχώρησαν σε ερμηνείες που ισορροπούσαν τον λυρισμό με τις υπογραμμίσεις και τις αιχμές που προυποθέτει η θεατρικότητα της συγκεκριμένης μουσικής. Υπήρχε συναίσθημα χωρίς περιττούς συναισθηματισμούς…ηταν ο παλμός και η πλαστικότητα των φράσεων\, η συναισθηματική ωριμότητα και η εσωτερική ένταση τα χαρακτηριστικά που επέτρεψαν ταυτοχρόνως δύναμη και λεπτότητα\, αναδεικνύοντας τις όψεις των έργων του ώριμου γαλλικού Ρομαντισμού.\nΕφημερίδα “Καθημερινή”
URL:http://gyzimegaron.gr/event/trio-hellenique-2/
LOCATION:ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΓΑΡΟ ΓΚΥΖΗ\, ΦΗΡΑ\, ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ - ΕΛΛΑΔΑ
CATEGORIES:FESTIVAL2008GR
ATTACH;FMTTYPE=image/png:http://gyzimegaron.gr/wp-content/uploads/2017/09/TrioHellenique.png
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20080801
DTEND;VALUE=DATE:20080901
DTSTAMP:20260503T194844
CREATED:20170915T122606Z
LAST-MODIFIED:20170915T122606Z
UID:4913-1217548800-1220227199@gyzimegaron.gr
SUMMARY:ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ
DESCRIPTION:ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ\n“Σύγχρονες Εικόνες από την Σαντορίνη”\nΤην Παρασκευή 1η Αυγούστου 2008\, στις 9 το βράδυ\, ξεκινά το Φεστιβάλ Μεγάρου Γκύζη 2008 με τα εγκαίνια της ομαδικής έκθεσης ζωγραφικής πέντε σύγχρονων καλλιτεχνών\, που καταθέτουν την εικαστική τους ματιά συμμετέχοντας με ζωγραφικά έργα\, ελαιογραφίες και ακουαρέλλες. \nΧρύσα Αρώνη\nΦωτεινή Καφίδα-Τέρρα\nΣτάθης Κουκόπουλος\nΓιάννης Πετρής\nΑφροδίτη Σεζένια \n \nΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ \nΧΡΥΣΑ ΑΡΩΝΗ (1971)\nΓεννήθηκε στην Αθήνα το 1971. Σπούδασε στην ΑΣΚΤ (1994-1999)\, απ΄ όπου αποφοίτησε με άριστα το 1999 από το εργαστήριο του καθηγητή Χρόνη Μπότσογλου. Έχει παρουσιάσει την πρώτη της ατομική έκθεση τον Μάϊο του 2003 στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων με τίτλο “18 aκουαρέλες και άλλα”. Παρουσίασε 20 περίπου ακουαρέλες με θέμα το “Ελληνικό τοπίο”\, καθώς και ελαιογραφίες που αναφέρονται στη σχέση της ανθρώπινης φιγούρας και του εξωτερικού κόσμου\, σε μία προσπάθεια για ενοποίηση του εξωτερικού χώρου με το «εσωτερικό» τοπίο του ανθρώπου. \nΣυμμετείχε επίσης το 2005 στην έκθεση της ιδιωτικής συλλογής του Μελέτη Φικιώρη στην Εθνική Πινακοθήκη – Παράρτημα Σπάρτης. \nΤον Οκτώβριο 2008 θα πραγματοποιήσει τη δεύτερη ατομική της έκθεση στην “Γκαλερί της Έρσης” στην Αθήνα.  \nΦΩΤΕΙΝΗ ΚΑΦΙΔΑ-ΤΕΡΡΑ (1969)\nΤη πρώτη της ατομική έκθεση ζωγραφικής στην Αθήνα πραγματοποίησε τον Φεβρουάριο 2008 η Φωτεινή Καφίδα-Τέρρα με μια θεματική ενότητα με τίτλο «Υλñεν»\, που σημαίνει «με δέντρα» ή «δασωμένο» (λέξη που αναγράφεται στο βιβλίο του Ησίοδου «Ήοίαι» ή «Κατάλογος Γυναικών»). Το θέμα αντλεί μορφές του τοπίου του βουνού και του δάσους\, εμπνευσμένες από περιοχές του Πηλίου και του αυστριακού Τυρόλ. \nΗ Φωτεινή Καφίδα-Τέρρα γεννήθηκε στο Βόλο τον Δεκέμβριο του 1969. Το 1988\, έκανε τα πρώτα της βήματα\, αφού πρώτα παρακολούθησε μαθήματα σχεδίου\, απεικονίζοντας στη ζωγραφική επιφάνεια έργα φτιαγμένα με χρωματικές κηλίδες\, απροσδιορίστου θέματος κάποιες φορές. Τα έργα αυτά μεταφέρουν τις πρωταρχικές παιδικές της εμπειρίες από την εξοχή. Αριστούχος της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ) Αθηνών το 1998\, η Φωτεινή Καφίδα-Τέρρα σπούδασε Ζωγραφική κοντά στον Νίκο Κεσσανλή (1990-1994) και στον Χρόνη Μπότσογλου (1994-1998)\, ενώ παρακολούθησε μαθήματα στο εργαστήρι ψηφιδωτού της ΑΣΚΤ κοντά στον Γιάννη Βαλαβανίδη (1995-1998). \nΈνα από τα κύρια χαρακτηριστικά της δουλειάς της είναι η απλότητα με την οποία παρουσιάζεται το έργο\, μία απλότητα που στηρίζεται στη δυναμική των χρωμάτων και των αντιθέσεων που αυτά δημιουργούν\, μαζί με τις σχέσεις των γραμμών και των όγκων στα επίπεδα των τοπίων της. \nΗ Φωτεινή Καφίδα-Τέρρα είναι μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος. Έχει παρουσιάσει τα έργα της σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Βουλγαρία). Έργα της βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές\, με κυριότερη τη συλλογή «Φρισύρα». \nΣΤΑΘΗΣ ΚΟΥΚΟΠΟΥΛΟΣ (1968) \nΓεννήθηκε στη Χαιρώνεια το 1968. \nΕκανε ελεύθερες σπουδές και μελέτησε τους μεγάλους δασκάλους κλασικούς και μοντέρνους. \n΄Εργα του υπάρχουν σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό. \nΖεί και εργάζεται στην Αθήνα.  \n  \nΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΤΡΗΣ (1973) \nΓεννήθηκε στην Αθήνα το 1973\, ζει και εργάζεται στην Αθήνα και το Μεσολόγγι. Σπούδασε ζωγραφική με καθηγητή τον Χρόνη Μπότσογλου και σκηνογραφία με καθηγητή τον Γιώργο Ζιάκα\, στην Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας\, από το 1990 έως το 1997\, απ’ όπου και αποφοίτησε με τον βαθμό άριστα 29/30. Το 1995 φοίτησε ζωγραφική και γλυπτική στο εργαστήριο του Sebastian Santos\, στη Σχολή Καλών Τεχνών της Σεβίλλης στην Ισπανία (Facultad de Bellas Artes de Sevilla)\, με υποτροφία του Ι.Κ.Υ.\, στα πλαίσια του προγράμματος “ERASMUS”. Την ίδια περίοδο\, παρουσίασε την ατομική έκθεση με τίτλο “Coches en movimiento”\, στην “Pabellon de Uruguae” της Σεβίλλης. Έχει λάβει μέρος σε διάφορες ομαδικές εκθέσεις μεταξύ των οποίων\, “Heineken Art” (1993 και 1994\, Αθήνα)\, “Το μοναστήρι της Καισαριανής” (1994\, Aθήνα)\, Ομαδική σπουδαστών της Α.Σ.Κ.Τ. στο κτίριο Πουλόπουλου (Δήμος Αθηναίων\, 1996)\, “Απόφοιτοι της Σχολής Καλών Τεχνών της Αθήνας” (1998\, Εθνική Πινακοθήκη)\, “Διαγωνισμός Παραδοσιακού Παιχνιδιού” (2002\, Σύγχρονη Μοντεσσοριανή Εκπαίδευση\, Θεσσαλονίκη)\, “Cheap Art” (2007\, Αθήνα). \nΑπό το 1995 εώς το 1999\, εργάστηκε ως σκηνογράφος-ενδυματολόγος με το Θεατρικό Οργανισμό “ΣΤΙΓΜΗ”\, σε έργα σύγχρονων Γερμανών και Δανών συγγραφέων\, σε συνεργασία με την αρχιτέκτονα-σκηνογράφο Κέλλυ Βρεττού και υπό τη σκηνοθετική επιμέλεια του Γιάννη Αναστασάκη. Συνεργάστηκε επίσης ως σκηνογράφος για παραστάσεις με σκηνοθέτες\, όπως ο Γιάννης Ρήγας (Θεατρικός Οργανισμός “ΕΣΤΙΑ”\, Α.Σ.Κ.Τ.\, 1994)\, Γιάννης Κακλέας (Τεχνοχώρος\, 1997)\, Έρση Βασιλικιώτη (Θέατρο των Καιρών\, 1998)\, Κώστας Χατζημιχαηλίδης και Μαντώ Αρβανίτη\, για ταινίες μικρού μήκους (Φεστιβάλ Δράμας\, 1998 και 2002) και ως ζωγράφος\, με τον Γιώργο Ζιάκα (Φούρνος\, 1994 και “Θεσσαλικό Θέατρο”\, 1995 ) και Νίκο Μαστοράκη (Θέατρο Μπέτυ Αρβανίτη\, υπόγειο\, 1996). Από το 2000 εώς και το 2002\, εργάστηκε στο κομμάτι Σχεδιασμού και Υλοποίησης Ιδέας στα Νέα Μέσα και σε εφαρμογές στο Διαδύκτιο ( “OPTICOM\, New Media Agency”). Το 2002 έλαβε έπαινο για το ζωγραφικό του έργο σε Πανελλήνιο διαγωνισμό του Ιδρύματος “Γιάννη Σπυρόπουλου”. Από το 2003 και ύστερα\, έχει συνεργαστεί με το σκηνοθέτη Νίκο Περάκη σε τηλεοπτικές και κινηματογραφικές παραγωγές ως ζωγράφος\, καθώς επίσης\, από την ίδια περίοδο εργάζεται παράλληλα ως εκπαιδευτικός στη Β’θμια Εκπαίδευση\, καθώς και ως εισηγητής τμήματος Ζωγραφικής στη Ν.Ε.Λ.Ε. του νομού Αιτωλοακαρνανίας. \nΑΦΡΟΔΙΤΗ ΣΕΖΕΝΙΑ (1978)\nΓεννήθηκε στην Νέα Υορκη των ΗΠΑ το 1978. Σπούδασε στην ΑΣΚΤ με δάσκαλο τον Δ. Σακελλίων. Αποφοίτησε το 2004. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. \nΕίναι μέλος του Εικαστικού Επιμελητηρίου Ελλάδος. Έργα της υπάρχουν στη Δημοτική Πινακοθήκη Χίου\, στην Α.Σ.Κ.Τ.\, στο Δήμο Περάματος\, στη μόνιμη συλλογή της Διεξόδου (Κέντρο Λόγου και Τέχνης\, Ιερά Πόλη Μεσολογγίου)\, στη συλλογή Φικιώρη\, συλλογή Παληού\, και σε άλλες ιδιωτικές συλλογές. \n 
URL:http://gyzimegaron.gr/event/paintings/
LOCATION:ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΓΑΡΟ ΓΚΥΖΗ\, ΦΗΡΑ\, ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ - ΕΛΛΑΔΑ
CATEGORIES:FESTIVAL2008GR
ATTACH;FMTTYPE=image/png:http://gyzimegaron.gr/wp-content/uploads/2017/09/ArtOpening2.png
END:VEVENT
END:VCALENDAR